De morgenstond

Om kwart voor 8 's ochtends reden Tirreno en Baksteen via Vlaardingen en Schipluiden naar het werk. Het zonnetje begon net te prikken, en we genoten van het fraaie polderlandschap langs de Vlaardingse Vaart. 22 km in 26,8 km/u. Op het werk een lekkere douche gepikt en mij een uur of 4, 5 productief bezig gehouden :-)

Harde schijf crash

Donderdagmiddag was ik vrij, er zouden weer wat restpunten van de keuken afgedaan worden. Ook moest ik een tekening afgeven aan een aannemer, en langs Yorcom computers. De PC van Jim was defect, de harde schijf had de geest gegeven en er moest een nieuwe komen. Ik ging derhalve via deze twee adressen op weg naar huis. Na 38 km in 25,3 gem. was ik weer thuis.

Defensie vs Tweede Kamer

Een andere traditie die zijn tweede aflevering kende is de schaakmatch van Defensie vs de Tweede Kamer. Ik was door Ard Dekker (ook voorzitter van het Druivenschaaktoernooi) geselecteerd voor deze match. We speelden "thuis" aan de Kalvermarkt in Den Haag. Het leuke van deze match is oa dat je wat bekende Nederlanders tegen het lijf loopt, zo speelden Ed van Thijn en Dick Dolman mee. Ik was opgesteld aan bord 2, en mocht tegen Dick van der Eijk spelen. In een geweigerd Morra-gambiet moest ik mijn opzet bezuren. Ik kwam onder druk te staan en moest nauwkeurig spelen om niet gelijk materiaal te verliezen [partij volgt]. Pas laat in de partij ruilde Dick op c3 waardoor de druk afnam en de stelling in evenwicht kwam. Zijn remiseaanbod nam ik dankbaar aan. Later zag ik dat zijn rating 1967 was, dus geen ondaardige prestatie mijnerzijds. Uiteindelijk won Defensie eenvoudig met 8-5 (geloof ik). Mijn DTO-collega Dennis won zijn partij.

SVM vs CHESS

Twee jaar geleden is mogelijk een traditie gestart, een schaakmatch tussen de steden Maassluis en Vlaardingen. Dit keer werd hij voor de tweede maal gehouden, en wel op Maassluise grond. Rond de klok van 8 uur stak Piet de Jong (voorzitter SVM) van wal met zijn introductiespeech. Vervolgens vulde Marcel Bergen het huishoudelijke deel in. Hierna kon de match beginnen. We speelden met 12 vs 12 man, ikzelf aan bord 3. Mijn tegenstander Modjaba is een oude bekende van mij, ik heb jaren bij Maassluis geschaakt. Zijn openingskeuze is "apart" te noemen, zo opende hij tegen mij met 1. e4 e6 2. Pf3 d6?! Ik kwam goed uit de opening, had veel ruimte en actieve stukken. Toch was ik een van de laatste spelers die klaar was. In een pionneneindspel, wat waarschijnlijk remise was, ging hij ten onder. [partij volgt later]
Het krachtsverschil tussen beide steden was zeer groot; we wonnen met liefst 11-1

De Gerrie Kneteman Classic

Lieve lezertjes, het was een bewogen dag. Er is veel gebeurd, en dus veel te vertellen. Ik heb daarom maar een opslitsing in tijd gemaakt om het verhaal chronologisch weer te geven.
4u40-8u50
De wekker gaat, en ik verzamel de klaargelegde spulletjes en werk wat Brinta naar binnen. Vervolgens fiets ik naar Ed waar we om half 6 met Ed C (aka Jerommeke) afgesproken hebben. Ed C en vriendin plus kids arriveren en de fietsen worden ingeladen. Rond 6u50 zijn we bij het vd Valk motel Akersloot alwaar de start van de GKC plaats zal vinden. We drinken nog wat koffie, schrijven ons in, en daar gaat de mobiel: de familie de Bloeme is ook gearriveerd.
We gaan de fietsen en onszelf prepareren, om half 9 moeten we van start. Als we hiermee bezig zijn parkeert een Saab naast ons vervoermiddel. En wie stapt daar uit?
Niemand minder dan Peter Winnen! Ik zie Peter denken, waar ken ik die gozer van. Om het ijs te breken steek ik maar van wal. Wat een eer het is om naast een ex-prof als Peter te mogen staan. Ik schud hem de hand, en als mijn naam hoort verschijnt een grote grijns op zijn gezicht: "Ah, de Baksteen uit Maassluis! Ik lees je blog al jaren." Helaas is er weinig tijd om wat schrijverstrivia uit te wisselen, we moeten zo aan de bak.
De start blijkt toch wel te duren, Zo rond 8u45 gaat het startschot. Ed en ik doen de 150 km, de rest van onze fietsvrinden de 100. Als we de mat der tijdregistratie naderen blijf ik gemeen iets achter Ed hangen en "smokkel" zo een paar seconden.
We zijn onderweg!
8u50-14u40
We schieten door het fraaie Noord-Hollandse landschap heen met hoge snelheid. We rijden af en toe 40 tot 45 km per uur! Dit gaat mij opbreken weet ik, tempowisselingen is not my cup of tea. Maar gelukkig komen we in een groep terecht die rond de 30-35 km/u koerst. Dit is goed vol te houden en geeft ook de kans om te genieten van de natuur. Dan rijdt Ed lek. De groep is weg, maar in recordtempo wisselen we de binnenband, en we pikken aan bij een volgende groep. Deze jongens zijn helaas met een intervaltraining bezig zo lijkt het. Stuk voor stuk moeten er renners af, en op een gegeven moment ben ik nummer laatst. Ook ik moet er aan geloven, maar op eigen kracht kom ik weer bij als het tempo omlaag gaat. Dit gebeurt een aantal maal, en dat breekt op. We rijden dan wel al een 100 km een gemiddelde van >32.5km/u! Als de laatste verversingspost aangedaan wordt, besluiten Ed en ik ook naar huis te rijden. Het is mooi weer, en de wind komt uit oost, dus niet tegen. We rijden met een rustig groepje (kruissnelheid 30) naar de finish. Bij de finish aangekomen stel ik voor om gelijk over de finish te gaan wat Ed, op de hoogte van mijn sprintcapaciteit, gretig accepteert. Geheel onwetend van mijn truc bij de start...
Bij de finish gaan we uitgebreid op de foto. Onze fietsvrinden hebben ook genoten van de tocht en euforisch wisselen we vervaringen uit. Ed en ik gaan nog even op de foto met de auto van Peter Winnen, dat is weer eens wat anders dan met Peter zelf en op zich zeer ludiek dachten we.14u40-21u00
Ed en ik nemen afscheid van de rest van de groep en gaan op weg naar Maassluis. Een tocht met haperingen zullen we maar zeggen. Want al na een km of 15 liep Ed helemaal leeg, energietechnisch gesproken, en moest hij recupereren. We hebben een minuut of 20 in een parkje aan een vijver gezeten, heerlijk in het zonnetje. Toen Ed weer benen had ging het weer op weg richting zuiden. Na het pontje bij Velzen gingen we op zoek naar een fietspad door de duinen. Bij de kust aangekomen bleken we dezelde weg terug te moeten gaan; geen fietspad te bekennen. Een extra 10 kilometers waar we niet op zaten te wachten, de benen voelden zwaar aan... Een 10 kilometer verder reed Ed voor de tweede maal lek, net toen we weer wat vaart hadden. Op het gemakkie werd de band vervangen, we propten nog wat koeken in onze murf en hervatten de tocht. Bij een cafe, een 20 kilometer verderop besloten we een kop soep en wat koffie te gaan slurpen. Het thuisfront werd op de hoogte gesteld van onze vertraging, ipv 7 uur zou het wel 9 uur 's avonds kunnen worden. Eenmaal weer op de fiets werden er lange aflossingen gemaakt. We reden richting Leiden om zo langs het vlietje naar huis te kunnen rijden. Langs de vliet ging het tempo eindelijk weer eens omhoog, en met 30 km/u reden we richting Delft. Opeens liep ik helemaal leeg en zat als een natte vaatdoek op de fiets. Ik perste een energiegel naar binnen en goot wat water in mijn keel. Nu was ik altijd skeptisch over die gelletjes, maar ik ben nu bekeerd! Een 10 minuten na het innemen had ik weer nieuwe benen en liep Ed te klagen dat ik hem pijn deed :-) Het was inmiddels knap donker toen we eindelijk Maassluis inreden om 21u. De 110 km nam bruto 6 uur in beslag, netto een uur of 4,5. De 145 km van de Classic werden in 31,2 km/u afgelegd. In totaal werden vandaag 256,4 km in 28,7 km/u afgelegd. Wind O kracht 4, met een heerlijk zonnetje.
Epiloog
Na een bak soep en een heerlijke douche trok ik snel wat warms aan. Ik had het nm koud en stond te rillen. Gaat toch niet in de koude kleren zitten zo'n afstand. Wonder boven wonder kon ik de detective op tv nog uitkijken tot half 1, zonder echt in slaap te vallen :-) De volgende ochtend voelden de benen zwaar, maar misschien was dit nog van de voetbal?
Van rechts naar links: Ed C (in het zwart), Rene, Lex, Ed en De Baksteen. Peter ontbreekt op de foto, die drukte op het knopje.
Klik op de foto voor een groter plaatje.

