Kruidvat broek

De zon lacht mij tegemoet als Tirreno en ik naar Schipluiden fietsen. Ik maak gelijk flink tempo en besef dat het toch wel auw doet bij de bovenbenen. De wind (N3/4) staat ook nog eens pal op kop. Dan maar een tandje minder, de inspanning van gisteren moet verwerkt! Na een half uur trappen kan de neus uit de wind, en na een paar km zijwind schiet ik de Woudweg op, met de bries in de rug. Het wordt een kort rondje naar huis, in de Kruidvat broek. Goedkoop broekkie, maar alleen geschikt voor de minder lange afstand. Alhoewel ik mij heb laten vertellen dat iemand wel eens naar Duitsland is gefietst, en terug naar Maassluis in zo'n broekkie.... De 28 km werden in 27.3 km/u afgelegd.

2+1=3

Na een paar keer samen met Ed gereden te hebben, werd vandaag het peleton uitgebreid met Peter. Die heeft normaal gesproken wat moeite aan het begin van het seizoen, maar afgelopen winter heeft hij zich op de Tacx, voor de kachel, vermaakt. Dit is te merken, hij komt goed mee. Ed laat het kopwerk aan mij over, en ik ploeter grote delen tegen de wind in. De benen schreeuwen het uit van de spierpijn. Afgelopen dinsdag heb ik weer eens een balletje proberen te trappen.. Enfin, ik probeer er niet op te letten en hou het tellertje op 30, dat lukt redelijk. Af en toe springt Peter bij zodat ik even bij kan komen. Als er klimmetjes komen fietst Ed opeens voorop. Vanaf dat moment draait hij vrolijk mee. Zo rijden we via 't Woudt naar Delft, langs de Kandelaar naar Schiedam en via de Woudweg naar Vlaardingen. Dan richting surfplas. Op het viaduct wordt om de bergprijs gestreden, met 40+ crossen we naar boven. Ed rechts, Peet daar schuin achter, en ik daar weer links van. Als ik nog meer aanzet komt Peter naar links zodat ik verder naar links moet. Hierdoor blijven we net een banddikte achter op Ed, de bergkoning. Die mag gelijk wat kopwerk verrichten, mijn pijp is even leeg na deze sprint bergop. De spierpijn in mijn benen voel ik in ieder geval niet meer. Als we Vlaardingen naderen, via het Lickebaertbos, kan ik weer op kop. Als we uiteindelijk de Waterweg naderen duwt de noordoostenwind (kracht 5) ons naar Maassluis. De brug staat open en ik ga voor in een alternatieve route die ons naar de Zuidbuurt moet leiden. Onderweg rolt mijn ketting er af, en dat is voor Peter gelijk een goed moment om de ledematen te strekken. Die heeft het even gehad. Uiteindelijk komen we op de Parallelweg richting de Herenlaan. Ik rij op kop tot Ed probeert weg te komen. Ik pik eenvoudig aan. De sprint kan niet misgaan weet ik. Toch zal het anders lopen. Aan het eind van de weg zit ik in het derde wiel. Een vette vrachtwagen komt van links, wij hebben dus voorrang. De chauffeur denkt daar anders over. Ik knijp in de remmen en moet het gras in. Al balancerend als een veldrijder zie ik dat Ed op een decimeter na gemist wordt. Maar nu Peter en Ed voor de vrachtwagen zitten, en ik er achter, is de strijd gestreden. Als de vrachtwagen weg is, is het gat tussen de koplopers een 200 a 300 meter. Teleurgesteld pedaleer ik rustig naar de meet. De teleurstelling is echter van korte duur. Ik heb lekker gefietst en het vrachtwagen incident is zonder ongelukken afgelopen. Afstand: 57.3 km in 30.3 km/u. Deze week heb ik er 200+ km op zitten, en er zijn nog 3 dagen te gaan....

Mondelinge Cursus

Wanneer Ed en ik met een ommetje naar huis toe hobbelen, ligt het tempo nog lager dan gister. Dat komt niet slecht uit, ik vat nm mijn gevolgde cursus mindmappen en speedreading samen tijdens deze rit. Ed luistert gretig, en heeft zich in de materie verdiept zo blijkt gedurende het rondje. De korte mondelinge cursus duurt een km of 28, evengoed nog in een gemiddelde boven de 25 in het uur. Het was lekker weer, al leek de wind harder dan de kracht 3 die in de boeken gaat. Morgen wordt het nog warmer, en de fiets gaat weer mee....

Babbelen

Het is einde werktijd, de Baksteen rijdt met een ommetje naar huis. Niet alleen dit keer, de Edster uit Den Helder, de bedwinger van Vlaamse kasseien, rijdt mee. Zijn benen zijn de Ronde van Vlaanderen nog aan het verwerken. Er zit derhalve niet echt tempo in, maar dat hoeft ook niet. Fietsverhalen doen het rondje als vanzelf lopen. Als we afscheid nemen hebben we 38 km in 26.7 km/u afgelegd.

Naar het strand!

Lilian en haar zus plus gebroed gaan naar het strand. Voor mij een kans om te fietsen. Ondanks de kilometers van vanochtend laat ik mij deze kans niet voorbij gaan. Even later glijden Tirreno en Baksteen langs de Waterweg. Het is 4 uur in de middag, mooi weer, en dus druk. Het is voor een hoop mensen moeilijk te anticiperen in het verkeer, ook lopend en op de fiets. Ik moet dus attent, en niet te hard rijden. Ook bij de surfplassen loopt en fietst aardig wat volk. Als ik uiteindelijk de Woudweg opschiet is het vrij rustig en kan het gas er op. Als vanzelf druk ik het asfalt onder de Continentals weg. De benen voelen goed, ook wind tegen. (W4/5) Ik zet de teller vast op 28+ km/u, en hoewel de bovenbenen ietwat protesteren hou ik dit redelijk eenvoudig vol. Uiteindelijk steek ik het spoor over en pak de parallelweg richting huis. Dit gaat voor de wind, en het lijkt alsof ik een brommer ingeslikt heb [uitdrukking Maarten Ducrot]. De teller komt niet onder de 35. Uiteindelijk leg ik 44.5 km af in 28.8 km/u. Op een wat rustigere dag hadden dit er makkelijk 30 kunnen zijn....

