
Afgelopen weekeinde lekker niets gedaan in Weerterbergen. Rusten is ook trainen. Maar de 10K is nu wel erg ver weg met nog bijna 700 km te gaan in 2 weken.
Nee, het is december! Maar de natuur geeft anders aan. Het zonnetje schijnt en het is gewoon lekker weer. Er wordt een verlaat Sinterklaas gevierd in Papendrecht, en Tirreno en Baksteen rijden voor de wind (W4) die kant op. Als ik om 3 uur over de PC Hooftlaan hobbel hoor ik een claxon achter mij. De rest van het gezin probeert mij op de valreep in te halen! De 39.5 km worden in 28 km/u afgelegd.
De hele ochtend zeek het van de regen. De buienradar gaf aan dat het rond 12u45 droog zou worden. Warempel, zodra ik om dat tijdstip naar buiten richting Tirreno liep was het kurkdroog! Fraai die buitenradar ;-) De hele rit (38 km) bleef het droog. Wel mocht ik ditmaal 2 honden 'losrijden' die Baksteens kuiten wel erg sappig leken. Het gemiddelde als woensdag 26.5 km/u Wind Z5.
Vandaag zou de 'mooiste' dag van de week worden. Nog steeds veel wind, maar nauwelijks neerslag. En dus werd er een sportuurtje opgenomen. Tirreno en Baksteen legden 46 km af in 26.5 km/u. Het ging niet echt lekker, niet dat de benen niet wilden, er was gewoon geen moraal. Ben die wind ook een beetje zat aan het worden :-) Maar mogelijk is het een dip van de antibiotica die ik voor mijn ontsteking heb geslikt. Wind was ZW6.
De bekerwedstrijd tegen mijn oude kluppie bleek spannender dan op papier verwacht mocht worden. Er gaapt een groot ratingverschil tussen beide teams, maar dat zegt niet alles. Dat was vanavond wel duidelijk. Marcel Bergen stond snel slecht tegen Kees van der Weijden (bord 2) en ontkwam niet aan verlies. Maar Gert Dijkstra strafte een openingsexperiment van Bas van Driel af aan bord 4 wat de stand op 1-1 bracht. Menno Poot en Ron Burgerhout hadden op dat moment een stelling die in evenwicht was, en ook in mijn partij tegen Michael Kroes waren er geen winstkansen. In tijdnood kwamen wij derhalve remise overeen zodat Menno en Ron het uit moesten vechten. Bij remise zou er uitgevluggerd worden. Helaas voor Menno (die een knappe partij speelde!) greep hij mis (zetverwisseling) waarna Ron eenvoudig een pion naar het promotieveld kon laten rennen met stukwinst. Zover liet Menno het niet komen. CHESS wint met 2.5-1.5 en bekert eindelijk door naar ronde 3. Hulde aan het team van Maassluis voor de taaie weerstand. Leuk om te zien dat er 3 van mijn ex-leerlingen nu in dit team spelen :-)
Toen Baksteen en Tirreno vanmiddag richting Vlaardingen reden, stond er een lelijk windje Zuid 7 en het regende flink. Met dit soort weer zie je nog maar weinig renners, het kaf wordt van het koren gescheiden! Ondanks wind en regen reed ik vrolijk rond, de hemel zag er fraai gekleurd uit, veel zuurstof in lucht én ik had zowaar even geen last van mijn kiespijn. En dat terwijl Lilian zei dat ik op Marlon Brando in The Godfather begon te lijken (nou ja, één wang dan). Vanaf Vlaardingen reed ik naar Schiedam, Delft, Schipluiden, Maasland naar Maassluis. Vanaf Delft was het trouwens beuken tegen de wind, met een km of 20 a 23 per uur was het zo'n beetje op. Bij de manege in Maassluis-west sloeg ik rechtsaf richting Hoek van Holland. Het begon al donker te worden, maar met diverse LED lampen tot mijn beschikking lijkt het wel of de kerstman al weer in het land is. Ik passeerde een bord dat het pad richting Staelduinse bos afgesloten was. Ik besloot het risico te nemen, zodat ik na een km of 3 voor een hek stond. Klunen door de modder leek mij ook geen alternatief zodat de weg naar huis aanvaard werd. Eenmaal thuis bleken er 50.6 km afgelegd in 25.5 km/u.
Met nog minder dan één maand voor de boeg is de Baksteen nog 1004 km verwijderd van de magische 10.000 km grens. Zal het dit jaar voor de tweede maal achter elkaar lukken? Hiervoor moeten 36 kilometers per dag afgelegd worden, of 251 km per week. Dat strookt niet met het trainingsschema wat ik aan het volgen ben, maar dat moet dan maar even in de koelkast. We gaan er voor!