Voetbal

De eerste wedstrijd zaalvoetbal van het seizoen zit er weer op. Eigenlijk de 2e, maar de eerste viel samen met de dood van de beheerder, dus hebben we niet gespeeld.
Onnodig veel balverlies, onzuivere passes en mickey mousedoelpunten geven aan dat iedereen nog wat onwennig is. De Baksteen scoort 3x waarvan 2x met het linkerbeen. Das best veel voor de Baksteen. Na afloop is er, traditiegetrouw, bier :-)
De beentjes gaan auw doen, als dat maar weer over is met de Gerrie Kneteman Klassier!

Punaise prikt Baksteen

Maar lieft 6 man aan de start; Piet (De Rode Punaise), Joris (De Crab), Ed C (Jerommeke), Peter (De Zwarte Weduwe), Ed E (De Edster) en de Baksteen. Voor Ed C zijn maiden trip met ons. Rond 4 uur vertrokken we richting de Stormvloedkering waar 10 punten voor de bolletjestrui te verdienen waren. Ed ontsnapt te vroeg en wordt voor de klim bijgehaald. Uiteindelijk tikt Joris als eerste aan, Piet als tweede, Edster als derde en ik als 4e. In gezapig tempo ronden we de Lickebaert en lonkt de tweede klim, het viaduct over de A20: Wederom pakt Joris de hoofdprijs met Ed als tweede, Piet als derde, Baksteen op 4. We blijven vrolijk rondrijden, tot een brommer ons inhaalt en genoemde 4 renners achter de brommer aan vliegen. We laten Peet en Ed C ons weer bijhalen en rijden naar de laatste klim; de Trambrug bij Schipluiden. Wederom pakt Joris punten, met Piet als tweede. Ed en ik laten een gat vallen tussen ons en deze twee heren. Als Ed eindelijk voorstelt het gat te dichten met zijn tweeen, moeten we aan de bak. Met 37 in het uur gaat het kop over kop richting de kopgroep. Als we ze bijgehaald hebben moeten we in de remmen; een meisje is met haar brommer (1 week oud) gevallen en wij verlenen ZHKH. Gelukkig alleen schaafwonden en een flinke schrik. We zijn intussen gepasseerd door Ed C en Peter. Die kunnen we echter bijhalen op de Herenlaan. Ik maak mij gereed voor de sprint en kruip in het wiel van Piet. Ik zet mijn geld op Joris die Piet in lijkt te halen. Ik besluit over hem heen te gaan, maar wacht te lang. Ed, totaal kansloos, zet een sprint in en sluit mij op. Ik kan er niet meer langs, tenminste, niet zonder risico. Ik besluit te blijven zitten en spreek mijzelf bestraffend toe, te lang gewacht.... Neemt niet weg dat Piet een fraaie prestatie neerzet. 50 km in 28 km/u Wind uit ZW kracht 3a4

De krachten sparen voor morgen.

Morgen wordt er, na lange tijd, weer eens met een groep collegae gefietst. Volgens Ed, waarmee ik een ommetje maakte, moesten we ons sparen. Tenslotte zou morgen Piet, op zijn Reus van Koolstof, meerijden. Het gerucht gaat dat hij nogal hard fietst de laatste tijd.
Van dat sparen kwam uiteindelijk weinig terecht. Ed vloog achter een brommer aan, ik achter Ed, en voordat we het wisten reden we 47 in het uur. "Ik hoefde niet eens voluit te gaan!" kraaide Ed. De lont was onstoken, en vanaf dat moment reed ik flink door, Ed klagend in mijn wiel. Uiteindelijk kon hij het toch niet laten, en nam hard over. Ik begon de inspanning al te voelen en was blij dat hij overnam. Na de verplichte sprint op het viaduct over de A20 (Ed wint) besluiten we de laatste 4 kilometer rustig aan te doen. Het gemiddelde kakte van 30 km/u in naar 29,4 km/u over de 32.7km. Wind: ZW4
O ja, ik reed in mijn neue 3Focus broekje, besteld bij Futurum na een tip van Ruud. Best broekje! Ga ik plezier aan beleven.

Uitslapen

Normaal doe ik elke zondagochtend een rondje, met of zonder fietsvriendjes. Ik voelde mij echter niet geheel fit en besloot op de ochtend zelf te beslissen of ik fit genoeg was. Toen 's ochtends de wekker ging, besloot ik te blijven liggen. Toen Lilian uit bed ging, zo rond kwart over 8 vroeg ze verbaasd; "Moet jij niet fietsen?"
Ik rolde ook mijn bedje maar uit met het idee om een kort rondje te maken als het weer enigzins goed was. Gelukkig kwam het met bakken naar beneden en waaide het zo hard, dat alle lust om te fietsen verdwenen was. Toen ik eind van de middag de echte mannen in de
Huelta bergop zag rijden kreeg ik opeens weer zin. Maar er kwam visite, John en Marleen gaan op vakantie, en wij mogen 3 weken spelen met Oban! Hou dus de blog van Obanenvacance in de gaten!

