Bram wint clubkampioenschap

Vanochtend mocht de jeugd van de Coureur aantreden om uit te maken wie zich clubkampioen mag noemen in 2009. Bram komt uit in categorie 4, met twee deelnemers. Hij hoeft dus slechts één renner achter zich te houden. Dit lukt zonder al te veel problemen. Een vetlederen medaille is zijn deel. Op de foto zien wij dat deze jongen erfelijk belast is: de fles aan de mond.

Ooievaars

Eindelijk weer eens op de racefiets! De natuur heeft in de tussentijd niet stil gezeten. Langs de Woudweg spot ik twee zwanenesten. Richting de Zweth zijn twee ooievaars airborne. Op zoek naar een leuk nestje? Na de Zweth keer ik het voorwiel richting Maasland. Tot die tijd heb ik als een ouwe lul rond gereden in mijn eigen kleine wereldje. Een renner passeert mij met 34 in het uur. Ik pik aan en neem even later over. Dat valt niet tegen! Bij Maasdijk pik ik aan bij een clubje zodat ik uit de wind richting Staelduinse bos rij. Helaas duurt dit maar een kilometer of 3. Maar alleen kan ik ook redelijk tempo draaien. Via Hoek van Holland rij ik langs de Waterweg naar huis. 58 km in 28 km/u. Wind Var3

Lepel-aars

Een grappig woord eigenlijk. Als ik met Lilian ga fietsen spotter we er één. En nog wel in de zuidbuurt tussen Vlaardingen en Maassluis. We rijden in deze lenteavond naar de Vlaardingse Vaart. Als we langs Vlietzicht rijden, moet er gestopt worden voor een bakkie koffie. Lilian schiet nog een paar leuke plaatjes. Dan rijden we naar Schipluiden. Na de trambrug rijden we terug naar huis. De lampjes gaan aan, het schemert reeds volop. Voor Lilian is de 25 kilometer een knappe afstand. Smaakt dit naar meer?

CHESS 1 snelschaakt zich naar 2e plaats

Maar wordt uiteindelijk op bordpunten 5e ;-) Met een zonnetje en wind in de rug fiets ik op het gemakkie naar de Polderpoort. Kees staat reeds te wachten, en even later komen Bart en Martijn aangehobbeld. We zijn compleet en rijden richting Moordrecht om deel te nemen aan het RSB snelschaakkampioenschap voor teams. Onze bord indeling is gebaseerd op het snelschaakkampioenschap van afgelopen maandag. Martijn speelt aan bord 1, Bart aan 2, Kees aan 3 en uw correspondent aan bord 4.
Het clubgebouw van de IJssel, de gastheer, is gezellig maar niet echt berekend op zoveel gasten. Ik vind het in ieder geval al snel erg warm worden. In de eerste ronde treden we aan tegen Nieuwerkerk ad IJssel, de promovendus in onze klasse. Zelf zie ik kans twee totaal gewonnen stellingen om zeep te brengen en laat ze verzanden in remise. Mijn teamgenoten hebben nog meer problemen om uit de startblokken te komen, we gaan met 7-1 ten onder. De toon is gezet, we kunnen een hoge klassering waarschijnlijk wel vergeten. Gelukkig gaat de gastheer rond met stukken worst, kaas en bitterballen om het leed te verzachten. Zelf merk ik dat het snelschaken mij een hoop energie kost. Ook het gebruik van de ouderwetsche klokken met uurwerk ben ik ontwend. Het inschatten van de overgebleven speeltijd is lastig. Hoe heb ik hier 25 jaar mee kunnen schaken vraag ik mij af? Bart klaagt over zijn snelschaakvorm. Fraaie stellingen worden opgebouwd, maar de geinvesteerde tijd blijkt achteraf vaak te veel om nog te kunnen winnen. Bart is dan ook onze minste puntenmachine. Martijn weet zich aardig te handhaven aan bord 1. Een 50% score is zeker niet onverdienstelijk. Ik eindig redelijk in de plus, Kees scoort een half puntje meer. Na 12 partijen, (of meer: vooral Kees kan het niet laten om tussen de ronden ook nog te vluggeren) is het feest over. Vermoeid wachten we de prijs uitreiking niet af, het is al half 12. Rond 12 uur bedanken we chauffeur Kees als we bij de Polderpoort uitstappen. Het is niet al te koud, en gelukkig droog. Ik sprint op de fiets, en een half uur later ben ik thuis. Voor de liefhebbers verwijs in naar de RSB pagina waar foto's, fimpjes (Jan Weitering!!), uitslagen en andere wetenswaardigheden zijn verzameld. Het tweede van CHESS blijkt nog slechter gepresteerd te hebben dan wij. Misschien moet een ernstige verjonging doorgevoerd worden?

Snelschaken

Wie wordt er snelschaakkampioen van CHESS? Ik in ieder geval niet. Martijn van der Vaart is vanavond de beste. Ik wordt gedeeld 3e met 7 uit 10. Dat betekent dat ik woensdag as aan bord 4 mee mag spelen in de RSB snelschaakcompetitie voor clubteams.
Versleten van de inspanning, maar met een volle doos eieren, fiets ik door de nacht naar huis.

Ardennen

Ben ff uit de roulatie geweest door een griepje. Net weer op de been reis ik af naar de Ardennen. Met een aantal voetbalmaatjes ontvluchten wij de realiteit door drank en spelen. Een der spelen is een stukje fietsen. Nu zijn de Ardennen een hele leuke speeltuin voor klimmers, maar dat etiket hebben de meeste van ons niet. Len, Dick en Baksteen zijn als eerste vanuit La Roche op de top.

De rest komt later, sommige naast de fiets. Hier ligt een uitdaging voor komend jaar! Als we vervolgens naar ons huisje rijden, demareer ik op een kort klimmetje. Uiteindelijk kan alleen Len aanpikken.
Terug ga ik er weer vandoor, in de afdaling wordt ik niet meer bijgehaald. Gelukkig maar, ik heb een reputatie.. Als ik hier terugkom hoop ik wat meer lucht te hebben, en mijn eigen fiets.