Is weer in het land. Met de schoonfamilie wordt traditiegetrouw lootjes getrokken. Via Marktplaats kon ik, budgetair aantrekkelijk, een aardige aankoop scoren voor dit evenement. Die werd vanavond opgehaald. De verkoper woont in Ridderkerk, dus een slechte route door Rotterdam én in het donker. Daarbij had ik op de Erasmusbrug een ontmoeting met een agressieve allochtoon waardoor ik ong een half uur spijt had dat ik geen Geert Wilders gestemd had. Toch had ik het redelijk naar mijn zin; het ritje zorgde er voor dat ik niet continu met mijn kiespijn geconfronteerd wordt. Na 60,8 km in 23.4 km/u ben ik weer thuis. Moe maar voldaan wordt voor de derde keer vandaag de douche opgezocht. O ja, windkracht Z5/6
Vanochtend een bezoek gebracht aan de tandarts. Mijn klacht over kiespijn betreft een ontsteking aan de wortel van mijn kroon. Volgens de tandarts zal dit waarschijnlijk altijd terugkomen. Ofwel een chronische aandoening die af en toe de kop opsteekt. Zoals nu. Ik krijg een kuurtje voorgeschreven, maar hopen dat dit aanslaat. De benen waren in ieder geval nog slechter dan gisteren. Na het werk reed ik via de Schie naar huis: 37 km in 25.5 km/u wind: Z5

Ik nam de pont van 14u10 richting Rozenburg. In Brielle moest een Sinterklaasinkoop gedaan worden. Tevens moest ik 50 km afleggen conform het schema op www.wielervrienden.be. Volgens Ed wordt ik dan heel sterk en kunnen we met twee vingers in de neus klassiekers rijden. Zal wel, Ed ik ouder en dus wijzer dan ik. Enfin, Tirreno met SKS spatbordjes en nieuwe Mavic wieltjes spinde rustig richting Brielle. Er stond een puik windje vandaag, Z7. Verklaard ook waarom het zo rustig was op de fietspaden! Na mijn boodschap reed ik via Oostvoorne naar de Brielse Maas, en vervolgens richting Caland brug. Hier moest ik lang stoppen, de HÖEGH TREASURE kwam langs. "Geen schip, maar een drijvende bak met motor." zou mijn vader gezegd hebben. Hij vond, terecht, dat schepen aan een aantal schoonheidscriteria moeten voldoen voordat zij de titel schip mogen dragen. Eenmaal over de brug had ik 30 km afgelegd, en besloot de landtong eens helemaal af te rijden.
Dat ging schuin voor de wind over strak asfalt, lekker! Aan het eind kun je het water flink zien stromen tussen de landtong en de verderop gelegen dijk. Op de terugweg, langs de Waterweg, moest ik menig atleet ontwijken, geen fietsers maar zgn "sportvissers". Aan het aantal te zien moest het wel goed vissen zijn hier. Even verderop, een kwartier voor zonsondergang pakte ik een stuk drijfhout mee wat een flink kabaal maakte. Een tiental meter verderop stond de voorband leeg. Dat werd dus vervangen. Gelukkig had ik nog daglicht, want hier brandt nergens een lampje, op Baksteens fietsverlichting na. Even na zonsondergang kon ik richting pont rijden. Net op tijd voor de pont van 1700u. De 53.7 km werden afgelegd in 25.8 km/u.
Vanmiddag rond 2 uur parkeerde ik Tirreno bij Cees Boer. Zij wordt nm voorzien van een nieuwe Mavic wielenset. Verder wordt ze van spatbordjes voorzien, zodat de billen (en Ed?) niet langer nat worden van opspattend water. Ofwel, klaar voor de winter! Rond 8 uur des avonds belde Pieter om te melden dat Tirreno klaar was. Natuurlijk heb ik haar gelijk opgehaald. Pieter, (komt daar Pietje precies vandaan?) had zelfs het display van de km-teller opgepoetst. Wat wil je nog meer? Vanaf deze plek dank voor de goede en snelle service! Morgen maakt de Baksteen zijn eerste rit op de nieuwe wielen, stay tuned!