Victorie!

Vanavond was de laatste ronde van het Druivenschaaktoernooi. Bij winst was ik verzekerd van de eerste plaats. Dit was op papier niet zo eenvoudig, mijn tegenstander Wim Vink heeft een rating van pak hem beet 200 punten meer. Toch werd het een walk-over. In de Caro-Kann speelde ik "mijn" Df3 variant. Na een zet of 10 was mijn voordeel al zo groot dat de goede zetten vanzelf uit de mouw rolden. Na 16 zetten waren de dreigingen zo veel en groot dat Wim de handoek in de ring gooide.
Wit: Martin van der Hidde Zwart: Wim Vink
1.e4 c6 2.Nc3 d5 3.Qf3 d4 4.Bc4 Nf6 5.e5 dxc3 6.exf6 gxf6 7.dxc3 Nd7 8.Bf4 Qa5 9.0-0-0 Ne5 10.Bxe5 Qxe5 11.Ne2 Bh6+ 12.Kb1 Be6 13.Bxe6 Qxe6 14.Rhe1 Rd8 15.Nd4 Qd6 16.Nf5 1-0
Ook het DTO team scoorde goed, 3.5 uit 4! Dit resulteerde in een eerste plaats. Na loting ging Ard er met de klok vandoor. Het is je gegund Ard! Weer een uitstekend en gezellig georganiseerd toernooi!
De Baksteen mocht als prijs het boek Schaakwonder over Magnus Carlsen meenemen.

Lekke buitenband

Zondag voelde ik al wat raars aan de fiets, het leek net op een slag in het achterwiel. Een (te) korte inspectie van het achterwiel door Ed en mij leverde toen niets op. Aangezien het takkeweer was liet ik het thuis ook rusten. Vandaag moest ik daarvoor de tol betalen. Toen ik met een ommetje naar huis reed voelde ik weer het zwabbergedrag. In de afdaling van het viaduct over de A20 volgde een snelle leegloper. Bij inspectie bleek de buitenband beschadigd, er zat een gat aan de zijkant. Nu had ik gezegd deze band te vervangen nadat ik de 10.000 km gehaald had. Laksheid mijnerzijds was de oorzaak dat dit nog niet uitgevoerd was. Nu ging er een ander binnenbandje in, en in slakkevaart huiswaarts. Aldaar werd de buitenband, op km stand 10.153 vervangen door een Vittoria. De 33 km werd in 24.3 km/u afgelegd. Wind: ZW6. Temp. ong 17 gr C.

Salamander

Om half 8 stond ik te wachten op mijn uitgenodigde fietsvriendjes. Alleen Ed, wie anders, kwam opdagen. Helaas nam hij ook een stortbui mee. We schuilden even, en gingen toen op weg naar Ed's huisje om wat extra kleding op te pikken. Vervolgens reden we naar Hoek van Holland, vette wind tegen zodat de teller rond de 25 bleef hangen. Vanaf de Hoek kwam de wind wat meer in de rug zodat we rustig naar Katwijk konden fietsen. Vandaar ging het richting Leiden. Daar trok ik mijn regenjack uit, wat voor de wolken een teken was om de volle lading te geven! Gelukkig stonden we droog. Even later vervolgden wij onze rit, en via de Vliet ging het richting Delft. Bij Leidschendam zagen we De Salamander, een fraai molen, die nog meer verfraaid was met een heuse Rembrandt!
Bij Delft werden we weer getrakteerd op een vette bui. Ed klaagde over het feit dat ik geen spatbordje gemonteerd had :-)
De arme jongen had nog vakantiebenen en moest het laatste stuk afzien. Uiteindelijk arriveerden we na 102 km in 27 km/u in Maassluis. De wind was NW en varieerde tussen 4.5 en 5.5 Beaufort.

Druivenschaaktoernooi

Het schaakseizoen begint binnenkort weer. Het Druivenschaaktoernooi, met drie avonden/partijen is de opwarmer hiervoor. Op mijn verzoek (dinsdag as moet ik voetballen) ben ik ingedeeld in een groep met 2 anderen. Ik moest aantreden tegen Henk van Huizen, en met de witte stukken kon ik een iets betere stand niet echt uitbouwen. Toen Henk de Dames af kon ruilen bleef ik met een iets slechtere loper dan hij zitten. Wel 10 minuten meer op de klok waardoor Henk mijn remiseaanbod accepteerde. Vrijdagavond de laatste ronde. Kijk hier voor de stand (Baksteen speelt in groep 3)

10.000

Het zag er naar uit dat ik het werk droog zou bereiken vanochtend. Zo'n 300 meter vóór de fietsenstalling werd er ergens een stop uit de lucht getrokken. Was ik maar 1 minuut eerder van huis gegaan.... Enfin, een warme douche was voldoende om het humeur weer om te laten slaan. Rond half 1 had ik het kleffe spul weer aangetrokken, en reden Baksteen en Tirreno richting Schie. Vandaar weer naar Vlaardingen. Net voor aankomst bij de Vaart schoot de kilometerteller van Tirreno van 9999.9 naar 10000! Dit jaar heb ik ong 3300 kilometer gereden op dit scheurijzer. In Vlaardingen werd nog een tussenstop ingelast bij Yorcom, om een defect computeronderdeel om te ruilen. De teller bleef op 34.4 staan, in 27,3 gemiddeld. Wind: NW5

Heen en weer

De regengod zou vrij spel krijgen vandaag. Aangezien het nog droog was om 7u15 besloot ik met een ommetje naar het werk te fietsen. Eerst naar Vlaardingen, en dan via de Vaart naar Schipluiden. Vandaar naar het werk. De 22 km werden op het gemakkie afgelegd in 26,5 km/u. Wind; ZO3 Er viel wel wat neerslag maar niet te veel. Dat kwam pas los toen de Baksteen een douche gepakt had en op zijn werkplek zat. 's Middags klaarde het echter weer op, en met een lekker zonnetje kon ik mijn rondje naar huis maken zonder één druppel nattigheid. 34 km in 28,5 km/u bij een wind W3.

Harder

Vanmiddag was het fraai fietsweer. Met een ZW4 schuin in de zij hobbelde ik met een aardige vaart richting Schipluiden. Het ging dermate hard, dat ik bij de Schie dik 32 km/u gemiddeld gereden had. Met de wind schuin tegen probeerde ik vanaf dat moment wel tempo te draaien, maar de 32 kon ik niet vasthouden. Wel 30,9 km/u een nieuw PR :-)
Afstand 32,8 km. De Baksteen is sterk de laatste dagen (zondag uitgezonderd). Lekker!

Twee stukken Vlaai

Collega Aldwin trakteerde ter ere van zijn verjaardag. De Baksteen werkte des ochtends een stuk aarbeienvlaai naar binnen, en werd in de middag nog een stuk roomvlaai voorgeschoteld. Het wielershirt voelde ietwat gespannen aan in de buikstreek. Dat was tegen 6en toen de Baksteen en Tirreno richting Schipluiden snelden. Het was fantastisch fietsweer! Toen er ook nog een stel zwanen onwerkelijk dicht langs mij vlogen (Hoe blijven die beesten toch in de lucht hangen?) was de euforie compleet. De slappe benen van zondag waren verdwenen, en met een gemiddelde van 29,3 km/u legde ik de 33,3 km naar huis af. De wind kwam uit het westen, kracht 4.

