Toch nog regen

De zonsopkomst was fraai vanaochtend. Ganzen gakten zich V-vormig een pad door de blauwende hemel. Geen wolkje te zien, wel wat fris. Niet verwonderlijk met een zuidoostenwind (4). Ik tref wat voorbereidingen voor de verjaardagsparty, en spring om 11 uur op de fiets. Helaas is er dan al een aardig wolkendek gearriveerd. Gelukkig prikt de zon er zo af en toe door heen. Bij de Woudweg spot ik het eerste waterkipnest van dit jaar. In de weide nog geen lammetje te zien overigens. Af en toe voel ik een klein drupje. Zo halfverwege de rit gaat het dan toch nog regenen.... Bij Maasland is het weer droog. Als ik de Gaag verlaat, richting Maasdijk, is er een ongeluk gebeurd bij de Oranjerie. Een rotpunt, voor de fiets, maar klaarblijkelijk ook voor overdekte brommers. Er staat er één in de berm geparkeerd met een hoop volk er om heen. Die hebben mij niet nodig, en ik snel naar de Waterweg, en dan naar huis.
Afstand: 53.5 km
Snelheid: 27,2 km/u

Eerste ooievaar en reeds gespotte zilverreiger

Deze week ben ik vrij. Dat wil zeggen dat de laatste twee dagen voor een groot deel in de verbouwing van Bram's kamer zijn gaan zitten. In de loop van de dag zag ik het wolkendek openscheuren en hoe langer hoe blauwer kleuren.
Fietskriebel natuurlijk, en om half 5 reed ik de poort uit. De wind was gelukkig zwak (N2), een duidelijke verbetering tov gisteren. Traditiegetrouw trok ik mijn vaste rondje naar de Kandelaar. Terwijl ik daar naar toe fiets, gebruik makend van de neue recratiepaden, spot ik de eerste ooievaar van dit jaar. Of dit nog niet voldoende is, zie ik aan de andere kant van het fietspad een witte reiger. Hij staat te ver weg om hem duidelijk te kunnen determineren. Gelukkig istie eerder door de Adelaar gespot. Een zilverreiger derhalve.
Of het de zon is, of het ontbreken van wind, ik weet het niet. Feit is dat ik lekkerder fiets dan de afgelopen keren. Langs de Waterweg zet ik nog even aan. Als ik even later de straat inrij, werp ik een blik naar achteren waar het zonnetje net onder het einder duikt.
Afstand: 45,5 km
Gemiddeld: 27,2 km/u

De Nordwalder variant van het koningsgambiet

Vanavond werd er alleen genoemde variant gespeeld op de vereniging. Uit balorigheid (er was nog geen nieuw thema bekend) had ik dit zelf opgegeven. Wat ik zelf op het bord kreeg, én wat ik om mij heen zag gebeuren was verre van saai. Hoewel het er, op het eerste gezicht, slecht uitziet voor zwart werd er veel gescoord door de zwartspelers. Nu moet ik eerlijkheidshalve vertellen dat ik in mijn derde partij, tegen Kees van der Weijden, compleet overspeeld werd. Helaas voor Kees nam hij te veel tijd en kwam ik totaal onverwacht met de schrik vrij. Ik morste slechts één halfje, tegen Bart. En dat was dan weer onnodig. Maar met 4.5 uit 5 werd ik als eerste gehuldigd. Trots, met een fles wijn voor Lilian, mocht ik huiswaarts vertrekken. Kees werd tweede. Bart vermoedelijk derde maar die was reeds vertrokken. Dirk viel ook in de prijzen.

Spreeuw [door Lilian]

Maassluis, 21 februari 2009

Ook een spreeuw heeft vrienden nodig.

In de boom bij ons voor de deur voltrekt zich een klein drama. Een spreeuw is verstrikt geraakt in een plukje draad dat in een van de hoogste takken hangt. Het beestje hangt ondersteboven en zijn gefladder en geroep heeft een groep kauwen aangetrokken. De kauwen proberen de spreeuw dood te pikken.
[klik op foto voor vergroting]


Gelukkig is daar mijn zwager Jaap (u kent hem wel, van het Jeugdjournaal: de ontsnapte kangoeroe in Maasland). Hij is op het gekrakeel afgekomen en houdt de kauwen op afstand met handgeklap en vreemde keelgeluiden.
Ik bel de dierenambulance en vertel dat een spreeuw redding behoeft en dat het dier op zo’n 6 à 7 meter hoogte vastzit. Zij bellen de brandweer en even later hebben we een waar spektakel in de Frederik Hendrikstraat. Twee brandweerwagens en acht brandweermannen houden de aandacht van de buurtbewoners gevangen. Met behulp van de ladderwagen wordt onze spreeuw uit zijn benarde positie bevrijd.

De mensen van de dierenambulance hebben een tijdje werk om de draden van zijn pootje te knippen en dan is hij vrij…


Net te snel voor mijn camera zoekt hij een veilige plek in onze voortuin.
’s Middags zie ik hem terug. Samen met de andere spreeuwen van zijn zwerm landt hij in mijn achtertuin om van zijn dagelijks broodkruim en vetbollen te eten.
Bedankt allemaal.

Waterweg

Er is wat minder goesting vandaag. Geen zonnetje, en het waait wat harder dan gisteren. De drempel om te gaan fietsen wordt alsnog overwonnen, en tegen 4 uur ben ik weg. Eerst langs de Waterweg naar Vlaardingen, dan met de neus in de wind, via Zuidbuurt, Parallelweg, Gaag, Oranjedijk en Bonnenlaan naar Hoek van Holland. Daar rij ik via Haakweg naar de Slachthuisweg. Dan de Delflandse dijk op, richting Stormvloedkering. Daar klim ik 2x naar de top van beide zijden. Dan kan ik voor de win naar huis. Het fietspad langs de Waterweg schiet onder mij weg, de teller hou ik eenvoudig tussen de 35 en 40 km/u.
Na 37 km ben ik thuis. 26,3 km/u gemiddeld. Wind NW5, temp 7 gr C.

Opgewokkeld!