Dit jaar mocht ik het afdelingsuitje organiseren. Door collega Robert werd ik attent gemaakt op het net geopende DutchWaterDreams. Woensdag was het dan zo ver. Met een mannetje of 6 per boot trotseerden we de wildwaterbaan. Een enorm gave ervaring! Menig collega viel onderweg overboord en mocht dan nog beter met de elementen kennis maken. Dit resulteerde trouwens in aardig wat blessures. Toch waren alle collegae donderdag weer op het werk. Echt een aanrader, maar je moet niet van marsepein zijn :-)
Na 2 ronden stond CHESS 1 onderaan in klasse 1 der RSB. Met één matchpunt en 7 bordpunten. Vanavond moest de uitwedstrijd tegen Nieuwerkerk ad IJssel gespeeld worden. Een, op papier, sterk team. Aangezien wij met twee invallers aantraden was ik bang dat de laatste plek nog niet verlaten zou worden. Toch konden we al snel punten noteren. Bas won een partij met een aparte materiaal verhouding. (drie lichte stukken + toren vs Dame + L). Invaller Dirk speelde remise. De rest van de borden stond goed voor ons, op Martijn na, maar die kon met een aanval zonder Dame zijn tegenstander tot overgave dwingen. Jan van Elburg, de tweede invaller, kon een halfje aan het totaal toevoegen. Het liep tegen de tijdscontrole aan, altijd een tijdstip voor beslissingen; Rene verloor een, tot dat moment van zijn kant, mooi opgezette partij. Bart pakte zijn 2e volle punt dit seizoen, en Ron zag zijn gewonnen stelling verdwijnen en moest berusten in eeuwig schaak. Zelf speelde ik Morra met wit, kwam goed uit de opening maar ging te aggresief richting zwarte koning. Ik overzag kwaliteitsverlies, maar dit ging wel ten kostte van het sterke paard van mijn tegenstander. De aanvalskansen bleven bestaan, en toen mijn tegenstander in tijdnood misgreep kon ik materiaal terugwinnen met behoud van de aanval. Net na de tijdscontrole gaf hij op. Geen slechte scalp, zijn rating is 1969.
Even over 7 uur rij ik door het Lickebaertbos. Het is nog donker, veel gladde blaadjes, scooters met te hoog afgestelde koplamp. Kortom niet een ideale route. Maar eenmaal richting Broekpolder kom ik niet veel volk meer tegen. Ook ditmaal rij ik langs de Vlaardingse Vaart naar Schipluiden. Het eerste daglicht kondigt zich aan en wordt door de aanwezige vogels met gekwetter verwelkomd. Er staat weinig wind, het is te warm voor de tijd van het jaar, en het is droog! Genieten dus. Als ik even na 8'en onder de douche sta ben ik klaar voor de komende werkdag. Z4 25,3 km in 25,3 gem.
Met een sportuurtje rij ik de poort uit. Het is fraai weer tussen de middag, met een vette wind ZW5 rij ik naar het noorden. Ik heb mijn winterkleding aan, maar het blijkt toch wel erg warm. Zeker als ik tegen de wind in draai loopt het zweet van alle kanten langs mijn lijf. Als ik uiteindelijk de Herenlaan opdraai zet ik nog even aan. Dan is het lichaam leeg. Het valt niet mee om zonder fietsvriendjes tegen de vette wind in te stoempen. 46 km in 28 km/u
Vanavond moet ik aantreden als schaker, CHESS speelt uit tegen Overschie voor de beker. Gezien het redelijke weer besluit ik te gaan fietsen. Na 15.7 km ben ik op de plaats van bestemming en neem plaats achter bord 3. Terwijl de andere drie partijen lijken af te stomen op remise staat bij mij het bord na een zet of 7 compleet in brand. Ik sta twee pionnen achter maar heb schitterend stukkenspel. Ik heb dit eerder op bord gehad, jaren geleden en thuis. Ik kan mij herinneren dat Black OK! was in deze stelling, maar bewijs dat maar. Mijn tegenstander verbruikt veel tijd en komt er niet uit. In het tweede diagram speel ik Pe4 met de dreiging Df2mat.
Dit wint een stuk, maar nu kan wit de strijd rekken. Achteraf had ik liever 0-0 gespeeld. Maar op zet 34 doe ik een listige zet wat mijn tegenstander net die paar seconden kost die er nog op de klok stonden. Ik win op tijd in gewonnen stelling. 1-0 voor CHESS en snel volgen de andere resultaten, Kees en Ron spelen remise en Rene wint. Met 3-1 gaan we naar huis, klaar voor de volgende ronde tegen mijn ouwe club Maassluis. Er werd een vol punt gescoord, 30,8 km gefietst in 18 km/u. Wind kracht 5 uit het zuiden.