Geen moraal

De weersvoorspelling voor vanochtend was slecht. Ik nam dan ook niet de moeite om vroeg uit mijn bedje te komen. Rond kwart voor 9 gluurde ik naar buiten, en tot mijn verbazing was het nog kurkdroog. Snel een ontbijtje naar binnen gewerkt, snelle pakkie aan, bidonnetje gevuld, en weg was ik. Er stond een gemeen windje (ZW5/6) en al snel vroeg ik mij af waarom ik was gaan fietsen. Ik had totaal geen zin, de benen voelden als pap en bovendien voelde ik een sterke aandrang de dikke darm te ontlasten. Toen het na een minuut of 20 begon te hozen van de regen voelde ik mij erg klein. Toch kon ik de aandrang, direct naar huis te rijden, weerstaan. Maar een groot rondje werd het niet; 41,6 km in 26,5 km/u gem. Thuis gekomen, éérst even (nou ja, even) lekker naar het toilet, vervolgens onder de warme douche.

Hard!

Die titel slaat niet op Baksteen's rondje. Het was mooi weer, en na het boodschappen doen vertrok ik om 11u15 richting de Stormvloedkering. Na 5x mijn zware lijf naar boven gehesen te hebben vond ik het welletjes, en met horten en stoten (afgesloten wegen) reed ik naar Schipluiden. Via de Zouteveenseweg naar Vlaardingen, Broekpolder en naar huis. 43,5 km in 28,5 km/u ZZW4. Snel douchen, vouwwagen richting stalling brengen en snel naar Vlaardingen. Daar speelde neef Barry met zijn band Viral die in de finale van Zomerterras speelden. Er werd hard gespeeld door deze 3-mans formatie. Jammer dat er zo weinig publiek was op deze prachtige dag. Jim en Bram vonden de muziek beregoed en luisterden ademloos. Klik op deze link als je zelf wilt genieten!

Toch weer mooi weer

Ondanks de vele neerslag van de laatste weken, en de voorspelling dat het in de loop van de dag weer zou gaan regenen, bleef het ook vandaag droog. Rond kwart over 5 reed ik vanuit het werk via Schipluiden, Delft en Vlaardingen mijn vaste rondje naar huis. Het was schitterend weer, het zonnetje prikte zo nu en dan op de blote armen en bene. Het landschap zag er weer fraai uit. Zij die denken dat we hier alleen asfalt en steden hebben moeten eens een blik werpen op http://florafauna.middendelfland.net/, het fietsgebied van de Baksteen.
Er werden 33 km afgelegd in 28,3 gemiddeld. Tijdens de rit draaide de wind van N naar Z kracht 3. Dus 2x wind tegen :-) Echt waar!

Snelheidsrecord

Nog niet eerder reed ik solo zo hard als vandaag. In een sportuurtje vertrok ik rond half 5 richting Schipluiden, en reed mijn vaste route langs Delft en de Schie. Ondanks de tegenwind (NO3) kon ik de teller boven de 30 houden. Eenmaal bij de Zuidbuurt aangekomen stond de teller op 30.2 km/u en had ik alleen nog windje mee. Op de Herenlaan, vlak bij het werk, sprong de teller op 30.8 km/u. Mijn hoogste gemiddelde voor een trip van 30+ km. In totaal werden er 36.5 km afgelegd.
Eenmaal op het werk belde ik het thuisfront op. Er was nog tijd om via Hoek van Holland naar huis toe te rijden, het eten moest nog gekookt. Nagenietend van mijn snelle rondje reed ik in sukkeldraf naar de Hoek, en parallel aan het spoor terug naar Maassluis. De Stormvloedkering werd gemeden. De 20,2 km werden in 26,8 km afgelegd.

Ed op de Ventoux

Gisterenavond ontving ik volgend SMS'je:
Hoi Mart... Ik heb de reus drie keer op zijn kop gestampt.Yeah.Goed gevoel. 138,3 km 14,65 gpu, Bruto tijd 12,15 netto 9,32. Gore details volgen :-))
Knappe prestatie van Ed, en dan druk ik mij voorzichtig uit. De beklimming van vorig jaar kan ik mij nog steeds aardig voor de geest halen....
Enfin, voor mij vandaag een vlak rondje. Eerst werd het bandje geplakt, en op het gemakkie ontbeten. Baksteen's fietsvriendjes zijn of op vakantie of fietsen niet bij hoge neerslagkans of slapen liever uit. Ik sprong derhalve pas om half 11 op de fiets. Met een lekker zonnetje en wind in de rug (O4) ging het richting Hoek van Holland. Vandaar naar Maasdijk, Schipluiden, Delft, langs de Schie naar Schiedam, Vlaardingen, Broekpolder, Lickebaert naar Maassluis. Kortom een van mijn vaste rondjes. De 60.7 km werden in 29,1 km/u afgelegd. Lekker snel, voor mijn doen dan.

Weergoden

De weergoden waren de Baksteen wat minder goed gezind vandaag. Rond half 1 reed ik richting Schipluiden toen de eerste bui losbarstte. Er stond een fikse wind, NW6. Toch ging het lekker, en met een gemiddelde van boven de 30 km/u naderde ik de Woudweg. Toen ik de bocht in dook voelde het achterwiel wat anders aan. Even de fiets aan de kant, en ja hoor; lek! Maar er zat nog flink wat lucht in de band. Ik besloot wat lucht bij te pompen en verder te rijden, het weer nodigde niet uit voor een bandenwissel. In de 12 kilometer naar Maassluis moest ik in totaal 4x bijpompen. Dit ging ten kostte van het gemiddelde, dit was ingekakt naar 28 km/u. Totaal werden er 32.4 km afgelegd. Thuis werd het zand uit de lichaamsholten gespoeld onder een heerlijk warme douche.

Ommetje

Wat een baggerweer vandaag, en de hele week zowat trouwens. Toch maar op de Tirreno naar het werk. Toen het tijd werd om naar huis te gaan kwam het met bakken naar beneden. Gelukkig zag de lucht in de verte blauw, en tegen 5 uur was het droog. Met een vette NW wind kracht 5 a 6 ging het naar huis. Niet de korste weg, maar via Schipluiden, Delft, Schiedam en Vlaardingen. 33,1 km in 27.5 km/uur.