Kwart voor 4 spring ik op de fiets. Het zonnetje schijnt, en het is opvallend warm in vergelijking tot de laatste maanden. Bij Vlaardingen mis ik de grote loods gebouwd van zeecontainers. De Twist is klaar, bedenk ik mij. En jawel, een paar 100 meter verder zie ik 'm liggen over de Vaart.
Later lees ik op het web dat hij in april officieel gedoopt wordt.
Na 43 km ben ik thuis. Gemiddeld 26 km/u
Wind ZO3 Temp 11gr C

Onder de 50%

In de interne competitie heb ik nog niet veel partijen gespeeld. Met 2 remises en 1 verliespartij moest ik vanavond winnen om in ieder geval de 50% marge te halen. Jan Ranft was mijn tegenstander. Op papier ben ik een paar honderd ratingpunten sterker. Jan is echter een taaie rakker, en wat ik ook probeerde het mocht niet baten. Een terechte remise en een compliment aan Jan! Ik blijf steken op 1.5 uit 4....

Kater

Met een lichte kater van de pot van gisteren besluit ik toch maar te gaan fietsen. Het weer is fraai, maar ik moet een hoge drempel over om Tirreno te bestijgen. Het is kwart voor vier als ik vertrek. Na een half uurtje trappen heb ik het best naar mijn zin, en plichtmatig, maar zonder tegenzin draai ik een rondje via Schiedam, Delft, Schipluiden en Maasland. Aan het eind van de Kwakelweg rij ik over het pisbruggetje en fiets twee hardlopers tegemoet. Een der hardlopers blijkt dienstmaat Arie. Tegenwoordig zonder snor. Staat je beter Arie! Kom je nog eens langs voor die Duvels?
Als ik de fiets thuis stal, zijn de tenen toch weer koud, ondanks de extra motorsokken.
Afstand: 40.3 km/u
Gemiddelde: 26 km/u
Wind: NW4/5

Oops...

We bekeren tegen Charlois Europoort vanavond. Op papier een stuk sterker, meer net zo goed als de bal rond is, is het schaakbord vierkant. Ik anticipeer op de opstelling van CE, maar deze blijkt uiteindelijk anders dan verwacht. Zelf heb ik mij aan bord 1 gezet en mag met wit tegen Ben Boog. In een Morra kom ik net een tempo te kort voor offers, zo ervaar ik het in ieder geval. Als Ben zich bevrijdt met 14. ... b4 krijgt hij hoe langer hoe meer vat op de stelling. Na zijn 19e zet heb ik het idee langzaam weg geschoven te worden. We hebben dan al flink wat tijd geinvesteerd. Geheel in mijn speelstijl besluit ik tot een pionoffer om lijnen naar de zwart koning te openen.
Ik krijg eindelijk mijn rommelkansen. Na 26. Da5?! heb ik nog 4 seconden op de klok. Netto 4 seconden per zet tot de tijdscontrole. Natuurlijk mag zwart niet nemen, mat achter de paaltjes dreigt met Tc8. Ben speelt 26. ... f5?? en allerlei toeschouwers trekken wit weg. Met 27. Dxa8 gevolgd door Tc8+ en Pg5+ kan ik een toren en dus de partij winnen. Ik zie het niet en verlies de partij een paar zetten later.



Ron had toen al gecapituleerd tegen Peter Kemner, aka De Adelaar uit Pernis.
Kees van der Weijden verslaat Arjen Kouwenhoven, een oud teamgenoot uit mijn tijd in Maassluis. Bart verliest van Carel Vredenborg. Uitgebekerd derhalve.
Bekijk het verslag (en de finale van de partij van Ron) op de site van De Oude Dame

Spinnen XI

Dit keer doen we een nieuwe oefening op de spinfiets; staand fietsen met een hand op de rug, de ander aan het stuur. Joost kijkt lachend naar mij om en maakt een opmerking die verloren gaat in de discodreun. Ik kan echter wel raden dat hij doelt op mijn akkefietje met het gebroken stuur....

Dat viel tegen.....

Al een tijdje geleden had ik afgesproken met John om een middag door te brengen. Doe voorspellingen waren goed genoeg om de tocht op de fiets te maken. Lichte vorst oplopend tot een paar graden boven nul, matige zuidoosten wind en zon.
Om half 10 zit ik op de fiets, richting Soesterberg. Voorzichtig aan het eerste stuk, veel fietspad lag er wit uitgeslagen bij. Ik heb de laatste tijd vaak genoeg de grond gekust zodat ik in slakkegang richting Noordoost koers.
Door onwennigheid met de GPS en nieuw kaartmateriaal rij ik een km of 10 in verkeerde richting. Later zal ik ook nog een aantal extra km maken als ik mijn weg dwars door Utrecht probeer te vinden.
Ik keer om en pak de route weer op. Via Gouderak, Haastrecht, Oudewater en Montfoort nader ik Utrecht. John belt op hoe het gaat. Eigenlijk ben ik het spuugzat, ik heb er 80 km op zitten, de conditie is naatje, en de wind tegen ben ik zat.
Toch sla ik, zijn aanbod om mij op te komen halen, af. Bijna 2 uur later stap ik verkleumd van Tirreno af. Een paar bakken lekkere koffie en een hete stortdouche brengen mij weer onder de mensen... Ik blijk 115 km in 5.5 uur afgelegd te hebben..

De Baksteen ontsnapt!!!!

Vandaag staat er beduidend meer wind dan gisteren. Ook de richting is gedraaid waardoor ik gelijk tegenwinds moet ploeteren. De route die ik volg is gelijk aan gisteren. Zo geraak ik op de Woudweg. Deze is er het afgelopen jaar, door aanleg van recreatiepaden in de omgeving, niet op vooruit gegaan. Als ik over een slecht stuk heen rijd, voel ik opeens de druk van het stuur aan mijn linkerzijde wegvallen. Snel kom ik overeind, en al rijdend probeer ik uit te vinden wat er aan de hand is. Het linkerdeel van het stuur is bijna geheel afgescheurd. Het rechterdeel zit nog stevig vast gelukkig. Ik besluit door te fietsen, zolang het gaat. Veel keus heb ik ook niet, Lilian is Bram van een scoutingweekend ophalen, en broer Jaap was niet thuis toen ik vertrok.
Rijden met een half stuur is een tak van sport die ik liever niet meer bedrijf. Ik zie kans zo'n 12 kilometer af te leggen met de linkerhand op het balhoofd en de rechterhand op het stuur. Bochten zijn een ramp, en ook zijwind maakt dat je aandacht niet mag verslappen. De armen zijn dit niet gewend en gaan van lieverlee protesteren. Als ik Maasland bereikt heb, is het niet meer verantwoord door te fietsen. Het linkerdeel van het stuur staat nu op afbreken, en kan dan in het wiel terecht komen. Dit met evt letsel, of erger; een einde van mijn veelbelovende wielercarriere!
Ik bel broer Jaap die nu wel thuis is. Hij komt mij halen met de SMART. Ik loop hem vast tegemoet, en eindelijk breekt het stuur echt in tweeen. Op alternatieve wijze vervoeren we de Tirreno. Jaap maakt nog een tweetal foto's, en dan mag de Tirreno op stal. De Baksteen is ontsnapt!


afstand: 34 km (waarvan 12 km met 1 hand :-)
snelheid gem: 20.8 km/u
wind: ZZO6
temp: 5 gr C
fiets: Gazelle Tirreno
tijd: 14.45 - 16.30 u

En toen was het een dag mooi weer!

