De laatste ronde van de competitie stond vanavond op het programma. Onderweg naar Dord (onze laatste tegenstander) reden we, na de Benelux, zo de file in.
Er bleken twee vrachtwagens bij een aanrijding betrokken waardoor de gehele weg afgesloten was. Via de afslag Charlois, en wat binnendoorwerk, konden we later weer de snelweg op. Natuurlijk niet op tijd, we verloren hierdoor een slordige 15 minuten per bord.
Dordrecht zat nog in de degradatiezone, en één of meerdere matchpunten was voor hen zeer welkom. Voor ons stond er niet veel op het spel, alleen theoretisch konden we nog degraderen. Promoveren was onmogelijk.
Aan bord 8 viel de eerste beslissing, invaller Hans Dopper scoorde een keurige remise tegen Cochita Dwars. Bart Voogt, onze topscoorder was op zijn verzoek aan bord 7 gezet. Met wit zou hij proberen een aanval op de nummer 1 positie van de topscoorderslijst doen. Hij ging echter voor een klein voordeel, maar zijn tegenstander Vogelsang kon de stelling ombuigen in toreneindspel wat voor hem gunstig was. Een remiseaanbod maakte een eind aan deze partij.
Geen nr 1 plek voor Bart, wel een fraaie score dit jaar. Aan bord 6 kreeg Martijn van der Vaart een Franse partij op het bord. Er onstond een complexe stelling, normaal een kolfje naar de hand van Martijn, maar niet vanavond. Zijn tegenstander gaf hem geen kans op een schwindle en hij moest opgeven. Dit verlies konden we wel hebben, Bas van Driel [bord 5]was aan een nederlaag ontsnapt. Tegenstander Pluymert had een fantastische koningsaanval. Bas was een "Sitting Duck", maar zijn tegenstander had te veel haast om het karwei af te maken. Dit resulteerde in een te ver vooruit geschoven pion die Bas in een pionneneindspel eenvoudig op kon peuzelen. Hierna was het uit.
Rene Mersch speelde een degelijke partij aan bord 4, remise leek hier een terechte uitslag. Zelf mocht ik een Leeuw-achtige opstelling bevechten. Niet in optimale vorm kon ik geen aanknopingspunten voor een koningsaanval vinden. Vond dat zwart zelfs een tikkie beter stond. Mijn remiseaanbod werd geaccepteerd. Bord 2, Kees vd Weijden en Bord 1, Ron Burgerhout waren als laatsten bezig. Ook hier werd het evenwicht niet of nauwelijks verbroken zodat beide partijen, na een zware strijd, remise werden gegeven. Een uitslag van 4-4 derhalve. Voor Dordrecht voldoende voor behoud, aangezien Nieuwerkerk a/d IJssel niet kon stunten tegen de Willige Dame [ook 4-4]. De Willige Dame promoveert. Gefeliciteerd! CHESS zal waarschijnlijk op de derde plaats eindigen. As vrijdag wordt de laatste wedstrijd in onze klasse gespeeld.
Uit mijn spambox vis ik een mailtje van Ed dat hij vervroegd terug gekomen is uit de Pyreneeën. Ik bel hem op, en al snel is duidelijk dat hier een verhaal achter zit. Ed gaat accoord met een rondje fietsen, en des avonds om 7uur staat hij bij mij op het stoepie. Terwijl we kriskrassen door het Westland doet Ed kond van zijn avonturen in het Frans/Spaans gebergte. Ed kan goed verhalen vertellen, en van lieverlee bouwt hij een climax op waar Stephen King een puntje aan kan zuigen. Binnenkort, in geuren en kleuren te lezen op zijn blog. Als we vanaf Vlaardingen langs de Waterweg richting Maassluis snellen, zien we een rode zon langzaam achter het einder wegzakken. Onze tocht zit er dan bijna op. Na 61.6 km in 26.3 km/u rolt Tirreno de stal in. De wind was weer pittig, Oost 4/5.
Gelukkig arriveert een auto. De bestuurder weet dat de laatste pont over een kwartiertje komt. Pfff, das mazzel. Ik fiets vervolgens naar Dord waar ik het derde, en laatste, pontje pak naar Papendrecht. Bij mijn schoonouders vul ik nog een bidon en ga snel op pad. Het is inmiddels kwart voor 9, en de zon gaat over een half uur onder. De rest van de route kan ik geblinddoekt rijden, en rond 10 uur rij ik door het territorium van De Adelaar uit Pernis. Het is dan al donker, maar na de Benelux is het nog maar een minuut of 20. Als ik om half 11 thuis kom, staan er 96 km op de teller in 24,7 km/u. De wind was Oost, kracht 3/4. Een welbestede dag!