Vakantiefoto's

Hier klikken voor vakantiefoto's Frankrijk 2006

Angstgegner

Er werd weer geschaakt. Drie potjes van 30 min pppp voor de zomercompetitie van CHESS. Uit de eerste 3 partijen scoorde ik 2.5 punt. Hoe zou het mij vanavond vergaan. De loting koppelde mij aan Menno Poot, oud clubgenoot en leerling. Lange tijd leek de stelling in evenwicht tot ik druk opbouwde tegen een zwakke pion. Op listige wijze ontsnapte Menno waardoor de stelling zelfs iets beter voor hem werd. Gelukkig voor mij greep hij laat in de partij mis, wat mij een stuk en uiteindelijk de winst opleverde. Toen was Klaas de Ruyter aan de beurt, of liever gezegd ik was aan de beurt. Mijn openingsspel was weer eens te gewaagd, en in een Fajarowicz bleef ik twee pionnen achter. Ik kreeg geen tegenspel en Klaas werkte de klus feilloos af. De eerste 0 was een feit.
In de laatste ronde mocht ik aantreden tegen Eric Both. Eric is koploper in deze competitie, niet echt vreemd als je nagaat dat hij een rating van 2244 heeft en 1e klasse KNSB speelt. Maar 2 jaar geleden fopte ik Eric in deze zelfde competitie en moest hij zijn enige 0 noteren. Dat zag er vanavond niet naar uit. Mijn stukken stonden niet lekker en verwachtte langzaam maar zeker van het bord geschoven te worden. Eric koos echter een verkeerd plan waarna ik een stuk won en een stelling overhield met allerlei matdreigingen. Een eeuwig schaak plannetje kon ik in de kiem smoren, en daarna was de winst snel binnen. Eric liet de term Angstgegner vallen. Ja lieve lezertjes, de Baksteen heeft een reputatie om met brilliant spel sterke spelers onderuit te halen, maar ook met groot gemak te verliezen van de mindere goden ;-)
Enfin, Eric weer de enige 0 dit toernooi toegebracht, en ik scoor 4.5 uit 6. Helaas heb ik 1 avond te weinig gespeeld, waardoor ik 3 regelmentaire nullen opliep. Dus sta ik slechts op 50% met 4.5 uit 9. Dit is wel genoeg voor de zesde plaats:

Ranking after Round 18 - 7 augustus 2006 - Layout 1.
Pos|Name | Prc|Gms| Score|Bye
1|Erik Both | 90.0| 15| 13.5| 0
2|Ron Burgerhout | 75.0| 14| 10.5| 0
3|John van Baarle | 72.2| 9| 6.5| 0
4|Menno Poot | 53.3| 15| 8.0| 0
5|Kees van der Weijden | 50.0| 9| 4.5| 0
6|Martin van der Hidde | 50.0| 9| 4.5| 0
7|Bart Voogt | 47.1| 17| 8.0| 0
8|Martijn van der Vaart| 44.4| 9| 4.0| 0
9|Klaas de Ruyter | 38.9| 9| 3.5| 0
10|Jan van Elburg | 32.1| 14| 4.5| 0
11|Cenk Ergen | 26.7| 15| 4.0| 0
12|Bas van Driel | 11.1| 9| 1.0| 0
13|Bert den Uyl | 11.1| 9| 1.0| 0
14|Piet Hofstee | 5.6| 9| 0.5| 0
15|Hans Dopper | 0.0| 9| 0.0| 0

Op de foto: De ideale fiets voor de Baksteen??

Maarten vliegt "berg" op

Half negen vertrekken Aad, Maarten en De Baksteen voor een rondje. Tijdens het ronden van de Lickebaert sluit Ed aan. Met zijn vieren gaat het richting Broekpolder. Aad vraagt om een tandje minder, met wind tegen valt het nog niet mee. We geven gewillig gehoor aan dit verzoek, en druk babbelend gaat het via de Woudweg naar de Schie. Vervolgens richting Delft, Schipluiden en Maasland. Daar knijpt Aad er tussenuit, voor hem is de pijp leeg. Maarten wil persé naar de Stormvloedkering om daar zijn krachten met ons te meten. Dit lukt het aardig. Na de derde klim wordt het klassement opgemaakt, Ed eerste net voor Maarten en De Baksteen doet zijn eer aan door als laatste boven aan te komen. Wel met de schrale troost dat hij als snelste afgedaald is...
In de laatste afdaling gaat het haast flink mis. Maarten zet, nog in de bocht, aan. Hierdoor raakt zijn trapper het asfalt en vliegt zijn achterwiel zeker een halve meter de lucht in. Wonder boven wonder blijft hij op de been. De schrik is groter dan schade en we kunnen gelukkig de tocht naar huis hervatten. Toch voelt Maarten iets raars aan het achterwiel. Als we dit controleren blijkt de binnenband, door de klap, deels als buitenband te fungeren. Na dit hersteld te hebben fietsen we de laatste meters naar huis. Ik kruip nog snel een 10-tal meters in het zog van de Edster, voorlopig de laatste kans. Hij gaat immers een week of drie cols in het Franse en het Spaanse trotseren. Ed, Mniek, Mark, fijne vakantie!
De 55.4 kilometers werden in 26.5 km/u afgelegd. Aardig windje: N4

Solex

Afgelopen week was het bar en boos met het weer. De voorgenomen kilometers werden dan ook niet gemaakt. Aangezien het vandaag droog was sprong ik, rond 3 uur, voor een kort rondje op de Tirreno. Een vertrouwd rondje, via Vlaardingen en Schiedam naar Delft rolde onder de wielen door. Er stond een flink windje, NNW 5 a 6 die het ritje een zekere meerwaarde gaf. Lekker tegen de wind in stoempen :-)
Bij Schipluiden bleek de "Ronde" bezig te zijn. Een koppelkoers zo te zien. Ik had niet veel zin om te blijven kijken en schoot derhalve de Trambrug op. Even later haalde ik een 10-tal dames op de Solex in. Grappig! Via de grens tussen Maassluis en Maasdijk ging het richting Waterweg. Hier sprintte ik even naar een snelheid net boven de 50 km/u. Na 45 km was ik weer thuis. Gemiddelde 27 km/u.

Pontiac

Eindelijk weer eens achter het schaakbord, het zomertoernooi van CHESS is al enige weken bezig. Voor mij de eerste speelavond van 3 partijen van 1 uur elk (30 min pppp). De eerste partij speelde ik tegen clubgenoot Cenk, op papier een stuk zwakker maar pas in tijdnood kraakte ik zijn verdediging. Taai gespeeld van Cenk, er zit nog steeds vooruitgang in zijn spel. De tweede pot was tegen IM John van Baarle. John speelt op dit soort avonden de meest vreemde partijen, iets waar ik graag aan meewerk. Ditmaal was zijn opzet echter te gewaagd, en het punt was voor mij. Tijdens de partij viel mij op dat John een heuse Pontiac op zijn pols droeg! [ 'Zeventig meter viel ik diep, m'n hart stond stil, maar m'n Pontiac liep']De renners onder ons weten waar ik het over heb. Na de partij vroeg ik John naar het horloge. Hij had het voor 50 gulden in de jaren 50 gekocht, een weeksalaris in die tijd. Aangezien hij er niet zo van houd spullen aan zijn lijf te hebben, had hij het 35 jaar niet gedragen.
Grappig.... De laatste pot weer een clubgenoot, Bart Voogt. Ik kwam met wat voordeel uit een Aljechin (met wit) maar dit ebde langzaam weg. Remise en dus 2.5 uit 3.