Cijfertjes

De Baksteen is gek op cijfertjes. Nu dacht ik dat ik dit jaar veel te weinig gefietst had. Tenslotte zou een derde maal 10.000 km niet gek staan op mijn wieler-CV. Ik heb de cijfertjes grafisch uitgezet, en inderdaad; ik heb te weinig gefietst. De blauwe lijn geeft aan dat ik een slordige 600 km tekort schiet om de ideale lijn te volgen. De ideale lijn gaat natuurlijk richting de 10.000 km.
Als je echter naar de rode lijn kijkt, die het verschil tussen 2006 en 2007 aangeeft, lees je af dat ik tov vorig jaar 400 km meer heb gereden. Nog geen paniek derhalve, de tour is nog lang :-) Klik op het plaatje om te vergroten.

Rose Tattoo

De kinderen willen skaten op de wielerbaan. Een excuus voor de Baksteen om daar wat rondjes te trekken. Nu eens zonder helm, maar met mp3 speler. Rose Tattoo tettert in Baksteen's oren, het zonnetje bruint Baksteen's kuiten en gelaat. De wind koelt de Baksteen als hij warm draait. Het leven is goed. Na een tijdje houden de kinderen het voor gezien. Ik heb dan 25 km afgelegd in 30 km/u.
We hobbelen weer huiswaarts. Angry Anderson schreeuwt mij voorwaarts... Wind = West5

In het korte hansop!

Voor het eerst dit jaar rij ik in de korte broek en met korte mouwtjes. Ik ben op weg naar Papendrecht, voor een Paashapje met de schoonfamilie. Om vast wat calorieen te verbranden rij ik niet de korste route dwars door Rotterdam, maar kies ervoor om boven de stad langs te fietsen. Via Berkel, Berschehoek gaat het richting Moordrecht. Aldaar met het pontje naar Gouderak. Dan alsmaar de dijk langs de IJssel afrijden. Tot dat moment had ik wind mee gehad (ZW4) maar nu ik de neus naar het zuiden stak moest ik aan de bak. Evengoed kon ik 30 km/u vasthouden. De benen voelden goed. Eenmaal bij Krimpen ad Lek aangeland, had ik wat tijd over aangezien het pontje net richting overkant voer. Ik bel Ed en vraag naar zijn Vlaanderen-ervaring. Gelukkig waren die alleen maar positief (op de kasseien na dan). De tocht wordt vervolgd, het pontje leidt mij langs Kinderdijk waar De Adelaar uit Pernis en de Pelikaan uit Schiedam ook rondzwierven begreep ik uit de Blog van laatstgenoemde. Niet gezien dus, wel heel veul motorrijders. Waarschijnlijk een georganiseerd tochtje door de polders? Papendrecht is in de buurt en na 78.5 km in 28.4 km/u maak ik de finale van de Ronde van Vlaanderen mee.
Een aantal gezellig uurtjes later spring ik weer op de fiets, nu voor de kortste weg naar huis, dwars door Rotterdam en Schiedam. De 39.9 km gaan in 24 km/u. Overigens, niet meer in het korte hansop, een lange broek en ditto shirt waren geen overbodige luxe als het zonnetje bij Hoek van Holland weggedoken is.

De Ronde van Vlaanderen

Morgen is het weer zover, de Ronde van Vlaanderen wordt gereden. Onze helden zullen zwaar strijd leveren om deze fraaie klassieker op hun naam te schrijven. Vandaag zijn er echter ook helden onderweg om deze rit af te leggen, nm de "toerfietsters". Hieronder fietsvrind Ed, "De Magneet uit Den Helder". Terwijl ik dit schrijf, schrijft hij zijn eigen wielerhistorie. Ik ga er van uit dat deze taaie rakker de meet gaat halen, en feliciteer hem vast.

Borrel

De cursus loopt uit en het is reeds dik na 5-en voordat Nitro en Baksteen Rijswijk verlaten. Ed en Sasja nemen de telefoon niet op. Is het nog de moeite om langs te gaan? Ik vermoed dat de borrel wel op zijn eind is als ik mijn kontje gewassen heb bij thuiskomst. De 37 km worden in 21 km/u afgelegd. De verbrande calorieen worden bij McDonalds aangevuld. Bij thuiskomst belt Ed of ik nog een borrel kom halen. Ze zitten nog in de kroeg! De zucht naar drank is bij de Baksteen even niet aanwezig.... Dat weerhoudt Ed er niet van nog een paar keer de telefoon te pakken.

Toch geen nieuwe fiets?

Ondanks de datum van 1 april werd ik door diverse trouwe lezertjes gefeliciteerd met mijn zgn nieuwe fiets. Helaas moet ik bekennen dat dit een 1 april grap was. Baksteen moet het voorlopig met Tirreno doen. Ook vandaag leidde zij mij trouw naar huis. Ditmaal via 't Woudt, Schipluiden, Delft en Vlaardingen. Eerst moest er een vette wind (N6) getrotseerd worden. Vervolgens een heel end met de wind in de rug. In totaal 35 km in 28.1 km/u. Het ging lekker....

Nieuwe fiets!

Ik kan nog steeds niet vroeg mijn bedje uitrollen op de zondagochtend. Ook nu is het reeds half 11 als Tirreno en Baksteen via de Waterweg naar Hoek van Holland sneller. Het is druk met fietsers, skaters, wandelaars en stokkenslepers. Ietwat schuin voor de wind rij ik in gezapig tempo richting westen. Als ik naar het noordoosten draai, wordt ik geplaagd door een wind uit die richting met kracht 6. Het tempo is laag, en even voor Schipluiden pik ik bij een senior, op een dure fiets, aan. Duurt maar even maar toch lekker. Van Delft gaat het naar Schiedam, en dan kan het gas er op. Is wel nodig aangezien het gemiddelde op 24.2 km/u is blijven steken. Het worden er uiteindelijk 25.7 km/u over 51 km. Nog steeds op Tirreno, maar er is vervanging op komst! Door een prijsvraag van de Planeet uit Vlaardingen dermate goed in te vullen mag ik binnenkort op onderstaande GIANT OCR3 gaan rijden!!! Heb ik weer :-)

4x raak

Er wordt niet alleen gefietst vandaag. Des avonds wordt er een balletje getrapt met de vaste club. Ik scoor onwaarschijnlijk veel: 4x! Dat mag in de krant, maar die publiceert mijn schrijfsels niet, dan maar op mijn blog :-)

Kijkduin

Tegen 9 uur rij ik langs de Waterweg richting Hoek van Holland. Daar wordt de duinen in gedraaid. Tot Kijkduin. [Oa bekend van de beroemde slag die daar voor de kust plaatsvond in 1673] Daar maak ik rechtsomkeert en rij dezelfde weg terug naar huis. 58 km in 26.7 km/u in een lekker zonnetje maar frisse oostenwind kracht 4.