Het is lang geleden dat ik "mijn rondje" heb gereden. Vandaag is de nattigheid uit de lucht, en zelfs de zon laat zich zien. Om 3 uur 's middags heb ik de meeste ToDo's voor vandaag weggewerkt. Tijd voor ontspanning derhalve. Ik kleed mij om, en even later blaast de westenwind mij richting Vlaardingen. De paden zijn nog nat, en vaak smerig van blubber en bedekt met takjes van de harde wind van de afgelopen dagen. Echt druk is het niet, de meeste fietsers die ik tegenkom rijden nog mountainbike. Een enkele racefietser kruist mijn pad. Via Zuidbuurt, Broekpolder en Woudweg kom ik bij de Kandelaar. Nu begint de wind tegen te werken, ik moet nu kilometers richting het westen. Delft, Schipluiden en Maasland passeren, en ik zet koers naar de Waterweg. Ik beklim de uitkijkpost bij de Stormvloedkering, en met een ondergaande zon, zet ik koers naar huis. Langs de Waterweg haalt een visser een vette zeebaars van de haak. Ik moet gelijk aan Ed denken, die deze week opa is geworden. Nogmaals gefeliciteerd Ed!
Thuis stal ik Tirreno en spring tevreden onder de douche.

afstand: 53 km
snelheid gem: 25.8 km/u
wind: W3/4
temp: 5 gr C
fiets: Gazelle Tirreno
tijd: 15 - 17 u

Vloekend over de broekpolderweg

Bram is laat uit bed, de verjaardagspartij van opa Vrolijk is ietwat uitgelopen. Het weer is ook slecht en we laten de vossejacht van de Coureur lopen. Wel spreken we af 's middags een rondje te fietsen. Zo gezegd, zo gedaan. Voor de wind rijden we richting Vlaardingen, langs de Waterweg. Als we de neus weer richting Maassluis keren duikt Bram in de luwte van zijn brede vader. Al snel gaan we weer voor de wind, richting Zuidbuurt, en Broekpolder. Als we bij de Polderpoort zijn, houden we even stil. Ik had Bram een wokkel beloofd. Helaas voor hem was dit niet de eetbare, maar de plek waar de Twist (in de volksmond reeds omgedoopt tot Wokkel) gebouwd wordt.
Even later rijden we terug door de Broekpolder, via de golfbaan. Dan schieten we de Broekpolderweg op, welke parallel aan de A20 loopt. Na jaren het stempel "slechtste fietspad van Nederland" gedragen te hebben, is ze dan eindelijk helemaal vernieuwd. Strak asfalt voor de fietsers i.p.v. klinkers met kraters! Helaas ziet Bram niet het asfalt maar voelt wel de vette wind. Slecht naar zijn zin hoor ik hem vloeken achter mijn rug. Evengoed blijft hij goed in mijn wiel hangen. Als we Maassluis weer in rijden is de pijp bij Bram wel leeg. In ieder geval mentaal. We rijden snel naar huis waar een cup a soup en uurtje Playstationen de tegenwind doet vergeten.
We leggen 25 km af, in 20 km/u. De wind kwam uit ZW, kracht 6/7.

Harry is jarig

En dus op de fiets naar Papendrecht. Het windje helpt wat mee waardoor het een lekker tochtje wordt. Ook omdat het hemelvocht, wat 's ochtends rijkelijk vloeit, netjes in de wolken blijft hangen. Relaxed draai ik de 40 km weg, en met spijt spring ik van de fiets af, mijn eigen kleine wereldje uit. Ik had nog wel een uurtje of wat door kunnen gaan.... Het gemiddelde lag op 25.2 km/u, temperatuur 5 gr C.

Spinnen X

Nog steeds duurt de spinles te lang ;-)

CHESS 1 speelt weer gelijk

CHESS speelde vanavond in de Polderpoort de belangrijke wedstrijd tegen Oostflakkee. Oostflakkee, de ongeslagen koploper, kwam voor het derde seizoen op rij naar Vlaardingen. Wij, met 1 matchpoint minder, zouden goede zaken doen bij winst. De vorige twee seizoenen was dit niet gelukt; de eilanders verlieten Vlaardingen in 2007 met 1 punt, in 2008 zelfs de volle 2 punten. Al snel nadat we begonnen waren viel de eerste remise. Bas van Driel en zijn tegenstander Jan Vonk hadden in sneltreinvaart de stukken weer in de doos. Ik heb dan ook niets meegekregen van deze partij. Na lang spelen werden er meerdere puntendelingen genoteerd: Cenk Ergen tegen Marcel de Ruiter aan bord 8 en Martijn van der Vaart tegen - Jan van Genderen . Cenk had een degelijke partij achter de rug, bij Martijn was het traditiegetrouw wat onrustiger op het bord. Hoewel ook weer niet zo onrustig als eerder dit seizoen. :-) De volgende remise was redelijk verrassend, met taai spel hield Bart Voogd (met zwart!) aan bord 3 de sterke Sjaak Hennekes op remise. Met nog 4 partijen bezig kon de wedstrijd alle kanten op. René Mersch wist zich, zoals vaker dit seizoen, uit een lastige stelling te bevrijden. Ook ditmaal weer het volle punt voor René waardoor we op voorsprong kwamen én René opklom tot topscoorder van CHESS! Helaas moest de voorsprong ingeleverd, Ron Burgerhout greep mis en dit kostte hem de partij. Een lastig seizoen voor onze bord 1 speler, die hopelijk snel uit het dal kruipt. Mijn tegenstander, Ronald Sparreboom, had voor die tijd remise geweigerd, maar door het verlies van Ron en de situatie op het bord van Kees van der Weijden bood hij zelf remise aan. Kees was nm van een goede in een verloren stelling terecht gekomen. Ik kon de remise dus niet accepteren, maar verder spelen had ook niet veel zin aangezien de stelling bij forceren voor mij alleen maar slechter zou worden. In plaats van doorspelen besloot ik een minuut of 8 te wachten. Kees fopte zijn tegenstander en ontsnapte naar remisestelling. Voor mij reden genoeg het remise aanbod van Ronald te accepteren. Met 4-4 kunnen we nog alle kanten op. Alhoewel, degraderen wordt lastig dit seizoen ;-) Nu maar hopen dat 3-Torens, net als vorig jaar, uithaalt tegen Oostflakkee....