Lost

Het is zaterdagavond 12 uur als Lilian mij vraagt de laatste aflevering van Lost van seizoen 2 te kijken. Met het ritje van zondag in gedachten wil ik dit liever niet, maar aan de andere kant is het een spannende serie. Ik kijk dus mee, nou ja, veelal alleen omdat Lilian's oogleden vooral gesloten zijn. Blijkt het ook nog een dubbele en zeer spannende aflevering te zijn. Enfin, om 2 uur kruip ik mijn bedje in voor 5 uur slaap.
Suf rij ik richting pontje waar ik Aad en Maarten tegenkom. Zij zullen Ed en mij de eerste 20 kilometer escorteren. Het wordt een rondje Middelharnis. Net voor de Haringvlietsluizen nemen we afscheid van Aad en Maarten. We proberen aan te pikken bij een groep rijders, dit lukt ons tot 2 keer toe dank zij een gesloten brug en lek rijden van een der leden. Hier wachten wij echter niet op, en Ed en ik rijden kop over kop een km of 35 per uur zuidoostwaarts. Met windje schuin tegen best hard voor deze heren. Uiteindelijk breekt dit ons ietwat op. Zelf ben ik de lange afstanden ontwent en Ed rommelt wat met zijn bloedsuikerspiegel. Kortom, als we voor de wind de Haringvlietbrug oversteken ligt het tempo nog net boven de 30. Ook de bidonnetjes raken op, maar worden door een vriendelijke werknemer op het veer over het Spui gevuld. Ed, ietwat bunzig van bootwater, blijft proberen een open tankstation of andere uitbaterij te spotten, tevergeefs. Zijn lampje gaat een km of 3 voor Rozenburg uit, en ik besluit hem voor te duwen. Ed kennende vindt hij dit helemaal niet leuk, en jawel ik wordt vriendelijk verzocht mijn gebruinde hand te verwijderen :-) Als we te Rozenburg aankomen komt het pontje al snel aan, en zo'n 4,5 uur na vertrek zijn we weer thuis. Eindelijk weer een 100+ rondje!
103 km in 28.4 km/u bij een ZW/ZO wind kracht 3/4 bij een graadje of 20+
Des middags heb ik moeite de ogen open te houden als ik de Hamburg Cyclassics bekijk. De laaste kilometers ben ik echter weer helemaal bij als Oscar Freire nipt Zabel en Pozzato klopt.

Vakantiekilometers

Door het verblijf in Frankrijk kakken de waarden in, er worden ong 100 km per week afgelegd.

Fin

Aangezien we vannacht rijden leek een fysieke inspanning niet verstandig. Tirreno wordt op het dak gehesen. Op de foto Baksteens werkplek waar de ritten voorbereid werden, en waar het verslag geschreven werd op de Visor Platinum met inklapbaar toetstenbord. Voor Ed: Een potje oploskoffie, natuurlijk van een B-merk omdat je het verschil toch niet proeft ;-)

Chancher les dents!

Het valt niet mee om tijdens je vakantie vroeg op staan. Nadat de wekker afgaat blijf ik nog een kwartier liggen, twijfelend of ik wel ga fietsen. Uiteindelijk wint de fiets het van het bed en 7u15 vertrekken Baksteen en Tirreno richting heuvels. Het rondje Montcabrier - Sauveterre la Lémance - Fumel heb ik eerder gereden. Na het klimdeel rij ik over de grote weg D673 richting Fumel. Daar is het marktdag, ontdek ik. Voorzichtig manouvreer ik tussen het schaarse volk door. Een niet bijster slim uitziende autochtoon wil mij aanhouden en roept iets over "tomber". Behendig ontwijk ik deze lastpak en probeer een snedige Franse zin te formuleren. Door mijn beperkte kennis van de Franse taal duurt dit even, en wel een kilometer of twee. "Voulez vous changer les dents!" is het geworden. Inwendig lachend om deze opmerking rijd ik vrolijk richting Montcabrier. Ik besluit voor de camping richting Duravel te rijden, weer de heuvels in. Dat valt tegen! Ik voel de bilspieren en wat spieren achter in het dijbeen protesteren, de klimspieren hoogstwaarschijnlijk. Na ong 3 km klimmen neem ik de afslag terug naar Montcabrier. Daar aangekomen is afdalen naar de D673 en nog een km of 2 richting camping. 48.5 km in 23.8 gem.
Na een douche is het tijd voor boogschieten. Lilian en de jongens blijken aardig wat pijlen op de boog te hebben...

Krantje kopen

Ik kan het bedje niet uitkomen. Slecht geslapen, dus het geplande rondje gaat niet door. Na het onbijt (rond 11 uur) fiets ik toch naar Fumel voor een krant en een aansteker. Ik rij over de grote weg, dat is goed te doen. Als ik een zijweggetje insla, met het idee een klimmetje te doen, besef ik dat dit bij deze temperatuur gekkenwerk is. Na 100 meter klimmen draai ik snel om! Mijn bewondering voor de profrenner groeit. Zeker voor Floyd Landis, al afgeschreven door de pers, die nu de beste kans maakt om Parijs de eindoverwinning te pakken.
Baksteen en Tirreno komen aan op de camping na 24.5 km in 24.9 gem.

Hittegolf

In Nederland een hittegolf, hier ook! Eindelijk lees ik mijn eerste Tournieuws sinds ik in Frankrijk ben. Rasmussen wint een zware bergetappe, en Landis stort in. De Baksteen raakt de fiets niet aan.

Cybercafe

Routinematig werk ik mijn reguliere klimmetje af. De afdalingen gaan sneller, de Baksteen raakt bekend met het parcours. Bij Sauveterre la Lémance besluit ik af te wijken, en richting de grote weg te gaan. De billen en wat daaraan gerelateerde dijspieren doen auw. De klimspieren doen auw, dus een vlakker parcours is gewenst. In het dorp rij ik langs het Cybercafe. Het is 8 uur in de ochtend en dus is het cafe hastikke dicht. Mogelijk kan ik hier mijn blog binnenkort bijwerken. Ik schiet een waypoint en vervolg mijn weg. Het is tot Fumel zo'n 14 km, van Fumel tot de camping ook zoiets. Zonder al te veel klimwerk rij ik, op de doorgaande weg, naar de vouwwagen. De 39.5 km worden in 24.5 km afgelegd. Na het ontbijt voelen de ogen al weer zwaar. Het is bewolkt en lekker van temperatuur. Baksteens luiken vallen dicht. Jaja, vakantie is zwaar!

Hangmat

De GPS doet wat vreemd de laatste dagen. Ik vermoed dat ik het geheugen te vol gepropt heb met kaarten van de omgeving. Het apparaat is zo traag geworden als een XT. Baksteen, Tirreno en de GPS rijden het eerste deel van het rondje van 14/7. Bij Bonaguil blijf ik op de hoofdweg, en klim een stuk minder dan vrijdag. Ik kom op de D673 uit, gelukkig is het niet al te druk en na 28.5 km kom ik terug op de camping. Gem. 22.9 km/u. De fietskleding gaat door de Biotex en wordt te drogen gehangen. Het is weer een warme dag en de hangmat, gehangen in de schaduw langs het kabbelende water, lonkt.....

Rust is ook trainen

Als de wekker om half 7 afgaat voel ik mij leeg. In een split second besluit ik niet te gaan fietsen. Rust is ook trainen. Na de hazenslaapjes van gisteren pak ik deze nacht bijna 10 uur, Morgen moet de Baksteen aan de bak besluit ik, er moeten klimkilometers gemaakt worden.
De dag wordt gevuld met een bezoek aan Domme en haar grotten.
's avonds gaat er weer pasta naar binnen...