Messemaker 3 - CHESS 1

De laatste speelavond van het seizoen. Om de teamspirit wat te verhogen rijden we met 7 man in één auto naar Gouda. Niet op zoek naar stroopwafels of vett kaas, maar een vette overwinning om de mogelijkheid voor promotie open te houden.
We zijn ruim op tijd aanwezig, in onze vaste opstelling. het reeds gedegradeerde Messemaker moet het met 4 invallers doen.
Aan bord 1 probeert Ron Burgerhout zijn seizoen nog goed af te sluiten. Helaas zie ik zwarte pionnen verschijnen op b3 en c3. Aangezien Ron lang gerokeerd heeft, riekt dit naar ellende. Ik ga er vanuit dat Ron het allemaal gezien heeft. Zijn stukken staan immers goed? En zwart heeft niet veel aanvallend materiaal, zo stel ik mijzelf gerust. Helaas moet ik even later constateren dat Ron de koning om legt. Kees van der Weijden heeft dan een complexe stand op het bord. Zijn tegenstander is vast verbaasd over zijn goede stelling, hij laat een keer of 2 een winstvoortzetting links liggen. Kees komt met de schrik vrij en scoort een remise.
Bart Voogt, aan bord 3, investeert gewoontegetrouw veel tijd in de opening. Hij komt er met voordeel uit, maar er is niet voldoende tijd om een winstweg te vinden. Een remise voor Bart. Zelf speel ik aan bord 4 met zwart. Ik weet een kwaliteit te winnen, maar kom vervolgens tot de conclusie dat mijn tegenstander voldoende compensatie heeft. Misschien was het een kwaliteitsoffer van zijn kant? Hij wacht echter te lang met aanvallen om zijn betere stelling in een gevaarlijke koningsaanval om te zetten. We komen dan krap in de tijd, en rond zet 30 kan ik simpel een stuk winnen. Met een volle toren achter geeft mijn tegenstander op.
Aan bord 5 krijgt Rene Mersch een Max Lange aanval op het bord. Aangezien ik al jaren naast Rene speel, weet ik dat hij deze variant kent. Zijn tegenstander echter ook, en zo onstaat een mooi gevecht wat uiteindelijk een remise eindigt.
Bas van Driel, onze buschauffeur en bord 6 speler, komt goed uit de opening. Helaas staat het toreneindspel minder. Zijn tegenstander raakt echter compleet de weg kwijt.
Bas speelt rustig door en incasseert het volle punt. Dat geldt ook voor Martijn van der Vaart. Aan bord 7 drukt hij met zijn zware stukken op de zwakke zwarte c-pion. Ik zie dat het een kwestie van tijd is tot de zwarte stelling als een kaartenhuis in elkaar stort. Martijn ziet dit ook. Een positioneel gespeelde pot van een schwindelaar 1e klasse. Misschien tijd voor een verandering in speelstijl?
Cenk, onze nieuwe kracht in het eerste, presteert dit seizoen boven verwachting. Ongeslagen en met 1 winstpartij staat hij op 3,5 uit 6. Dit hadden overigens makkelijk meer punten kunnen zijn. Vanavond pakt hij weer het volle pond; zijn tegenstander bezweek onder een aanval.
Einduitslag 5,5 - 3,5 voor CHESS derhalve. Niet voldoende voor het kampioenschap, maar daar zal niemand wakker van liggen. Wie er wel promoveert horen we vrijdag wel als de laatste wedstrijd uit de klasse 1 A gestreden is. We staan in ieder geval nog even op de eerste plaats....

Individuele uitslagen:

ma 23 mrt Messemaker 1847 3 1775 - CHESS 1 1882 2½ - 5½
1. Pieter Horchner 1880 - Ron Burgerhout 2101 1 - 0
2. Bart van Putten 1890 - Kees van der Weijden 2026 ½ - ½
3. Theo Huijzer 1812 - Bart Voogt 1867 ½ - ½
4. Ton Hortensius 1816 - Martin van der Hidde 1863 0 - 1
5. Diko Kalkdijk 1762 - Rene Mersch 1837 ½ - ½
6. Bert Vlot 1716 - Bas van Driel 1841 0 - 1
7. Hans Krol 1675 - Martijn van der Vaart 1764 0 - 1
8. Albert-Jan Wagensveld 1649 - Cenk Ergen 1754 0 - 1

Trachitol

Vanochtend voelt de keel dikker dan gisteren. Ik meld mij af voor het ochtendrondje met Ruud en Ed. De laatste belt met de mededeling dat er een pulk wind staat. Niet voor mij, ik sta even later het plafond van Bram te witten. Net als gisteren voel ik mij wat opknappen in de loop van de dag. Kwart voor één sjoel ik een Trachitol naar binnen. Even later fiets ik richting Hoek van Holland. Er staat inderdaad een lelijk windje, W5, en ik sla bij Poortershaven rechtsaf. Ik trek vandaag eens een ander rondje. Er zit geen snelheid in de benen. Voel mij niet helemaal fit. Als ik thuis kom sjoel ik een Trachitol naar binnen. Afstand 37 km, 25 km/u gemiddeld.

Lente!

Boodschappen, stofzuigen, verschonen caviakooi, toilet poetsen, wasje draaien. Zo vliegt de ochtend om. 's Middags wordt Milaan - San Remo gekeken met fietsvriend Ed. Ik heb nog even voor dat begint, en twijfel of ik nog ga fietsen. Ik heb sinds gisteren een dikke keel, en ben bang voor een griepje. Toch spring ik op de fiets. Het zonnetje schijnt, maar de temperatuur is laag, net onder de 10 graden. Met wind tegen (W3) rij ik naar Hoek van Holland. Onderweg wordt ik ingehaald door Maarten Goedhart, secretaris van de Coureur. Hij rijdt op een oude Duell constateer ik. Fraaie fiets. We praten wat over .... fietsen en aanverwante zaken. Bij de Hoek scheiden onze wegen. Maarten gaat richting Kijkduin, ik fiets terug naar Maassluis om daar de Gaag op te schieten richting Delft.
Vandaar langs de Schie naar Schiedam en Vlaardingen. In de Broekpolder is de batterij van de GPS leeg. Ik besluit door te rijden, het is nog maar een paar kilometer naar huis. Als ik langs het clubhuis van de Coureur fiets, zie ik een reiger stoeien met een voorntje. Deze verdwijnt in de keel van genoemde reiger. Ik verdwijn even later onder de douche. Afstand: 52 km , gemiddeld 26,5 km/u

Zelfde rondje

Ik fiets hetzelfde rondje als gisteren. Hoewel Windfinder dezelfde windkracht en richting als gisteren aangeeft, lijkt het minder hard te waaien. In ieder geval kan ik harder fietsen :-) De 36 km worden in 28,2 km/u afgelegd.