Ed en ik reden rond 4 uur de DTO-poort uit. Een kort rondje, ik moest op tijd thuis zijn omdat Lilian voor het eerst gaat Spinnen, en wel om half 7. We rijden wat rond in het Westland en veel vaart zit er niet in. Mijn benen voelen niet goed aan, maar echt getest worden ze nog niet. Maar, zo als gewoonlijk, opeens gaat het hard en moeten we kop over kop door het landschap jagen. Bij de Kandelaar zien we dat een vette SUV door de bewegende verkeersdrempel gegrepen is. Daar kan zelfs een vette 4WheelDrive niet tegenop! Ed neemt harder en langer over, ik ben de mindere. Toch komt hij op de Herenlaan niet weg. Ik trek vroeg en gelijdelijk de sprint aan. Met onbekende snelheid nader ik de meet. Ed komt langszij en ik zet nog wat extra aan. Het wordt een fotofinish en we delen de winst. Het zonnetje is al een half uur weg, en het is koud. De herfst wordt overgeslagen dit jaar? 39.9 km in 29.8 km/u Wind Z3
Ik sta op het pontje naar Rozenburg, klaar voor een rit naar Breda. Het is mooi weer en ik besluit een paar extra kilometers te maken en niet terug te rijden van Breda naar huis. Bijkomend argument is de toch wel vette westenwind kracht 5. Tirreno is gisteren opgehaald, de wielen zijn nog niet binnen dus ik rij op een leenwiel. Verder is zij voorzien van nieuwe remmen, kabels, cassette, ketting en stuurlint. Door het leenwiel kan ik de kilometers niet registreren, maar deze functie kan de Garmin Legend ook waarnemen. Tirreno rijdt soepel en we gaan richting Hellevoetsluis, Stellendam, Middelharnis, Den Bommel, Willemstad en ten slotte Breda. De 100 km worden in 26,4 km/u afgelegd.
Vanmiddag bij Cees Boer langs geweest waar Ruud mij meededeelde dat Gazelle het achterwiel vergoedt. In geld welliswaar, ze hebben de wielen niet meer. Ik heb derhalve een nieuwe set uitgezocht, zie plaatje. Morgen kan ik Tirreno ophalen, maar dan wel met een leenwieltje, de compagnolonaaf voor de set moet nm besteld worden. Wel heb ik dan een nieuwe cassette, ketting, stuurlint en Tirreno heeft verder een vette beurt gehad.
Rond 12 uur rijden Tirreno en Baksteen naar Gorinchem. Geschat een 140 km heen en terug. Voor de wind rijdt altijd lekker, en ik probeer niet aan de terugweg te denken. Op de GPS heb ik kaarten geladen met meer detail, maar ik probeer dit keer wat meer notie van de wereld om mij heen te nemen. Zeker bij de bocht waar ik vorige week uitvloog. Zonder al te veel schade dacht ik toen nog. Onderweg hoor ik een 'aanloopgeluid' van het achterwiel. In Schiedam moet ik even wachten voor het stoplicht, stap af en geef het achterwiel een slinger. Ik zie in de gauwigheid niets, het stoplicht springt op groen, ik op Tirreno. Een aantal km verderop, bij het politiebureau Marconiplein (wel zo safe) stop ik weer. Ik contstateer tot mijn schrik dat mijn velg gescheurd is! Vermoedelijk is de aanzet voor dit probleem gebeurd door de val van vorige week? Ik bel Lilian dat ik weer huiswaarts keer. Voorzichtig rij ik terug...... In totaal leg ik 29 km af in 24.8 km/u.
Ik wip even bij Ed langs op de afdeling om te informeren of hij zin heeft om een stuk met mij mee te rijden. Zelf ga ik met een ommetje naar huis, Ed pikt een sportuur. Gezamenlijk rijden we rond half 1 babbelend voor de wind naar de Schie. Daar pikken we een jonge roekeloze renner op, maar die zijn we weer snel kwijt. Het gebabbel is over en het ploeteren tegen de westenwind (kracht 4 a 5) in is begonnen. Al snel blijkt Ed goede benen te hebben. Ik heb het idee dat hij meer kopwerk verricht dan ik. Bij de Waterweg aangekomen zijn we echt aan de beurt. Vol in de wind proberen we richting 30 te komen. Dit lukt alleen het laatste stuk, richting het hek, als ik mij leegrijd, ik ben toch zowat thuis. Ed neemt afscheid met de opmerking dat ie op zijn dooie akkertje richting werk zal rijden. We waren aan elkaar gewaagd vandaag. De 41,9 km werden in 29,6 km/u afgelegd. [Plaatje van het pad langs de Schie / Kandelaar]
De wind blaast ZW5, ik rol snel naar Schipluiden. Het reguliere rondje wordt afgelegd via Schiedam en Vlaardingen. Bij de Broekpolder doe ik het anders, ik rij via de Foppenpolder naar Maasland. Mogelijk kom ik Ed tegen die Monique het vak van renner bij probeert te brengen. Ik kom ze niet tegen en rij via de klinkerweg terug naar Vlaardingen. Via de Zuidbuurt rij ik terug richting DTO. Na 43,5 km in 27,5 km/u ben ik terug op het werk.
