Twee tunnels, twee pontjes

Ik zie Stef Clement de snelste tijd tot dat moment maken in de tijdrit van de Vuelta. Dan is het tijd om zelf ook op de fiets te springen. Eerst gaat het door de Benelux, vervolgens richting Barendrecht. Ik besluit daar de Heinenoordtunnel te pakken. Dan hou ik richting Oud-Beijerland aan om dan richting pontje over het Spui te rijden. Het is nog een goed uur licht, voldoende om op het gemak naar Rozenburg te pedaleren. Het vertrouwde pontje naar Maassluis wacht. Na 64 km in 25 km/u ben ik weer thuis. Het westenwindje blies kracht 3/4.

Terechte opmerking!

Een terecht opmerking van Peter K, de Baksteen is inderdaad te zwaar. Zo dronk ik vroeger een aardig biertje. Zo rond mijn 25e begon dit af te nemen, nu drink ik nog zelden. Roken heb ik langer volgehouden. Zo rond mijn 40e, na vele vele pogingen kreeg ik de peuk eronder. Nu nog een fatsoenlijk gewicht. Zowel het stoppen met drinken als roken benodigd een bepaalde "mindset". Nu vind ik dit met eten een stuk lastiger, je kunt nm niet helemaal stoppen.. Maar ik ga een poging wagen het gewicht voor het eind van het jaar onder de 90 kg te krijgen. Wordt vervolgd.
In de tussentijd heb ik ook niet veel gefietst. Vandaag was ik vrij en vond tijd om een 43.5 km in 27.2 km/u weg te trappen. Wind ZW5. Best lekker om weer te fietsen.
Aangehecht een foto van de Baksteen met de Edster.

Actiefoto

Actiefoto van de strijd van maandag 10/09. Rechts de denkende Baksteen.

Herstellen

Vanmiddag 42 km in 26.5 km/u. Lekker op het gemakkie. Via 't Woudt, Delft, Zweth (zie foto), Schiedam, Vlaardingen naar Maassluis. Wind VAR2/3. Vanavond nog een uurtje voetballen, dus een sportief dagje!

Lekker zonnetje

Terwijl Bram zijn rondjes op de wielerbaan rijdt, doe ik hetzelfde maar dan 2x om het Lickebaertbos. Er schijnt nog een lekker zonnetje. Dan nog even stiekem kijken hoe Bram rondrijdt. Om 7 uur rijden we naar huis op weg naar de prak. 24 km in 24 per uur.

Met zere billen

Als ik 's middags op Nitro spring om vanuit Den Haag naar huis te fietsen, heb ik gelukkig geen last van de zaterdag kapot gereden linkerbil. Gelukkig maar. Gezellig babbelend met Ruud rijden we naar Maassluis. Na een km of 25 zijn we thuis. Onbeschadigd, op zich mooi meegenomen op 11/9....

Defensie vs Het Binnenhof

Voor het derde jaar op rij vond afgelopen maandag de schaakmatch tussen Defensie en Het Binnenhof plaats. Een leuke traditie waar medewerkers van Defensie de degens kruisen met medewerkers van het Binnenhof, waaronder bekende namen als Ed van Thijn en Dick Dolman. Ook dit jaar werd ik door Ard Dekker, onze captain, geselecteerd. Net als vorig jaar was Dick van der Eijk mijn tegenstander. Hij zette, met wit, de partij rustig op. Ik deed hier vrolijk aan mee. Dit tot verbazing van omstanders die mijn speelstijl kennen. Pas op zet 21 werd de eerste pion geslagen. Op dat moment stond ik beter. Op zet 24 ga ik vet in de fout door op e4 te nemen ipv Lg6 met voordeel te spelen. [zie het diagram] Na het eenvoudige 25. dxe4 verlies ik gewoon een stuk [door de dreiging c5]. Ik wijt het verlies aan te weinig spelritme. Zonde om de partij zo uit handen te geven, maar voor de einduitslag had het geen gevolgen; Defensie won de match voor de tweede maal in successie. Collega Marcel Bergen speelde remise tegen Ed van Thijn, dat kan ook in je CV! Volgend jaar weer hoop ik!

De Gerrie Kneteman Classic

Er moest een keuze gemaakt worden tussen twee klassiekers vandaag; De Gerrie Kneteman Classic of de Charlois Europoort Schaakfietstocht. Ik liet mij verleiden tot de eerste, daar ik alle voorgaande edities (1!) nog meegedaan had. Hier zou ik later spijt van krijgen zo bleek. Om 4u45 werd ik wreed gewekt door het electronische gebrom van mijn wekker. Aangezien ik alles gisterenavond klaar gelegd had was ik binnen een zucht klaar, en kon aan een warme Brinta gaan beginnen. Even voor half zes reed ik naar Ed die mij traditiegetrouw zou vergezellen deze dag. Ed's voorbereidingen worden met de tijd slechter (leeftijd?) en hij was genoodzaakt om zijn hebben en houwen in een rugzak te proppen. Wanneer zal de tijd komen dat ik hem ook nog uit bed moet schudden? We reden richting Delft om daar de trein naar Alkmaar te pakken. Ik had op de NS site gezien dat we maar één maal over hoefden te stappen. Helaas werden dit er 3 zodat we de vroege ochtend doorbrachten met het slepen van fietsen van perron naar perron. Uiteindelijk waren we toch ruim op tijd. Een belletje naar Peter leerde dat hij met zwager Rene en zoon Lex ook gearriveerd was op de parkeerplaats. Deze heren gingen voor de 100 km, wij voor de 150. We zagen hen echter pas na de finish.
Met Ed had ik afgesproken dat we rustiger zouden rijden dan vorig jaar, toen we na 100 km een gemiddelde van 32.5 op te teller hadden staan. De terugweg naar Maassluis (op de fiets) was toen geen pretje. Ondanks dit goede voornemen reden we weer ouderwets te hard, de eerste 100 km werden nu in 33.3 km/u afgelegd! Toen was bij mij de accu ook wel leeg, niet zo verwonderlijk als je gemiddelde hartslag 159 is. Vanaf dat punt ging het rustiger en uiteindelijk werd de finish gehaald na 148 km in 30.6 gemiddeld. Daar zagen we Rene, Peter en Lex. De laatste twee zouden met ons terug naar Maassluis rijden. Eenmaal onderweg naar huis kreeg ik het echt voor mijn kiezen. Peter reed 30+ wat ik nauwelijks nog op kon brengen. Ook Ed begon te kraken zodat het tempo iets omlaag geschroefd werd. Bij Castricum reden we langs het station, en ik wilde hier eigenlijk afstappen. Met dit idee reed ik nog een paar km door tot het weer iets beter ging. Voor mij was de terugweg een lijdensweg, en ik zal mijn lezertjes de gruwelijke details onthouden. Ik kan mij niet heugen wanneer ik zo slecht op de fiets heb gezeten. Hoe dan ook, we kwamen thuis. Voor achten zat ik gewassen achter een lekker bord eten. Uitbuikend op de bank werden de oogleden hoe langer hoe zwaarder zodat ik om 10u besloot te gaan slapen. Vanochtend om 9u werd ik wakker en voelde mij goed, tot ik probeerde uit bed te komen. Geradbraakt dus!