ma 12 jan CHESS 1 1882 - Oostflakkee 1 1910 4 - 4
1. Ron Burgerhout 2101 - Mark van Putten 2021 0 - 1
2. Kees van der Weijden 2026 - Ruud van Hooff 2018 ½ - ½
3. Bart Voogt 1867 - Sjaak Hennekes 2003 ½ - ½
4. Martin van der Hidde 1863 - Ronald Sparreboom 1968 ½ - ½
5. Rene Mersch 1837 - Johan Dupree 1828 1 - 0
6. Bas van Driel 1841 - Jan Vonk 1832 ½ - ½
7. Martijn van der Vaart 1764 - Jan van Genderen 1837 ½ - ½
8. Cenk Ergen 1754 - Marcel de Ruiter 1769 ½ - ½

Spinnen IX

Deze spinles duurde mij een minuut of 10 te lang.
Conditiegebrek... De kou houdt mij ook aardig van de straat, het wil nog niet vlotten met de kilometers.

De kop is er af.

Lieve lezertjes, een gezond 2009 toegewenst! Dat de fietsprijzen maar enorm mogen dalen door de aankomende recessie ;-)
Op deze eerste dag van het jaar besloot ik de nieuwjaarsvisite aan mijn schoonouders per fiets af te leggen. Vertrekpunt was het huis van mijn moedertje alwaar ik de vette bollen afsloeg. Ik wil dit jaar wat minder gewicht meenemen de bergen in.
Rond de klok van 3 uur besteeg ik Tirreno voor de eerste rit van het jaar. Het was minder koud dan eerder deze week. Misschien omdat het windstil was? Helaas ontbrak een zonnetje, er hing een dikke nevel op een meter of 50 hoogte zo leek het. Onder dit verlaagde plafond reed ik naar de Beneluxtunnel. Daar bleek de fietstunnel afgesloten en werd ik omgeleid naar de servicebuis. Man wat was het koud in die tunnel! Gelukkig was het de rest van de tocht weer ok. Het tempo lag laag, gezien mijn valpartijen van de afgelopen weken ontbreekt het zelfvertrouwen om de bochten snel te nemen. Ook conditioneel is het wat minder. Gaat wel weer goed komen, althans dat is het voornemen.
Net na het ondergaan van de zon arriveerde ik te Papendrecht alwaar ik mijn kontje waste voordat ik mij laafde aan schoonmammalette's thaise soep.
De 41.75 km werden in 23.3 km/uur afgelegd.

Geen K2 voor Martin

Voor het eerst sinds weken stap ik op Tirreno. Een gure noordoosten [kracht 4/5] wind zorgt voor een gevoelstemperatuur van -10. Via het Lickebaertbos fiets ik naar de A20. Daar neem ik het vernieuwde pad parallel aan de A20 richting Maassluis. Als ik een buizerd passeer, probeer ik het beest zo dicht mogelijk te benaderen. Klaarblijkelijk heeft zo'n beest ogen in zijn achterhoofd, hij vliegt sierlijk weg. Bij Maasland aangekomen besluit ik via het Hertenkamp naar de Gaag te fietsen. Vandaar gaat het naar de Waterweg en dan snel naar huis. De voeten voelen, ondanks dubbele sokken, bevroren aan. Een beklimming van de K2 kan ik derhalve wel vergeten. Na 27.5 km in 24.7 km/u kan ik de tenen warmwrijven.

Met Lilian naar de koningshoek / 10.000 bereikt!

Lilian en ik rijden naar de Koningshoek voor een boodschapje.
Zonder er op dat moment bij stil te staan bereik ik de virtuele 10K grens.

Kurkentrekker

Het jaarlijkse snelschaaktoernooi van CHESS staat op de agenda. Er moeten 2 voorronden gespeeld worden om de uiteindelijke groepsindeling te kunnen maken. Ik scoor 4 uit 6, niet genoeg voor directe plaatsing. Op basis van loting beland ik in groep 2. Jammer, maar in groep 2 blijk ik de teleurstelling om te kunnen zetten in reeks van overwinningen, en één verliespartij. Voldoende voor plek 1. Met een futuristisch uitziende kurkentrekker en een fles wijn verlaat ik de Polderpoort.

Een ezel....

"Het is glad!" waarschuw ik het gezin, voordat ik de fiets bestijg richting werk.
Ik heb een slecht weekend achter de rug door de val van vrijdag. Zittend slapen, en veters laten knopen door mijn zoon... Het fietsen gaat wel, op- en afstappen een stuk minder. Vlak bij het werk slaat het noodlot voor de tweede maal toe; ik ga weer op mijn plaat. Ditmaal val ik naar rechts, gelukkig maar. Met een kapotte broek en knie ga ik aan het werk.

Op mijn gat

Het wil de laatste weken niet vlotten met de kilometers. Slecht weer en en een hardnekkig griepje houden de Baksteen af van lange ritten. Daar bovenop ging ik gisteren op mijn plaat. Dit resulteerde in een geschaafde knie en elleboog. Dat trekt wel weer bij, en heb ik weinig last van. Minder zijn de gekneusde ribben die elke beweging pijnlijk maken. Ik moet nog 100 km voor de 10.000 km, dat lukt met die ribben ook nog wel.

Spinnen VIII

Rob's Health Center in De Lier, waar ik door de weeks spin, heeft nieuw materiaal. Vandaag probeerden we die voor het eerst uit. Mooi spul, nog wel ff wennen.
Met de korte dagen in de winter is spinnen een welkom alternatief om toch aan de conditie te werken. Misschien vrijdag een stukkie buiten fietsen?

Spinnen VII

Viel niet mee om weer te gaan spinnen. Maar achteraf geen spijt van gehad. De conditie moet weer opgebouwd worden.

Puntverlies of puntwinst?