Ik meld mij af bij Ed voor de ochtendrit. Ik slaap uit tot 11 uur. Wat een luxe, maar ook weer zonde van de dag. Rond 2 uur spring ik op de fiets richting Papendrecht. Bij Vlaardingen hapert de display van de GPS en met wat tikken probeer het scherm weer scherp te krijgen. Ik vergeet dat ik met flinke snelheid een bocht indraai tot het te laat is. Ik zie dat ik de bocht niet kan houden, ik heb slechts één hand aan het stuur en de hoge stoeprand lijkt millimeters van mijn voorwiel vandaan. In een split-second werp ik mij van de fiets en maak een buiklanding op het gras (gelukkig!) naast het fietspad (zie plaatje, rode stip). [Het is toch bizonder hoeveel informatie je in één moment verwerkt, ik weet nog dat de teller op 26,7 km/u stond, de stoeprand echt 10 cm van het voorwiel, ik wist dat ik geen stuurcorrectie meer kon maken en ook niet de stoeprand kon nemen. En nog veel meer ging door mij heen.] De schade lijkt in eerste instantie mee te vallen. Mijn stuur staat opeens goed (stond te ver naar beneden), de rechter rem/schakelhendel staat naar binnen, er zit wat gras in de derraileur en mijn pomp ligt een eindje verderop. Zelf lijk ik er aardig vanaf gekomen. Wat groene strepen van gras kleuren mijn fietskleding. Ik draai aan mijn wielen, ze lijken onbeschadigd. Goedgemutst vervolg ik mijn weg. Een km of 2 later mis ik mijn Cateye achterlicht. Een kado van vriend John én knap duur en fraai lampje. Ik maak rechtsomkeert naar de plaats des onheils, en na een minuutje vind ik het kleinood terug. Vervolgens merk ik dat ik niet meer kan schakelen op het achterwiel. Later blijkt de kabel slap, veroorzaakt door de val. Ik moet derhalve zowel heen- als terugweg op het kleinste blad achter volbrengen. Na 42,7 km in 26,5 km/u ben ik in Papendrecht. Een uurtje later ga ik weer naar huis, die 40,2 km worden in 27,5 km/u afgelegd. De wind was flink, heen Z6, terug Z5. Na de douche en een tijdje zitten blijkt de linkerknie ietwat stijf.
Om 12 uur laat ik mijn smartcard in de gleuf glijden, de werkweek zit er op! Tirreno en Baksteen rijden schuin voor de wind richting Schipluiden. Veel vaart zit er niet in. Dit wordt echter windje tegen nog minder. De sterke benen van gisteren heb ik vast in het fietsenhok laten staan. Ik zet de teller op 25 vast en het verstand op 0. Als ik de Zuidbuurt passeer voel ik de eerste druppels. Met mijn laatste krachten probeer ik de teller boven de 30 te krijgen. Als ik thuis op het tellertje kijk zijn er 28,5 km in 26,6 km/u afgelegd. Wind: Zuid kracht 6, dat verklaart een hoop ;-)
Rustig rij ik met een ommetje naar huis. Eindelijk eens rustig aan met een lekker zonnetje in Midden Defland rondhobbelen. De gedachten dwalen af tot ik, bij Delft, door een renner ingehaald wordt. Voordat ik er erg in heb gaan we kop over kop verder. Zonder een woord te wisselen en alsof we al jaren een tandem vormen. Als we de Schie naderen slaat hij rechts, en ik linksaf. Een korte groet is alles wat we uitwisselen. Het tempo valt wat terug en als ik de Woudweg opdraai besluit ik het grote blad erop te zetten maar rustig te blijven rijden. Ook hier passeert een renner en ook met deze jongen ga ik kop over kop richting Vlaardingen. Hij is een echte renner, hij heeft nm geen zadeltasje en het pompje in de rugzak. Waarschijnlijk denkt hij mij er af te kunnen rijden, ik hem immers een Kruidvat-jas aan :-). En een zadeltas!