Lente

Nog een paar dagen en dan is het officieel lente. Als ik 's middags met een ommetje naar huis fiets constateer ik dat de interne klok van vogels al op lente staan. Allerlei materiaal wordt in de snavel verzameld en door de lucht verscheept naar het aankomend nest. Dit alles kan in aanschouwen terwijl ik tegen de wind in ploeter. Deze is vandaag kracht 5 uit noordelijke richting. Het lentezonnetje maakt veel goed. Ik kan gelukkig redelijk tempo maken en als ik eenmaal voor de wind draai fiets ik rustig naar huis. Na 36 km in 27 km/u kan ik aan de zalm.

De Aardas

Als ik de het plafond van Bram's kamer gewit heb, is de mist opgetrokken en schijnt het zonnetje. Er is nog tijd om een rondje te maken. Ik draai mijn vaste rondje en leg 44,4 km af in 27 km/u. De wind ZW3 is beduidend minder dan gisteren, met het zonnetje voelt het aangenaam aan. Helaas nu geen rug om mij achter te verstoppen. Onderweg zie ik dat het aantal lammetjes flink toegenomen is.
Hoewel ik vaak hetzelfde rondje draai, is het toch elke keer anders. De belangrijkste oorzaak is de afwijking van de aardas. Oh? hoor ik u denken.. Door genoemde afwijking worden seizoenen veroorzaakt met alle gevolgen van dien. Tis maar dat u het weet.

Een fanatieke Sasja

's Ochtends zit ik in het zonnetje te kijken naar de verrichtingen van Bram. Hij mag proberen één te worden met de fiets. Hiervoor heeft Karel wat oefeningen in petto. Ik voel dat het windje hard is en koud. Dit knoop ik in mijn oren voor vanmiddag.
Sasja heeft wat collegae uitgenodigd om een rondje te gaan fietsen. Ed en ik zijn van de partij, en daar blijft het bij. Gedrieen rijden we naar de kust. Gezien de wind ligt het tempo redelijk hoog, en ik vraag mij af hoe lang ik dit vol houd. Dan geeft Sasja aan dat het haar te snel gaat. "Gelukkig..", denk ik en zeg ik. In een wat lager tempo gaat het richting de Hoek. Sas en ik spotten twee zwarte zee-eenden

Eindelijk gaat het voor de wind richting Kijkduin. Daar doen we een bakkie tussen de bierdrinkende autochtonen. Flink afgekoeld rijden we even later verder. Als we bij Schipluiden aankomen stelt Sasja voor om het rondje wat te verlengen door via de Kandelaar terug te rijden. Knap besluit Sasja! Ik heb dan een krentenbol van Ed gescoord, ik voel iets van hongerklop aankomen. Bij Maasland nemen we afscheid. Met 75 km op de teller haal ik eindelijk een fatsoenlijk weekgemiddelde.

Wind: NW5
Afstand: 75 km
Gem: 25,5 km/u

Das lang geleden...

Ik blader door mijn blog en kom tot 12 oktober, de laatste keer dat ik met Ed heb gefietst. Vandaag rijden we, 5 maanden en één dag later, gezamenlijk onder het lentezonnetje met een ommetje naar huis. Tempo maken we niet, maar praten des te meer. Op deze manier lijken de kilometers vanzelf onder de bandjes door te vliegen.
Voor we het in de gaten hebben passeren we de Wokkel. Ed slaat links af, richting Schiedam zijn huidige woonplaats. Ik sla rechts af, en spot mijn eerste kievit dit jaar. Gisteren de eerste scholekster overigens..

De 46 km worden in 27 km/u afgelegd. Wind ZW3

Jeuk!

In de korte broek rond ik de Lickebaert. Man wat staat er een wind. Blijkt ZW kracht 6 te zijn, maar gevoelsmatig voelt het hoger aan. Richting Zuidbuurt vind ik een portemonnee. Aangezien ik net een stel op de fiets in tegengestelde richting gepasseerd ben, maak ik rechtsomkeert. Ze blijken inderdaad de rechtmatige eigenaar. Met een goed gevoel rij ik verder, voor de wind. Aan alles komt een eind, ook windje mee. Vanaf de Zweth begint het stoempen tegen de wind in. Dat zijn Baksteen's benen ontwend. In slakkendraf rij ik naar huis. Als ik een minuut binnen ben blijkt de korte broek een verkeerde keuze; de onderbenen gaan jeuken als een gek! Na 5 minuten krabben is het eindelijk dragelijk.
Afstand: 37,8 km
Snelheid: 24,2 km/u

De eerste lammetjes en de eerste lekke band

Als ik over de Woudweg snel, vóór de wind (ZW4), rij ik lek. Niet ver van de plek waar mijn stuur in tweeen brak sta ik nu met een reservebandje te stoeien. Na een kwartier ben ik weer weg. Ik heb dan de eerste lammetjes al gespot, achter de caravanstalling van Poot.
Richting Schipluiden rij ik in een hardloopwedstrijd. Allerlei fietspaden zijn afgezet met lint. Kan mij niet voorstellen dat dit legaal is. Laverend tussen de lopers rij ik naar Maasland. Ik pik nog een stukje Waterweg mee, en na 46 km in 25.5 km/u ben ik weer thuis.

De partij van gisteren

In een siciliaan speelde mijn tegenstander, Corniel Nobel, onnauwkeurig. In onderstaande stelling is nog niet veel aan de hand. Het zwarte plan op de damevleugel is echter fout:

8. ... b5
9. Tc1 Lb7?
10. Pxb5!

10. ... axb5
11. Lxb5 Db6? Hier biedt Txa2 nog wat tegenspel
12. a4 Kf8
13. d5

Het is over en uit. Zwart wist de partij nog te rekken maar had hier natuurlijk op kunnen geven.

Met de hakken over de sloot

Krimpen aan den IJssel 3 is één van de degradatiekandidaten. Op papier een tegenstander waar we met flink verschil van moeten winnen. Daar lijkt het al snel op; om 10 uur staan we met 3-1 voor. Bas en ik hebben dan al gewonnen, invaller Jan en constante kracht Cenk pakken remise. De overige borden beloven ook nog punten. Dit pakt echter anders uit; een vermoeide Kees laat een betere stand langzaam verzanden. Remise is het resultaat. Eén vol punt is voldoende voor winst. Maar Martijn heeft weer een explosieve stand op het bord waar zijn tegenstander uiteindelijk de tactische wendingen iets beter ingeschat heeft. René, onze beste speler tot vanavond, wordt langzaam maar zeker weggedrukt. Met 3,5 - 3,5 stand ligt het lot van de wedstrijd in handen van Ron. Hij weet in een dubbeltoreneindspel zijn koning in de aanval te betrekken wat resulteert in een knappe overwinning. Voor Ron, maar natuurlijk ook voor het team een opsteker! Nog 1 ronde te gaan, tegen de degradant Messemaker uit Gouda. Dan mogen de RSB stukken in de doos. Theoretisch is er nog een kans op promotie......