De derde competitiewedstrijd tegen medekoploper Nieuwerkerk stond op het programma. Op papier een sterk team, maar veelal nemen wij beide punten mee naar Vlaardingen. Niet vanavond! Al snel stond Martijn van der Vaart, aan bord 7, gewonnen. Zijn tegenstander verslikte zich in de opening en verloor een stuk. Martijn gaf na de partij aan dat het verzilveren van het volle punt hem meer moeite had gekost dan hij had gedacht.
Relatief snelle remises waren er voor Rene Mersch en Bas van Driel. Rene verloor hierbij zijn 100% status voor de externe. 3.5 uit 4 (inclusief beker) is echter ook niet slecht... Op dat moment zag het er naar uit dat we gingen winnen. Ron Burgerhout stond beter en de rest niet slechter. Maar toen bleek dat de werkelijke in Bart's hoofd een andere was dan op het bord. Hierdoor kwam een zwarte pion op f3, en was de matdreiging op g2 eenvoudig om de winst voor Cees Klein veilig te stellen. Nog geen man overboord, we stonden nu gelijk met nog 4 borden te gaan. Kees van der Weijden en ik speelden kort na elkaar remise. Nu kwam het aan op Ron Burgerhout en Cenk Ergen.
Ron had zijn voordeel ingeleverd en moest een eindspel T+P spelen. Hier zat niet veel muziek in. Cenk stond op dat moment slecht, zo niet verloren. Gelukkig durfde zijn tegenstander het niet aan om door te spelen in de korte tijd die hem restte. Ron kwam ook op remise uit, wat de 4-4 op het scorebord bracht.
Of dit ons het kampioenschap gaat kosten zal de tijd leren. Positief gedacht; het wordt nu wel moeilijk om nog te degraderen met 5 uit 3.

Artz

Naast het griepje waar ik de laatste weken mee worstel, wordt ik ook geplaagd door wat andere klachten. Het betreft arm en been aan linkerzijde. Sinds juni dit jaar loop ik te tobben met mijn knie. Op de fiets heb ik er gelukkig geen last van, maar met lopen en draaien wel. Ook loop ik al geruime tijd met een slijmbeursontsteking in mijn linkerarm. Sinds een paar weken nu ook een zere enkel. Voor dit laatste ben ik vanmiddag bij de huisarts geweest. Onderzoek aan de arts wees uit dat het botvlies waarschijnlijk onstoken is. Dit moet slijten. Ik heb nu ook een verwijzing om mijn knie door een specialist te laten bekijken.
Ouderdom komt met gebreken.....

Kxt met peren

Vandaag voor het eerst weer op Tirreno. Voel mij nog steeds niet fit. Echt lekker ging het dus niet, kxt met peren.... Na 29.5 km in 26 km/u was ik thuis. Misschien van de week nog een keer.

Basta T-Race I

Hoewel ik mij nog wat slap voel, en ook niet gefietst heb, toch een nieuwe fietsentry. Ik heb namelijk een nieuw achterlicht voor de racefiets gekocht. De Basta T-Race I.
Er is ook nog een type II, verschil is dat de laatste geen knipperstand heeft.
Als het lampje uit de verpakking gehaald is, moeten de 2AAA batterijen geplaatst worden. Hiervoor moet mbv een schroevendraaier het batterijencompartiment geopend worden. Verder worden er rubbers met plakrand meegeleverd om het verschil in zadelpen-diameter te compenseren.
Het achterlicht kan met behulp van een snelkoppeling bevestigd en losgemaakt worden.
Om mijn blog wat meer cachet te geven heb ik mijn eerste filmpje geupload naar youtube!

CHESS schakelt Overschie uit

Een ongemeen spannende avond! Terwijl de Polderpoort geteisterd werd door de elementen, werd de bistro verwarmd door de verhitte hersenen van Kees van der Weijden [bord 1], Bart Voogt [bord 2], Martin van der Hidde [bord 3] en René Mersch [bord 4].
Overschie had niet de minste spelers afgevaardigd, en wij waren wat verzwakt door het afzeggen van Ron.
Na een uurtje spelen stond Bart, in mijn ogen, in hogere zin verloren. Aangezien we op de andere drie borden geen duidelijk plus hadden, zag ik een vroege uitschakeling in het verschiet. Zelf had ik, met hulp van mijn tegenstander, het weer voor elkaar gekregen het bord in vuur en vlam te zetten. Dan speel ik op mijn best. Maar ik was nauwelijks hersteld van een griep en vermoed dat dit mij toch wel parten speelde in het warme speelhol. In ieder geval miste ik de sterkste voortzetting, en het vuur doofde uit naar een dood toreneindspel.

Na zwart's 10. ... Td8 had ik hier het sterke 11. Da4! Ik speelde het minder sterke Db3. Na 11. ... Pb4 gaf ik het openingsvoordeel maar geheel weg met Lb5+ terwijl 0-0 mij nog goede kansen gaf. Tijdens de partij was ik bang voor Lxh3 na de rokade.

Het eerste halfje stond op het scorebord.
Kees zag zijn poging om veilig op winst te spelen wreed verstoord. Een gepende loper op g2 deed hem de das om waardoor Overschie op voorsprong kwam.
Bas had zich gelukkig los geworsteld en stond zelfs op winst! Na wat ongelukkig verlies in de externe competitie wist hij nu zijn eerste punt te pakken.
Rene speelde een puike partij, zoals hij al het hele seizoen doet. Zijn tegenstander lukte het niet een serieuze koningsaanval op te zetten. René lukte het wel om gebruik te maken van wit's versnipperde pionnenstructuur. Met deze tweede winstpartij kwam de eindstand op 2.5-1.5 voor CHESS. Op naar ronde 2!

ma 10 nov CHESS 1898 - Overschie 1890 2½ - 1½
1. Kees van der Weijden 2026 - Albert Segers 2005 0 - 1
2. Bart Voogt 1867 - Han Smit 1950 1 - 0
3. Martin van der Hidde 1863 - D. Smit 1718 ½ - ½
4. Rene Mersch 1837 - Arnout van Kempen 1886 1 - 0

Eerste nul

Vanavond speelde ik mijn derde partij voor de interne competitie van CHESS. Na een remise tegen Ton Dulk en Bart Voogt, moest ik nu mijn meerdere erkennen in Kees van der Weijden. Mijn eerste nul dit seizoen, en hopelijk de laatste ;-)
In een Franse partij wisten we ons na 3 zetten al uit de theorie. Tijdens de partij dacht ik goede zetten te doen, na de partij bleken er een aantal mindere tussen te zitten. Heel logisch als je verliest. Vorig jaar verloor ik ook snel van Kees. Een angstgegner? Time will tell...