Oost 5

Windkracht Oost 5 is aangekondigd. Als ik vanuit het werk de neus tegen de wind in draai voelt ie als 6 of hoger aan (en dat istie ook!). Ik mag ong 12 kilometer aan de bak voordat ik een stukje de wind in de zij krijg. Dan is het de Woudweg op naar huis en hier kan het gas er op. Zonnetje op het bolletje, windje in de rug. Fantastich. De ribben houden zich goed en na 28 km in 25.1 km/u ben ik weer thuis. Na het prakje ga ik Jim ophalen, waardoor het totaal aantal kilometers vandaag vet de 60 overschreidt.









Oostenwind? Kwallen!

Als je vertrouwde pantoffel

De bidon is gevuld, de Baksteen is vacuum verpakt, fietstas en pomp zijn bevestigd. Het is tijd om te kijken hoe het met de ribben staat. Als ik om drie uur op de Tirreno spring, voelt het goed aan. Als het aantrekken van je vertrouwde pantoffels, het beluisteren van je favoriete CD. Een goede week niet gefietst, en dat al node gemist! Hoewel ik er een hekel aan heb door Rotterdam te crossen (Ik moet naar Papendrecht) kan dit de pret niet drukken. Bij de Kuip, reeds druk bezocht door Oranje fans, prikt het lentezonnetje ook nog even door. Ik zet af en toe aan, en ook dit lukt hoewel ik dan wel de ribben voel. Na 40 km is de pret over en kan ik onder de douche bij mijn schoonouders. Terug gaat het met de auto, jammer. Ik had nog wel een stukkie willen fietsen! De 40 km werden in 24.1 km/u afgelegd. Wind: N5
Morgen wordt er niet gefietst, Bram heeft zijn verjaardagsfeesje.

Tweede

Eindstand RSB-competitie 2006/2007: Klasse 1A

   Klasse 1A            Ap Mp Bp  1  2  3  4  5  6  7  8
1. WSV 1                7  14 37  xx 5  5  5  4½ 5½ 6½ 5½ Kampioen
2. CHESS 1              7  8  28½ 3  xx 5½ 4  3  4½ 4  4½
3. Nieuwerkerk ad IJ. 1 7  7  27½ 3  2½ xx 5  4  4½ 5  3½
4. Oostflakkee 1        7  7  27½ 3  4  3  xx 4  5  4½ 4
5. Krimpen a/d IJssel 2 7  6  29  3½ 5  4  4  xx 3½ 3½ 5½
6. Dordrecht 2          7  6  28  2½ 3½ 3½ 3  4½ xx 5  6
7. De IJssel 1          7  4  23½ 1½ 4  3  3½ 4½ 3  xx 4  Degradeert
8. De Pionier 1         7  4  23  2½ 3½ 4½ 4  2½ 2  4  xx Degradeert

Mijn persoonlijke score:
4 punten uit 7 partijen [57%] met een TPR van 1934.
Een ratingwinst van 62 punten.

Degradatie of worden we 2e?

Het is een vreemd seizoen. Met nog een wedstrijd te gaan is de stand in klasse 1A der RSB:

   Klasse 1A            Ap Mp Bp  1  2  3  4  5  6  7  8
1. WSV 1                7  14 37  xx 5  5  4½ 5½ 5  6½ 5½ Kampioen
2. Nieuwerkerk ad IJ. 1 7  7  27½ 3  xx 5  4  4½ 2½ 5  3½
3. Oostflakkee 1        7  7  27½ 3  3  xx 4  5  4  4½ 4
4. Krimpen a/d IJssel 2 7  6  29  3½ 4  4  xx 3½ 5  3½ 5½
5. Dordrecht 2          7  6  28  2½ 3½ 3  4½ xx 3½ 5  6
6. CHESS 1              6  6  24  3  5½ 4  3  4½ xx 4  .
7. De IJssel 1          7  4  23½ 1½ 3  3½ 4½ 3  4  xx 4  Degradeert
8. De Pionier 1         6  4  19½ 2½ 4½ 4  2½ 2  .  4  xx 

Theoretisch kunnen we nog degraderen. We moeten dan wel met 6.5-1.5 van De Pionier verliezen. Bij een uitslag van 4-4 of hoger zijn we zelfs 2e! Als we achter de borden kruipen duurt het zeer lang voor de eerste partij klaar is. De spelers van De Pionier mogen natuurlijk geen remise accepteren. Uiteindelijk vallen de eerste beslissingen; Martijn en Dirk verliezen, Kees wint (en is daarmee onze hoogst geplaatste speler in deze klasse) en Ron speelt remise.
Bas buigt een verloren stelling om in remise, en degradatie voor De Pionier is een feit. Halen we plek 2 nog? Jawel! Cenk scoort een knappe remise, ik haal ietwat gelukkig het volle punt binnen. Ik ontwijk Hans Calmthout's voorbereiding, en in een dameeindspel grijpt hij mis.
Maar de partij van de avond speelt Rene. Rene die ook een goed seizoen achter de rug heeft. Dit kan helaas niet van iedereen gezegd worden, incluis mijzelf. Uiteindelijk zal mijn TPR positief uitvallen, maar dat is meer geluk dan wijsheid.
Naast Rene haalt ook Kees vd Weijden een vette voldoende. Kees deze is voor jou! Leuke technodingetjes. Ron, vroeger altijd goed voor een vol punt, heeft een duidelijke vormcrisis. Dit geldt ook voor Bas en Martijn. Bart kan zijn goede optreden in de interne nog steeds niet vertalen in punten voor de RSB.
Als met al een vreemd seizoen, met een vreemd einde. We wordt tweede, dat blijft in de boeken staan.

Zes tot acht weken

Zes tot acht weken. Is het herstel van gekneusde ribben. Ik hoop dat het bij mij wat sneller gaat. Gisteren was het uien, een slechte dag. Vandaag ging het iets beter. Voorlopig ff rustig aan. En dat allemaal van die lullige actie van afgelopen dinsdag. Ik ben een lul...