Toch nog regen

De zonsopkomst was fraai vanaochtend. Ganzen gakten zich V-vormig een pad door de blauwende hemel. Geen wolkje te zien, wel wat fris. Niet verwonderlijk met een zuidoostenwind (4). Ik tref wat voorbereidingen voor de verjaardagsparty, en spring om 11 uur op de fiets. Helaas is er dan al een aardig wolkendek gearriveerd. Gelukkig prikt de zon er zo af en toe door heen. Bij de Woudweg spot ik het eerste waterkipnest van dit jaar. In de weide nog geen lammetje te zien overigens. Af en toe voel ik een klein drupje. Zo halfverwege de rit gaat het dan toch nog regenen.... Bij Maasland is het weer droog. Als ik de Gaag verlaat, richting Maasdijk, is er een ongeluk gebeurd bij de Oranjerie. Een rotpunt, voor de fiets, maar klaarblijkelijk ook voor overdekte brommers. Er staat er één in de berm geparkeerd met een hoop volk er om heen. Die hebben mij niet nodig, en ik snel naar de Waterweg, en dan naar huis.
Afstand: 53.5 km
Snelheid: 27,2 km/u

Eerste ooievaar en reeds gespotte zilverreiger

Deze week ben ik vrij. Dat wil zeggen dat de laatste twee dagen voor een groot deel in de verbouwing van Bram's kamer zijn gaan zitten. In de loop van de dag zag ik het wolkendek openscheuren en hoe langer hoe blauwer kleuren.
Fietskriebel natuurlijk, en om half 5 reed ik de poort uit. De wind was gelukkig zwak (N2), een duidelijke verbetering tov gisteren. Traditiegetrouw trok ik mijn vaste rondje naar de Kandelaar. Terwijl ik daar naar toe fiets, gebruik makend van de neue recratiepaden, spot ik de eerste ooievaar van dit jaar. Of dit nog niet voldoende is, zie ik aan de andere kant van het fietspad een witte reiger. Hij staat te ver weg om hem duidelijk te kunnen determineren. Gelukkig istie eerder door de Adelaar gespot. Een zilverreiger derhalve.
Of het de zon is, of het ontbreken van wind, ik weet het niet. Feit is dat ik lekkerder fiets dan de afgelopen keren. Langs de Waterweg zet ik nog even aan. Als ik even later de straat inrij, werp ik een blik naar achteren waar het zonnetje net onder het einder duikt.
Afstand: 45,5 km
Gemiddeld: 27,2 km/u

De Nordwalder variant van het koningsgambiet

Vanavond werd er alleen genoemde variant gespeeld op de vereniging. Uit balorigheid (er was nog geen nieuw thema bekend) had ik dit zelf opgegeven. Wat ik zelf op het bord kreeg, én wat ik om mij heen zag gebeuren was verre van saai. Hoewel het er, op het eerste gezicht, slecht uitziet voor zwart werd er veel gescoord door de zwartspelers. Nu moet ik eerlijkheidshalve vertellen dat ik in mijn derde partij, tegen Kees van der Weijden, compleet overspeeld werd. Helaas voor Kees nam hij te veel tijd en kwam ik totaal onverwacht met de schrik vrij. Ik morste slechts één halfje, tegen Bart. En dat was dan weer onnodig. Maar met 4.5 uit 5 werd ik als eerste gehuldigd. Trots, met een fles wijn voor Lilian, mocht ik huiswaarts vertrekken. Kees werd tweede. Bart vermoedelijk derde maar die was reeds vertrokken. Dirk viel ook in de prijzen.

Spreeuw [door Lilian]

Maassluis, 21 februari 2009

Ook een spreeuw heeft vrienden nodig.

In de boom bij ons voor de deur voltrekt zich een klein drama. Een spreeuw is verstrikt geraakt in een plukje draad dat in een van de hoogste takken hangt. Het beestje hangt ondersteboven en zijn gefladder en geroep heeft een groep kauwen aangetrokken. De kauwen proberen de spreeuw dood te pikken.
[klik op foto voor vergroting]


Gelukkig is daar mijn zwager Jaap (u kent hem wel, van het Jeugdjournaal: de ontsnapte kangoeroe in Maasland). Hij is op het gekrakeel afgekomen en houdt de kauwen op afstand met handgeklap en vreemde keelgeluiden.
Ik bel de dierenambulance en vertel dat een spreeuw redding behoeft en dat het dier op zo’n 6 à 7 meter hoogte vastzit. Zij bellen de brandweer en even later hebben we een waar spektakel in de Frederik Hendrikstraat. Twee brandweerwagens en acht brandweermannen houden de aandacht van de buurtbewoners gevangen. Met behulp van de ladderwagen wordt onze spreeuw uit zijn benarde positie bevrijd.

De mensen van de dierenambulance hebben een tijdje werk om de draden van zijn pootje te knippen en dan is hij vrij…


Net te snel voor mijn camera zoekt hij een veilige plek in onze voortuin.
’s Middags zie ik hem terug. Samen met de andere spreeuwen van zijn zwerm landt hij in mijn achtertuin om van zijn dagelijks broodkruim en vetbollen te eten.
Bedankt allemaal.

Waterweg

Er is wat minder goesting vandaag. Geen zonnetje, en het waait wat harder dan gisteren. De drempel om te gaan fietsen wordt alsnog overwonnen, en tegen 4 uur ben ik weg. Eerst langs de Waterweg naar Vlaardingen, dan met de neus in de wind, via Zuidbuurt, Parallelweg, Gaag, Oranjedijk en Bonnenlaan naar Hoek van Holland. Daar rij ik via Haakweg naar de Slachthuisweg. Dan de Delflandse dijk op, richting Stormvloedkering. Daar klim ik 2x naar de top van beide zijden. Dan kan ik voor de win naar huis. Het fietspad langs de Waterweg schiet onder mij weg, de teller hou ik eenvoudig tussen de 35 en 40 km/u.
Na 37 km ben ik thuis. 26,3 km/u gemiddeld. Wind NW5, temp 7 gr C.

Opgewokkeld!