Spinnen VI

Vandaag mocht er weer binnen "gefietst" worden. Met collegae Joost, Peter en Ed stonden we weer te dansen op de spinfiets. Hoewel ik mij niet geheel fit voel, deed het fietsen mij wel goed. Morgenavond gaan we waarschijnlijk bij Wellness in Maassluis een proeflesje draaien.

CHESS 1 - 3-Torens 1

De tweede ronde van de externe competitie begint slecht; Bart belt af met rugklachten. Gelukkig vind ik Hans Dopper bereid om zijn plaats in te nemen. Onze tegenstander, 3 Torens, hebben hun degradatie van vorig jaar omgezet in een hernieuwd verblijf in de 1e klasse. En niet geheel ten onrechte zo lieten zij zien door in de eerste ronde Messemaker te verslaan.
De eerste beslissingen vielen snel; Bas zijn tegenstander overzag een taktisch trucje waardoor dameverlies op zet 8 een feit was. Mijn tegenstander was iets minder gul, maar met een standaardoffer op h7 moest hij opgeven of mat gezet worden op de volgende zet. Cenk Ergen speelde een degelijke pot aan bord 8 en stond beter toen hij remise aanbood. Dit bracht de stand op 2.5-0.5
Martijn zijn partij golfde van remise naar verlies naar remise naar winst alwaar hij bleef steken. Kees bracht op zijn degelijke wijze een pluspion bijna naar de overkant. Ronald Damhuis liet het niet zo ver komen en gaf op. De invaller Hans verweerde zich dapper, maar moest laat in de avond het onderspit delven. Rene verloor in de opening een pion, maar wist een aardige koningsaanval op te zetten. Deze moest gecountered worden door een kansrijk stukoffer van zijn tegenstander.
In de uitvluggerfase greep Henk Springer mis en maakte Rene het uit.
Ron Burgerhout manouvreerde het verkeerde stuk naar c4. Een dure fout, die uitmondde in een eindspel van P + pionnen vs T + pionnen wat voor Ron niet te houden was.
Hierdoor werd de einduitslag 5.5-2.5. Een duidelijke verbetering van de 4-4 van vorig jaar.
Mijn partij van deze avond:

Spinnen V

Ed belt met de mededeling dat we gaan spinnen vanavond. Dat komt onverwacht, maar ik laat mij lijmen. Bij Fitline doen we een proefles. Net als de andere lessen loop ik goed leeg. Maar dat is niets in vergelijking met Ed, wiens zweet het waterpeil in de haven met een cm of wat doet stijgen. Les was op zich wel goed, maar de "muziek" (Allemachtig wat een bagger....) stond veel te hard. Ed, ietwat dovig aan beide flappen bestrijdt dit.

Zonder Zadeltas

Op het pontje naar Rozenburg kom ik tot de ontdekking dat de zadeltas nog thuis ligt. Slechte voorbereiding zou Ed zeggen. Na ampel beraad besluit ik de gok te wagen en gewoon een rondje te rijden zoals ik van plan was. Het lot was mij gunstig gezind, ik reed niet lek. Er stond een pulk wind, Zuid 6. Wel een lekker zonnetje. Ik kriskras wat door de polders tot ik in Zuidland aankom. Daar draai ik naar het noorden en trap gelukzalig voor de wind. Na 59 km sta ik weer in Rozenburg. Het gemiddelde vandaag: 26.7 km/u

De nakomelingen van Teuntje

Vanmiddag zijn Lilian en ik weer naar Op Hodenpijl gefietst. Nu met Bram en zijn vriendje James er bij. Na een bak koffie en een broodje brachten we een bezoek aan de boer aan de overkant van de Hodenpijl. Daar bewonderden we de zeugen Marga en Greetje met hun nakomelingen. Teuntje, een enorme beer die apart zat, zal ongetwijfeld de vader zijn van al dit jonge spul.
Terug was het weer wind tegen, ZW5. In totaal werden 23 km afgelegd in 15 km/u.

Anand en Kramnik moeten nog achter het bord kruipen

als ik de fiets bestijg. Niet dat ik veel zin heb, maar ik moet even een frisse neus halen. En de zin komt vanzelf weet ik. Eerst moeten de benen warm worden. Dit gaat eenvoudig omdat ik voor de wind [West kracht 5/6] richting Vlaardingen rij.
Zo pedaleer ik naar de Zweth. Daar moet gewerkt worden, op de dijk vang je veel wind. Juist dit werken doet de zin toenemen. Als ik even later naar het oosten draai kan ik mijn lol helemaal op. Ik kan de teller tussen de 25 en 30 km/u houden, ondanks de vette wind. Als ik via Delft, Schipluiden en Maasland richting de Waterweg fiets, weet ik dat het laatste stuk weer windje mee is. Ondertussen zijn Anand en Kramnik een uurtje bezig, en heeft de eerste zijn nieuwtje al gebracht. Ook hij heeft windje mee.
Thuis zie ik hoe hij zijn 3e winstpartij pakt. Kramnik heeft normaal gesproken geen kans meer. Leve de Koning, leve Anand!
De 45 km werden in 27.5 km/u afgelegd.

Verzilveren lukt niet.

Bart Voogt speelt dit seizoen een bord hoger dan ik. Ratingtechnisch is hij mij voorbij gestreefd met een paar puntjes. Vanavond mogen wij de degens kruisen in de interne.
Aangezien ik wit heb, voel ik mij verplicht voor de winst te gaan. In een vaag zijvariantje van de Pirc kiest Bart niet de sterkste voortzetting. Ik houd een plus over. Maar aangezien de dames van het bord verdwenen zijn is het lastig het plus te verzilveren. Sterker nog, Bart weet mijn speldenprikken eenvoudig te neutraliseren. Een remise is derhalve een logische uitslag. Ik heb nu 1 uit 2 in de interne competitie.
Op de foto spelen Fischer en Korchnoi ook een Pirc. De laatstgenoemde won deze partij.

Dat er nog vele mogen volgen.