De uitslagen:

100 km
Lex de Bloeme 101km 04:01:31 25,092
Rene Heisteeg 101km 04:01:32 25,091
Peter de Bloeme 101km 04:01:37 25,082
150 km
Edje Evers 150km 05:18:46 28,235
De Baksteen 150km 05:18:47 28,233
[tijden zijn inclusief de rustpunten]

Tijdens de dag stond er een aardige NW wind kracht 4/5. Er werden totaal 275 km afgelegd, in 28.7 km/u

Adios veldmuis

Als ik de DTO poort uitrij blijkt er een flinke wind [N5+] te staan. Gelukkig ook een zonnetje. Ik ploeter tegen de wind in naar 't Woudt. Na een half uur rijden heb ik het ergste wel gehad, en ligt het gemiddelde op een teleurstellende 23 in het uur. Nu krijg ik gelukkig wat meer de wind mee en trap eenvoudig 30 km/u. Bij Delft hoor ik wat piepen, en zie een reiger met een veldmuis in zijn snavel. Ik knijp in de remmen en ga gluren. Dit bevalt de reiger niets, en hij stapt het water in om zijn prooi te beschermen. Het gepiep van de muis houdt op en ik vervolg mijn weg. Via Schiedam en Vlaardingen gaat het via de Surfplas naar huis. Na 39.5 km in 26 km/u kan ik de billen gaan wassen.

De avonden worden weer korter

Als ik om half 8 op Peet's stoepie sta, ben ik de enige. Zijn ze al weg? Nee, Sasja blijkt indisposed en Ed is gewoon te laat. Als we compleet zijn geeft Peter het rondje aan. Hij praat bij met Ed die zijn vakantieavonturen verhaalt. Ik blijf het grootste deel in hun wiel, lekker uit de wind (W4). Als we richting de stormvloedkering rijden wordt besloten 2x omhoog te gaan. De eerste klim blijf ik in Ed's wiel, de tweede keer moet ik hem laten gaan. Wordt tijd dat ik wat kilo's verlies... Op de weg naar Maassluis besluiten we de kortste weg naar huis te nemen, de duisternis valt nm in. Ed is volledig voorzien van verlichting, ik alleen achter, Peet heeft een verlichte display op zijn km teller. Ed gaat het laatste stukkie dus voorop, Peet in het midden, Baksteen sluit de rij. De 32 km worden in 28 km/u afgelegd.

Terug

Afgelopen donderdagavond zijn we teruggekomen uit Frankrijk. Om gelijk maar met de deur naar binnen te vallen, er is weinig gefietst. Eén mislukte poging om de Col de Rousset te beklommen, en één gelukte poging. Van deze laatste is hieronder een verslag te lezen.

Ed's verjaardag

Afgelopen maandag is fietsvrind Ed met zijn vriendinnetje nog even langs geweest om wat vet zoet Frans gebak aan te bieden. Waarschijnlijk vindt hij de Baksteen niet zwaar genoeg? Ed en Monique zijn op weg naar Nederland, en dat op de fiets. Knappe prestatie! Enfin, terug naar mijn fietsverhaal. Op Ed's verjaardag, en na een dikke anderhalve week rust op de vakantiestek [Die] was het tijd om de fiets te pakken. In de ochtend had ik tandwielen en ketting schoon gemaakt en geolied. 's middags was het dan zover, de Col de Rousset moest beklommen worden.
Het eerste deel, tot het dorpje Chamaloc vrij relaxed, en loopt naar het dorpje zelfs nog iets naar beneden. Daarna is het echter alleen nog maar omhoog, richting de Col. Hoewel de klim niet echt stijl is, zijn er geen echte rustpunten in de klim. Na een minuut of 15 klimmen voelde ik dan ook de hamstrings protesteren. Om 100+ kg (inclusief fiets) omhoog te slepen is het lichaam duidelijk niet gewend.
Door af en toe wat zwaarder te schakelen, en dan op de pedalen te gaan staan, neemt de druk op de hamstrings af waardoor het beter vol te houden is. Een half uur later is de pijn verdwenen. Schakelt de hersenen dit gevoel uit, of went het lichaam aan de inspanning?
Hoe het ook zij, ik heb een ritme te pakken. Zodra het ritme er is, weet je dat je de top gaat halen, zeker als er geen gekke steile stukken in voor komen. Gedurende de klim wordt het hoe langer hoe kouder, en het begint zelfs even te regenen. Toch gutst het zweet langs mijn lijf. De hartslagmeter komt niet onder de 160 slagen/minuut. Een nadeel van langzaam klimmen is dat vliegen je bij kunnen houden, gelukkig heb ik daar niet al te lang last van. Het uitzicht wordt hoe langer hoe fraaier, maar ook besef ik dat je niet te snel de haarspelden in moet duiken in de afdaling. Er gaapt een aardig gat naar beneden... Na 1.41 minuten ben ik eindelijk boven. Ik geniet van het uitzicht en slik een Hollandse koek weg. Na een bidonwissel stort ik mij naar beneden. Nou ja, storten, ik ben nogal een angsthaas en de max snelheid in de afdaling blijkt uiteindelijk 53.1 km/u te zijn.
Van lieverlee loopt de temperatuur op (van de remmen en velgen ook, vermoed ik) en na ong 25 minuten ben ik weer in het dorp Chamaloc. Vandaar naar de camping toe, op zoek naar een lekkere douche. Er zijn 43.8 km afgelegd in 18.2 km/u. De gemiddelde hartslag bedroeg 140, max 171, er werden 3148 kcal verbrand. De foto is vanaf de top gemaakt.

Baksteen ruikt de Alpen

Vanavond is het zo ver, we gaan voor bijna 3 weken naar Die, Frankrijk. Tirreno mag ook mee. Rond de camping zijn wat 1000+ cols die het proberen waard zijn. Ook komt fietsvriend Ed nog langs, die van Nice naar huis fietst met zijn vriendinnetjes. Mogelijk kunnen we nog een bergje gezamenlijk pakken.

Elke kilometer is er "1"

Vanochtend stond er een strak windje N6. De benen voelden ietwat zwaar aan van gisteren, zodat de koude start de Baksteen zwaar op de maag viel. Via Lickebaert, Surfplas en Broekpolder ging het langs de Vlaardingse Vaart richting Schipluiden. Vandaar via de Gaag naar de Herenlaan. 28 km in 26 km/u.
Eind van de middag was er niet veel tijd meer voor een rondje, toch besloot het opgedroogde hansop van hedenochtend weer aan te trekken om naar Maasdijk te rijden. Via de Pettendijk en Oranjedijk ging het naar de Waterweg. Na 15.7 km in 27.7 km/u met een windkracht N5 was ik net op tijd voor de schnitzel met een aardappel en spinazie.