Lezen en slapen

Vandaag is de warmste dag tot nu toe, en nodigt niet uit tot enige vorm van activiteit naast luieren en afkoelen in het zwembad. Ik begin aan Peter Winnen's Van Santander naar Santander. Mooi boek, en ik lees het dan ook gelijk uit. Een aanrader voor een ieder geinteresseerd in wat een renner beweegt. Tussendoor doe ik wat hazenslaapjes, zeker een uur of 2 bij elkaar. Ik besluit de wekker op half 7 te zetten om morgenochtend een rondje te fietsen. 's Avonds is er pasta!

Quatorze Juillet

Het is de Franse nationale feestdag, en voor de Baksteen zijn eerste bergetappe deze zomer. Gisterenavond werd met behulp van de aangeschafte fietskaart en de GPS een route geplot in de directe omgeving van de camping. Vanochtend even over zevenen besteeg de ik de Tirreno en al na 2km kwam het 1e gemene klimmetje. Zo gemeen dat ik van de fiets af moest. Na op adem gekomen te zijn moest ik een 200 meter verder weer van de fiets af. Een angstig gevoel bekroop mij, kon ik helemaal niet meer naar boven komen, of waren de spieren te koud? Was het zo steil? Liefst wilde ik omkeren, maar hoe zou dit op mijn blog staan? Tot overmaat van ramp was de route te grof geplot en was ik een doodlopende weg (lees klim) van enkele kilometers ingeslagen. Rechtsomkeert maken dus. In de afdaling moest veel geremd worden, beneden voelde ik even aan de velgen, hier was vast een eitje op te koken.. Enfin, de juiste weg ingeslagen en vervolgens bleek ik toch te kunnen klimmen. Het ging heuvel op, heuvel af. Het uiteindelijke doel, Château Bonaguil werd na een km of 25 bereikt. (Later vandaag gaan we hier met de auto heen.) Vervolgens richting camping, welke na 34,4 km bereikt werd. Gemiddelde snelheid 19,0 km/u.

De Camping

Gisteren zijn we aangekomen in Montcabriers (LOT). De camping is groen, rustig en is niet al te groot. Er is een leuk zwembad bij, en het sanitair is in orde. In het bijbehorende restaurant wordt een goede pizza geserveerd. Kortom niks mis mee. De campinggasten bestaan voor 99% uit Hollanders. Gelukkig rustige lui veelal met kinderen in de leeftijd van 0 tot 14. Voor Bram en Jim ideaal, zij zijn vooral in het zwembad terug te vinden. De Baksteen doet vandaag boodschappen in zo'n grote supermarkt en scoort daar een fietskaart van de omgeving. Nu nog een leuke route.

De Baksteen en France

Half 12 des nachts, het gezin springt in de auto. Eva wijst ons de weg naar Frankrijk. De Tirreno reist mee op het dak in afwachting van wat komen gaat.

Vers bloed

Vanochtend verschenen Ed, Aad en Maarten bij Baksteen achter. Aad op zijn nieuwe 2ehands Gazelle, en Maarten op zijn nagelnieuwe Bulls. In laag tempo ging het richting het lusje van afgelopen dinsdag. Ik had de GPS vandaag meegenomen zodat het vastgelegd kon worden voor het nageslacht. Maarten (14) reed makkelijk mee, terwijl Aad meer moeite had dan afgelopen zondag. Ik vermoed dat oa de relatief harde wind (Z5) hem parten speelde. Bij Rodenrijs, na 35 km, reed hij lek zodat er even een rustpunt was. Een voorbijgaande renner met grote snor en knap fietsje kneep in de remmen voor een lulpraatje. Vroeg tevens de weg naar Kinderdijk, Schoonhoven. Even later kwamen twee maatjes langs die hij al een tijd niet gezien had. Gedrieen reden ze naar Hoek van Holland. Die kant gingen wij even later ook op. Aad gaf de pijp aan Maarten(?) en ging in eigen tempo verder. Aad, even flink trainen deze zomer dan trap je van het najaar gewoon mee.
Het tempo werd verhoogd, en tegen de wind ging het rond de 30 km/u. Maarten reed onverstoorbaar mee. Maar de ongetraindheid eiste ook bij hem zijn tol. Welliswaar niet conditioneel, maar last van de onderrug brak hem op. Na 60 km, toen we Maassluis raakten sloeg hij linksaf. Gezien het gemak waar deze jongen mee rijdt, zijn de verwachtingen hooggespannen. Misschien moet hij eens bij een wielerclub aankloppen?
Ed en Baksteen plakten er nog 10 km aan, en na 71,4 km in 27,1 km/u namen we afscheid.
Morgen vertrekt de Baksteen naar Frankrijk. Mocht er een internetcafe in de buurt zijn, ben ik van plan minstens ééns per week deze blog bij te werken. Anders moeten mijn trouwe lezertjes wachten tot eind juli.
Prettige vakantie!
De Baksteen

Naar de 5000!

Afgelopen week zijn er 300 kilometers afgelegd, waarvan 251 op de Tirreno; 54 op Nitro en 33 op de Giant Melbourne. De Tirreno is door de 9000 kilometer barriere heen gegaan, met de Baksteen er boven op! Op het originele tandwielensetje trouwensHet gemiddelde aantal kilometers per week kruipt nog steeds omhoog. As maandag vertrekken we naar Frankrijk, dus morgenochtend is er nog tijd voor een "ommetje". In Frankrijk zal het aantal kilometers per week wel inkakken vermoed ik. Mocht je ook zo gek zijn van grafiekjes, klik gerust op het plaatje voor een beter beeld :-)

Creative Zen Nano Plus 1 GB Silver

Jim wil zijn verjaardagsgeld verzilveren en de keus valt op de "Creative Zen Nano Plus 1 GB Silver". Aangezien we over een paar dagen op vakantie gaan is snelheid in aanschaf geboden. Baksteen trekt Nitro uit de schuur en rijdt naar MP3SHOP te Rotterdam. Het is lekker weer, en voor de wind gaat het redelijk snel. Met een gemiddelde van dik 26 km/u kom ik bij de winkel aan. Snoepwinkel voor grote jongens, ze verkopen MP3 spelers, PDA's, GPS enz. Toch sta ik weer snel buiten, thuis wordt vol spanning op het nieuwe speeltje gewacht. Terug blijkt de wind tegen wat harder dan verwacht. Uiteindelijk steekt het gemiddelde op 23.9 km/u over 43 km.Wind W4/5

Heuveltje op, heuveltje af.

