Weekend!

Het is weekend, en ik spring op 12u15 op Tirreno. Het is weer mooi weer en dus wordt het een extra ommetje. Ik besluit de ronde van woensdag nogmaals te rijden, maar dan tot huis. Dit blijken 47 kilometers te zijn. Bij een wind N2/3 en temp van ong 20 gr C trap ik ze in 28,6 km/u weg. Onderweg kom ik Aad (en Annelies?) nog tegen, maar dan als tegenligger. Stiekem aan het oefenen Aad? :-)
In Elista word Kramnik Wereldkampioen schaken. Jammer, mijn favoriet was Topalov (heb ik ook nog eens de hand geschud).

Nog mooiere oktobermiddag

Ik nodig 10 man uit voor een sportuur, en slechts één accepteert: Peter. Ed is vrij, maar komt toch opdagen, een vaste waarde. Tot mijn verassing is ook Piet van de partij. Eindelijk een kans om mijn 2-0 achterstand in de sprint te verkleinen. Ik laat er geen gras over groeien en van begin af aan rij ik op kop, en hard. Op deze manier imponeer ik mijn fietsvrindjes en boezem angst in. Ook Peter heeft de juiste benen vandaag en samen doen we 80% van het kopwerk. Als ik vanaf de Zweth naar de spoorwegovergang met 40 km/u overneem voel ik dat het vandaag mijn dag is. Peter krijgt het bij Vlaardingen wat moeilijk, en ik laat Ed en Piet vaker overnemen. Bij de klim over de A20 doe ik wel mee, maar ook niet echt. Piet tikt daar als eerste aan. Langs de Waterweg doet Ed kilometers lang kopwerk. Vervolgens neemt Piet over. Als het mijn beurt is ga ik gelijk 40 draaien en sla een gat met de drie vrinden. Dit is echter als plaagstoot bedoeld, en ik laat ze weer aansluiten. Niet zonder ze pijn te doen natuurlijk! De klim bij de Stormvloedkering is dan aan de beurt en samen met Ed, Piet in ons zog, gaan we naar boven. Een leuke blonde meid rijdt rechts, en door ons wat breed te maken kan Piet er niet langs zodat Ed als eerste aantikt. Ik duik als 4e achter de jongedame naar beneden, met het beste uitzicht... Ed weet dat hij wat in te lossen heeft, en als de Herenlaan betreden wordt, blijft hij op kop rijden de teller rond de 32. Piet zit schuin achter hem, en ik daar weer schuin achter. Peter is op en zit in gedachten al aan een welverdiende bak koffie met een zwaar sjekkie. Ik zet mijn fraaie achterlicht aan, in de volle overtuiging mijn fietsvrinden deze lichtbak te laten zien. Als we het nieuwe asfalt raken kom ik in mijn sprintrange. Ik verwacht elk moment dat Piet aan zal zetten. Deze aanval blijft uit, en ik spring uit zijn wiel. Ik hoor niemand achter mij, maar dat zegt niets. Ik blijf versnellen en de teller blijft op 52.5 km/u steken als ik de meet passeer. Alleen. De virtuele gladiolen zijn voor mij. Een sterke dag.
Er werden 63,6 km in 31.4 km/u afgelegd. Wind ZW kracht 4/5 Temp >20 gr C.

Mooie oktobermiddag

Om even over 5 verlaten Baksteen en Tirreno het DTO terrein. Via 't Woud rij ik naar Delft om daar mijn vaste route richting Vlaardingen op te pikken. Vogels verzamelen zich voor de jaarlijkse trek, bomen maken zich klaar voor bladverlies en de Baksteen heeft zijn overbroek aan. De temperatuur zegt echter andere dingen. Het is heerlijk nazomerweer. Een zachte wind VAR3, blaast rustig door de polders. Ik voel het ritje van zondag nog in de benen. We doen dus rustig aan, vrolijk pedalerend rij ik Tirreno naar huis. Daar aangekomen staat een heerlijk bord witte bonen in tomatensaus klaar met een rauwkostsalade. Dank je Sonja! 33km in 27,9 km/u temp 19!! graden.

Freek

Als ik over de PC Hooftlaan naar huis toe rij, schep ik haast Freek de Jonge, zo dicht scheer ik langs hem heen. Ik zie in zijn ogen dat hij mij herkent. Aangezien ik een beetje wars ben van al die bekende Nederlanders die mij de hand willen schudden rij ik hard door, Freek met een mond vol tanden achter latend. Later begrijp ik dat hij een verkiezingsconference opvoert in het Schuurkerkje in Maassluis. Wijze les: Als je fietst kom je bekende Nederlanders tegen! In één maand Peter Winnen en Freek de Jonge. Triviavraag: Wat hebben Peter W., Freek de J en de Baksteen gemeen? O ja, Baksteen bereed Nitro en legde die dag een slordige 13 km af.

Mooie oktoberochtend

Als om half 7 de wekker gaat baal ik als een stekker. "Waarom moet ik weer zo nodig afspreken voor een rondje op de vroege zondagochtend?" gaat er door mijn hoofd. Als ik een uurtje later op de fiets zit, is dit gevoel weggeebd. Alleen Ed is er vanochtend bij, en gezamenlijk fietsten we naar de Beneluxtunnel om vervolgens de pont bij Hekelingen op te zoeken. Na het pontje spoeden we ons richting Numansdorp. We rijden aardig tempo tot het Haringvliet zich aanbiedt. We rijden nu wind tegen en het tempo valt wat terug. Eenmaal richting Middelharnis, met een zijwindje gaat het weer wat beter. Het is vandaag de dag van de Furiadekoppelkoers, helaas vanwege verwachte drukte op de Vlaardingsedijk afgelast. Om de koppelkoersgedachte in stand te houden rijden we het grootste deel van de trip kop over kop. De polders liggen er fraai bij, fantastisch om doorheen te mogen rijden. Wel heb ik het een beetje fris omdat ik, itt de Edster, met ontblote bovenarmen rijd. Maar af en toe prikt het zonnetje door en warm ik lekker op. Bij Stellendam aangekomen gaan we voor de wind, maar het mooie is er af, zeker bij Ed. De laatste 20 km rijden we dan ook gezapig rond. Even later zijn we bij het pontje, en om 11u20 steken we van Rozenburg over naar Maassluis. De 105 km werden in 27.9 km/u afgelegd.