Kwart voor 4 spring ik op de fiets. Het zonnetje schijnt, en het is opvallend warm in vergelijking tot de laatste maanden. Bij Vlaardingen mis ik de grote loods gebouwd van zeecontainers. De Twist is klaar, bedenk ik mij. En jawel, een paar 100 meter verder zie ik 'm liggen over de Vaart.
Later lees ik op het web dat hij in april officieel gedoopt wordt.
Na 43 km ben ik thuis. Gemiddeld 26 km/u
Wind ZO3 Temp 11gr C

Onder de 50%

In de interne competitie heb ik nog niet veel partijen gespeeld. Met 2 remises en 1 verliespartij moest ik vanavond winnen om in ieder geval de 50% marge te halen. Jan Ranft was mijn tegenstander. Op papier ben ik een paar honderd ratingpunten sterker. Jan is echter een taaie rakker, en wat ik ook probeerde het mocht niet baten. Een terechte remise en een compliment aan Jan! Ik blijf steken op 1.5 uit 4....

Kater

Met een lichte kater van de pot van gisteren besluit ik toch maar te gaan fietsen. Het weer is fraai, maar ik moet een hoge drempel over om Tirreno te bestijgen. Het is kwart voor vier als ik vertrek. Na een half uurtje trappen heb ik het best naar mijn zin, en plichtmatig, maar zonder tegenzin draai ik een rondje via Schiedam, Delft, Schipluiden en Maasland. Aan het eind van de Kwakelweg rij ik over het pisbruggetje en fiets twee hardlopers tegemoet. Een der hardlopers blijkt dienstmaat Arie. Tegenwoordig zonder snor. Staat je beter Arie! Kom je nog eens langs voor die Duvels?
Als ik de fiets thuis stal, zijn de tenen toch weer koud, ondanks de extra motorsokken.
Afstand: 40.3 km/u
Gemiddelde: 26 km/u
Wind: NW4/5

Oops...

We bekeren tegen Charlois Europoort vanavond. Op papier een stuk sterker, meer net zo goed als de bal rond is, is het schaakbord vierkant. Ik anticipeer op de opstelling van CE, maar deze blijkt uiteindelijk anders dan verwacht. Zelf heb ik mij aan bord 1 gezet en mag met wit tegen Ben Boog. In een Morra kom ik net een tempo te kort voor offers, zo ervaar ik het in ieder geval. Als Ben zich bevrijdt met 14. ... b4 krijgt hij hoe langer hoe meer vat op de stelling. Na zijn 19e zet heb ik het idee langzaam weg geschoven te worden. We hebben dan al flink wat tijd geinvesteerd. Geheel in mijn speelstijl besluit ik tot een pionoffer om lijnen naar de zwart koning te openen.
Ik krijg eindelijk mijn rommelkansen. Na 26. Da5?! heb ik nog 4 seconden op de klok. Netto 4 seconden per zet tot de tijdscontrole. Natuurlijk mag zwart niet nemen, mat achter de paaltjes dreigt met Tc8. Ben speelt 26. ... f5?? en allerlei toeschouwers trekken wit weg. Met 27. Dxa8 gevolgd door Tc8+ en Pg5+ kan ik een toren en dus de partij winnen. Ik zie het niet en verlies de partij een paar zetten later.



Ron had toen al gecapituleerd tegen Peter Kemner, aka De Adelaar uit Pernis.
Kees van der Weijden verslaat Arjen Kouwenhoven, een oud teamgenoot uit mijn tijd in Maassluis. Bart verliest van Carel Vredenborg. Uitgebekerd derhalve.
Bekijk het verslag (en de finale van de partij van Ron) op de site van De Oude Dame

Spinnen XI

Dit keer doen we een nieuwe oefening op de spinfiets; staand fietsen met een hand op de rug, de ander aan het stuur. Joost kijkt lachend naar mij om en maakt een opmerking die verloren gaat in de discodreun. Ik kan echter wel raden dat hij doelt op mijn akkefietje met het gebroken stuur....

Dat viel tegen.....

Al een tijdje geleden had ik afgesproken met John om een middag door te brengen. Doe voorspellingen waren goed genoeg om de tocht op de fiets te maken. Lichte vorst oplopend tot een paar graden boven nul, matige zuidoosten wind en zon.
Om half 10 zit ik op de fiets, richting Soesterberg. Voorzichtig aan het eerste stuk, veel fietspad lag er wit uitgeslagen bij. Ik heb de laatste tijd vaak genoeg de grond gekust zodat ik in slakkegang richting Noordoost koers.
Door onwennigheid met de GPS en nieuw kaartmateriaal rij ik een km of 10 in verkeerde richting. Later zal ik ook nog een aantal extra km maken als ik mijn weg dwars door Utrecht probeer te vinden.
Ik keer om en pak de route weer op. Via Gouderak, Haastrecht, Oudewater en Montfoort nader ik Utrecht. John belt op hoe het gaat. Eigenlijk ben ik het spuugzat, ik heb er 80 km op zitten, de conditie is naatje, en de wind tegen ben ik zat.
Toch sla ik, zijn aanbod om mij op te komen halen, af. Bijna 2 uur later stap ik verkleumd van Tirreno af. Een paar bakken lekkere koffie en een hete stortdouche brengen mij weer onder de mensen... Ik blijk 115 km in 5.5 uur afgelegd te hebben..

De Baksteen ontsnapt!!!!

Vandaag staat er beduidend meer wind dan gisteren. Ook de richting is gedraaid waardoor ik gelijk tegenwinds moet ploeteren. De route die ik volg is gelijk aan gisteren. Zo geraak ik op de Woudweg. Deze is er het afgelopen jaar, door aanleg van recreatiepaden in de omgeving, niet op vooruit gegaan. Als ik over een slecht stuk heen rijd, voel ik opeens de druk van het stuur aan mijn linkerzijde wegvallen. Snel kom ik overeind, en al rijdend probeer ik uit te vinden wat er aan de hand is. Het linkerdeel van het stuur is bijna geheel afgescheurd. Het rechterdeel zit nog stevig vast gelukkig. Ik besluit door te fietsen, zolang het gaat. Veel keus heb ik ook niet, Lilian is Bram van een scoutingweekend ophalen, en broer Jaap was niet thuis toen ik vertrok.
Rijden met een half stuur is een tak van sport die ik liever niet meer bedrijf. Ik zie kans zo'n 12 kilometer af te leggen met de linkerhand op het balhoofd en de rechterhand op het stuur. Bochten zijn een ramp, en ook zijwind maakt dat je aandacht niet mag verslappen. De armen zijn dit niet gewend en gaan van lieverlee protesteren. Als ik Maasland bereikt heb, is het niet meer verantwoord door te fietsen. Het linkerdeel van het stuur staat nu op afbreken, en kan dan in het wiel terecht komen. Dit met evt letsel, of erger; een einde van mijn veelbelovende wielercarriere!
Ik bel broer Jaap die nu wel thuis is. Hij komt mij halen met de SMART. Ik loop hem vast tegemoet, en eindelijk breekt het stuur echt in tweeen. Op alternatieve wijze vervoeren we de Tirreno. Jaap maakt nog een tweetal foto's, en dan mag de Tirreno op stal. De Baksteen is ontsnapt!


afstand: 34 km (waarvan 12 km met 1 hand :-)
snelheid gem: 20.8 km/u
wind: ZZO6
temp: 5 gr C
fiets: Gazelle Tirreno
tijd: 14.45 - 16.30 u

En toen was het een dag mooi weer!