Ed belt even over 5en of ik nog met hem mee rij. "Is goed, maar ik kan alleen een klein rondje." antwoord ik. Dat is geen probleem, Ed's benen voelen zwaar en derhalve pakken we de route welke ik gisteren gereden heb. Onderweg wordt besloten de pukkel bij de Stormvloedkering 4x te nemen, 3x langs de "makkelijke" kant, en de laatste maal langs de "stijle" kant. Reeds bij de eerste klim neemt Ed afstand, pas bij de derde klim loop ik iets in. Maar klimmen is niet mijn kopje thee, dus met ruime voorsprong gaat Ed met de bolletjestrui schuiven. Als we even later langs de Waterweg rijden, worden we ingehaald door twee leuke meiden op een scooter. Leuk meiden, maar ze hadden eenvoudig onze dochters kunnen zijn.... Enfin, er moet natuurlijk aangepikt worden en dit lukt vrij eenvoudig. Even rijden we 40+ per uur tot ik de benen stil hou. Ben die gekkigheid even zat. We babbelen wat over 400+ km tochten, en we besluiten na onze vakanties een lange tocht te gaan doen. Dat wordt weer vet trainen tijdens de vakantie besef ik. Die vakantie is vandaag begonnen voor de Baksteen. Volgende week rijdt hij door Zuid-Frankrijk met Tirreno!
24,5 km in 26,5 km/u Er stond een behoorlijke wind W4/5, Temperatuur 22 graden C.
O ja, Fietsvriend Ed blijkt profgolfer volgens een kleine zoektocht middels Google...Golfpro Ed!

Net geen 20

Drukte op het werk, en plannen voor de avond maken dat er niet echt tijd is voor een aardige afstand. Ik besluit daarom naar Hoek van Holland te rijden en dan langs de
Waterweg naar huis. Dit rondje blijkt net geen 20 km, maar 19.9 en wordt in 28.1 km/u afgelegd. Wind W3 Temp 27gr C.

m/s "ROTTERDAM VI"

Het is 5 uur geweest, en in mijn snelle pak verlaat ik het "airco koele" werk en verruil deze voor de drukkende warmte buiten. Ik besluit, gezien het weer, de teller tussen de 27 en 30 km/u te houden. Na een kwartier zo rondfietsen beklim ik de trambrug bij Schipluiden. Daar rijd ik langs de nieuwe recreatieplas. Een voorn springt boven de waterspiegel uit, en weerkaatst de zon als ware het een spiegel. Dit tafreel ontgaat de reiger die op een paar meter afstand zijn verenpak verzorgt. Verderop pak ik het pad langs de golfbaan, en schiet richting Delft en de Schie. Bij de Kandelaarbrug aangekomen besluit ik een rondje aan de andere kant te maken. Het gaat vervolgens onder de A13 door, waar de uitlaatgassen goed te ruiken zijn. Aan de parallelweg is ook een antisluipverkeerinstallatie geplaatst. Deze schijnt echter niet te werken, of wel; de blokkade staat omhoog en wil niet meer naar beneden. Daar heb ik geen last van, en schiet het fietspad op richting Oude Leede. Ipv rechtsaf besluit ik linksaf te gaan richting Pijnacker. Extra kilometers dus! Ik volg het pad tot het 2e fietsbordje en daar besluit ik richting Berkel en Roderijs te gaan. Uiteindelijk kom ik weer op bekend terrein. Terug bij de Kandelaar blijkt het rondje boven de A13 een slordige 20 km te bedragen. Nu gaat het via Schiedam, Vlaardingen, naar de Lickebaert. Hier wordt ik verrast door een groot passagierschip op de Waterweg: m/s "ROTTERDAM VI" vaart richting Hoek van Holland. Ik neem even de tijd om het schip te begluren en fiets dan naar huis. Net op tijd, ik had slechts één volle bidon meegenomen. Eigenlijk te weinig voor zo'n rit bij deze temperatuur.
Thuis sms ik fietsvriend Ed. Zoals gehoopt stapt deze van de fiets af (gaat ten koste van zijn gemiddelde...), niewsgierig naar de afzender. Hij belt mij op, en na wat slap ge-OH hoor ik op de achtergrond een ruzie tussen een visser en watersporter. De warmte maakt het volk nog minder tolerant dan het al is. Ben benieuwd naar zijn relaas. Baksteen rijdt 59,2 km in 27,4 km/u. Wind = N3 temp=27gr C.

Zaagmans zaagt 2006 door.

Baksteen heeft zijn eerste fietshalfjaar er op zitten. Na een slow start is hij de laatste 2 maanden weer op stoom gekomen. Hierdoor staat de teller voor 2006 op 4269 kilometer. Een slordige 170 uur in het zadel, bijna 30 uur per maand. 50% van de kilometers werd op de racefiets (Gazelle Tirreno) gemaakt. 11% kwam voor rekening van de mountainbike (Batavus One Nitro). De resterende 39% op Baksteens trouwe Giant Melbourne. Dus weer tijd voor een extra grafiekje!

Het peleton groeit

Toen de spoorwegovergang richting pont gepasseerd werd, zag ik Annelies met Dribbel lopen. Dat betekende vast dat Aad voor het eerst aansloot bij het kleine peleton der zondagochtendrijders. Annelies vertelde dat Aad dacht dat zijn wielershirt ietwat te warm gewassen was. Annelies maakte Aad attent op de bolling rond de buik die er de laatste keer (10 kg geleden...) dat hij het shirt droeg nog niet aanwezig was. Bij het pontje stonden Sasja, en inderdaad ook Aad, reeds te wachten. We betraden de pont, en op het laatste moment kwam Ed aangehobbeld. Peter (uitslapen?), Ruud (strand?) en Piet (nog herstellende) lieten ditmaal verstek gaan. Om kwart over 8 legde de pont in Rozenburg aan en sprongen we op de fiets. Via de Maasvlakte ging het eerst richting Oostvoorne. Het tempo lag wat lager dan normaal om Aad wat te laten wennen. Aad reed op de nieuwe fiets van zoon Maarten, zijn eigen Gazelle is komend weekeinde gereed voor bestijging!
Ed en ik plaagden elkaar door elk klimmetje voor de bergprijs te sprinten. Iets waar Ed nog immer sterker in is dan de Baksteen, van alle klimmetjes mocht ik er slechts 2 op mijn naam schrijven. Sasja vond het fantastisch om dit iets langzamere tempo te rijden, en ze had praatjes voor 10. Dit in tegenstelling tot Aad die na Oostvoorne de benen vol voelde lopen. Terwijl Ed en ik weer allerlei trivia uitwisselden (wel eens van zwerk gehoord?) reed Sasja in ons wiel, Aad volgde haar weer trouw. Via Hellevoet werd Zuidland aangedaan, Zwartewaal volgde en we roken Rozenburg weer. In de afdaling na de Calandbrug zie ik Ed's achterwiel wegschuiven. Hij blijft nog net overeind. Zand denk ik, maar het bleek lek te zijn. Terwijl Ed zijn band plakt leg ik Sasja en Aad stap voor stap uit wat de uit te voeren handelingen zijn bij het vervangen van een lekke band. Hierdoor verzaak ik mijn plicht Ed te assisteren waar deze mij, terecht, fijntjes op wijst. Met de laatste kilometer voor de boeg krijgt Aad het tellertje niet meer boven de 25. Maar 60 kilometer in 26,5 km/u is dan ook een aardig stukkie. Op de pont vergapen we ons aan wielermateriaal van anderen, in de prijsklasse tot 5500 eurie! Met dit op ons netvlies rollen we richting huis. Temperatuur een dikke 20, wind O kracht 2 a 3.