Vanmiddag met een ommetje naar huis. Via Schipluiden, Vlaardingse Vaart en Broekpolder over de A20, langs de Wielerbaan. Totaal 21 km in 27 km/u. 's Avonds op de fiets naar de Polderpoort om een potje te schaken voor de interne. Martijn van der Vaart was de tegenstander. In een ietwat aparte opening (Dd6 in het Scandinavisch) greep hij mis waarna ik materiaal won. Teveel volgens Martijn, hij gaf na 18 zetten op. Op het fietsje weer naar huis, totaal vandaag een slordige 40 weggetrapt.
Vanochtend moest Bram de Judomat betreden in Hoogvliet. Helaas voor hem beet hij 2x in het stof. Dit betekende een vroege aftocht naar huis. Voordeel was wel dat ik tijd had voor een ritje. Ik besloot na de inspanningen van afg week (330 km, meest in hoog tempo) het rustig aan te doen vandaag. Via het Lickebaertbos reed ik over de A20 naar de Broekpolder, via de Vaart en Woudweg naar Schiedam. Ondanks de felle koude wind (O4/5) stond er 27.5 km/u op de teller. Vanaf dat moment, langs de Schie begon het gemiddelde alsmaar op te lopen. Hele stukken reed ik tegen de 40 voor de wind. Via Schipluiden, Maasland en Maassluis reed ik richting Hoek van Holland. Bij de Stormvloedkering aangekomen stond het gemiddelde op 29.8 km/u. Hoezo rustig ritje? Ik vloog de pukkel 3x op en reed langs de Waterweg naar huis. Ondanks de oostenwind bleef de teller boven de 30, maar het gemiddelde bleef steken op de 29,8 km/u. Na 60.4 km was ik weer thuis. Ben ik zo sterk de laatste tijd? Ligt dit aan Sonja (inmiddels ong 5 kg kwijt)? Wie ga ik deze week pijn doen? Enfin, allemaal vragen die door mijn bolletje gaan.
Het is weekend, en ik spring op 12u15 op Tirreno. Het is weer mooi weer en dus wordt het een extra ommetje. Ik besluit de ronde van woensdag nogmaals te rijden, maar dan tot huis. Dit blijken 47 kilometers te zijn. Bij een wind N2/3 en temp van ong 20 gr C trap ik ze in 28,6 km/u weg. Onderweg kom ik Aad (en Annelies?) nog tegen, maar dan als tegenligger. Stiekem aan het oefenen Aad? :-)
Ik nodig 10 man uit voor een sportuur, en slechts één accepteert: Peter. Ed is vrij, maar komt toch opdagen, een vaste waarde. Tot mijn verassing is ook Piet van de partij. Eindelijk een kans om mijn 2-0 achterstand in de sprint te verkleinen. Ik laat er geen gras over groeien en van begin af aan rij ik op kop, en hard. Op deze manier imponeer ik mijn fietsvrindjes en boezem angst in. Ook Peter heeft de juiste benen vandaag en samen doen we 80% van het kopwerk. Als ik vanaf de Zweth naar de spoorwegovergang met 40 km/u overneem voel ik dat het vandaag mijn dag is. Peter krijgt het bij Vlaardingen wat moeilijk, en ik laat Ed en Piet vaker overnemen. Bij de klim over de A20 doe ik wel mee, maar ook niet echt. Piet tikt daar als eerste aan. Langs de Waterweg doet Ed kilometers lang kopwerk. Vervolgens neemt Piet over. Als het mijn beurt is ga ik gelijk 40 draaien en sla een gat met de drie vrinden. Dit is echter als plaagstoot bedoeld, en ik laat ze weer aansluiten. Niet zonder ze pijn te doen natuurlijk! De klim bij de Stormvloedkering is dan aan de beurt en samen met Ed, Piet in ons zog, gaan we naar boven. Een leuke blonde meid rijdt rechts, en door ons wat breed te maken kan Piet er niet langs zodat Ed als eerste aantikt. Ik duik als 4e achter de jongedame naar beneden, met het beste uitzicht... Ed weet dat hij wat in te lossen heeft, en als de Herenlaan betreden wordt, blijft hij op kop rijden de teller rond de 32. Piet zit schuin achter hem, en ik daar weer schuin achter. Peter is op en zit in gedachten al aan een welverdiende bak koffie met een zwaar sjekkie. Ik zet mijn fraaie achterlicht aan, in de volle overtuiging mijn fietsvrinden deze lichtbak te laten zien. Als we het nieuwe asfalt raken kom ik in mijn sprintrange. Ik verwacht elk moment dat Piet aan zal zetten. Deze aanval blijft uit, en ik spring uit zijn wiel. Ik hoor niemand achter mij, maar dat zegt niets. Ik blijf versnellen en de teller blijft op 52.5 km/u steken als ik de meet passeer. Alleen. De virtuele gladiolen zijn voor mij. Een sterke dag.