Kijkje in de toekomst?

Gisterenavond moest ik voetballen. De eerste keer dat ik versnelde voelde ik de pijn in mijn borst. Klaarblijkelijk toch wat gekneusd afgelopen dinsdag. Ik besluit te doen of ik niets mankeer en negeer de pijn. Uiteindelijk kan ik aardig uit de voeten zonder veel last. Vanochtend had ik spijt van die actie, het is een stuk erger geworden. Als ik op de fiets spring, richting de Hoek, blijft de teller rond de 24 km/u hangen. Veel harder kan ik niet, teveel pijn. Het weer werkt ook niet mee, het lentezonnetje wordt node gemist. Bij Hoek van Holland gaat het zelfs regenen. Ik voel mij ellendig.... Bij Kijkduin aangekomen ga ik richting huis. Waarschijnlijk zit ik zo over 30 jaar op de fiets en zal het dan mooi vinden. Nu vind ik het niks. De 54 km leg ik in 23.7 km/u af. Wind is W3

Wildplassen

Ik maak hetzelfde rondje als maandag. Nu solo, en op het gemakkie. Windkracht 2 , richting west.
Totaal 35 km in 26.7 km/u. Onderweg moet ik plassen. Ik hou het op, tot ik bij de wielerbaan ben. Dan plas ik wild.

Hangend aan een stoplicht

Om half zeven 's ochtends rij ik de Koningin Wilhelminalaan uit. Als ik bij het stoplicht kom besluit ik de voeten niet uit de clips te halen, maar de paal van het verkeerslicht vast te houden. Met de andere hand druk ik op de knop voor groen licht en... glij weg! Het moet een fraai gezicht voor de automobilisten geweest zijn om de Baksteen naar beneden te zien glijden. Met wat pijn op de borst maak ik mij snel uit de voeten! Elf uur later, half zes 's avonds, stap ik weer op Tirreno. Ik moet half zeven thuis zijn zo heeft mijn vrouw mij telefonisch ingefluisterd. Een kort rondje derhalve, via Maasdijk en het Staelduinse Bos snel ik naar Hoek van Holland. Daar rij ik langs de Waterweg richting Maassluis. De Stormvloedkering wordt 1x op het grote blad genomen. De 21.4 km worden in 28.3 km/u afgelegd. Wind: N3/4

Twee jakkerende bakstenen

Als ik vrolijk naar huis pedaleer, met een ommetje natuurlijk, wordt ik bij 't Woudt ingehaald door een fors gebouwde renner. Deze jongen is zwaarder dan de baksteen en heeft een paar enorme kuiten. Ik laat hem lopen, het is mooi weer en ik heb geen zin in gejakker. Even later haal ik hem in als hij moet wachten bij een stoplicht. Weer laat ik hem lopen. Als er een drukke weg, bij Schipluiden, overgestoken moet worden, haal ik hem weer in. "Het heeft zo moeten zijn", denk ik en zoek zijn achterwiel. Even later neem ik over en vervolgens jakkeren we continu 35 in het uur. We blijken dezelfde kant op te gaan, in een kort gesprek geeft hij aan naar de Zuidbuurt in Maassluis te rijden. Ik ook, dus dat gaat nog even duren! Als ik weer op kop rijd, langs de Vlaardingse Vaart, vraag ik mij af of ik dit wel kan trekken. Er moet flink in de reserves getast worden, en ik kak in naar een 33 km/u. Uiteindelijk gaat het gas er bij de Surfplas af. We babbelen wat, en de Baksteen look-a-like blijkt pas sinds augustus op zijn Canondale rond te fietsen. Dat doe je niet slecht vertel ik hem. Bij de Zuidbuurt nemen we afscheid. Dankzij het gejakker een gemiddelde van 30.6 km/u over 35 km. Rest mij nog te vertellen dat er een windkracht 2 (het kan dus echt minder in dit landje!) uit het zuiden wat verkoeling gaf. Temperatuur rond de 15 graden.

To Boldly Go

Ik heb de wekker niet gezet en rol pas laat uit bed. Rond 11 uur ben ik weg en rij voor de wind richting Maasland. Ondereg kom ik een bekende tegenligger tegen, collega Ruud. Die is vast al klaar met zijn rondje. Het is aardig weer, maar niet zo mooi als voorspeld. De zon zal zich echter, in de loop van Baksteens rondje, laten zien. Ik rij voor een boodschap naar Delft. Aangezien ik nu toch boven de Schie zit, vind ik het tijd om eens wat nieuwe weggetjes te verkennen. Bij Oude Leede rij nu richting Delfgauw, gevolgd door Pijnacker voordat ik richting Berkel/Rotterdam rij. Dan ben ik weer op bekend terrein. De steden zie je hier richting het groene hart oprukken. Hoe lang gaat dit nog goed? Gelukkig is er nog aardig wat groen, en de lente dient zich aan. Na het ronden van de Kandelaarsbrug rij ik naar huis. Eindelijk eens een tochtje van meer dan 50 km (63.6). Dat rondje met Ed heeft mijn zelfvertrouwen wel opgekrikt. Natuurlijk stond er een gemeen windje (ZW5). De gemiddelde snelheid bleef teken op 26.5 km/u. [Klik op het plaatje voor een vergroting van de route]

Kort rondje

De hele ochtend regent het, wat de fraaie dag van gisteren bijna doet vergeten. Gelukkig klaart het op. Net op tijd, want ik rij met een ommetje naar huis. Rustig aan om de inspanning van gisteren te verwerken, gewoon lekker pedaleren. Als ik af en toe even aanzet voel ik de bovenbenen. Na 10 seconden haal ik de druk er weer af. Gewoon lekker pedaleren... Na 23.5 km ben ik thuis waar de douche wacht. En het weekend ook trouwens :-) Het gemiddelde is 25 km/u Windkracht 5 Richting Noord