Bettinibenen

Het is vanochtend onverwacht mooi weer als ik naar het werk rij op Tirreno. De voorspellingen zijn slecht voor de namiddag: regen en harde wind. Geduldig wacht ik op dit weertype, en jawel rond half 4 uur barst het los. Ik kleed mij rond half 5 om en bestijg mijn geduldig wachtende ros. Voor de wind (Z6 met uitschieters naar 7) scheur ik richting Schipluiden, via een nieuw weggetje. Helaas kom ik dan wel wat lullig uit en moet deels door het dorp heen. Dat gaat natuurlijk ten kostte van het gemiddelde. Tegen die tijd ben ik al flink nat, het water komt van boven én beneden. Maar het hoge zuurstofgehalte en de relatief aangename temperatuur (15 gr) zorgen er voor dat ik van elk moment geniet. Nagenoeg alleen jaag ik Tirreno op richting Delft en Schiedam. Alleen de bochten worden voorzichtig genomen, het is best wel glad. Richting Vlaardingen draai ik vol in de wind, maar de windkracht 6 kan niet voorkomen dat ik regelmatig boven de 30 trap. "Ik heb Bettinibenen" gaat door mij heen! De laffe Piet had dit vast aangevoeld toen hij besloot om 11 uur alleen een rondje te gaan fietsen... Als ik de A20 overschiet zie ik dat ik gemiddeld richting 30 ga. Ik voel mij nog steeds goed en weet de wind de laatste 6 km schuin mee. Terwijl ik langs de surfplas jaag, haal ik een van de weinige fietsers in. Het is Gijs, een voetbalvrind, zie ik in het voorbijgaan. Ik besluit een babbel te maken, gezellig maar funest voor het gemiddelde. Als ik later 37 over de Zuidbuurt jakker zie ik dat het gemiddelde ingekakt is naar 29.2 km/u. Ik probeer het laatste stuk dit weer richting 30 te halen, maar de afstand is te kort. Met 40 in het uur wordt de Herenlaan genomen, waarna de teller op 29,8 km/u blijft staan over 32.2 km. Verzopen en verzand, maar in een supergoede bui, haal ik mijn spullen op en hobbel huiswaarts.

Snel naar de meet!

Toen ik vanochtend naar het werk toe fietste was de Herenlaan afgesloten. Eindelijk werd de weg naar de meet van nieuw asfalt voorzien. Al jaren dring ik hierop aan bij de gemeente Midden-Delfland. Vanaf volgende week kan ik nog sneller sprinten!

Blessurepiek

Om 8 uur werd er een balletje getrapt in de Olympiahal. Volgens Toon zouden we per team één wissel hebben. Helaas bleken dat er 0 :-) "Mijn" team kwam op een 7-2 achterstand, maar wist dit uiteindelijk in een 10-8 overwinning om te buigen. Lekker gevoetbald en 2x gescoord. Wel een lichte blessure opgelopen, verrekte spier in het dijbeen. Maar er waren drie anderen wat zwaarder geblesseerd. Al met al een blessurescore van 40%! We worden oud......

C.H.E.S.S. 1 vs De IJssel 1

Het schaakseizoen is weer begonnen. Vanavond moesten wij aantreden tegen de degradant uit de promotieklasse De IJssel [uit Moordrecht]. De verwachting was dat het een zware avond zou worden gezien de speelsterkte van onze tegenstander. Na een dik uur spelen gaf Kees van Toor zijn partij op. Ik heb niet veel van deze partij meegekregen, behalve dat er erg snel gespeeld werd door de heren. Na een minuut of 50 spelen zaten ze rond zet 27, ofwel 1 zet per minuut. Bas van Driel moest het opnemen tegen een aanstormend IJssel's talent. Hier was Bas niet tegen opgewassen zodat we met 2-0 achter kwamen. Gelukkig was het toen de beurt aan Kees van der Weijden, die zijn tegenstander solide van het bord zette. De achterstand werd verkleind tot 2-1. Martijn kwam tot remise, zijn tegenstander stond materieel voor maar had nauwelijks nog tijd. Ook Ron haalde een half punt binnen aan bord 1. In mijn eigen partij was ik aardig uit de opening gekomen. Helaas beging ik een onnauwkeurigheid (of was het gewoon een blunder?) op zet 10 waarna ik moeite had om een goed plan te vinden. Mijn tegenstander bezat twee gevaarlijke knollen. Toen ik de kwal wilde geven voor één dezer rossen, zette mijn tegenstander nog sterker voort waardoor ik een stuk in moest leveren. De rest van de partij probeerde ik nog wat te rommelen, tevergeefs. Met een 4-2 achterstand moesten Rene en Bart winnen. Alhoewel ze beiden een winststelling hadden is niets zeker in de schaaksport. Als eerste haalde Rene het volle punt binnen. Even later kon ook Bart zijn punt pakken en maakte hiermee de stand gelijk: 4-4. We kunnen dus nog alle kanten op.

Het is alweer oktober.

Om 4u40 schrok ik wakker van een paar flinke knallen met bijbehorende lichtflitsen. De hemelkraan werd ook behoorlijk opengezet. Aangezien ik alleen nog maar afzeggingen voor het rondje van half 9 had gehad werd de wekker ietwat in de tijd verzet. Eerst maar kijken of het fietsweer is dacht ik. Rond 9 uur moest ik gaan fietsen van Lilian, het weer was goed genoeg. Dat bleek een juiste inschatting, toen ik rond half 10 met Tirreno richting Waterweg verdween, het was droog en niet echt koud. Wel stond er een lelijke wind [ZZW6] zodat in het begin het tellertje niet boven de 25 kwam. Via Vlaardingen reed ik mijn rondje richting Woudweg, Kandelaar, Delft, Schipluiden, Maasland, Hoek van Holland. Bij de Stormvloedkering (Let op mensen! Volgende week gaat ie dicht! Kom dat zien!!) werd de pukkel 3 maal genomen. Gezien de wind besloot ik binnensdijks naar Maassluis te rijden. Nog even het gas er op om het gemiddelde van 27,1 naar 27,4 km/u te tillen. In totaal werden er 60 km afgelegd. Thuis gekomen werd de Tirreno ingeruild voor Nitro, het is Ramadan en dus is de Turkse bakker open op zondag. Er werden 1,3 km afgelegd om een aantal verse broodjes te scoren.

De morgenstond II

Klaarblijkelijk maakt Sonja Bakker nogal wat los bij de mensen gezien de reacties op mijn vorige avontuur. Ik kan mijn lieve lezertjes gerust stellen dat ik geen die-hard Sonja-fan ben. Zo pas ik mijn calorieenverbruik aan aan mijn fietsgebruik. Zo at ik een vette Brinta met suiker vanochtend ipv 3 stuks fruit. Rond half 8 sprong ik op de fiets om met een ommetje van 33 km in 27,8 km/u naar het werk te rijden. Het was heerlijk weer en ik kon genieten van het polderlandschap terwijl de zon zich langzaam los rukte van de horizon. Wind Z4.
Op mijn werk aangekomen bleek Sonja op de hoogte van mijn misbruik van haar dieet, getuige bijgaande foto uit de Telegraaf van vandaag. Voor hen met deficiente ogen; je kunt op de foto klikken om het onderschrift te lezen.

Sonja eist haar tol

Net de DTO-poort uit, en ik maak kennis met een fietsende collega. Op zijn Rotor met superonderdelen rijdt hij eenvoudig 30+. Ik rij, al babbelend over fietsen en fietsonderdelen, met hem mee tot ong Schipluiden. De vertrouwde route naar Delft wordt opgepikt. Niet langs de Kandelaar, daar zijn ze mogelijk nog aan de weg bezig. Van lieverlee voel ik mij hoe langer hoe slapper worden. Het Sonja Bakker dieet eist zijn tol. Ik mag dan wel 4 kg kwijt zijn, mij echt beter voelen doe ik vooralsnog niet. Toch hou ik het gemiddelde rond de 29. Als ik bij de Surfplas Anneke, de moeder van een klasgenootje van Bram, inhaal rij ik babbelend een dikke 17 naast haar. Dit hou ik vol tot Maassluis, het laatste stukkie gaat weer iets sneller. Thuis moet ik snel eten, ik val zowat om... Met een ZW wind kracht 3 en een lekker fietstemperatuurtje van een graad of 20 leg ik 27.3 km in 26.8 km/u gem.