Om even over 5 verlaten Baksteen en Tirreno het DTO terrein. Via 't Woud rij ik naar Delft om daar mijn vaste route richting Vlaardingen op te pikken. Vogels verzamelen zich voor de jaarlijkse trek, bomen maken zich klaar voor bladverlies en de Baksteen heeft zijn overbroek aan. De temperatuur zegt echter andere dingen. Het is heerlijk nazomerweer. Een zachte wind VAR3, blaast rustig door de polders. Ik voel het ritje van zondag nog in de benen. We doen dus rustig aan, vrolijk pedalerend rij ik Tirreno naar huis. Daar aangekomen staat een heerlijk bord witte bonen in tomatensaus klaar met een rauwkostsalade. Dank je Sonja! 33km in 27,9 km/u temp 19!! graden.
Als ik over de PC Hooftlaan naar huis toe rij, schep ik haast Freek de Jonge, zo dicht scheer ik langs hem heen. Ik zie in zijn ogen dat hij mij herkent. Aangezien ik een beetje wars ben van al die bekende Nederlanders die mij de hand willen schudden rij ik hard door, Freek met een mond vol tanden achter latend. Later begrijp ik dat hij een verkiezingsconference opvoert in het Schuurkerkje in Maassluis. Wijze les: Als je fietst kom je bekende Nederlanders tegen! In één maand Peter Winnen en Freek de Jonge. Triviavraag: Wat hebben Peter W., Freek de J en de Baksteen gemeen? O ja, Baksteen bereed Nitro en legde die dag een slordige 13 km af.
Als om half 7 de wekker gaat baal ik als een stekker. "Waarom moet ik weer zo nodig afspreken voor een rondje op de vroege zondagochtend?" gaat er door mijn hoofd. Als ik een uurtje later op de fiets zit, is dit gevoel weggeebd. Alleen Ed is er vanochtend bij, en gezamenlijk fietsten we naar de Beneluxtunnel om vervolgens de pont bij Hekelingen op te zoeken. Na het pontje spoeden we ons richting Numansdorp. We rijden aardig tempo tot het Haringvliet zich aanbiedt. We rijden nu wind tegen en het tempo valt wat terug. Eenmaal richting Middelharnis, met een zijwindje gaat het weer wat beter. Het is vandaag de dag van de Furiadekoppelkoers, helaas vanwege verwachte drukte op de Vlaardingsedijk afgelast. Om de koppelkoersgedachte in stand te houden rijden we het grootste deel van de trip kop over kop. De polders liggen er fraai bij, fantastisch om doorheen te mogen rijden. Wel heb ik het een beetje fris omdat ik, itt de Edster, met ontblote bovenarmen rijd. Maar af en toe prikt het zonnetje door en warm ik lekker op. Bij Stellendam aangekomen gaan we voor de wind, maar het mooie is er af, zeker bij Ed. De laatste 20 km rijden we dan ook gezapig rond. Even later zijn we bij het pontje, en om 11u20 steken we van Rozenburg over naar Maassluis. De 105 km werden in 27.9 km/u afgelegd.
Het is vanochtend onverwacht mooi weer als ik naar het werk rij op Tirreno. De voorspellingen zijn slecht voor de namiddag: regen en harde wind. Geduldig wacht ik op dit weertype, en jawel rond half 4 uur barst het los. Ik kleed mij rond half 5 om en bestijg mijn geduldig wachtende ros. Voor de wind (Z6 met uitschieters naar 7) scheur ik richting Schipluiden, via een nieuw weggetje. Helaas kom ik dan wel wat lullig uit en moet deels door het dorp heen. Dat gaat natuurlijk ten kostte van het gemiddelde. Tegen die tijd ben ik al flink nat, het water komt van boven én beneden. Maar het hoge zuurstofgehalte en de relatief aangename temperatuur (15 gr) zorgen er voor dat ik van elk moment geniet. Nagenoeg alleen jaag ik Tirreno op richting Delft en Schiedam. Alleen de bochten worden voorzichtig genomen, het is best wel glad. Richting Vlaardingen draai ik vol in de wind, maar de windkracht 6 kan niet voorkomen dat ik regelmatig boven de 30 trap. "Ik heb Bettinibenen" gaat door mij heen! De laffe Piet had dit vast aangevoeld toen hij besloot om 11 uur alleen een rondje te gaan fietsen... Als ik de A20 overschiet zie ik dat ik gemiddeld richting 30 ga. Ik voel mij nog steeds goed en weet de wind de laatste 6 km schuin mee. Terwijl ik langs de surfplas jaag, haal ik een van de weinige fietsers in. Het is Gijs, een voetbalvrind, zie ik in het voorbijgaan. Ik besluit een babbel te maken, gezellig maar funest voor het gemiddelde. Als ik later 37 over de Zuidbuurt jakker zie ik dat het gemiddelde ingekakt is naar 29.2 km/u. Ik probeer het laatste stuk dit weer richting 30 te halen, maar de afstand is te kort. Met 40 in het uur wordt de Herenlaan genomen, waarna de teller op 29,8 km/u blijft staan over 32.2 km. Verzopen en verzand, maar in een supergoede bui, haal ik mijn spullen op en hobbel huiswaarts.