Al maanden heeft Bram het over dat hij een keer mee wil fietsen naar opa en oma. Nu hij wat ervaring met zijn fiets én zijn Look-pedalen heeft opgedaan, is het zo ver. De weersvoorspelling is gunstig; droog weer, wind zuidwest, en af een toe een zonnetje.
Rond kwart over elf springen wij op onze alu-rossen en zetten koers naar Papendrecht. Na ong. 10 kilometer mogen we door de Beneluxtunnel. Ik laat Bram eerst de Waterweg zien, en vertel dat we daar onderdoor gaan fietsen. Daar lijkt hij even van te schrikken, maar eenmaal in de tunnel heeft hij meer oog voor het gedicht van Deelder dat hij achterstevoren opleest. Op het gemakkie rijden we via Pernis, langs de ECT richting Charlois. Daar pakken we het superlange fietspad richting Barendrecht. Bram vertoont geen tekenen van vermoeidheid. Er wordt weer veel gebabbeld, en voor we het weten rijden we langs de A15 richting de Noord. Na de brug is het nog maar een klein stukje. Na 2 uur fietsen komen we fris in Papendrecht aan. De eerste 40+ km tocht van vader en zoon. Dat nog vele mogen volgen!
De afstand: 40.7 km
Gemiddeld: 20.7 km/u
Wind ZZW4/5
Terug fiets ik alleen. Bram prefereert nog de auto voor de terugrit.
De 40 km worden in 26.3 km/u afgelegd. Wat het totaal op 9191 km brengt dit jaar.

Op Hodenpijl

Jim is naar Skateland, Bram naar de Scouting. Lilian en ik springen op de fiets en rijden voor de wind richting Delft. Het doel is Op Hodenpijl. Daar aangekomen doen we "een bakkie" en kijken vervolgens rond in deze oude katholieke kerk. Ik ben hier wel duizend keer langs gereden met auto en fiets, en nu voor het eerst binnen. We klimmen tot in de toren en kijken door de raampjes naar Hollandse vergezichten.
Als we weer opstappen voor de terugrit, mogen we de tegenwind trotseren. Als wij het einde van de Kwakelweg naderen, zien we daar Bram met zijn scoutinggroep daar rondhobbelen. Eenmaal thuis blijken er 22.6 km afgelegd in 16.1 km/u.
Wind: ZW5

Rondje voor de kilometers

Geen goesting om hard te fietsen vandaag. In gezapig tempo ging het richting huis. De route liep via 't Woudt en Delft, Vlaardingen en Maassluis. Langs de wielerbaan spotte ik nog een buizerdpaar. De 33 km werden in 25.8 km/u afgelegd. Wind was W4 en koud....
Een rondje voor de kilometers.

Fiets-Schaakblog

Baksteen's blog wordt ook al bestudeerd door Ronald Damhuis. Hij weidde een column aan de blogs van mijn fiets-schaakvrinden en de mijne. Hier te lezen. Alleen jammer dat hij zo slecht gelezen wordt; ik constateer geen toename in bezoekersaantallen van mijn blog na zijn stuk.
Hij waarschijnlijk wel dankzij deze doorverwijzing.
De foto is zonder toestemming overgenomen van de RSB pagina. Ronald kennende heeft ie daar geen problemen mee ;-) Excuses aan mijn lezertjes die nu met deze postzegel geconfronteerd worden. Mocht dit psychische problemen opleveren, klik dan hier!

Spinnen IV

Het aantal IVENT collegae neemt maar toe tijdens de spinles. Ik telde er vandaag 7. Er werd ook na het spinnen nog driftig gezweet. Beetje zonde van de bekleding van Joost's auto.

Goede benen, slechte benen

Titel van een wielersoap. Mocht ik zondag nog harkend achter mijn fietsvrindjes aanrijden, vandaag waren de benen plots goed.... Hoe dat kan? Schiet mij maar lek!
Al snel zat ik vanmiddag aan een gemiddelde van meer dan 30 in het uur. Via 't Woudt ging het naar Den Hoorn en Delft. Door wat vertraging was het gemiddelde ingekakt naar 29.5 km/u toen ik eenmaal de Zweth bereikte. Daar besloot ik flink hoog in de 30 te gaan rijden. Dat lukte redelijk goed. Eenmaal op de Woudweg naar huis was het consolideren. Met windje tegen [ZW3] hoefde ik de teller alleen boven de 30 te houden. Dat lukte zonder al te veel problemen. Alleen langs de surfplas werd ik bijna door een scootmobiel van het fietspad gedrukt. Of opa een slok ophad weet ik niet, maar slingeren deed ie behoorlijk in die rijdende accu! Uiteindelijk werden 41.5 km afgelegd in 30.1 km/u
Overigens schoot ik ook door de 9000 km grens heen vandaag. Nog 1000 te gaan dit jaar, 2000 is normaal gesproken ook haalbaar.
Nu maar hopen dat ik mijn inspanning niet hoef te bezuren morgenochtend bij het spinnen. Donderdagavond ga ik weer spinnen, en wel een proeflesje bij FitLine in Maassluis.

Kwaliteitskilometers of kwaliteitstijd

Vanaf het werk rij ik via de Zweth naar huis, een slordige 35 km op de Batavus Nitro. Het is extreem lekker weer, een graadje of 20. Thuis laat ik Bram zijn snelle pakkie aantrekken, en gezamenlijk fietsen we naar de Stormvloedkering. Deze beklimmen we van beide zijden voordat we richting Hoek van Holland vertrekken. Daar zien we een vette pont van Stena Lines vertrekken. Bram praat de hele weg honderduit, en het tempo is navernant laag. Soms is snelheid niet alles..... Gezellig babbelend rijden we via het Staelduinse Bos naar Maassluis. Uiteindelijk dik 25 op de teller in 22 gemiddeld. Geen kwaliteitskilometers, wel kwaliteitstijd.