Het is lang geleden dat ik "mijn rondje" heb gereden. Vandaag is de nattigheid uit de lucht, en zelfs de zon laat zich zien. Om 3 uur 's middags heb ik de meeste ToDo's voor vandaag weggewerkt. Tijd voor ontspanning derhalve. Ik kleed mij om, en even later blaast de westenwind mij richting Vlaardingen. De paden zijn nog nat, en vaak smerig van blubber en bedekt met takjes van de harde wind van de afgelopen dagen. Echt druk is het niet, de meeste fietsers die ik tegenkom rijden nog mountainbike. Een enkele racefietser kruist mijn pad. Via Zuidbuurt, Broekpolder en Woudweg kom ik bij de Kandelaar. Nu begint de wind tegen te werken, ik moet nu kilometers richting het westen. Delft, Schipluiden en Maasland passeren, en ik zet koers naar de Waterweg. Ik beklim de uitkijkpost bij de Stormvloedkering, en met een ondergaande zon, zet ik koers naar huis. Langs de Waterweg haalt een visser een vette zeebaars van de haak. Ik moet gelijk aan Ed denken, die deze week opa is geworden. Nogmaals gefeliciteerd Ed!
Thuis stal ik Tirreno en spring tevreden onder de douche.

afstand: 53 km
snelheid gem: 25.8 km/u
wind: W3/4
temp: 5 gr C
fiets: Gazelle Tirreno
tijd: 15 - 17 u

Vloekend over de broekpolderweg

Bram is laat uit bed, de verjaardagspartij van opa Vrolijk is ietwat uitgelopen. Het weer is ook slecht en we laten de vossejacht van de Coureur lopen. Wel spreken we af 's middags een rondje te fietsen. Zo gezegd, zo gedaan. Voor de wind rijden we richting Vlaardingen, langs de Waterweg. Als we de neus weer richting Maassluis keren duikt Bram in de luwte van zijn brede vader. Al snel gaan we weer voor de wind, richting Zuidbuurt, en Broekpolder. Als we bij de Polderpoort zijn, houden we even stil. Ik had Bram een wokkel beloofd. Helaas voor hem was dit niet de eetbare, maar de plek waar de Twist (in de volksmond reeds omgedoopt tot Wokkel) gebouwd wordt.
Even later rijden we terug door de Broekpolder, via de golfbaan. Dan schieten we de Broekpolderweg op, welke parallel aan de A20 loopt. Na jaren het stempel "slechtste fietspad van Nederland" gedragen te hebben, is ze dan eindelijk helemaal vernieuwd. Strak asfalt voor de fietsers i.p.v. klinkers met kraters! Helaas ziet Bram niet het asfalt maar voelt wel de vette wind. Slecht naar zijn zin hoor ik hem vloeken achter mijn rug. Evengoed blijft hij goed in mijn wiel hangen. Als we Maassluis weer in rijden is de pijp bij Bram wel leeg. In ieder geval mentaal. We rijden snel naar huis waar een cup a soup en uurtje Playstationen de tegenwind doet vergeten.
We leggen 25 km af, in 20 km/u. De wind kwam uit ZW, kracht 6/7.

Harry is jarig

En dus op de fiets naar Papendrecht. Het windje helpt wat mee waardoor het een lekker tochtje wordt. Ook omdat het hemelvocht, wat 's ochtends rijkelijk vloeit, netjes in de wolken blijft hangen. Relaxed draai ik de 40 km weg, en met spijt spring ik van de fiets af, mijn eigen kleine wereldje uit. Ik had nog wel een uurtje of wat door kunnen gaan.... Het gemiddelde lag op 25.2 km/u, temperatuur 5 gr C.

Spinnen X

Nog steeds duurt de spinles te lang ;-)

CHESS 1 speelt weer gelijk

CHESS speelde vanavond in de Polderpoort de belangrijke wedstrijd tegen Oostflakkee. Oostflakkee, de ongeslagen koploper, kwam voor het derde seizoen op rij naar Vlaardingen. Wij, met 1 matchpoint minder, zouden goede zaken doen bij winst. De vorige twee seizoenen was dit niet gelukt; de eilanders verlieten Vlaardingen in 2007 met 1 punt, in 2008 zelfs de volle 2 punten. Al snel nadat we begonnen waren viel de eerste remise. Bas van Driel en zijn tegenstander Jan Vonk hadden in sneltreinvaart de stukken weer in de doos. Ik heb dan ook niets meegekregen van deze partij. Na lang spelen werden er meerdere puntendelingen genoteerd: Cenk Ergen tegen Marcel de Ruiter aan bord 8 en Martijn van der Vaart tegen - Jan van Genderen . Cenk had een degelijke partij achter de rug, bij Martijn was het traditiegetrouw wat onrustiger op het bord. Hoewel ook weer niet zo onrustig als eerder dit seizoen. :-) De volgende remise was redelijk verrassend, met taai spel hield Bart Voogd (met zwart!) aan bord 3 de sterke Sjaak Hennekes op remise. Met nog 4 partijen bezig kon de wedstrijd alle kanten op. René Mersch wist zich, zoals vaker dit seizoen, uit een lastige stelling te bevrijden. Ook ditmaal weer het volle punt voor René waardoor we op voorsprong kwamen én René opklom tot topscoorder van CHESS! Helaas moest de voorsprong ingeleverd, Ron Burgerhout greep mis en dit kostte hem de partij. Een lastig seizoen voor onze bord 1 speler, die hopelijk snel uit het dal kruipt. Mijn tegenstander, Ronald Sparreboom, had voor die tijd remise geweigerd, maar door het verlies van Ron en de situatie op het bord van Kees van der Weijden bood hij zelf remise aan. Kees was nm van een goede in een verloren stelling terecht gekomen. Ik kon de remise dus niet accepteren, maar verder spelen had ook niet veel zin aangezien de stelling bij forceren voor mij alleen maar slechter zou worden. In plaats van doorspelen besloot ik een minuut of 8 te wachten. Kees fopte zijn tegenstander en ontsnapte naar remisestelling. Voor mij reden genoeg het remise aanbod van Ronald te accepteren. Met 4-4 kunnen we nog alle kanten op. Alhoewel, degraderen wordt lastig dit seizoen ;-) Nu maar hopen dat 3-Torens, net als vorig jaar, uithaalt tegen Oostflakkee....