Het peleton pakt mooie septemberdag

Op deze fraaie dag verzamelden Ed, Ed, Peet, Marcel en De Baksteen voor een sportuurtje. Rond 4 uur reden we naar Schipluiden in een gezapig tempo. Edster was net hersteld van een bronchitus, en de Baksteen voelde zich flauw (oorzaak Sonja Bakker..). Er stond een aardig windje; Z4 al hadden wij het idee dat de wind altijd tegen was. De brug bij Schipluiden (zie foto) werd verrassend door Marcel als eerste beklommen. Bij Delft ging het tempo wat omhoog, en Marcel, op de Mountainbike, kreeg het zwaar. Peter en Ed waren sterk, vooral Peter was vaak op kop te vinden. Peter sprintte ook mee op het viaduct, de Baksteen opsluitend, om als eerste aan te tikken. Toen de Waterweg bereikt werd, begon het wat onrustig te worden in het peleton. Peter begon opeens dik 40 op kop te rijden, iets wat hij nooit doet. Op het laatste stuk Waterweg gooide ik de lont in het kruidvat en vanaf dat moment werd er door Edster en mij gedemareerd. Uiteindelijk bleven Ed en ik over voor de klim op de Stormvloedkering, hoewel Peter al weer genaderd was op een 20-tal meter. Ik moest de klim aan Edster laten. Marcel, die wat achterop geraakt was, sloofde zich uit door 2x naar boven te klimmen. Alles kwam aan op de eindsprint op de Herenlaan. Piet was helaas niet van de partij, bang voor een confrontatie met de Baksteen had hij snel een dienstreis richting Den Helder in de agenda gezet. Het zou dus een sprint zonder de Rode Punaise worden. Eenmaal op de Herenlaan reed Peter door, ik in zijn zog en rechtsachter mij Edster. Liet ik mij vorige keer opsluiten, ditmaal lette ik beter op. Terwijl Ed naar links schoof passeerde ik Peter en ging vol op de pedalen. Tirreno begon te stijgeren onder het geweld van mijn benen maar bleef recht sporen. De smaak der overwinning was weer zoet! Met enkele fietslengtes bleef ik Ed voor. Ondanks Sonja Bakker! De 51.1 km werden in 29.0 km/u afgelegd.
Opvallend was het sterke rijden van Peter en Ed (Jerommeke), en het doorzettingsvermogen van Marcel die toch maar knap meereed op zijn dikke banden. Ook opvallend was het sterke rijden van Ed die door zijn ziekte gelukkig niet teveel in hoefde te leveren.
Op weg naar huis werd door Ed en mij nog even een stop bij de wielerbaan gemaakt alwaar Ruud's zoontje Rutger zijn rondjes draaide. Een fantastisch gezicht. Hebben we de nieuwe tourwinnaar 2026 aan het werk gezien?

CHESS Houdhoudelijke competitie partij 1

Vanavond speelde ik mijn eerste partij in de huishoudelijke competitie. John Akkermans, de Nestor van de vereniging met 80 jaar, mocht het met zwart tegen mijn witte stukken opnemen. In een Ponziani speelde hij op zet 4 en 5 onnauwkeurig wat mij 2 pionnen opleverde. In het vervolg wist John geen kansen te creeren, en toen ik nog meer materiaal dreigde te winnen gaf hij op. Op 80 jarige leeftijd nog zo vitaal als John, ik teken er voor!

Benen doen auw.

Het was al 10 uur toen de Tirreno bestegen werd. Aangezien ik mij gisteren nog verrot voelde, en mogelijk de benen stil zou houden, had ik geen fietsvriendjes uitgenodigd. In een sukkeltempo reed ik richting Hoek van Holland. Er stond een stevige (kracht 5) zuidenwind, dus schuin mee. De zon prikte zo nu en dan door het wolkendek en slechts zwermen vogels, snel veranderende figuren trekken tegen de blauw-witte achtergrond, kondigden het eind van de zomer aan. Het was druk met renners, en even pikte ik aan bij een groepje wat 40 reed. Al snel liet ik ze lopen, de benen wilden niet. Vorig jaar heb ik ook een periode gehad dat de benen gewoon pijn deden, kilometers lang. Ook vandaag was dit het geval. Maar hopen dat dit eenmalig was.Vanaf de Hoek ging het naar Maasland, Schipluiden, Delft en via Vlaardingen terug naar Maassluis. De 50 km werden in 28 km/u gem afgelegd.
Over 2 weken de Furiade Koppelkoers! Zou fietsvrind Ed op tijd hersteld zijn??

Cursus

Een zware week de afgelopen week. Ik had een cursus in Nieuwegein welke tot in de avond doorging. Dat betekende geen fietsen door de week. Wel zag ik kans om donderdagavond een balletje te trappen. Ik speelde slecht, maar door Pim (die toen als doelverdediger optrad) in de laatste minuut te poorten en gelijk te scoren, was dit snel vergeten. Nu echt maar één biertje na de pot, ook vrijdag moest ik er vroeg uit voor de cursus.

Foto schaakmatch afg dinsdag

Reeds na een paar zetten kijk ik niet blij.... Voor de wielerliefhebbers onder ons, om de rechterpols het Gerrie Kneteman Classic bandje :-)

Het zondagochtendrondje

Frisser dan verwacht reed ik om even voor 9 uur de poort uit. Al snel kwamen Ruud en Sasja aangereden, en om klokslag 9 uur herkende ik het T-Mobileshirt van Maarten. Via het Lickebaert ging het naar Vlaardingen waar ik verrast werd door Ruud die daar aanzette. Ik had verwacht dat dit, in afwezigheid van Ed, niet zou gebeuren.
Bij de Schie nam Ruud over en ging 34 rijden met wind tegen. Maarten vroeg waarom we gingen sprinten tegen de wind in :-) Ik legde uit dat we wel vaker zo hard reden. Maarten reed overigens makkelijk mee, Ruud en ik denken dat hij veel meer kan dan hij zelf denkt. Bij de Trambrug liet ik mij niet verrassen, en kwam als eerste boven, met Maarten en Ruud vlak achter mij. Sasja trekt de klimmetjes niet en had een paar weken niet gefietst. Ze raakte wat achter, maar uiteindelijk fietste ze weer netjes mee. Via Maasland reden we naar de Stormvloedkering. Daar reed ik slim en hard naar boven, en tikte als eerste aan. Ik had alles gegeven, en toen de mannen nogmaals naar boven gingen moest ik naar het kleinste blad en naar lucht happend. De terugrit naar Maassluis werd kletsend en in laag tempo voor de wind afgelegd. De 54 km werden in 27,5 km/u afgelegd. Wind NWW kracht 4/5

Garantie

De harde schijf die afgelopen week de geest had gegeven bleek nog 9 dagen in de garantie te zitten! Kwam ik achter toen ik 'm weg wilde mikken. Dus vandaag op de racefiets snel naar Yorcom alwaar ik een nieuwe schijf mee naar huis kreeg. 's Middags met Bram naar de wielerbaan om wat te oefenen op zijn racefiets. Er valt nog wel eea bij te schaven, maar hij heeft er wel lol in. In de sprint raakte hij de 33 km/u. Dat werd gevierd met een lekker ijsje. De Baksteen niet, die is op dieet, richting IJsselsteentje? Hierover later meer... Voor het eerst na de vakantie werd er deze week minder dan 200 km afgelegd. Als je het overzicht bekijkt blijkt vorige week, met 408 km, het record dit jaar. In totaal zijn er tot vandaag 6600 km afgelegd. De 10.000 van vorig jaar lijken onbereikbaar.