Kruidvat energybar + Ed

Voor het eerst dit jaar, en sinds lange tijd (sinds 7 november, een 3000 km geleden schat ik!) rij ik weer met Ed. Net voor het vertrek frot ik de energybar naar binnen, die zal ik nodig hebben. Ed is volop in training voor de Ronde van Vlaanderen en draait zijn hand niet om voor een kort tochtje met de Baksteen. Visioenen van amechtig wielzuigen staan op mijn netvlies. We beginnen rustig tot Ed het nodig vindt te gaan intervallen. Ik kan goed mee komen, en als ik de interval leidt valt er zelfs een gaatje. Verstopt de Edster zich? Hij claimt stuk te zitten en ik hou hem wat kilometers uit de wind. Dan is ie weer terug en nu gaan we kop over kop verder. Van lieverlee komen we weer bij de werkplek in de buurt. Bij de Herenlaan gaat het hart sneller kloppen, welk spel wordt gespeeld? Ik rij op kop en heb geen idee wat Ed zal doen. We hebben te lang niet samen gereden om zijn taktiek in te schatten. Ed gaat er vandoor op het nieuwe asfalt. Ik ben redelijk leeg, maar merk dat ik het door hem geslagen gaatje vrij eenvoudig dicht rij. Ed houdt in, en ik ook.. één seconde dan. Die heb ik nodig om te beslissen door te trekken. Ed zet nog even aan, maar hij is echt leeg, leger dan ik. Ik ga ouderwetsch als eerste de meet over en merk dat ik moet kotsen. Ternauwenood hou ik mijn Kruidvat energybar binnen, nou ja wat er van over is. De energybar en de aanwezigheid van Ed doen wonderen. De 43.7 km werden in 28.8 km/u afgelegd. De westenwind houdt het op kracht 3 a 4.

Kruidvat energybar

Met een Kruidvat Energybar in de maag reed ik voor de wind naar Delft. De voorspelde windkracht 2 bleek toch nog 5 te zijn. Toch kon ik tegen de wind in redelijk doortrappen. Zou die Energybar dan helpen? Na 33 km was ik thuis waar een warme prak en dito douche wachten. Gem 26.7 km/u. Vervolgens voldeed ik aan mijn democratische plicht. Er werd gestemd; tegen doortrekken van de A4, [Dwars doorBaksteen's rondje, bah!] en voor bevordering van het fietsen. Meer fietspaden, fiets graties mee in het OV enz.....

Oud en nieuw

Het fietsen ligt op zijn reet, vandaag geen moraal. Tevens moesten er nog wat voorbereidingen getroffen worden voor de verjaardagsvisite. Vrijdag had ik wel Tirreno weggebracht naar Boer. Pieter gaf aan dat ik beter onderhoud moet plegen. De voor derailleur behoeft olie op de schanierende punten gaf hij terecht aan. Weer wat geleerd.
Vandaag zag ik wel kans een nieuwe (nou ja, een jaren 60/70) lamp te scoren. Tevens werd een Ortlieb zadeltas op Tirreno gemonteerd, wat nog reuze tegenviel. Het hele zadel moest er af voordat dit lukte.
Deze week moet ik kilometers gaan maken! Hou de blog dus in de gaten!
Rara, wat is Baksteen's nieuwe lamp en wat is de neue fietstas?

Slaag!

Degradatiekandidaat Krimpen ad IJssel kwam op bezoek. Ik had de opstelling wat door elkaar gehusseld in de hoop een monsteroverwinning te boeken. Hoe bedrogen kwam ik uit! Rene (Bord 3) kwam met een remise weg. Invaller Jan Ranft (B7) moest als eerste de vlag strijken, gevolgd door Bas (B6). Bas had een lastig eindspel P vs L wat hij net niet remise kon houden. Kees (B2) leek even op winst af te stevenen (Ik had in 2 snelschaakpartijen vóór de wedstrijd ongelofelijk slaag gehad van hem) maar moest uiteindelijk in remise berusten. Martijn (B4) vluggerde zijn partij naar winst, zodat er een stand van 2-3 in het voordeel van de gasten op het scorebord stond. Bart (B8), natuurlijk in tijdnood, kon met remise niet uit de voeten en moetst doorspelen. Gevolg, een 0 en dus 2-4 achter. Ron nam teveel risico en moest Michel van Cappellen de hand schudden. Michel leest Mart's Blog ook wel eens vertrouwde hij mij toe. Als je dan van Ron wint, heeft het lezen van mijn Blog dus een positieve invloed op je schaakkennis? Enfin, ik speelde nog voor de kat zijn viool. Ik begon met een pion minder (Morra!) en kreeg uiteindelijk een eindspel met eerst één pion meer, en toen 2 pionnen meer. Eindelijk scoor ik weer een vol punt. Schrale troost als je met 3-5 afgedroogd wordt. Op de foto de man die onze kopman Ron in het stof deed bijten.

Rijswijk heen een weer

Vandaag had ik een cursusdag in Rijswijk. Bram had mij danig uit de slaap gehouden zodat ik wankelend mijn fietsspullen bij elkaar raapte om de tocht naar IDL te aanvaarden. De wind stond niet echt ideaal (W6) maar het was gelukkig droog. Het is tegenwoordig rond half 8 redelijk licht, ook niet verkeerd. Terug stond er iets minder wind (W5) maar moest ik wel wat regen incasseren. Uiteindelijk werden er weer 38 kilometers afgelegd, op Nitro.
Onderweg waren de eenden al weer druk voorbereidingen aan het treffen om te gaan paren, ofwel de lente komt er aan!

Op het grote blad

Toen om half negen de wekker ging, was de regen duidelijk hoorbaar. Er werd op het gemakkie ontbeten, en om tien over half 11 reden Tirrreno en Baksteen richting Waterweg. De ketting lag over het grote blad en, ondanks mijn schoonmaakactie van afgelopen week, kwam daar niet meer vanaf! Aangezien het eerste deel voor de wind ging was dat ok, maar eenmaal bij Delft de neus naar het zuiden draaiend, was dit knap lastig. Er stond nm een wind uit het zuidwesten, kracht 5.
Pas in het laaste deel van het rondje zat ik een beetje naar mijn zin op de fiets. Maar echt super gaat het nog niet. De 44.5 km werden in 25.1 km/u afgelegd. Het bleef droog bij een temperatuur van een graadje of 8. Ik hield ook de medefietsers in de gaten, het gerucht gaat nm dat de Pelikaan uit Schiedam weer op twee wielen is gesignaleerd! Deze zeldzame vogel werd echter niet gespot.

Poetsen

Na een speurtocht voor meubels op een dito boulevard is er nog tijd voor een buitenactiviteit. Aangezien Nitro en Tirreno blubbergrijs geworden zijn, en de kettingen kraken, wordt er gepoetst! Eerst afspuiten met water, dan met spons en sop het vuil verwijderen. De kettingen krijgen een speciale behandeling met een ontvetter in een schoonmaakapparaat (zie foto).