ma 12 jan CHESS 1 1882 - Oostflakkee 1 1910 4 - 4
1. Ron Burgerhout 2101 - Mark van Putten 2021 0 - 1
2. Kees van der Weijden 2026 - Ruud van Hooff 2018 ½ - ½
3. Bart Voogt 1867 - Sjaak Hennekes 2003 ½ - ½
4. Martin van der Hidde 1863 - Ronald Sparreboom 1968 ½ - ½
5. Rene Mersch 1837 - Johan Dupree 1828 1 - 0
6. Bas van Driel 1841 - Jan Vonk 1832 ½ - ½
7. Martijn van der Vaart 1764 - Jan van Genderen 1837 ½ - ½
8. Cenk Ergen 1754 - Marcel de Ruiter 1769 ½ - ½

Spinnen IX

Deze spinles duurde mij een minuut of 10 te lang.
Conditiegebrek... De kou houdt mij ook aardig van de straat, het wil nog niet vlotten met de kilometers.

De kop is er af.

Lieve lezertjes, een gezond 2009 toegewenst! Dat de fietsprijzen maar enorm mogen dalen door de aankomende recessie ;-)
Op deze eerste dag van het jaar besloot ik de nieuwjaarsvisite aan mijn schoonouders per fiets af te leggen. Vertrekpunt was het huis van mijn moedertje alwaar ik de vette bollen afsloeg. Ik wil dit jaar wat minder gewicht meenemen de bergen in.
Rond de klok van 3 uur besteeg ik Tirreno voor de eerste rit van het jaar. Het was minder koud dan eerder deze week. Misschien omdat het windstil was? Helaas ontbrak een zonnetje, er hing een dikke nevel op een meter of 50 hoogte zo leek het. Onder dit verlaagde plafond reed ik naar de Beneluxtunnel. Daar bleek de fietstunnel afgesloten en werd ik omgeleid naar de servicebuis. Man wat was het koud in die tunnel! Gelukkig was het de rest van de tocht weer ok. Het tempo lag laag, gezien mijn valpartijen van de afgelopen weken ontbreekt het zelfvertrouwen om de bochten snel te nemen. Ook conditioneel is het wat minder. Gaat wel weer goed komen, althans dat is het voornemen.
Net na het ondergaan van de zon arriveerde ik te Papendrecht alwaar ik mijn kontje waste voordat ik mij laafde aan schoonmammalette's thaise soep.
De 41.75 km werden in 23.3 km/uur afgelegd.

Geen K2 voor Martin

Voor het eerst sinds weken stap ik op Tirreno. Een gure noordoosten [kracht 4/5] wind zorgt voor een gevoelstemperatuur van -10. Via het Lickebaertbos fiets ik naar de A20. Daar neem ik het vernieuwde pad parallel aan de A20 richting Maassluis. Als ik een buizerd passeer, probeer ik het beest zo dicht mogelijk te benaderen. Klaarblijkelijk heeft zo'n beest ogen in zijn achterhoofd, hij vliegt sierlijk weg. Bij Maasland aangekomen besluit ik via het Hertenkamp naar de Gaag te fietsen. Vandaar gaat het naar de Waterweg en dan snel naar huis. De voeten voelen, ondanks dubbele sokken, bevroren aan. Een beklimming van de K2 kan ik derhalve wel vergeten. Na 27.5 km in 24.7 km/u kan ik de tenen warmwrijven.

Met Lilian naar de koningshoek / 10.000 bereikt!

Lilian en ik rijden naar de Koningshoek voor een boodschapje.
Zonder er op dat moment bij stil te staan bereik ik de virtuele 10K grens.

Kurkentrekker

Het jaarlijkse snelschaaktoernooi van CHESS staat op de agenda. Er moeten 2 voorronden gespeeld worden om de uiteindelijke groepsindeling te kunnen maken. Ik scoor 4 uit 6, niet genoeg voor directe plaatsing. Op basis van loting beland ik in groep 2. Jammer, maar in groep 2 blijk ik de teleurstelling om te kunnen zetten in reeks van overwinningen, en één verliespartij. Voldoende voor plek 1. Met een futuristisch uitziende kurkentrekker en een fles wijn verlaat ik de Polderpoort.

Een ezel....

"Het is glad!" waarschuw ik het gezin, voordat ik de fiets bestijg richting werk.
Ik heb een slecht weekend achter de rug door de val van vrijdag. Zittend slapen, en veters laten knopen door mijn zoon... Het fietsen gaat wel, op- en afstappen een stuk minder. Vlak bij het werk slaat het noodlot voor de tweede maal toe; ik ga weer op mijn plaat. Ditmaal val ik naar rechts, gelukkig maar. Met een kapotte broek en knie ga ik aan het werk.

Op mijn gat

Het wil de laatste weken niet vlotten met de kilometers. Slecht weer en en een hardnekkig griepje houden de Baksteen af van lange ritten. Daar bovenop ging ik gisteren op mijn plaat. Dit resulteerde in een geschaafde knie en elleboog. Dat trekt wel weer bij, en heb ik weinig last van. Minder zijn de gekneusde ribben die elke beweging pijnlijk maken. Ik moet nog 100 km voor de 10.000 km, dat lukt met die ribben ook nog wel.

Spinnen VIII

Rob's Health Center in De Lier, waar ik door de weeks spin, heeft nieuw materiaal. Vandaag probeerden we die voor het eerst uit. Mooi spul, nog wel ff wennen.
Met de korte dagen in de winter is spinnen een welkom alternatief om toch aan de conditie te werken. Misschien vrijdag een stukkie buiten fietsen?

Spinnen VII

Viel niet mee om weer te gaan spinnen. Maar achteraf geen spijt van gehad. De conditie moet weer opgebouwd worden.

Puntverlies of puntwinst?