De morgenstond

Om kwart voor 8 's ochtends reden Tirreno en Baksteen via Vlaardingen en Schipluiden naar het werk. Het zonnetje begon net te prikken, en we genoten van het fraaie polderlandschap langs de Vlaardingse Vaart. 22 km in 26,8 km/u. Op het werk een lekkere douche gepikt en mij een uur of 4, 5 productief bezig gehouden :-)

Harde schijf crash

Donderdagmiddag was ik vrij, er zouden weer wat restpunten van de keuken afgedaan worden. Ook moest ik een tekening afgeven aan een aannemer, en langs Yorcom computers. De PC van Jim was defect, de harde schijf had de geest gegeven en er moest een nieuwe komen. Ik ging derhalve via deze twee adressen op weg naar huis. Na 38 km in 25,3 gem. was ik weer thuis.

Defensie vs Tweede Kamer

Een andere traditie die zijn tweede aflevering kende is de schaakmatch van Defensie vs de Tweede Kamer. Ik was door Ard Dekker (ook voorzitter van het Druivenschaaktoernooi) geselecteerd voor deze match. We speelden "thuis" aan de Kalvermarkt in Den Haag. Het leuke van deze match is oa dat je wat bekende Nederlanders tegen het lijf loopt, zo speelden Ed van Thijn en Dick Dolman mee. Ik was opgesteld aan bord 2, en mocht tegen Dick van der Eijk spelen. In een geweigerd Morra-gambiet moest ik mijn opzet bezuren. Ik kwam onder druk te staan en moest nauwkeurig spelen om niet gelijk materiaal te verliezen [partij volgt]. Pas laat in de partij ruilde Dick op c3 waardoor de druk afnam en de stelling in evenwicht kwam. Zijn remiseaanbod nam ik dankbaar aan. Later zag ik dat zijn rating 1967 was, dus geen ondaardige prestatie mijnerzijds. Uiteindelijk won Defensie eenvoudig met 8-5 (geloof ik). Mijn DTO-collega Dennis won zijn partij.

SVM vs CHESS

Twee jaar geleden is mogelijk een traditie gestart, een schaakmatch tussen de steden Maassluis en Vlaardingen. Dit keer werd hij voor de tweede maal gehouden, en wel op Maassluise grond. Rond de klok van 8 uur stak Piet de Jong (voorzitter SVM) van wal met zijn introductiespeech. Vervolgens vulde Marcel Bergen het huishoudelijke deel in. Hierna kon de match beginnen. We speelden met 12 vs 12 man, ikzelf aan bord 3. Mijn tegenstander Modjaba is een oude bekende van mij, ik heb jaren bij Maassluis geschaakt. Zijn openingskeuze is "apart" te noemen, zo opende hij tegen mij met 1. e4 e6 2. Pf3 d6?! Ik kwam goed uit de opening, had veel ruimte en actieve stukken. Toch was ik een van de laatste spelers die klaar was. In een pionneneindspel, wat waarschijnlijk remise was, ging hij ten onder. [partij volgt later]
Het krachtsverschil tussen beide steden was zeer groot; we wonnen met liefst 11-1

De Gerrie Kneteman Classic

Lieve lezertjes, het was een bewogen dag. Er is veel gebeurd, en dus veel te vertellen. Ik heb daarom maar een opslitsing in tijd gemaakt om het verhaal chronologisch weer te geven.
4u40-8u50
De wekker gaat, en ik verzamel de klaargelegde spulletjes en werk wat Brinta naar binnen. Vervolgens fiets ik naar Ed waar we om half 6 met Ed C (aka Jerommeke) afgesproken hebben. Ed C en vriendin plus kids arriveren en de fietsen worden ingeladen. Rond 6u50 zijn we bij het vd Valk motel Akersloot alwaar de start van de GKC plaats zal vinden. We drinken nog wat koffie, schrijven ons in, en daar gaat de mobiel: de familie de Bloeme is ook gearriveerd.
We gaan de fietsen en onszelf prepareren, om half 9 moeten we van start. Als we hiermee bezig zijn parkeert een Saab naast ons vervoermiddel. En wie stapt daar uit?
Niemand minder dan Peter Winnen! Ik zie Peter denken, waar ken ik die gozer van. Om het ijs te breken steek ik maar van wal. Wat een eer het is om naast een ex-prof als Peter te mogen staan. Ik schud hem de hand, en als mijn naam hoort verschijnt een grote grijns op zijn gezicht: "Ah, de Baksteen uit Maassluis! Ik lees je blog al jaren." Helaas is er weinig tijd om wat schrijverstrivia uit te wisselen, we moeten zo aan de bak.
De start blijkt toch wel te duren, Zo rond 8u45 gaat het startschot. Ed en ik doen de 150 km, de rest van onze fietsvrinden de 100. Als we de mat der tijdregistratie naderen blijf ik gemeen iets achter Ed hangen en "smokkel" zo een paar seconden.
We zijn onderweg!
8u50-14u40
We schieten door het fraaie Noord-Hollandse landschap heen met hoge snelheid. We rijden af en toe 40 tot 45 km per uur! Dit gaat mij opbreken weet ik, tempowisselingen is not my cup of tea. Maar gelukkig komen we in een groep terecht die rond de 30-35 km/u koerst. Dit is goed vol te houden en geeft ook de kans om te genieten van de natuur. Dan rijdt Ed lek. De groep is weg, maar in recordtempo wisselen we de binnenband, en we pikken aan bij een volgende groep. Deze jongens zijn helaas met een intervaltraining bezig zo lijkt het. Stuk voor stuk moeten er renners af, en op een gegeven moment ben ik nummer laatst. Ook ik moet er aan geloven, maar op eigen kracht kom ik weer bij als het tempo omlaag gaat. Dit gebeurt een aantal maal, en dat breekt op. We rijden dan wel al een 100 km een gemiddelde van >32.5km/u! Als de laatste verversingspost aangedaan wordt, besluiten Ed en ik ook naar huis te rijden. Het is mooi weer, en de wind komt uit oost, dus niet tegen. We rijden met een rustig groepje (kruissnelheid 30) naar de finish. Bij de finish aangekomen stel ik voor om gelijk over de finish te gaan wat Ed, op de hoogte van mijn sprintcapaciteit, gretig accepteert. Geheel onwetend van mijn truc bij de start...
Bij de finish gaan we uitgebreid op de foto. Onze fietsvrinden hebben ook genoten van de tocht en euforisch wisselen we vervaringen uit. Ed en ik gaan nog even op de foto met de auto van Peter Winnen, dat is weer eens wat anders dan met Peter zelf en op zich zeer ludiek dachten we.14u40-21u00
Ed en ik nemen afscheid van de rest van de groep en gaan op weg naar Maassluis. Een tocht met haperingen zullen we maar zeggen. Want al na een km of 15 liep Ed helemaal leeg, energietechnisch gesproken, en moest hij recupereren. We hebben een minuut of 20 in een parkje aan een vijver gezeten, heerlijk in het zonnetje. Toen Ed weer benen had ging het weer op weg richting zuiden. Na het pontje bij Velzen gingen we op zoek naar een fietspad door de duinen. Bij de kust aangekomen bleken we dezelde weg terug te moeten gaan; geen fietspad te bekennen. Een extra 10 kilometers waar we niet op zaten te wachten, de benen voelden zwaar aan... Een 10 kilometer verder reed Ed voor de tweede maal lek, net toen we weer wat vaart hadden. Op het gemakkie werd de band vervangen, we propten nog wat koeken in onze murf en hervatten de tocht. Bij een cafe, een 20 kilometer verderop besloten we een kop soep en wat koffie te gaan slurpen. Het thuisfront werd op de hoogte gesteld van onze vertraging, ipv 7 uur zou het wel 9 uur 's avonds kunnen worden. Eenmaal weer op de fiets werden er lange aflossingen gemaakt. We reden richting Leiden om zo langs het vlietje naar huis te kunnen rijden. Langs de vliet ging het tempo eindelijk weer eens omhoog, en met 30 km/u reden we richting Delft. Opeens liep ik helemaal leeg en zat als een natte vaatdoek op de fiets. Ik perste een energiegel naar binnen en goot wat water in mijn keel. Nu was ik altijd skeptisch over die gelletjes, maar ik ben nu bekeerd! Een 10 minuten na het innemen had ik weer nieuwe benen en liep Ed te klagen dat ik hem pijn deed :-) Het was inmiddels knap donker toen we eindelijk Maassluis inreden om 21u. De 110 km nam bruto 6 uur in beslag, netto een uur of 4,5. De 145 km van de Classic werden in 31,2 km/u afgelegd. In totaal werden vandaag 256,4 km in 28,7 km/u afgelegd. Wind O kracht 4, met een heerlijk zonnetje.
Epiloog
Na een bak soep en een heerlijke douche trok ik snel wat warms aan. Ik had het nm koud en stond te rillen. Gaat toch niet in de koude kleren zitten zo'n afstand. Wonder boven wonder kon ik de detective op tv nog uitkijken tot half 1, zonder echt in slaap te vallen :-) De volgende ochtend voelden de benen zwaar, maar misschien was dit nog van de voetbal?
Van rechts naar links: Ed C (in het zwart), Rene, Lex, Ed en De Baksteen. Peter ontbreekt op de foto, die drukte op het knopje.
Klik op de foto voor een groter plaatje.