Maiden Voyage

In de ochtend met een ommetje naar het werk; 28 km in 25.4 km/u. Wind Z3.
's Avonds om 7 uur een rondje met Aad en Ed; 39.2 km in 26 km/u. Wind N4.
Niet zo maar een rondje, maar de Maiden Voyage van de V8 van Ed! Deze blinkende schoonheid snijdt door de wind, glijdt over het asfalt, en dit alles geluidloos! Alsof het haar berijder geen moeite kost. Hier gaat Ed een hoop plezier aan beleven en zijn fietsvriendjes ook denk ik, met zo'n fiets hoor je gewoon op kop te rijden! Zou zij zo snel gaan als de illustere voorganger, de V2, in het plaatje?

Schoonheid

Aan schoonheid geeft een ieder zijn eigen invulling. Zie hier hoe fietsvrind Ed dat doet.
En dan te bedenken dat hij een slordige 8 jaar geleden op de fiets gedwongen werd door de Baksteen. Man wat heeft die actie van mij die jongen een hoop geld gekost ;-)
Maar geloof mij, dat is het wel waard! Ed, veel fietskilometers op je Gazelle V8 toegewenst waarbij je je fietsvriendje fraai uit de wind kunt houden nu je nog sneller kan.

Strandslag Vlugtenburg

Om 19u reed ik met Aad op de bredebandenfiets naar 's Gravenzande, Strandslag Vlugtenburg. De vrouwen en kidz waren met de auto gegaan. Het was nog fantastisch weer en de Baksteen waagde zich nog aan zijn eerste duik in de zee. Rond 9 uur reden we weer naar huis. De wind was gelukkig wat gaan liggen zodat we de 31.7 km in 24.5 km/u aflegden. Wind ZO5/4 .

Verbeterde track

Ik was net klaar met het oppoetsen van Tirreno toen Jim vroeg of iemand zijn DS-oplader gezien had. Niemand dus, deze lag nog bij opa en oma. Vaderlief trok zijn snelle hansop aan en ging de oplader ophalen. Ik greep deze gelegenheid gelijk aan om de route aan de zuidkant van Rotterdam te verbeteren. Ik had een stuk track van een tocht met Peter, deze had ik geladen. Op de heenweg ging dit niet echt super, ik reed een aantal malen verkeerd. Vervolgens reed ik bij Ridderkerk over een steentje wat resulteerde in een lekke voorband. Op het gemakkie het reservebandje er in, oppompen en verder. Eenmaal de oplader opgehaald werd de terugtocht aanvaard. Nu reed ik attent, en heb wel een aardige route erbij die Rotterdam ontwijkt en toch ook maar een km of 40 is. Veelal over de betere fietspaden en buiten de steden om. Misschien is ie nog te verfijnen.
Plaatje is van de terugweg. De wind nam in de loop van de tocht af van W5 naar W3. Gunstig, want ik meer wind mee op de heenweg dan tegen op de terugweg. Temperatuur een aardig eindje in de 20 zou ik zeggen. Er werden meer dan 5000 kcal verbrand. In totaal 84.4 km in 24.7 km/u

Door de Hoeksche Waard

De kinderen waren een paar dagen uit logeren bij opa en oma. Lilian zou direct uit het werk naar Papendrecht rijden met de auto. Ik natuurlijk op de fiets. Het was heerlijk weer met een temperatuur van boven de 20 graden. De wind stond W4, dus lekker mee. Ik besloot in de Hoeksche Waard wat andere paadjes dan normaal te nemen. Uiteindelijk werd 'sGravendeel bereikt, en via de tunnel reed ik naar Dordrecht en vervolgens naar Papendrecht. De 62.5 km werden in 26 km/u afgelegd. 3200 kcal verbrand.

Woon-werkverkeer 77 km

Vanochtend rij ik dezelfde route als gisteren. Het is stil op de fietspaden, niet alleen vanwege het tijdstip maar vooral vanwege de vakantieperiode. Zo kom ik over de 34 km maar enkele fietsers tegen. Het ging iets sneller dan gisteren: 26.1 km/u. Een zachte zuidenwind maakte dat de luchtweerstand niet al te hoog was. Wel was het wat frisser, de zon bleef de hele rit achter het wolkendek.
Na het werk sloot Ed aan, en gezamenlijk reden we naar Wateringen naar een pc-zaak om wat gadgets voor Ed's minilaptop te kopen. Weinig lucht en zware benen waren mijn deel, maar ook die van Ed. Eenmaal op weg naar huis verklapte hij dat het SAS benen waren. De verklaring hiervan zal eerdaags op zijn blog verschijnen vermoed ik. Mijn benen waren net ff beter en ik kon nog 30+ rijden. Na 43 km in 28 km/u waren we weer in Maassluis.
Zou ik elke dag moeten doen 77 km woon-werkverkeer....

De morgenstond .....

Even over half 7 rijden Tirreno en Baksteen de opkomende zon tegemoet. Het is stil op de fietspaden, de meeste landgenoten zijn met vakantie of liggen nog op bed. Het lichaam is net wakker en moet nog op gang komen. Na een uurtje is dat het geval, maar dan zit de tocht naar het werk er bijna op. Ik weet de 6.5 km naar het werk op te rekken naar 34 km. Dit alles in 26.1 km per uur. Weer worden er meer dan 1800 kcal verbrand [ong 15 bananen]. De wind was Z3.

Als Rasmussen!

Het gewicht wil maar moeilijk omlaag, en de Alpen komen hoe langer hoe dichter in de buurt. Nog twee weken en ik moet er aan geloven. Mogelijk is EPO een optie? Zal ik in mijn nadagen naar dit wondermiddel grijpen? Doping is toch vaak iets wat tussen de oren zit en ik besluit tot een rigoureuze ingreep; het haar moet er af! Schoonzus haalt de tondeuse tevoorschijn en alras vallen Baksteen's lokken op de vloer. Na een minuut of 20 is het leed geleden, het bolletje is nagenoeg kaal. Een uurtje later spring ik op de fiets. Als Rasmussen schiet ik over het asfalt! Dit had ik dus nodig. Alpe d'Huez ik kom er aan!
Het rondje meet 35.7 km
Ik verbrand 1828 kcal [6 Nutsen]
Het windje is West kracht 2!!!
Gemiddelde snelheid 27.1 km/u
Gemiddelde hartslag 136 beats/second

Zeer korte etappe

De laatste etappe van de Tour had ik gedeeltelijk mee kunnen rijden. Er zat duidelijk geen schot in. Dus sprong ik zelf maar op de fiets, het was droog en ik kom niet aan mijn kilometers de laatste weken. Hoofdoorzaken zijn het slechte weer en het feit dat ik nog niet helemaal fit ben. Had ik maar een toverdoos met wat wonderpillen!
Enfin, ik rij op mijn gemak richting Waterweg. Net voor het hek hoor ik een ritmisch getik bij het achterwiel. Ik stap af en peuter een stoffeernagel van een mm of 15 uit mijn achterband. Deze loopt natuurlijk gelijk leeg. Ik kijk op de teller; 1.02 km afgelegd. Met weinig moraal wissel ik de band. Het waait zo hard [NW6] dat ik de fiets, welke tegen het hek leunt, omwaait. Gelukkig kan ik haar opvangen. Ik pers een weinig lucht in de wisselband en hou het voor gezien. Na een etappe van 2 km ben ik weer thuis. Op tijd voor de finish van de Tour. Een Tour die zeer fraai was, tot het ontslag van Rasmussen door Rabo. Wat nu als hij wel in Mexico was in juni??
Op het plaatje is nog net het hek te onderscheiden, in de rode cirkel.

Tour kijken

Vanmiddag nam ik een snipperdag, de Tour is jaren niet zo leuk geweest. Hierbij doel ik natuurlijk niet op alle dopingperikelen. Voordat ik kon gaan kijken moesten er nog wel wat km weggetrapt worden. Met een vette wind (ZW5) werden er 28 km afgelegd in 27.3 km/u. Thuis zag ik Rasmussen uitlopen op de concurrentie. Een knappe overwinning, nu nog het geel naar Parijs brengen.

Wat heb je nodig voor een fantastische foto?

Wat heb je nodig voor een fantastische foto? Je moet op de juiste plek zijn, op de juiste tijd, en.... je moet een camera bij je hebben!! Dit laatste had ik niet zodat ik zeker 2 fraaie plaatjes miste. De eerste was langs de Waterweg waar twee zwanen synchroon aan het opstijgen waren. Blijft indrukwekkend hoe deze zware beesten zich in de lucht werken door met de vleugels te wrikken en over het water te rennen. Later, bij Delfgauw, zat een reiger te zonnen met de vleugels ietwat uit elkaar. Het beest zat op een klein eilandje in een grote vijver, en de zon streek langs zijn vleugels. Het leek wel een Maria verschijning. Hoe het ook zij, alleen Baksteen's netvlies legde dit vast. Om 9 uur was ik op de fiets gesprongen, met een dikke keel dus ik besloot het tempo laag te houden. Dat lukte vrij eenvoudig tot ik bij de Zweth ingehaald werd door een ploeg renners. Ik pikte aan en reed in de staart 48 km/u. Dat was nou ook weer niet de bedoeling en loste snel uit dit peloton. Op de terugweg werd ik nog verrast door een vette bui. Gelukkig zonder onweer, en kort van duur. Wel lang genoeg om zeiknat te regenen. Na 57 km was ik weer thuis, uitziend naar een douche.
Met schone billen checkte ik mijn mail, en zag een postje van Peter K, de Adelaar uit Pernis. Hij, en de Pelikaan uit Schiedam, zijn naar Den Helder gefietst. Knap mannen!
Die jongens hadden wel de camera meegenomen, en vandaar onderstaand plaatje van de Pelikaan die er ff helemaal doorheen zit. Beide plaatjes zijn te vergroten door er op te klikken.

Wind: ZW 4/5
Temp: 15 gr C.
Afst: 57 km
Gem: 25,7 km/u
Gem hartslag: 130/min
Energie: 2814 kcal (5 big Macs!)

12,7 gevulde koeken

Het is een fraaie dag vandaag, en na lange tijd zit ik weer eens op de racefiets. Rustig trap ik richting Hoek van Holland, de pulk laat ik links liggen. Zonder veel na te denken pak ik mijn rondje op. Het gaat niet eens echt verkeerd en ik kan redelijk tempo draaien. Dat ik niet helemaat fit bent blijkt na een km of 40, de batterij lijkt bijna leeg. Toch weet ik er nog 68 kilometer van te maken in 27.1 km/u. Moe kijk ik naar de laatste kilometers van Rasmussen en ben blij dat hij het geel ook morgen draagt. Even later vallen mijn luikjes dicht en lig ik snurkend op de bank. Morgen weer een rondje?
Wind: ZW4
Temp: 20 gr C
Gem. hartslag: 136
Verbruikte energie: 3310 kcal (12,7 gevulde koeken!)
Ca 2,5 uur op de fiets gezeten.

Dunne bandjes

Toen ik afg maandag mijn bedje uitsprong, bleek ik toch niet helemaal fit. Een stuiterend hoofd en kriebelhoest maakte dat ik mij ziek meldde. Donderdag ben ik weer begonnen met werken, van fietsen is het nog niet gekomen. Ik hoop dat het snel slijt, as weekend wil ik toch wat kilometers maken.
Toch is er nog nieuws van het fietsfront te melden; Ik had Nitro uitgeleend aan voetbalmaatje Dick, die aan een Run Bike Run meedeed. Nadat hij klaar was klapte de voorband. Mijn schuld, ik had 'm wat hard opgepompt zodat ie wat sneller kon rijden. Aangezien de voor- en achterband op waren, besloot ik de brede rakkers te vervangen door een slang model. Natuurlijk omdat ik wat harder op Nitro wil fietsen :-)
Deze modificatie is doorgevoerd, en het bevalt mij uitstekend. Ervaringen:
- Meer gevoel met de weg
- Minder vering
- Sneller
- Standaard is 'te hoog'
Dit laatste zal ik moeten modificeren of anders vervangen. Tevens heb ik nog SPD pedalen liggen welke ik moet monteren. De schoentjes hiervoor moet ik echter ook nog aanschaffen. Moet maar even wachten tot na de vakantie.
De gegevens van de nieuwe banden:
CITY CONTACT REFLEX 26 INCH
3 lagen/totaal 180 tpi + Safety System Breaker: anti-leklaag die bestaat uit een zeer dicht en vast nylonweefsel, daarnaast is deze anti-leklaag met kevlar versterkt
gewicht 550 gram

Rustig weekje

Na de inspanning van afgelopen zondag voelde ik mij moe. Een vermoeidheid die eigenlijk niet afnam gedurende week, ondanks dat ik geen rondjes meer rondreed. Misschien te weinig slaap? (Elke avond de Avondetappe!) Hoe het ook zij, gisteren begon ik ook te kriebelhoesten en een griep leek op komst. Vanochtend eerst wat uitslapen, daarna kwam er voldoende regen naar beneden om even niet te gaan fietsen. In de loop van de middag knapte het aardig op, en het voltallige gezin vertrok naar de wielerbaan. Lilian om te wandelen en fotograferen, Jim om te skaten, Bram en ik op onze metalen rossen.
Het benauwde weer zorgde er voor dat er menig zweetdruppel viel! Op de foto beide zonen op hun wielvoertuigen.

Geen kraakje!

Zaterdagmiddag haalde ik Tirreno op bij Cees Boer. Het vervelende kraakje wat er sinds Zwijdrecht (3x) in zit moest er toch uit kunnen? Het was onderhand duidelijk dat het geluid van de achterzijde van Tirreno kwam. Het achterwiel werd vakkundig nagelopen waarna ik als een gelukkig man weer rond kan rijden. Het geluid is weg! Geloof mij lieve lezertjes, ik hou van een stille fiets en ben gewend geluidjes te horen aan de fietsen van mijn fietsvrinden, niet die van mij. Ik ergerde mij geel en groen aan de 'herrie'. Eindelijk kan ik weer de fietsen van mijn fietsvrienden voor herriebakken uitmaken, ik ben stil! Mijn dank gaat uit naar het personeel van Cees Boer voor de goede zorgen.

Foto's zondag

316 km

In 2001 reden Ed en ik onze eerste 200+ km tocht, naar het middelpunt van Nederland. Toen nog op onze Batavus sportfietsjes. Op mijn voorstel om dit nog eens te herhalen werd gretig ingegaan, ook door Peter. Zo doende reden we om 8 uur richting onze eerste landmark: Het laagste punt van Nederland. Peter had zijn camera meegenomen opdat we voor het nageslacht de bewijsvoering kunnen leveren. Het weer was fraai, niet te veel wind, niet te warm en droog. De rit ging door naar de Pyramide van Austerlitz. Hier zijn we een aantal jaar geleden ook geweest, en dit ligt nagenoeg op de route. Ed gaat in het mulle zand onderuit en plet zijn 'isostar-gelletje' zodat hij met een zeer zoete rug de rest van de dag rondreed. Bij de Pyramide propten we wat voedsel en koffie naar binnen. Eenmaal weer opgestapt protesteerden de benen, maar na enige tijd hervonden de spieren hun ritme. De volgende stop was Het Kadastraal middelpunt van Nederland, de Onze Lieve Vrouwe toren te Amersfoort. De gids voorzag ons (graties) van allerlei informatie over het verleden van de toren. Heel gaaf om daar langs te hobbelen. De tocht ging vervolgens naar Putten, naar het Zwaartepunt van Nederland. Dit hebben we helaas nooit gezien door ietwat rabberig plotwerk van een der fietsvrienden wiens naam ik niet zal noemen! Zijn naam begint overigens met een E en eindigt op dEvers... We zijn in ieder geval in de buurt geweest zullen we maar denken :-) Vlak bij het middelpunt werd weer gerust, na veel koffie werd besloten om Hotel De Wereld te Wageningen te laten schieten. Het zou anders te laat worden. Nadat we de (nieuwe) kei van het middelpunt hadden aanschouwd, konden we huiswaarts gaan. We hadden de hele dag aardig boven de 30km/u gekoerst, maar nu kwam daar de klad in. Na een km of 200 worden de beentjes toch moe.. Bij Wijk bij Duurstede werd een maaltijd genuttigd, en werd het ons duidelijk dat het toch verstandiger was geweest om verlichting mee te nemen. Ook kregen we nog een aardig buitje te verwerken, even na Gorinchem. Vanaf Papendrecht was het gesneden koek voor de Baksteen, en in het donker ging het richting Rotterdam. Daar weken we van Baksteen's vaste route af en kwamen op een stuiterweg richting Marconiplein terecht. Ed zat al een tijdje moeilijk, en nu moest Peter ook passen. Bij mij bleef deze ellende gelukkig uit waardoor ik man van de dag werd. Zo voelde het overigens niet trouwens :-) Bijna thuis rij ik zowat het fietspad af de sloot in, vermoeidheid en slecht zicht maken dat ik niet helemaal scherp ben. Gelukkig wel scherp genoeg om op het fietspad te blijven. Na 316 km komen we thuis aan. Gemiddeld staat er 26,5 km/u op de teller.
Zodra de foto's digitaal ontwikkeld zijn zal ik deze plaatsen.

'De Trekschuit' uit de vaart

Rond kwart voor 5 rij ik de DTO poort uit richting Schipluiden. Gezien de weersvoorspelling die niet erg fraai is, ben ik op mijn mountainbike Nitro. Bij Schipluiden pak ik het jaagpad richting Vlaardingen. Op dit jaagpad wordt ik overvallen door hongerklop. Natuurlijk heb ik niets te knabbelen bij me, en de dichtsbijzijnde winkel is zeker 5 km verderop. Ik drink mijn flesje water op, en ploeter in mickey mouse tempo verder. Als ik langs de Trekschuit kom, denk ik een stuk af te kunnen snijden. Als ik de Vaart oversteek kan ik gelijk naar Maasland tuffen, scheelt zeker een km of 5. De Trekschuit blijkt uit de vaart. Lees dit bericht voor de oorzaak. Een tegenvaller en ik moet verder. Ik herstel wat, en in een gezapig tempo kan ik naar huis rijden. Daar kom ik na 25 kilometer aan en frot gelijk een banaan, appel en eierkoek naar binnen. De wind was Z5, en af en toe een bui(tje).

Helaas geen Gouda

Rutger, de zoon van collega Ruud, moest vandaag zijn eerste wedstrijd rijden in Gouda. Ed, Peter en ik hadden afgesproken naar de fietsbaan in Gouda te fietsen om de vuurdoop van deze kleine gabber te aanschouwen. Om 8 uur vanochtend zou ik op Peet's stoep klaar staan. Helaas was het baggerweer en ipv de natte tocht besloot ik de binnenkant van mijn oogjes wat langer te gaan bestuderen. Dit was ook Peet's gedachte. Wat Ed heeft gedaan lezen we binnenkort op zijn blog ;-)
Gelukkig trok het in de loop van de dag open, en nadat ik wat natuurkunde had bestudeerd (krachten, momenten etc. ook interessante kost voor de renners onder ons...) besloot ik nog wat kilometers te gaan afleggen. Er stond een vette wind, waar ik eerst schuin tegenin moest ploegen. De benen deden gelijk auw, waarschijnlijk nog de naweeen van het rondje van gisteren. Eenmaal warm reed het een stuk beter. Ik reed weer een bekend rondje, en kwam de roeifietser weer eens tegen. Als ik poen had zou ik ook wel zo'n apparaat willen hebben. Ditmaal reed ik met een hartslagmeter, wil hier toch een gewoonte van maken. Genereert in ieder geval weer data voor een database!

Tijd: 1:59
Gem hartslag: 138
Max hartslag: 166
Verrichte arbeid 2617 kcal

Verreden km: 54
Gem snelheid: 27.7 km/u

Wind: ZW5
Temp: 19 gr
Neerslag: 0
Licht bewolkt.

Tussen boodschappen en verjaardagsvisite in.

Na het boodschappen doen is er nog wat tijd voordat de verjaardagsvisite voor Jim komt. Ik bel Ed, en gretig gaat hij in op mijn voorstel voor een rondje. Er stond een lelijk windje, volgens windfinder ZW5, maar gevoelsmatig was ie minstens 6! Het ging toch weer harder dan voorzien, en na 55 km in 29.6 km/u nam ik afscheid van Ed. Plaatje is overigens schaamteloos van Ed's blog gejat :-)

Ff tussendoor

Jim is met zijn toetsweek bezig. Aangezien hij op het randje zit van overgaan of blijven zitten, wordt hij door Lilian en mij geholpen bij zijn "zwakke vakken". Ik neem derhalve electrische schakelingen met hem door. Wet van Ohm, Electrisch vermogen, Rendement, Overbelasting etc. Gelukkig voor mij moet hij ook Frans doornemen. Ik spring op Tirreno voor een snel rondje. Hoewel er een fikse wind staat (ZW5) is het heerlijk fietsweer. De hemel ziet er uit als op de oude schilderijen; schitterend blauw met fraai gevormde schapenwolken. Bij Vlaardingen schiet het herasfalteren van mijn rondje goed op constateer ik tevreden. Andere delen van mijn rondje zijn voorzien van pek en grind. Wel meer grip (lekker voor de winter zullen we maar denken) maar een stuk minder comforabel. Nadat ik de Schie gepasseerd ben, draai ik de neus in de wind. Door de fraaie polders stuur ik Tirreno richting Maassluis. Even na de Trambrug dwalen de gedachten af, en wel naar de zaterdag als voetbalvrind Gijs zijn verjaardag viert. Alsof de Duivel er mee speelt, zie ik hem 2 minuten later in tegenovergestelde richting rijden! Ik ben onherkenbaar in vacuumpak, bril en helm, maar ik in het voorbijgaan roep ik hem nog wat toe. Hij is vast de fietsroute voor zaterdag aan het uitzetten bedenk ik mij. Na 40.5 km kom ik tevreden thuis aan. Het gemiddelde bleef op 26.5 km/u steken. Tussen de bijlessen door poets ik ook Tirreno nog even op.

Buitje

Als ik om half 3 op de fiets spring, miezert het een beetje. Gedurende mijn rondje wordt het ook niet meer droog. Sterker nog, na 40 km rij ik door een vette bui, die zo'n 2,3 km duurt. Het is niet druk op de weg, de meeste renners zijn mooiweer renners zo blijkt maar weer. Na 52 km hou ik het voor gezien. Gemiddelde ligt dan op 28.7 km/u. De wind liep qua sterkte op tijdens het rondje. Z4 mee, Z5 tegen :-) Vanavond Tirreno poetsen!

Boodschapje

Vandaag moesten er nog wat boodschapjes in Rotterdam (De Slegte) en Vlaardingen gedaan worden. De auto blijft netjes op zijn plek, ik pak de fiets! Het is goed oppassen in Rotterdam, het gros van de automobilisten lijkt zich niet bewust van fietsers. Ik kan aardig anticiperen, denk ik, en ontwijk dan ook menig stukkie blik. Toch rij ik bijna nog tegen een fiets op, die plotseling linksaf slaat als ik hem in wil halen. Zonder kleerscheuren kom ik bij De Slegte aan. Hier scoor ik een aantal fiets- en schaakboeken. Lekker voor op de camping in Frankrijk. Ook koop ik een boek over digitale fotografie voor Lilian. In Vlaardingen scoor ik wat gadgets, oa voor fietsvrind Ed die nu natuurlijk nu dus supernieuwsgierig is wat dit mag zijn :-)
In totaal trap ik 38 km in 21 km/u weg op Nitro.
Baksteen's nieuwe aanwinsten:

De Muur, delen 5 & 7
Wim van Est Zijn hart stond stil
Verlangen naar de Giro
Zin in .... Schaken

8 van Maassluis

Vanmiddag ontving ik volgende mail van de organisatie van Fietspromo:

Beste Martin

We hebben gisterenavond moeten besluiten dat de 8 uren van Maassluis helas niet kan doorgaan.Slechts 14 koppels l hadden zich ingeschreven.Als vervanging kun je zaterdag met onze 100 km toertocht meedoen.

Jammer ,maar het is niet anders
Voor meer info zie onze web-site.
Toch leuk dat je mee wilde doen.

Met sportieve groet,

John Moens


Jammer dat het niet doorgaat, mogelijk is het weerbericht voor as weekeinde hier verantwoordelijk voor.

Vale gier?

Het moet een nieuwe traditie worden: het woensdagavondrondje vanaf het stoepje van de Bloemes. Ik arriveerde net na Ed, en even later stond ook Sasja op de stoep. De Punaise liet verstek gaan en zou de avond op de bank doorbrengen? Lex en Peter kwamen in vol ornaat naar buiten en alras reden we achter Peter aan die een rondje in zijn hoofd had. Al kriskrassend reden we door het Westland over bekende en onbekende paadjes. Werd er echt een vale gier gespot in de polders? Of was dit een andere vreemde vogel? We zullen het nooit weten. Af en toe werd er wat gedold, vooral tussen Lex en Ed. Deze twee betwistten elkaar het witte tricot met rode bolletjes. Het rondje werd in het ondergaande zonnetje afgesloten na 57 km in 28.2 km/u. Wind W4. Thuis wachtte het prakkie nog. Voor het rondje was ik nm met Bram bij de Coureur geweest om aan zijn wielercarriere te werken. En passant had ik daar ook een 20 km weggetrapt.

Slechte benen, toch als eerste over de meet.

Het sportuurtje werd ditmaal zonder de FF gereden. Tijd voor een sociaal rondje dus. Het tempo lag in den beginne laag en er werd lustig op los gebabbeld. We waren met 4 man vertrokken; Peet met zoon Lex (al vakantie!) en het Dynamic Duo; Baksteen & Edster. De Rode Punaise voelde nattigheid en besloot solo te gaan rijden. Eenmaal bij de Kandelaar vond Ed dat het wel wat harder kon, en bleef een lange tijd aan kop sleuren. Net daar had ik het wel gehad. Kon ik vorige week nog eenvoudig aanpikken bij de FF, vandaag had ik moeite het laatste wiel te houden. Peter, die zijn sterkste seizoen tot nu toe rijdt (komt dat door de Tacx?) was ook regelmatig op kop te vinden. Bij Vlaardingen bleek de Holyweg gestript te zijn van asfalt zodat we zowat een afgrondje in reden. Even later, bij de Surfplas, bleek men het asfalt levensgevaarlijk bedekt te hebben met grind. Dat was goed oppassen daar! Eenmaal op de Zuidbuurt ging het tempo weer omhoog, en we reden richting parallelweg. Daar gooide Ed nogmaals het gas er op. Lex haakte af, en ik moest een jump maken om het gat te dichten. Vanaf dat moment werd er keurig kop over kop gereden tot de Herenlaan. Ed zette vroeg aan, maar ik kon zijn wiel houden. Even later was het mijn beurt, en sinds lange tijd kon ik de virtuele gladiolen weer ruiken. Met 49.7 op de teller was ik vandaag de snelste.
De 43.7 km werden in 29.7 km/u afgelegd. Wind N4
Baksteen en Edster rijden zondag mee in de "8 uren van Maassluis". Komt dat zien op de wielerbaan van Maassluis tussen 12 en 20u!

Baksteen verkoopt vouwwagen!

Of we dit jaar met de vouwwagen op vakantie gaan is nog de vraag. Hij staat miv vandaag op marktplaats, en heeft een eigen blog :-) Klik op onderstaande link!
Baksteens vouwwagen

Rust

Vanochtend zat ik op de bank een ontbijtje weg te werken en mij op te laden voor een tochtje. Dat opladen lukte niet, er is ff geen puf. Slechts 130 km deze week. Volgend weekend wordt er in Maassluis een fietsweek gehouden. Waarschijnlijk doen Ed en Baksteen mee aan het onderdeel "De 8 uren van Maassluis"

Info:
Programma zondag 24 juni
Voor de 8 Uren van Maassluis, die in het kader van de breedtesport voor iedere sportievefietser toegankelijk is, kiest de organisatie voor het wielerparcours Midden Delfland aan de Vlaardingse Dijk te Maassluis.

Voor wie?
Toerfietsers, sportieve recreanten, trimmers, wielrenners, ligfietsers, aangepaste sporters, mountainbikers en een ieder die deze uithoudingsproef voor koppels aandurft. Alle toerfietsclubs in Nederland, er zijn er al zo’n 500 aangesloten bij de NTFU, worden uitgenodigd.


De opzet is dat tussen 12 uur 's middags en 8 uur in de avond steeds een van beide fietsers op de baan is. Men bepaalt zelf in onderling overleg het moment van aflossing. Het is geen wedstrijd, in die zin dat er geen winnend koppel wordt aangewezen. Men bepaalt zelf, in achtneming van de veiligheidsregels, zijn snelheid.


Schitterende herinneringsmedaille voor elke deelnemer + magnifieke wisselbeker voor de grootste groep met koppels. Het beloofd vooral een sportief en sfeervol evenement te worden. Langs het parcours is een feestelijk en muzikaal programma.

Kosten? Per koppel 20 euro bij voorinschrijving (inclusief drank/fourage etc.). Inschrijven op de dag zelf 25 euro.

De opbrengst van ‘de 8 uren van Maassluis’ komt geheel ten goede aan de gehandicapten sport ! Zie www.fondsgehandicaptensport.nl

Herstelrondje

Na de inspanning van afgelopen zondag was een herstelrondje welkom. Dit zou met de collega's afgelegd worden in het zgn sportuurtje. Veel van de genodigden vielen af, waardoor alleen Joris, Martin D (aka de Friese Ventilator), Peet en ik aan de start verschenen. Op verzoek van Martin reden we naar de duinen om daar het pad richting Kijkduin te berijden. In de duinen bleek de FV weinig interesse in een herstelrondje en ging het gas er vet op. Peter liet zich niet gek maken en haakte af. Hoewel ik zelf de neiging nauwelijks kon onderdrukken om bij de koplopers aan te pikken, leek de taktiek van Peet een stuk slimmer. We reden immers voor de wind, en dat betekende nog een aardig stuk windje tegen straks. Eenmaal in Kijkduin werden de neuzen tegen de wind in gedraaid. Voor de FV geen reden om te versagen, de teller bleef boven de 30 ondanks de vette tegenwind. (ZW5 schat ik.) Uit de wind zat ik goed, en voelde mij sterk genoeg om nog wat kopwerk te doen. Ook Joris liet zich van voren zien, maar het was vooral de FV die duidelijk liet merken hoe sterk hij was. Zo ook langs het spoor terug naar het werk, waar de teller hoe langer hoe hoger aangaf. Met dik 40 reden we naar de spoorwegovergang. Uiteindelijk raakten we op de Gaag, waar ik mij (toevallig op kop rijdend) weer eens liet verrassen door Joris die weg probeerde te komen. De FV zat snel in zijn wiel. Voor mij was dit niet weggelegd, er zat niets meer in de benen. Na 54 km in 31 km/u waren we weer op het werk. Herstelrondje? Niet echt....
Vooral van Peet vond ik het knap dat hij zonder al te veel problemen het tempo bij kon houden. Al met Zwijndrecht en Den Helder - Wateringen had hij mij reeds verbaasd, vandaag nog meer. Goeie poeier Peet (zoals sommige mensen zeggen)
Nadat ik thuis gekomen was kon ik nog snel wat eten naar binnen werken, er moest nm nog gevoetbald worden. Daar bleken geen wissels voorradig zodat het gehele uur vol gemaakt werd. De volgende dag zouden de benen zingen, wist ik.

Cijfertjes

Deze week een jaarrecord aan kilometers: 396. Dit brengt het totaal dit jaar op 4765 gereden kilometers. Het geschatte totaal voor dit jaar, uitgaande van de cijfers van dit jaar tot nu toe, komt op 10800 km. Aangehecht plaatje geeft het aantal gereden kilometers per week weer. Daar zit nog een stijgende lijn in. Uitgaande van een gemiddelde van 25 km/u heb ik 190 uur in het zadel gezeten dit jaar. Uitgaande dat ik 5 meter per trap afleg, heb ik 953000x getrapt. As week kan ik dus een aantal barrieres slechten: >200u in het zadel, > 1 miljoen trappen en >5000 km gefiets dit jaar. Lust u nog peultjes?

Den Helder - Wateringen

Om 4u50 gaat de wekker, en met tegenzin rol ik uit bed. Even later ben ik onderweg naar Ed, om gezamenlijk Peter en Lex op te pikken. Gevieren rijden we naar Wateringen waar de koffie goed smaakt. De fietsen worden ingeladen in de vrachtwagen, en zelf stappen we in de bus richting Den Helder. Daar aangekomen zien we de gele Quest van Eduard Botter staan. Eduard zal ons vandaag escorteren. Eerst hebben we een meet en greet met Eduard en zijn vader. Hoewel ik een trouwe lezer ben van zijn blog, en hij van de mijne, hadden we elkaar nog nooit ontmoet. Even later vertrekken we naar huis! We rijden in een groep waar het tempo hoog ligt, en met een gemiddelde van bijna 31 km/u komen we in Bergen aan. Daar besluiten we wat langer te rusten, Lex heeft te weinig kilometers in de benen om dit tempo te houden. Hoewel hij later geplaagd wordt door kramp en een dip kan hij verder goed meekomen. De Quest van Eduard trekt overal veel bekijks, sommige mensen vragen waar de motor zich bevindt :-)
In de loop van de dag verbetert ook het weer, het zonnetje komt door en er staat weinig wind vooral uit het westen. Zonder kleerscheuren komen we in Wateringen aan, waar ik traditiegetrouw de stempelkaarten inlever tegen de aandenkens. We drinken nog wat, nemen afscheid van Eduard en rijden naar huis. Een slordige 180 km worden in 27 km/u afgelegd. Thuis wacht een lekkere douche en een heerlijke macaronischotel.

Ed terug in het peleton?

Vanochtend om 11 uur stond ik bij Ed op het stoepje voor een voorzichtig trainingsrondje. Ed, herstellende van een bronchitis, is nog niet de oude en moet weer conditie opbouwen. Tijdens zijn ziekbed heeft hij tijd gehad een fraaie nieuwe fiets en gps uit te zoeken. Een groot deel van onze babbel is dan ook aan deze aanschaf gewijd. In een rustig tempo rijden we via Schipluiden naar Delft, langs de Schie naar Schiedam, Vlaardingen en via de Broekpolder weer naar huis. We leggen hierbij 37.5 km in 25.8 km/u af. Wind = N5. Niet gek voor een herstellende renner! Op de foto Ed's nieuwe vriendinnetje.

In de avonduren

Eigenlijk rij ik alleen overdag. Vanavond is hierop een uitzondering. Om even na zevenen rij ik weg op Tirreno. Ditmaal rij ik noordwaarts richting Leidschendam. Via Schipluiden, Delft, Rijswijk en Den Haag kom ik daar aan. Het is interessant om te zien hoeveel goede doorgaande fietspaden er door de steden lopen. Vaak parallel aan de snelweg trouwens. Ik ben de bebouwing zat en rij naar Pijnacker en Delfgauw. Daar pik ik mijn vertrouwde rondje op. De 15 km die dan volgen gaan op autopilot; ik zit in mijn eigen kleine wereldje en geniet. De kilometers glijden gedachteloos onder de Tirreno weg. Na 65 km in 26 km/u ben ik weer thuis.

Beentjes voelen ietwat moe aan.

Ik pak een sportuurtje en rij via 't Woudt, Delft en Schiedam naar huis. De benen zijn moe, en ook de billen laten weten dat ze afgelopen zondag al te lang een racefietszadel hebben gevoeld. Toch is het aangenaam rijden, de pijntjes worden genegeerd en verdwijnen min of meer. De zon zorgt voor een nog duidelijkere wieleraftekening van het bruin op Baksteens lichaam. De noordenwind is 5 a 6 Bft. Ik klaag niet maar hoop dat dit zondag ook zo is als Den Helder - Wateringen op het programma staat. Dan zou dat windje errug welkom zijn. Na 40 km in 25.6 km/u ben ik weer thuis. Wel hoor ik een geluidje aan de Tirreno, maar kan het nog niet plaatsen. Zeeer irritant....

Geisoleerde pion

Deze maandagavond gaf Kees weer schaakles op de vereniging. Het onderwerp: de geisoleerde pion. Het was interessant om te zien hoe je met dit soort pionstructuur omgaat. Ik weet in ieder geval wat ik tegen de Caro-Kan ga spelen :-)

In de plus!

Door Zwijndrecht-Zwijndrecht-Zwijndrecht te rijden kwam het weektotaal op 354 km. Genoeg om boven het schema van de 10.000 km uit te komen. Vorig jaar zat ik daar dik 1000 km onder in deze periode. Misschien kan ik wel naar de 11 of 12.000 km? We zullen de balans op 31/12 opmaken. Deze week verwacht ik weer een 300+ week te draaien, as zondag is nm Den Helder - Wateringen. Ik verwacht zo'n 180 km te maken die dag.

4 kleine negertjes

Afgelopen woensdag meldde Ed zich af voor Zwijndrecht - Zwijndrecht - Zwijndrecht. Een bronchitis gooit roet in het eten. Vrijdag belt Piet op met het verhaal van de 4 kleine negertjes op het hek. Piet is ook niet fit, zodat er 2 negertjes overblijven: Peter & Martin.
Ik heb vrijdagavond een bruiloft, van collega Larry, waar ik wat spa en cola-light naar binnen klok en vroeg aftak. Voor 24u lig op bed, met de wekker op 5 uur. Nu was dat laatste waarschijnlijk niet nodig, gedurende de nacht wordt ik een aantal maal wakker. Zo ook om half 5 en 2 minuten voor 5. Op tijd ben ik dus uit bed. Alles is voorbereid, dus ik kan rustig een bordje Brinta wegstoppen. Als ik om 5u40 mijn fiets pak, hoor ik Peet al aankomen. Het derde negertje laat niet verstek gaan en we zijn dus op tijd weg naar Zwijndrecht. Een opkomende schijf blijkt de zon te zijn, over de weilanden ligt nog een wit pluizig deken. In het Lickebaetbos springen de konijnen voor de wielen weg. We zijn vast de eerste tweewielers deze ochtend. Zonder problemen komen we aan op het sportterrein bij Zwijndrecht. Koffie en startkaart worden gescoord. We zijn er klaar voor! Ik herken een medeschaker uit Vlaardingen. Rijdt Martijn ook? Nee, maar zijn vriendin wel. Ze rijdt de tocht ook uit, zonder echte problemen. Eenmaal onderweg blijkt het weer een stuk beter dan vorig jaar; zon en een zwak windje (NO3) bij 25 gr C. Onderweg herken ik delen van vorig jaar, maar ook van mijn alternatieve routes naar Breda. De tocht is weer uitstekend georganiseerd. Een auto voorop bij de voorrijders, motorpolitie, verkeersregelaar, bezem- en materiaalwagen, EHBO en tassenwagen. En natuurlijk de mannen en vrouwen van de Mol die rond het peleton zwerven om te kijken hoe de koppies er bij staan. Ook brengen ze evt lekrijders terug naar het peleton. Een pluim voor de organisatie! Het is niet voor niets dat dit de 30e editie was.
Onderweg bleken we goed mee te kunnen. Dit had ik ook wel verwacht met dik 4000 km in de benen. Voor Peter lag dit wat anders, zijn kilometers op de weg dit jaar zouden vandaag verdubbeld worden. Daarom ook knap hoe hij mee kon komen. Natuurlijk geplaagd door pijntjes, maar wie krijgt dit niet na zoveel uren in het zadel. Mijn nek en armen begonnen ook te protesteren in de loop van de dag. In België aangekomen werden we begeleid door de motermuizen van de politie. Deze jongens houden er duidelijk een andere manier van werken op na dan hun Nederlandse collegae; tegenliggers worden stil gezet en in de berm. De laatste kilometers naar Zwijndrecht B kregen we muzikale begeleiding van een drumband op de fiets! Ze schijnt de enige in haar soort te zijn. Leuk om mee te maken. Terug moesten we tegen de wind in, maar zoals gezegd viel die mee en we hoeven ook geen kopwerk te verrichten. Toch werden we wat stiller na een km of 200. Ik had het idee dat we wat meer met onszelf bezig waren op dat moment. Uiteindelijk werden de laatste kilometers weggetrapt en konden we weer aantikken in Zwijndrecht NL. Daar vergat ik te eten, wat mij later opbrak. Wel werd cola en koffie naar binnen gewerkt. Telefoontje naar Ed, het thuisfront en het ophalen van de aandenkens.
Eenmaal weer op de fiets, onderweg naar huis, weken we al snel af van de route van de heenweg. Peter wist echter een alternatieve route langs de zuidkant richting Beneluxtunnen. Een betere route dan door Rotterdam, dus deze ga ik vaker gebruiken. Bij Pernis werd ik echter misselijk en slap, een duidelijk geval van hongerklop. Op een bankje in het park werd nog een tweetal koeken naar binnen gewerkt. Peet doodde de tijd met een Zware van Nelle. Ne een paar km voelde ik de energie van de koeken komen. We pikten ons tempo van 26/27 km/u weer op en rond 21u 's avonds nam ik afscheid van Peet, die onwaarschijnlijk goed gereden heeft. (EPO?) Het tellertje bleef staan op 284 km in 25.2 km/u.
Volgende week Den Helder - Wateringen