Rode lantaren

Even na 8 uur rijden Piet, Ruud, Ed en Martin de Mauritsstraat uit, op weg naar fietsavonturen. De eerste kilometers gaan nog rustig aan zodat er nog wat gesprekken gevoerd kunnen worden. Bij de Holyweg gaat opeens het gas er op. Met 36 op te teller rijden we lange tijd rond. Ik zie het molentje van de drie (ex)ATBers keurig voor mij draaien. Voor mij is meedraaien geen optie, ik ben aan het overleven... Al het natuurschoon gaat aan mij voorbij. Mijn wereld beperkt zich tot het achterbandje van mijn fietsvrienden. Zodra een bocht of klimmetje in het parcours genomen wordt, moet ik vol aan om maar weer aan te kunnen pikken. Waar zijn de Franse benen gebleven?? Veel tijd om daar over te delibreren heb ik niet. Al mijn energie is nodig om amechtig in het wiel te blijven hangen. Ik weet dat we een "Rondje Berkel" doen, maar het had evengoed een rondje Kijkduin kunnen zijn. Echt iets meekrijgen doe ik niet...
Een paar keer moet ik er bijna af, maar gelukkig kan ik steeds weer aanhaken.
Bij de Zuidbuurt is het dan eindelijk op. Als de mannen weer gaan versnellen laat ik ze lopen. Ed houdt in, en gezamenlijk lopen we de andere heren weer in die ook inhouden. Tot de Zuidbuurt ligt het gemiddelde op 31.4 km/u! En dat met een rustig begin. Ik ben blij als ik thuis ben, en beklaag mij bij Lilian over mijn fietsvriendjes die mij zo'n pijn hebben gedaan. Even later vertrouw ik mijn, naar ammonia riekende, fietskleding aan de Bosch wasmachine toe. Een toevoeging van Biotex moet een lekker campingluchtje aan de wielerhansop geven. Zelf neem ik mij voor de rest van de dag uit te rusten. Triest om de hele rit als rode lantaren te dienen.... Totaal 57 kilometer Wind is Z3.

De startstreep

Even goed kijken en je ontwaart de startstreep in Bedoin......

Spinnen III

Vandaag een nieuwe spinleraar én een debutant op de spinfiets: fietsvrind Ed.
Zelf vond ik het wat beter vol te houden dan de eerste 2 spinlessen van Els.
Mogelijk is dit gewenning of was het een tamme les? Ik vermoed dat Ed het eerste denkt. Hij was afgepeigerd en had na de spinles duidelijk moeite om zijn kleren in de juiste volgorde aan te trekken. Gelukkig houdt Ed van pijn en kijkt waarschijnlijk al weer uit naar de volgende spinles :-)

De Furiade Koppelkoers 2008 met Bram

Na het rondje met Ed moet ik mij weer opladen: Zoon Bram wacht met spanning op de start van zijn koppeltijdrit. Rond kwart voor 11 is het zo ver, met 30+ schiet Bram weg. Ik maan hem iets minder hard te rijden anders is ie voor de eerste bocht op. Met 27 in het uur gaat het richting Vlaardingen. Na een km of 2,3 klaagt Bram over zadelpijn, en het tempo zakt iets in. Na het draaipunt krijgen we weer die rotwind tegen. Bram dacht dat we wel windje mee zouden hebben en is duidelijk boos. Dit weet hij deels om te zetten in voorwaartse snelheid. Maar we hebben te weinig kilometers samen gereden, en de laatste meters moeten dan ook uit de tenen komen.
Na 21m02s zijn we binnen. Een duidelijke verbetering ten opzichte van vorig jaar: 25m17 Niet gek met een ZZW wind van kracht7 !!
Volgend jaar weer 4 minuten sneller?
Binnen wordt nog erwtensoep en tosti's gegeten. Karel reikt de koppelkoersprijzen uit van de jeugdleden. We zijn 4e geworden, en een fraaie beker is Bram's deel.
Moe maar voldaan rijden we naar huis waar een warme douche wacht.

De Furiade Koppelkoers 2008 met Ed

Om half 7 ben ik reeds op. Kan niet meer slapen en gebruik de tijd om wat rommel in mijn kamer op te ruimen. Ruim op tijd ben ik in de kantine van de Coureur. Ik bel Ed, die blijkt nog aan de koffie thuis te zitten. Ik zeg: slechte voorbereiding. Zelf draai ik een km of 15 warm op de wielerbaan. Als ik aanzet boven de 35 km branden de benen snel op. Hmmm, slecht voorteken....
Net voor 10-en komt Ed aangekakt, slechte voorbereiding denk ik als ik hem zijn startnummer overhandig. Na geklaag over hamstrings en andere oudemannenkwaaltjes weet ik hem dan toch op de fiets te krijgen richting start. Deze is ietwat verlaat: slechte voorbereiding denk ik.....
Als het startschot valt kan ik toch redelijk 35+ rijden. Het doet wel pijn, maar het is goed te verdragen. Ed neemt keurig over maar heeft duidelijk mindere benen. Als we het keerpunt gehad hebben sta ik zowat stil. Met 27 km/u moeten de eerste honderden meters overbrugt worden. Het windje valt hier echt tegen! Even later weet ik weer tempo te maken. Ed blijft lang in mijn wiel. Niet zo gek als je bedenkt dat ik een spatbordje gemonteerd hebt om mijn vriendje van nattigheid en rommel te sparen.
Ed daarentegen, heeft geen spatbord gemonteerd. Dit heeft hij wel, maar dat beschadigt zijn fietsje. Ik laat het welzijn van mijn fietsmaatje boven een beschadigd frame preveleren. Jammer dat Ed hier anders over denkt. Zeker als je nagaat dat dit ook gewoon tijd scheelt. Hoe serieus neem je je sport dan? vraag ik mij af....
Op het laatste stuk zet ik nog even flink aan en de teller gaat richting 40. We zien Ruud en zoon Rutger voorbij komen, en Ed wenst ze een goede vaart. Ik doe dit ook.
Als ik omkijk blijkt Ed niet zo zeer anderen aan te moedigen dan wel zijn maatje te vragen wat in te houden, er gaapt nm een 10tal meters tussen Baksteen's VAN SPATBORD VOORZIENE achterband, en Ed's voorband.
Ik hou iets in, en gezamenlijk rijden we over de finish. Helaas kunnen we de verbetering die we de laatste jaren doormaakten in deze discipline niet doorzetten:

Jaar Tijd Gemiddelde per uur
2002 16:28 33,91
2003 15:45 35,73
2004 15:37 35,91
2007 15:34 35,98
2008 16:15 34,00

Onder zien we Ed, een vijftal minuten voor de start.

Laaste avond Coureur jeugd

Vanavond mocht de jeugd aantreden voor de laatste avondtraining. Het weer was gelukkig geen grote spelbreker. In plaats van een training was de avond gevuld met spelletjes. Een leuke afsluiting van het seizoen!
As zondag gaan Bram en ik het "zomerseizoen" uitzwaaien middels de traditiegetrouwe koppeltijdrit.
Op de foto Bram met zilveren olympische medaillewinnaar Alfred Stelleman. Zijn tandemgenoot Jacco Tettelaar reed op het moment van de foto mee met de Amateurs-A.

Spinnen II

Vandaag voor de tweede keer aan het spinnen. Zweten zweten zweten. Het ging beter dan de eerste keer, ik ga het nog leuk vinden :-)