De tandwielen worden vervolgens met een doekje ontdaan van meuk. Bij Tirreno krijgt het schakeldeel van het voorblad extra aandacht. Ik kan weer naar het grote blad schakelen! Het hele spul wordt afgespoten en drooggetrokken met een oude lap. Dan gaat de ketting in het vet. Als laatste wordt de bandenspanning gecontroleerd, en indien nodig, de band opgepompt. Nog even een proefritje van een paar honderd meter en het rollend materieel verdwijnt in de schuur, klaar voor een rondje.

Zonnetje op, zonnetje onder.

Als Tirreno en Baksteen langs de Waterweg richting Vlaardingen rijden worden we verrast door een fraai zonsopkomst. De schoorstenen en destillatiekolommen in de Botlek baden in een oranjerode gloed. Ik geniet van dit uitzicht en vergeet dat het gemeen koud is, waarschijnlijk veroorzaakt door een zuidoostenwind van kracht 5. Via de Zuidbuurt en Broekpolder gaat het richting Woudweg. De Cateye lamp kan hier uit, het zonnetje is op! Helaas kan ik niet op het grote blad rijden, de versnelling weigert. Dat betekent een onderzoek dit weekeinde.
Vanaf Delft gaat het richting Schipluiden en werk. Als ik de Herenlaan uitrij staat de teller op 34 km in 24.5 km/u. Er is nog steeds geen moraal. Als ik aan het eind van de middag naar huis rij, via Hoek van Holland, zie ik het zonnetje ondergaan. Niet half zo fraai als de opkomst. De benen zijn ook niet half zo sterk als vanochtend. De 20.1 km werden in 23.2 km/u afgelegd. Baggerbenen...

Uitgebekerd

Vanochtend, net voor het ochtendgloren, glijden Tirreno en Baksteen door het duister. Voor de wind pedaleren we naar Vlaardingen. De vogels laten een vrolijk gekwetter horen, de lente lijkt in aantocht. Als ik langs de Vaart richting Schiedam fiets blijkt de wind nog steeds een vette 6 aan kracht te hebben. Vanaf hier heb ik haar tegen, en dat voel ik ook gelijk. Ik kan geen tempo maken, en wederom ontbreekt de moraal. Ploeterend maak ik de laaste meters richting werk.
Een hete douche wacht. 22.7 km in 23.7 km/u. Wind W6

's Avonds gaat het op de fiets richting Vlaardingen waar ik opgepikt wordt door Ron. Er moet geschaakt worden, we zijn doorgedrongen tot de kwartfinale van de RSB Beker. Dat niet alleen de benen niet optimaal presteren blijkt als ik rond zet 10 vind dat ik verloren sta. De enige zet die mij redding kan bieden overzie ik ook nog. Ik ploeter nog wat door, maar als mijn tegenstander Hans Ranft, mijn dame insluit geef ik de pijp aan Maarten. Alleen Ron haalt het volle punt, dus met 3-1 is CHESS uitgeschakeld.

Flauw zonnetje, lelijke wind

Half acht gaat de wekker af. Ik wil nog niet opstaan en wordt gesterkt in deze gedachte door de regen die duidelijk hoorbaar uit de hemel valt. Ik druk de wekker uit en draai mij om. Om half negen regent het nog steeds, dus op het gemakkie wordt er ontbeten. De buienradar geeft aan dat het nog wel een uurtje of 2 duurt voordat de bui over gewaaid is. Ik vraag mij af wat ik zonder de buienradar zou moeten, een jaar of wat geleden wist ik nog niet wat ik miste :-)
Ik zet mij aan de bereiding van een appeltaart, en zie Irene Wüst wereldkampioen worden. Dan is het droog en zetten Tirreno en Baksteen zich in beweging. Er staat meer wind dan gedacht, veel meer. Met een ZW6 in de rug, en een flauw zonnetje, gaat het eerste stuk wel erg makkelijk. Ik vraag mij af of Ed nog aan zijn 190 km ritje is begonnen. Het weer nodigde, zeker vanochtend, niet uit. Na een km of 30 moet ik met de neus in de wind en blijk ik weinig moraal te hebben. Op het gemakkie rij ik naar huis. De 44.5 km worden in 25.9 km/u afgelegd. Een slordige 2600 kcal verbrand. De appeltaart, heerlijk geurend, probeert uit te leggen dat een flink stuk dan wel moet kunnen. Zwak als ik ben geef ik mij hier aan over.

4400 kcal

Zondagochtend worden er een 30 kilometers op Nitro gemaakt. Het weer is nog steeds fantastisch, als dit global warming is; 100 punten :-) Risico is wel dat ik dan over een tijdje een waterfiets moet kopen :-( In de middag spring in nog even op Tirenno en duw 41.6 km weg in 27.3 km/u Wind Z2 Vlak bij huis komt een rijdende sigaar mij tegemoet rijden. Is dit Eduard? Ik moet tegen de laagstaande zon inturen. Het blijkt niet Eduard maar een fietser in een soort zilveren sigaar te zijn, ook niet mooi rond maar ietwat hoekig. De ontmoeting met Eduard zal er best wel een keer komen.. Beide tochten werden met hartslagmeter gereden. De calorieenteller op Baksteens hartslagmeter geeft 4400 kcal aan die ik vandaag verstookt zou hebben. Ik bereken snel dat ik een slordige 30 stroopwafels mag eten! Nog net kan ik mij inhouden en hou het op één.
Er is weer een fietsweek afgesloten, eindelijk met wat kilometers: 194. Totaal dit jaar net boven de 500... Nog 9500 te gaan?

Winter??????

Wat is het een fraaie dag, 's middags maar wat "boodschappenkilometers" gemaakt. Oa batterijen voor hartslagmeter en ditto borstband. Ook werd de gerepareerde CATEYE opgehaald bij Cees Boer. Hier trakteerde ik het sleutelend personeel op een hotpack wat in dank aanvaard werd.
Al met al een 20 kilometers in gezapig tempo op NITRO. Morgen kan ik met harslagmeter van start!

Metal J & M.Man

Jim's eerste concert is een feit. Met knikkende knieen en een electrische gitaar werd het podium van het Stedelijk Gymnasium betreden. Samen met Maarten (ook bekend als acteur in Baksteen's wielerverhalen) werden er 2 nummer ten gehore gebracht. Hastikke gaaf mannen! Op naar PinkPop!!