De derde competitiewedstrijd tegen medekoploper Nieuwerkerk stond op het programma. Op papier een sterk team, maar veelal nemen wij beide punten mee naar Vlaardingen. Niet vanavond! Al snel stond Martijn van der Vaart, aan bord 7, gewonnen. Zijn tegenstander verslikte zich in de opening en verloor een stuk. Martijn gaf na de partij aan dat het verzilveren van het volle punt hem meer moeite had gekost dan hij had gedacht.
Relatief snelle remises waren er voor Rene Mersch en Bas van Driel. Rene verloor hierbij zijn 100% status voor de externe. 3.5 uit 4 (inclusief beker) is echter ook niet slecht... Op dat moment zag het er naar uit dat we gingen winnen. Ron Burgerhout stond beter en de rest niet slechter. Maar toen bleek dat de werkelijke in Bart's hoofd een andere was dan op het bord. Hierdoor kwam een zwarte pion op f3, en was de matdreiging op g2 eenvoudig om de winst voor Cees Klein veilig te stellen. Nog geen man overboord, we stonden nu gelijk met nog 4 borden te gaan. Kees van der Weijden en ik speelden kort na elkaar remise. Nu kwam het aan op Ron Burgerhout en Cenk Ergen.
Ron had zijn voordeel ingeleverd en moest een eindspel T+P spelen. Hier zat niet veel muziek in. Cenk stond op dat moment slecht, zo niet verloren. Gelukkig durfde zijn tegenstander het niet aan om door te spelen in de korte tijd die hem restte. Ron kwam ook op remise uit, wat de 4-4 op het scorebord bracht.
Of dit ons het kampioenschap gaat kosten zal de tijd leren. Positief gedacht; het wordt nu wel moeilijk om nog te degraderen met 5 uit 3.

Artz

Naast het griepje waar ik de laatste weken mee worstel, wordt ik ook geplaagd door wat andere klachten. Het betreft arm en been aan linkerzijde. Sinds juni dit jaar loop ik te tobben met mijn knie. Op de fiets heb ik er gelukkig geen last van, maar met lopen en draaien wel. Ook loop ik al geruime tijd met een slijmbeursontsteking in mijn linkerarm. Sinds een paar weken nu ook een zere enkel. Voor dit laatste ben ik vanmiddag bij de huisarts geweest. Onderzoek aan de arts wees uit dat het botvlies waarschijnlijk onstoken is. Dit moet slijten. Ik heb nu ook een verwijzing om mijn knie door een specialist te laten bekijken.
Ouderdom komt met gebreken.....

Kxt met peren

Vandaag voor het eerst weer op Tirreno. Voel mij nog steeds niet fit. Echt lekker ging het dus niet, kxt met peren.... Na 29.5 km in 26 km/u was ik thuis. Misschien van de week nog een keer.

Basta T-Race I

Hoewel ik mij nog wat slap voel, en ook niet gefietst heb, toch een nieuwe fietsentry. Ik heb namelijk een nieuw achterlicht voor de racefiets gekocht. De Basta T-Race I.
Er is ook nog een type II, verschil is dat de laatste geen knipperstand heeft.
Als het lampje uit de verpakking gehaald is, moeten de 2AAA batterijen geplaatst worden. Hiervoor moet mbv een schroevendraaier het batterijencompartiment geopend worden. Verder worden er rubbers met plakrand meegeleverd om het verschil in zadelpen-diameter te compenseren.
Het achterlicht kan met behulp van een snelkoppeling bevestigd en losgemaakt worden.
Om mijn blog wat meer cachet te geven heb ik mijn eerste filmpje geupload naar youtube!

CHESS schakelt Overschie uit

Een ongemeen spannende avond! Terwijl de Polderpoort geteisterd werd door de elementen, werd de bistro verwarmd door de verhitte hersenen van Kees van der Weijden [bord 1], Bart Voogt [bord 2], Martin van der Hidde [bord 3] en René Mersch [bord 4].
Overschie had niet de minste spelers afgevaardigd, en wij waren wat verzwakt door het afzeggen van Ron.
Na een uurtje spelen stond Bart, in mijn ogen, in hogere zin verloren. Aangezien we op de andere drie borden geen duidelijk plus hadden, zag ik een vroege uitschakeling in het verschiet. Zelf had ik, met hulp van mijn tegenstander, het weer voor elkaar gekregen het bord in vuur en vlam te zetten. Dan speel ik op mijn best. Maar ik was nauwelijks hersteld van een griep en vermoed dat dit mij toch wel parten speelde in het warme speelhol. In ieder geval miste ik de sterkste voortzetting, en het vuur doofde uit naar een dood toreneindspel.

Na zwart's 10. ... Td8 had ik hier het sterke 11. Da4! Ik speelde het minder sterke Db3. Na 11. ... Pb4 gaf ik het openingsvoordeel maar geheel weg met Lb5+ terwijl 0-0 mij nog goede kansen gaf. Tijdens de partij was ik bang voor Lxh3 na de rokade.

Het eerste halfje stond op het scorebord.
Kees zag zijn poging om veilig op winst te spelen wreed verstoord. Een gepende loper op g2 deed hem de das om waardoor Overschie op voorsprong kwam.
Bas had zich gelukkig los geworsteld en stond zelfs op winst! Na wat ongelukkig verlies in de externe competitie wist hij nu zijn eerste punt te pakken.
Rene speelde een puike partij, zoals hij al het hele seizoen doet. Zijn tegenstander lukte het niet een serieuze koningsaanval op te zetten. René lukte het wel om gebruik te maken van wit's versnipperde pionnenstructuur. Met deze tweede winstpartij kwam de eindstand op 2.5-1.5 voor CHESS. Op naar ronde 2!

ma 10 nov CHESS 1898 - Overschie 1890 2½ - 1½
1. Kees van der Weijden 2026 - Albert Segers 2005 0 - 1
2. Bart Voogt 1867 - Han Smit 1950 1 - 0
3. Martin van der Hidde 1863 - D. Smit 1718 ½ - ½
4. Rene Mersch 1837 - Arnout van Kempen 1886 1 - 0

Eerste nul

Vanavond speelde ik mijn derde partij voor de interne competitie van CHESS. Na een remise tegen Ton Dulk en Bart Voogt, moest ik nu mijn meerdere erkennen in Kees van der Weijden. Mijn eerste nul dit seizoen, en hopelijk de laatste ;-)
In een Franse partij wisten we ons na 3 zetten al uit de theorie. Tijdens de partij dacht ik goede zetten te doen, na de partij bleken er een aantal mindere tussen te zitten. Heel logisch als je verliest. Vorig jaar verloor ik ook snel van Kees. Een angstgegner? Time will tell...