Voetbal

De eerste wedstrijd zaalvoetbal van het seizoen zit er weer op. Eigenlijk de 2e, maar de eerste viel samen met de dood van de beheerder, dus hebben we niet gespeeld.
Onnodig veel balverlies, onzuivere passes en mickey mousedoelpunten geven aan dat iedereen nog wat onwennig is. De Baksteen scoort 3x waarvan 2x met het linkerbeen. Das best veel voor de Baksteen. Na afloop is er, traditiegetrouw, bier :-)
De beentjes gaan auw doen, als dat maar weer over is met de Gerrie Kneteman Klassier!

Punaise prikt Baksteen

Maar lieft 6 man aan de start; Piet (De Rode Punaise), Joris (De Crab), Ed C (Jerommeke), Peter (De Zwarte Weduwe), Ed E (De Edster) en de Baksteen. Voor Ed C zijn maiden trip met ons. Rond 4 uur vertrokken we richting de Stormvloedkering waar 10 punten voor de bolletjestrui te verdienen waren. Ed ontsnapt te vroeg en wordt voor de klim bijgehaald. Uiteindelijk tikt Joris als eerste aan, Piet als tweede, Edster als derde en ik als 4e. In gezapig tempo ronden we de Lickebaert en lonkt de tweede klim, het viaduct over de A20: Wederom pakt Joris de hoofdprijs met Ed als tweede, Piet als derde, Baksteen op 4. We blijven vrolijk rondrijden, tot een brommer ons inhaalt en genoemde 4 renners achter de brommer aan vliegen. We laten Peet en Ed C ons weer bijhalen en rijden naar de laatste klim; de Trambrug bij Schipluiden. Wederom pakt Joris punten, met Piet als tweede. Ed en ik laten een gat vallen tussen ons en deze twee heren. Als Ed eindelijk voorstelt het gat te dichten met zijn tweeen, moeten we aan de bak. Met 37 in het uur gaat het kop over kop richting de kopgroep. Als we ze bijgehaald hebben moeten we in de remmen; een meisje is met haar brommer (1 week oud) gevallen en wij verlenen ZHKH. Gelukkig alleen schaafwonden en een flinke schrik. We zijn intussen gepasseerd door Ed C en Peter. Die kunnen we echter bijhalen op de Herenlaan. Ik maak mij gereed voor de sprint en kruip in het wiel van Piet. Ik zet mijn geld op Joris die Piet in lijkt te halen. Ik besluit over hem heen te gaan, maar wacht te lang. Ed, totaal kansloos, zet een sprint in en sluit mij op. Ik kan er niet meer langs, tenminste, niet zonder risico. Ik besluit te blijven zitten en spreek mijzelf bestraffend toe, te lang gewacht.... Neemt niet weg dat Piet een fraaie prestatie neerzet. 50 km in 28 km/u Wind uit ZW kracht 3a4

De krachten sparen voor morgen.

Morgen wordt er, na lange tijd, weer eens met een groep collegae gefietst. Volgens Ed, waarmee ik een ommetje maakte, moesten we ons sparen. Tenslotte zou morgen Piet, op zijn Reus van Koolstof, meerijden. Het gerucht gaat dat hij nogal hard fietst de laatste tijd.
Van dat sparen kwam uiteindelijk weinig terecht. Ed vloog achter een brommer aan, ik achter Ed, en voordat we het wisten reden we 47 in het uur. "Ik hoefde niet eens voluit te gaan!" kraaide Ed. De lont was onstoken, en vanaf dat moment reed ik flink door, Ed klagend in mijn wiel. Uiteindelijk kon hij het toch niet laten, en nam hard over. Ik begon de inspanning al te voelen en was blij dat hij overnam. Na de verplichte sprint op het viaduct over de A20 (Ed wint) besluiten we de laatste 4 kilometer rustig aan te doen. Het gemiddelde kakte van 30 km/u in naar 29,4 km/u over de 32.7km. Wind: ZW4
O ja, ik reed in mijn neue 3Focus broekje, besteld bij Futurum na een tip van Ruud. Best broekje! Ga ik plezier aan beleven.

Uitslapen

Normaal doe ik elke zondagochtend een rondje, met of zonder fietsvriendjes. Ik voelde mij echter niet geheel fit en besloot op de ochtend zelf te beslissen of ik fit genoeg was. Toen 's ochtends de wekker ging, besloot ik te blijven liggen. Toen Lilian uit bed ging, zo rond kwart over 8 vroeg ze verbaasd; "Moet jij niet fietsen?"
Ik rolde ook mijn bedje maar uit met het idee om een kort rondje te maken als het weer enigzins goed was. Gelukkig kwam het met bakken naar beneden en waaide het zo hard, dat alle lust om te fietsen verdwenen was. Toen ik eind van de middag de echte mannen in de
Huelta bergop zag rijden kreeg ik opeens weer zin. Maar er kwam visite, John en Marleen gaan op vakantie, en wij mogen 3 weken spelen met Oban! Hou dus de blog van Obanenvacance in de gaten!

Victorie!

Vanavond was de laatste ronde van het Druivenschaaktoernooi. Bij winst was ik verzekerd van de eerste plaats. Dit was op papier niet zo eenvoudig, mijn tegenstander Wim Vink heeft een rating van pak hem beet 200 punten meer. Toch werd het een walk-over. In de Caro-Kann speelde ik "mijn" Df3 variant. Na een zet of 10 was mijn voordeel al zo groot dat de goede zetten vanzelf uit de mouw rolden. Na 16 zetten waren de dreigingen zo veel en groot dat Wim de handoek in de ring gooide.
Wit: Martin van der Hidde Zwart: Wim Vink
1.e4 c6 2.Nc3 d5 3.Qf3 d4 4.Bc4 Nf6 5.e5 dxc3 6.exf6 gxf6 7.dxc3 Nd7 8.Bf4 Qa5 9.0-0-0 Ne5 10.Bxe5 Qxe5 11.Ne2 Bh6+ 12.Kb1 Be6 13.Bxe6 Qxe6 14.Rhe1 Rd8 15.Nd4 Qd6 16.Nf5 1-0
Ook het DTO team scoorde goed, 3.5 uit 4! Dit resulteerde in een eerste plaats. Na loting ging Ard er met de klok vandoor. Het is je gegund Ard! Weer een uitstekend en gezellig georganiseerd toernooi!
De Baksteen mocht als prijs het boek Schaakwonder over Magnus Carlsen meenemen.

Lekke buitenband

Zondag voelde ik al wat raars aan de fiets, het leek net op een slag in het achterwiel. Een (te) korte inspectie van het achterwiel door Ed en mij leverde toen niets op. Aangezien het takkeweer was liet ik het thuis ook rusten. Vandaag moest ik daarvoor de tol betalen. Toen ik met een ommetje naar huis reed voelde ik weer het zwabbergedrag. In de afdaling van het viaduct over de A20 volgde een snelle leegloper. Bij inspectie bleek de buitenband beschadigd, er zat een gat aan de zijkant. Nu had ik gezegd deze band te vervangen nadat ik de 10.000 km gehaald had. Laksheid mijnerzijds was de oorzaak dat dit nog niet uitgevoerd was. Nu ging er een ander binnenbandje in, en in slakkevaart huiswaarts. Aldaar werd de buitenband, op km stand 10.153 vervangen door een Vittoria. De 33 km werd in 24.3 km/u afgelegd. Wind: ZW6. Temp. ong 17 gr C.

Salamander

Om half 8 stond ik te wachten op mijn uitgenodigde fietsvriendjes. Alleen Ed, wie anders, kwam opdagen. Helaas nam hij ook een stortbui mee. We schuilden even, en gingen toen op weg naar Ed's huisje om wat extra kleding op te pikken. Vervolgens reden we naar Hoek van Holland, vette wind tegen zodat de teller rond de 25 bleef hangen. Vanaf de Hoek kwam de wind wat meer in de rug zodat we rustig naar Katwijk konden fietsen. Vandaar ging het richting Leiden. Daar trok ik mijn regenjack uit, wat voor de wolken een teken was om de volle lading te geven! Gelukkig stonden we droog. Even later vervolgden wij onze rit, en via de Vliet ging het richting Delft. Bij Leidschendam zagen we De Salamander, een fraai molen, die nog meer verfraaid was met een heuse Rembrandt!
Bij Delft werden we weer getrakteerd op een vette bui. Ed klaagde over het feit dat ik geen spatbordje gemonteerd had :-)
De arme jongen had nog vakantiebenen en moest het laatste stuk afzien. Uiteindelijk arriveerden we na 102 km in 27 km/u in Maassluis. De wind was NW en varieerde tussen 4.5 en 5.5 Beaufort.

Druivenschaaktoernooi

Het schaakseizoen begint binnenkort weer. Het Druivenschaaktoernooi, met drie avonden/partijen is de opwarmer hiervoor. Op mijn verzoek (dinsdag as moet ik voetballen) ben ik ingedeeld in een groep met 2 anderen. Ik moest aantreden tegen Henk van Huizen, en met de witte stukken kon ik een iets betere stand niet echt uitbouwen. Toen Henk de Dames af kon ruilen bleef ik met een iets slechtere loper dan hij zitten. Wel 10 minuten meer op de klok waardoor Henk mijn remiseaanbod accepteerde. Vrijdagavond de laatste ronde. Kijk hier voor de stand (Baksteen speelt in groep 3)

10.000

Het zag er naar uit dat ik het werk droog zou bereiken vanochtend. Zo'n 300 meter vóór de fietsenstalling werd er ergens een stop uit de lucht getrokken. Was ik maar 1 minuut eerder van huis gegaan.... Enfin, een warme douche was voldoende om het humeur weer om te laten slaan. Rond half 1 had ik het kleffe spul weer aangetrokken, en reden Baksteen en Tirreno richting Schie. Vandaar weer naar Vlaardingen. Net voor aankomst bij de Vaart schoot de kilometerteller van Tirreno van 9999.9 naar 10000! Dit jaar heb ik ong 3300 kilometer gereden op dit scheurijzer. In Vlaardingen werd nog een tussenstop ingelast bij Yorcom, om een defect computeronderdeel om te ruilen. De teller bleef op 34.4 staan, in 27,3 gemiddeld. Wind: NW5

Heen en weer

De regengod zou vrij spel krijgen vandaag. Aangezien het nog droog was om 7u15 besloot ik met een ommetje naar het werk te fietsen. Eerst naar Vlaardingen, en dan via de Vaart naar Schipluiden. Vandaar naar het werk. De 22 km werden op het gemakkie afgelegd in 26,5 km/u. Wind; ZO3 Er viel wel wat neerslag maar niet te veel. Dat kwam pas los toen de Baksteen een douche gepakt had en op zijn werkplek zat. 's Middags klaarde het echter weer op, en met een lekker zonnetje kon ik mijn rondje naar huis maken zonder één druppel nattigheid. 34 km in 28,5 km/u bij een wind W3.

Harder

Vanmiddag was het fraai fietsweer. Met een ZW4 schuin in de zij hobbelde ik met een aardige vaart richting Schipluiden. Het ging dermate hard, dat ik bij de Schie dik 32 km/u gemiddeld gereden had. Met de wind schuin tegen probeerde ik vanaf dat moment wel tempo te draaien, maar de 32 kon ik niet vasthouden. Wel 30,9 km/u een nieuw PR :-)
Afstand 32,8 km. De Baksteen is sterk de laatste dagen (zondag uitgezonderd). Lekker!

Twee stukken Vlaai

Collega Aldwin trakteerde ter ere van zijn verjaardag. De Baksteen werkte des ochtends een stuk aarbeienvlaai naar binnen, en werd in de middag nog een stuk roomvlaai voorgeschoteld. Het wielershirt voelde ietwat gespannen aan in de buikstreek. Dat was tegen 6en toen de Baksteen en Tirreno richting Schipluiden snelden. Het was fantastisch fietsweer! Toen er ook nog een stel zwanen onwerkelijk dicht langs mij vlogen (Hoe blijven die beesten toch in de lucht hangen?) was de euforie compleet. De slappe benen van zondag waren verdwenen, en met een gemiddelde van 29,3 km/u legde ik de 33,3 km naar huis af. De wind kwam uit het westen, kracht 4.

Geen moraal

De weersvoorspelling voor vanochtend was slecht. Ik nam dan ook niet de moeite om vroeg uit mijn bedje te komen. Rond kwart voor 9 gluurde ik naar buiten, en tot mijn verbazing was het nog kurkdroog. Snel een ontbijtje naar binnen gewerkt, snelle pakkie aan, bidonnetje gevuld, en weg was ik. Er stond een gemeen windje (ZW5/6) en al snel vroeg ik mij af waarom ik was gaan fietsen. Ik had totaal geen zin, de benen voelden als pap en bovendien voelde ik een sterke aandrang de dikke darm te ontlasten. Toen het na een minuut of 20 begon te hozen van de regen voelde ik mij erg klein. Toch kon ik de aandrang, direct naar huis te rijden, weerstaan. Maar een groot rondje werd het niet; 41,6 km in 26,5 km/u gem. Thuis gekomen, éérst even (nou ja, even) lekker naar het toilet, vervolgens onder de warme douche.

Hard!

Die titel slaat niet op Baksteen's rondje. Het was mooi weer, en na het boodschappen doen vertrok ik om 11u15 richting de Stormvloedkering. Na 5x mijn zware lijf naar boven gehesen te hebben vond ik het welletjes, en met horten en stoten (afgesloten wegen) reed ik naar Schipluiden. Via de Zouteveenseweg naar Vlaardingen, Broekpolder en naar huis. 43,5 km in 28,5 km/u ZZW4. Snel douchen, vouwwagen richting stalling brengen en snel naar Vlaardingen. Daar speelde neef Barry met zijn band Viral die in de finale van Zomerterras speelden. Er werd hard gespeeld door deze 3-mans formatie. Jammer dat er zo weinig publiek was op deze prachtige dag. Jim en Bram vonden de muziek beregoed en luisterden ademloos. Klik op deze link als je zelf wilt genieten!

Toch weer mooi weer

Ondanks de vele neerslag van de laatste weken, en de voorspelling dat het in de loop van de dag weer zou gaan regenen, bleef het ook vandaag droog. Rond kwart over 5 reed ik vanuit het werk via Schipluiden, Delft en Vlaardingen mijn vaste rondje naar huis. Het was schitterend weer, het zonnetje prikte zo nu en dan op de blote armen en bene. Het landschap zag er weer fraai uit. Zij die denken dat we hier alleen asfalt en steden hebben moeten eens een blik werpen op http://florafauna.middendelfland.net/, het fietsgebied van de Baksteen.
Er werden 33 km afgelegd in 28,3 gemiddeld. Tijdens de rit draaide de wind van N naar Z kracht 3. Dus 2x wind tegen :-) Echt waar!

Snelheidsrecord

Nog niet eerder reed ik solo zo hard als vandaag. In een sportuurtje vertrok ik rond half 5 richting Schipluiden, en reed mijn vaste route langs Delft en de Schie. Ondanks de tegenwind (NO3) kon ik de teller boven de 30 houden. Eenmaal bij de Zuidbuurt aangekomen stond de teller op 30.2 km/u en had ik alleen nog windje mee. Op de Herenlaan, vlak bij het werk, sprong de teller op 30.8 km/u. Mijn hoogste gemiddelde voor een trip van 30+ km. In totaal werden er 36.5 km afgelegd.
Eenmaal op het werk belde ik het thuisfront op. Er was nog tijd om via Hoek van Holland naar huis toe te rijden, het eten moest nog gekookt. Nagenietend van mijn snelle rondje reed ik in sukkeldraf naar de Hoek, en parallel aan het spoor terug naar Maassluis. De Stormvloedkering werd gemeden. De 20,2 km werden in 26,8 km afgelegd.

Ed op de Ventoux

Gisterenavond ontving ik volgend SMS'je:
Hoi Mart... Ik heb de reus drie keer op zijn kop gestampt.Yeah.Goed gevoel. 138,3 km 14,65 gpu, Bruto tijd 12,15 netto 9,32. Gore details volgen :-))
Knappe prestatie van Ed, en dan druk ik mij voorzichtig uit. De beklimming van vorig jaar kan ik mij nog steeds aardig voor de geest halen....
Enfin, voor mij vandaag een vlak rondje. Eerst werd het bandje geplakt, en op het gemakkie ontbeten. Baksteen's fietsvriendjes zijn of op vakantie of fietsen niet bij hoge neerslagkans of slapen liever uit. Ik sprong derhalve pas om half 11 op de fiets. Met een lekker zonnetje en wind in de rug (O4) ging het richting Hoek van Holland. Vandaar naar Maasdijk, Schipluiden, Delft, langs de Schie naar Schiedam, Vlaardingen, Broekpolder, Lickebaert naar Maassluis. Kortom een van mijn vaste rondjes. De 60.7 km werden in 29,1 km/u afgelegd. Lekker snel, voor mijn doen dan.

Weergoden

De weergoden waren de Baksteen wat minder goed gezind vandaag. Rond half 1 reed ik richting Schipluiden toen de eerste bui losbarstte. Er stond een fikse wind, NW6. Toch ging het lekker, en met een gemiddelde van boven de 30 km/u naderde ik de Woudweg. Toen ik de bocht in dook voelde het achterwiel wat anders aan. Even de fiets aan de kant, en ja hoor; lek! Maar er zat nog flink wat lucht in de band. Ik besloot wat lucht bij te pompen en verder te rijden, het weer nodigde niet uit voor een bandenwissel. In de 12 kilometer naar Maassluis moest ik in totaal 4x bijpompen. Dit ging ten kostte van het gemiddelde, dit was ingekakt naar 28 km/u. Totaal werden er 32.4 km afgelegd. Thuis werd het zand uit de lichaamsholten gespoeld onder een heerlijk warme douche.

Ommetje

Wat een baggerweer vandaag, en de hele week zowat trouwens. Toch maar op de Tirreno naar het werk. Toen het tijd werd om naar huis te gaan kwam het met bakken naar beneden. Gelukkig zag de lucht in de verte blauw, en tegen 5 uur was het droog. Met een vette NW wind kracht 5 a 6 ging het naar huis. Niet de korste weg, maar via Schipluiden, Delft, Schiedam en Vlaardingen. 33,1 km in 27.5 km/uur.

Vakantiefoto's

Hier klikken voor vakantiefoto's Frankrijk 2006

Angstgegner

Er werd weer geschaakt. Drie potjes van 30 min pppp voor de zomercompetitie van CHESS. Uit de eerste 3 partijen scoorde ik 2.5 punt. Hoe zou het mij vanavond vergaan. De loting koppelde mij aan Menno Poot, oud clubgenoot en leerling. Lange tijd leek de stelling in evenwicht tot ik druk opbouwde tegen een zwakke pion. Op listige wijze ontsnapte Menno waardoor de stelling zelfs iets beter voor hem werd. Gelukkig voor mij greep hij laat in de partij mis, wat mij een stuk en uiteindelijk de winst opleverde. Toen was Klaas de Ruyter aan de beurt, of liever gezegd ik was aan de beurt. Mijn openingsspel was weer eens te gewaagd, en in een Fajarowicz bleef ik twee pionnen achter. Ik kreeg geen tegenspel en Klaas werkte de klus feilloos af. De eerste 0 was een feit.
In de laatste ronde mocht ik aantreden tegen Eric Both. Eric is koploper in deze competitie, niet echt vreemd als je nagaat dat hij een rating van 2244 heeft en 1e klasse KNSB speelt. Maar 2 jaar geleden fopte ik Eric in deze zelfde competitie en moest hij zijn enige 0 noteren. Dat zag er vanavond niet naar uit. Mijn stukken stonden niet lekker en verwachtte langzaam maar zeker van het bord geschoven te worden. Eric koos echter een verkeerd plan waarna ik een stuk won en een stelling overhield met allerlei matdreigingen. Een eeuwig schaak plannetje kon ik in de kiem smoren, en daarna was de winst snel binnen. Eric liet de term Angstgegner vallen. Ja lieve lezertjes, de Baksteen heeft een reputatie om met brilliant spel sterke spelers onderuit te halen, maar ook met groot gemak te verliezen van de mindere goden ;-)
Enfin, Eric weer de enige 0 dit toernooi toegebracht, en ik scoor 4.5 uit 6. Helaas heb ik 1 avond te weinig gespeeld, waardoor ik 3 regelmentaire nullen opliep. Dus sta ik slechts op 50% met 4.5 uit 9. Dit is wel genoeg voor de zesde plaats:

Ranking after Round 18 - 7 augustus 2006 - Layout 1.
Pos|Name | Prc|Gms| Score|Bye
1|Erik Both | 90.0| 15| 13.5| 0
2|Ron Burgerhout | 75.0| 14| 10.5| 0
3|John van Baarle | 72.2| 9| 6.5| 0
4|Menno Poot | 53.3| 15| 8.0| 0
5|Kees van der Weijden | 50.0| 9| 4.5| 0
6|Martin van der Hidde | 50.0| 9| 4.5| 0
7|Bart Voogt | 47.1| 17| 8.0| 0
8|Martijn van der Vaart| 44.4| 9| 4.0| 0
9|Klaas de Ruyter | 38.9| 9| 3.5| 0
10|Jan van Elburg | 32.1| 14| 4.5| 0
11|Cenk Ergen | 26.7| 15| 4.0| 0
12|Bas van Driel | 11.1| 9| 1.0| 0
13|Bert den Uyl | 11.1| 9| 1.0| 0
14|Piet Hofstee | 5.6| 9| 0.5| 0
15|Hans Dopper | 0.0| 9| 0.0| 0

Op de foto: De ideale fiets voor de Baksteen??

Maarten vliegt "berg" op

Half negen vertrekken Aad, Maarten en De Baksteen voor een rondje. Tijdens het ronden van de Lickebaert sluit Ed aan. Met zijn vieren gaat het richting Broekpolder. Aad vraagt om een tandje minder, met wind tegen valt het nog niet mee. We geven gewillig gehoor aan dit verzoek, en druk babbelend gaat het via de Woudweg naar de Schie. Vervolgens richting Delft, Schipluiden en Maasland. Daar knijpt Aad er tussenuit, voor hem is de pijp leeg. Maarten wil persé naar de Stormvloedkering om daar zijn krachten met ons te meten. Dit lukt het aardig. Na de derde klim wordt het klassement opgemaakt, Ed eerste net voor Maarten en De Baksteen doet zijn eer aan door als laatste boven aan te komen. Wel met de schrale troost dat hij als snelste afgedaald is...
In de laatste afdaling gaat het haast flink mis. Maarten zet, nog in de bocht, aan. Hierdoor raakt zijn trapper het asfalt en vliegt zijn achterwiel zeker een halve meter de lucht in. Wonder boven wonder blijft hij op de been. De schrik is groter dan schade en we kunnen gelukkig de tocht naar huis hervatten. Toch voelt Maarten iets raars aan het achterwiel. Als we dit controleren blijkt de binnenband, door de klap, deels als buitenband te fungeren. Na dit hersteld te hebben fietsen we de laatste meters naar huis. Ik kruip nog snel een 10-tal meters in het zog van de Edster, voorlopig de laatste kans. Hij gaat immers een week of drie cols in het Franse en het Spaanse trotseren. Ed, Mniek, Mark, fijne vakantie!
De 55.4 kilometers werden in 26.5 km/u afgelegd. Aardig windje: N4

Solex

Afgelopen week was het bar en boos met het weer. De voorgenomen kilometers werden dan ook niet gemaakt. Aangezien het vandaag droog was sprong ik, rond 3 uur, voor een kort rondje op de Tirreno. Een vertrouwd rondje, via Vlaardingen en Schiedam naar Delft rolde onder de wielen door. Er stond een flink windje, NNW 5 a 6 die het ritje een zekere meerwaarde gaf. Lekker tegen de wind in stoempen :-)
Bij Schipluiden bleek de "Ronde" bezig te zijn. Een koppelkoers zo te zien. Ik had niet veel zin om te blijven kijken en schoot derhalve de Trambrug op. Even later haalde ik een 10-tal dames op de Solex in. Grappig! Via de grens tussen Maassluis en Maasdijk ging het richting Waterweg. Hier sprintte ik even naar een snelheid net boven de 50 km/u. Na 45 km was ik weer thuis. Gemiddelde 27 km/u.

Pontiac

Eindelijk weer eens achter het schaakbord, het zomertoernooi van CHESS is al enige weken bezig. Voor mij de eerste speelavond van 3 partijen van 1 uur elk (30 min pppp). De eerste partij speelde ik tegen clubgenoot Cenk, op papier een stuk zwakker maar pas in tijdnood kraakte ik zijn verdediging. Taai gespeeld van Cenk, er zit nog steeds vooruitgang in zijn spel. De tweede pot was tegen IM John van Baarle. John speelt op dit soort avonden de meest vreemde partijen, iets waar ik graag aan meewerk. Ditmaal was zijn opzet echter te gewaagd, en het punt was voor mij. Tijdens de partij viel mij op dat John een heuse Pontiac op zijn pols droeg! [ 'Zeventig meter viel ik diep, m'n hart stond stil, maar m'n Pontiac liep']De renners onder ons weten waar ik het over heb. Na de partij vroeg ik John naar het horloge. Hij had het voor 50 gulden in de jaren 50 gekocht, een weeksalaris in die tijd. Aangezien hij er niet zo van houd spullen aan zijn lijf te hebben, had hij het 35 jaar niet gedragen.
Grappig.... De laatste pot weer een clubgenoot, Bart Voogt. Ik kwam met wat voordeel uit een Aljechin (met wit) maar dit ebde langzaam weg. Remise en dus 2.5 uit 3.