Slechte benen

Het is vrijdagmiddag, start van het weekend. Om half 1 rij ik de DTO poort uit richting 't Woudt. Lekker voor de wind en ik kan aardig tempo maken, valt mij niets tegen. Als ik de wind tegen krijg blijk ik geen macht in de benen te hebben. Met een westenwind kracht 5 kan ik het tellertje net op de 22 houden. Dat ligt normaal een stuk hoger. Het is niet anders denk ik, en berust in mijn lot. Via Delft, Schiedam en Vlaardingen rij ik naar huis. Na 40.3 km in 26.3 km/u hou ik de benen stil.
Het is weekend, wat start met een optreden vanavond van zoon Jim die samen met Maarten gitaar en zang ten gehore gaan brengen. Ben benieuwd! :-)

Mist

Hoewel de griep nog door het lichaam spookt kon ik het niet laten een stukje te gaan fietsen. Het zag er nm aardig uit vanmiddag. Toen ik eenmaal, om half 5, Tirreno voorzag van Bidon bleek het magere zonnetje al weer vertrokken. Op het gemakkie reed ik een klein rondje. Rond de Broekpolder begon het flink mistig te worden. Wat ook weer resulteerde in een koude en vochtige laaste 10 kilometers. Na 33 kilometer was ik weer terug op het werk om te ontdekken dat een perverse collega mijn voicemail ingesproken had over mijn strakke pakkie... Kalm weer, wind ZO 3.5 Temp 9 graden. Gemiddelde onbekend.

Dordrecht 2 - CHESS 1

Na een paar dagen geveld te zijn door een griep was ik vandaag weer begonnen met werken. Nog niet helemaal fris moest ik ook 's avonds aan de bak, er stond een wedstrijd tegen Dordrecht op de rol. Ruim op tijd waren we bij het speelhol waar we vorig jaar de thuisclub een nederlaag toebrachten. Mogelijk vanwege deze reden had men besloten van locatie te veranderen... We kwamen daar een kwartier te laat aan, maar gelukkig waren de klokken nog niet aangezet. Eenmaal achter het bord werd er aan de meeste borden direct felle strijd geleverd. Alleen op het bord van Ron stond snel een nagenoeg gelijke stand. De rest van de borden waren minder in evenwicht. Dit resulteerde in een snelle winst voor Bas. Helaas moesten Bart en Martijn de koning even later omleggen en liet invaller Jan van Elburg een remise aantekenen. Een achterstand van 2.5-1.5 derhalve. De partij van Ron werd ook remise gegeven. Er waren nog drie partijen bezig. Kees (zie zijn verslag hieronder) stond optisch iets beter, Rene een stuk slechter en mijn eigen partij kon nog alle kanten op alhoewel er een dynamisch evenwicht bestond. Mijn tegenstander bood remise aan, terecht met de stand op het scorebord. Ik moest natuurlijk weigeren en voor het volle punt gaan om uitzicht te houden op tenminste een gelijkspel. Een paar zetten later, we waren in het uitvluggerkwartier aangekomen, bood ik zelf remise aan. Ik speelde planloos en zag alleen de kansen van mijn tegenstander, niet de eigen kansen. Daarbij had ik gezien dat Rene opeens gewonnen stond. Met minimaal een remise voor Kees zouden we dan op 4-4 uitkomen. Mijn tegenstander pakte de remise. Rene won inderdaad, maar niet voordat Kees ook fraai gewonnen had. Met 4.5-3.5 konden we euforisch de terugtocht aanvaarden.
Versloot - Kees vdWeijden [D03]
Externe Dordrecht-Chess,
[aantekeningen Kees vd Weijden]

1.d2-d4 d7-d5 2.Ng1-f3 Ng8-f6 3.Bc1-g5 Nb8-d7 4.e2-e3 e7-e6 5.Bf1-d3 h7-h6 6.Bg5-h4 c7-c5 7.c2-c3 Qd8-b6 8.Qd1-b3 c5-c4 9.Qb3xb6 a7xb6 10.Bd3-e2 b6-b5 11.0-0 b5-b4 12.Nf3-d2 b7-b5 13.c3xb4 Bf8xb4 14.Rf1-c1 Nd7-b6 15.Nb1-c3 Bc8-d7 16.a2-a3 Bb4-e7 17.b2-b4 Positioneel gesproken een verschrikkelijke zet. 17...0-0 18.Be2-d1 Ra8-a7 19.Ra1-a2 Rf8-a8 20.Rc1-a1 g7-g5 21.Bh4-g3 Nf6-e8 22.Nd2-b1 f7-f5 23.f2-f3 h6-h5 24.Ra2-b2 h5-h4 25.Bg3-f2 Ne8-d6 26.Ra1-a2 Bd7-e8 27.Rb2-e2 Be8-h5 Alhoewel het in dit soort stellingen niet om zetjes, maar om plannen gaat, was ik over deze zet achteraf niet tevreden. De loper moet meteen naar c6. Als wit tevreden wil zijn met remise kan hij dat veel gemakkelijker bereiken door zoals in de partij e4 te spelen en verdubbellen op de e-lijn, maar daarna blijven staan ( niet nemen op d5, alleen maar dreigen). Met de Loper meteen naar c6 heeft zwart de tijd om zijn torens om te spelen naar de koningsvleugel en daar een doorbraak proberen. 28.Re2-e1 Bh5-e8 29.Ra2-e2 Kg8-f7 30.Bd1-c2 Be8-c6 31.e3-e4 f5-f4 32.g2-g3 Ra8-g8 33.g3-g4 Nb6-c8 34.h2-h3 Be7-d8 35.Kg1-f1 Ra7-d7 36.e4xd5 e6xd5 37.Re2-e5 Bd8-f6 38.Re5-e2 Rd7-e7 39.Re2xe7+ Nc8xe7 40.Kf1-e2 Rg8-e8 41.Ke2-d2 Ne7-c8 42.Re1xe8 Kf7xe8 43.Nc3-e2 Nc8-b6 44.Kd2-c3 Remise aangeboden door wit. Geweigerd ivm stand van de wedstrijd. 44...Ke8-e7 45.Nb1-d2 Nb6-d7 46.Nd2-f1 Nd7-f8 47.Nf1-d2 Bc6-e8 48.Nd2-f1 Be8-g6 49.Bc2xg6 Nf8xg6 50.Nf1-d2 Ke7-e6 51.Nd2-f1 Ng6-e7 52.Nf1-d2 Ne7-c6 53.Nd2-f1 Ik had nog ca. 8 minuten, en 4 minuten meer dan mijn tegenstander. Ik kon gaan klooien met paard naar a4, c4 en Pc4, de remise accepteren waar hij al 10 zetten op uit was, of een tijd denken en dan de remise accepteren of het stukoffer waar ik al een tijdje op aanstuurde, het risicovolle maar kansengevende Pe4. Ik realiseerde me dat ik niet al teveel tijd in de beslissing moest stoppen, en zag mijn hand Pe4 doen. ZIE DIAGRAM53...Nd6-e4+ Objectief ?, maar practisch gezien !!? Ik sta nu nog te kijken van mijn moed. 54.f3xe4 d5xe4 55.Kc3-c2 e4-e3 56.Nf1xe3 ! (helaas) 56...f4xe3 57.Bf2xe3 Ke6-d6 58.Kc2-c3 ? Hij had Pc3 moeten doen. Nu komt zwart binnen. 58...Kd6-d5 59.Be3-g1 Kd5-e4 60.a3-a4 Paniek. Terecht, denk ik. Wits stukverlies is denkelijk op termijn al niet meer te vermijden. En ondanks dat er nu eigenlijk sprake was van een vluggertje, weten beide spelers de meeste valkuilen wel te vermijden. 60...b5xa4 61.Kc3xc4 a4-a3 62.b4-b5 Nc6-a5+ 63.Kc4-b4 Bf6-d8 64.Kb4xa3 Ke4-f3 65.Ne2-c3 Kf3-g2 66.Bg1-e3 Na5-c4+ 67.Ka3-b4 Nc4xe3 68.Nc3-e4 Kg2xh3 69.Ne4xg5+ Bd8xg5 70.b5-b6 Ne3-d5+ 71.Kb4-c5 Nd5xb6 72.Kc5xb6 Bg5-e3 73.g4-g5 Be3xg5 0-1