Om 8 uur werd er een balletje getrapt in de Olympiahal. Volgens Toon zouden we per team één wissel hebben. Helaas bleken dat er 0 :-) "Mijn" team kwam op een 7-2 achterstand, maar wist dit uiteindelijk in een 10-8 overwinning om te buigen. Lekker gevoetbald en 2x gescoord. Wel een lichte blessure opgelopen, verrekte spier in het dijbeen. Maar er waren drie anderen wat zwaarder geblesseerd. Al met al een blessurescore van 40%! We worden oud......
Het schaakseizoen is weer begonnen. Vanavond moesten wij aantreden tegen de degradant uit de promotieklasse De IJssel [uit Moordrecht]. De verwachting was dat het een zware avond zou worden gezien de speelsterkte van onze tegenstander. Na een dik uur spelen gaf Kees van Toor zijn partij op. Ik heb niet veel van deze partij meegekregen, behalve dat er erg snel gespeeld werd door de heren. Na een minuut of 50 spelen zaten ze rond zet 27, ofwel 1 zet per minuut. Bas van Driel moest het opnemen tegen een aanstormend IJssel's talent. Hier was Bas niet tegen opgewassen zodat we met 2-0 achter kwamen. Gelukkig was het toen de beurt aan Kees van der Weijden, die zijn tegenstander solide van het bord zette. De achterstand werd verkleind tot 2-1. Martijn kwam tot remise, zijn tegenstander stond materieel voor maar had nauwelijks nog tijd. Ook Ron haalde een half punt binnen aan bord 1. In mijn eigen partij was ik aardig uit de opening gekomen. Helaas beging ik een onnauwkeurigheid (of was het gewoon een blunder?) op zet 10 waarna ik moeite had om een goed plan te vinden. Mijn tegenstander bezat twee gevaarlijke knollen. Toen ik de kwal wilde geven voor één dezer rossen, zette mijn tegenstander nog sterker voort waardoor ik een stuk in moest leveren. De rest van de partij probeerde ik nog wat te rommelen, tevergeefs. Met een 4-2 achterstand moesten Rene en Bart winnen. Alhoewel ze beiden een winststelling hadden is niets zeker in de schaaksport. Als eerste haalde Rene het volle punt binnen. Even later kon ook Bart zijn punt pakken en maakte hiermee de stand gelijk: 4-4. We kunnen dus nog alle kanten op.
Om 4u40 schrok ik wakker van een paar flinke knallen met bijbehorende lichtflitsen. De hemelkraan werd ook behoorlijk opengezet. Aangezien ik alleen nog maar afzeggingen voor het rondje van half 9 had gehad werd de wekker ietwat in de tijd verzet. Eerst maar kijken of het fietsweer is dacht ik. Rond 9 uur moest ik gaan fietsen van Lilian, het weer was goed genoeg. Dat bleek een juiste inschatting, toen ik rond half 10 met Tirreno richting Waterweg verdween, het was droog en niet echt koud. Wel stond er een lelijke wind [ZZW6] zodat in het begin het tellertje niet boven de 25 kwam. Via Vlaardingen reed ik mijn rondje richting Woudweg, Kandelaar, Delft, Schipluiden, Maasland, Hoek van Holland. Bij de Stormvloedkering (Let op mensen! Volgende week gaat ie dicht! Kom dat zien!!) werd de pukkel 3 maal genomen. Gezien de wind besloot ik binnensdijks naar Maassluis te rijden. Nog even het gas er op om het gemiddelde van 27,1 naar 27,4 km/u te tillen. In totaal werden er 60 km afgelegd. Thuis gekomen werd de Tirreno ingeruild voor Nitro, het is Ramadan en dus is de Turkse bakker open op zondag. Er werden 1,3 km afgelegd om een aantal verse broodjes te scoren.