Mooie winterdag

Met windkracht 1 (!!) vertrek ik rond 12 uur voor een rondje. Het zonnetje schijnt en het is dus perfect weer voor een rondje. De polders tonen mooie vergezichten, en de tijd glijdt gemoedelijk voorbij. Er zit niet veel vaart in, de kracht en de wil voor een snelle ronde ontbreken. Als de zon zich af en toe verstopt achter een wolk neemt de temperatuur drastisch af. Na 45 km is het rondje gemaakt. De warme douche is welkom. Het gemiddelde steekt op 27 km/u. Dit zou ik graag hoger zien, misschien moet ik Museeuw even bellen.

Bomen op de weg

Terwijl Bram zijn entree bij de C-selectie maakt, maak ik gebruik van dat uurtje om wat te fietsen op Nitro. Via de Rozenlaan rij ik langs de Foppenpolder naar de Broekpolder. Daar zijn aardig wat bomen omgewaaid, enkele liggen over het fietspad zodat ik door het gras deze gesneuvelde jongens moet passeren. Na de Broekpolder schiet ik de A20 over, naar de Surfplas. Vervolgens rij ik over het recreatiepad weer terug naar de Zuidbuurt. Om de tijd vol te maken maak ik nog wat kilometers op de parallelweg, keer om en rij weer op de Rozenlaan. Aardig windje (ZW6), lekker weer(12 gr) met in het begin wat neerslag. 18.5 km in 22.6 km/u. Morgen een ritje Papendrecht.

De storm komt er aan

Morgen is er een stormwaarschuwing. Vandaag dus maar wat kilometers op de Tirreno gemaakt. In een sportuur werden 32.3 km in 27.3 km/u afgelegd. Wind ZZW7, Temp 11 gr C.
Net de laatste 10 minuten begon het te regenen.

Eindelijk weer op de fiets.

In week 1 van dit jaar had ik niet veel trek om te fietsen. Er was ook eea in huis te doen, en de kinderen hadden vakantie. Zo zag ik deze week maar liefst 3x de binnenkant van een bioscoop (Happy Feet, Casino Royale en Eragon). Alleen op Nitro werden wat kilometertjes gemaakt, maar geen tochten. Tirreno werd wel schoongemaakt en in de olie gezet. Week 2 zou er weer gefietst worden, maar nu was Baksteen's gebit weer eens spelbreker. Om een lang verhaal kort te maken, er staan 3 wortelkanaal behandelingen op de rol. Afgelopen weekeinde zaten we met vrienden in een huisje in Zeeland. Lekker eten en veel drank moesten, bij gebrek aan fiets, afgewandeld worden. Iets wat het schitterende weer toeliet.
Vandaag was het dan zover, ik ging op cursus in Rijswijk. De heen- en terugreis werden afgelegd op Tirreno. De eerste 40 kilometers op de racefiets zijn een feit!

De statistieken! IV

4. De langste rit van het jaar.
De langste afstand dit jaar werd afgelegd op 9/9/6. Na het voltooien van de Gerrie Kneteman klassieker fietsten Ed en Baksteen naar huis: 256,4 km.
De tweede afstand, ook met Ed afgelegd was de klassieker Zwijndrecht - Zwijndrecht - Zwijndrecht. Hier werden 225 kilometers afgelegd.

De statistieken! III

3. Gemiddeld aantal kilometers per week.
Om de 10K te halen moet je per week ong 192 kilometer fietsen. In onderstaande grafiek zie je dat dit uit het laatste half jaar gemolken is. Zo zat ik na 20 weken nog op 140 km/week.[Klik op plaatje voor vergroting]

De statistieken! II

2. Het aantal fietskilometers per week.
Duidelijk is te zien dat er in de tweede helft van het jaar meer gefietst is dan in de eerste helft. Maar liefst 60% van de kilometers werd na 1/7 afgelegd. Opvallend is natuurlijk ook de uitschieter in de laatste week.
[Klik op plaatje voor vergroting]

De statistieken! I

1. Verdeling kilometers over de verschillende fietsen.
Baksteen rijdt op Tirreno (Racefiets), Nitro (Mountain Bike) en in het begin van het jaar ook op zijn Giant Melbourne (nu in handen van zoon Jim)
De verdeling van de 10.000 fietskilometers is als volgt: