Bram en Baksteen

Het was middendelflanddag, en mooi weer! De Baksteen met zoon Bram achterop de Giant reden eerst richting Foppenplas waar de zus van de Baksteen een demonstratie gaf van "schaapherderen" met een Border Collie. Vandaar ging het naar de Broekpolder. Met het pontje voeren we naar de Kwakelweg om vervolgens richting het Woudt te fietsen. In het kleinste dorp van Nederland stond voetbal- en drinkmaat Dick die mij allerhande producten van de bij aan probeerde te smeren. Dat lukte hem aardig, ik kocht honing, pollen en drop. Vervolgens vergat ik het spul mee te nemen :-)
Op de terugweg werd Maasland aangedaan. Bij dienstmaat Arie werd een muisvriendelijke val opgehaald (zaterdag op zondag gelijk prijs: 2 muizen!), en toen naar huis. De 30 km werden in 19 km/uur afgelegd.

De Baksteen



Het Woudt

Reunie II

De foto's van Baksteen's B103 reunie zijn te bezichtigen op deze link.

Onderstaande foto toont de Baksteen op zijn duurste auto van de zaak ooit!
Van links naar rechts: Frank Smits (bestuurder), Bert van der Slik (lader), Jan Voskuilen (schutter), De Baksteen (commandant) en Lau van Vlokhoven(OPC).



De Baksteen

Fiets en voetbal

Voor de 6e achtereenvolgende dag sprong ik op de fiets. Aan het einde van de middag stond er weer een aardig briesje. Het zonnetje was niet te zien. Met zware benen maakte ik een kort rondje naar huis. De 28 km werden in 27 km/u afgelegd. De Baksteen was moe. Een slordige 2 uur later huppelde ik, met mijn voetbalvriendjes, weer achter een bal aan. De vermoeidheid werd na de wedstrijd weggespoeld met goudgele glazen bier. Bij thuiskomst vielen de luiken gelijk dicht. Vrijdag wordt een rustdag nam ik mij voor.....

Yes!

Met zware benen sprong ik vanochtend op de fiets richting werk. Deze week heeft de Baksteen reeds 300+ km onder zich weg zien glijden. Aangekomen zie ik nog twee scheurijzers staan; die van de Magneet (aka fietsvrind Ed) en Ruud. Ed had zijn slot om de paal gelegd, en om de .... paal! De fiets stond dus niet op slot. Al een hint dat het niet goed zat tussen Ed's oren.
Rond 12 uur sprongen we op onze metalen rossen en met onregelmatige tempowisselingen ging het richting Delft. Bij Schipluiden moest Ed bij het klimmetje passen, zou hij zich drukken? Bij de Kandelaar aangekomen reed hij echter in de volle wind kilometers op kop. Bij de klim over de A20 was het echter weer de Baksteen die als eerste aantikte voor de bergpunten. Maar hier zat Ed er dicht op.
Na de surfplassen ging het over de Zuidbuurt richting de Parallelweg. Hier kwam Ruud op kop en vertikte Ed zijn plekkie in de molen in te nemen. De spanning steeg, de meet kwam van lieverlee in zicht. Ruud bleef op kop alsmaar versnellen tot we uiteindelijk 45 km per uur reden. Ook op de Herenlaan gaf Ruud het tempo aan en fungeerde als de ideale knecht voor de Baksteen! Ik lachte en zwaaide naar Ed die zijn kans afwachte in mijn wiel. Op het moment dat Ed uit mijn wiel sprong ging ik de sprint aan en even bleef hij naast mij hangen. Nog meer kracht op de pedalen zorgde er voor dat hij gestaag naar achteren begon te glijden. Met een top van 54,7 km per uur sprong de Baksteen als eerste over de meet. Wat een onverwacht succes!
De 35 km werden in 31.1 km/u afgelegd.

Rat

Bij het verlaten van het DTO-pand was het snel duidelijk: er was veel zon en er stond veel wind! Baksteen sprong op zijn gepoetste Tirreno en voor de wind ging het richting Schipluiden. De fiets voelde wat zwabberig aan, en in de bochten leek ze wel uit te breken. Dit riekte naar een zachte/lekke band. Toch nog een piepklein lekje gereden tijdens Den Helder - Wateringen? Ik besloot op het gemakkie te fietsen. Bij Delft schoot een rat voor de fiets langs. Grappige beestjes, maar jammer voor hen dat ze schadelijk zijn in onze ogen... Even later besloot ik toch maar eens aan de achterband te voelen. Inderdaad, een bar of 3 zat er zo te voelen nog in. Geen zin in een bandvervang avontuur reed ik nog langzamer naar huis.
De 32 km werden in 24,5 km afgelegd. Des avonds werd de band geplakt. Baksteen twijfelde of de buitenband (na 4100 km) preventief vervangen moest worden. De hollandse zuinigheid gaf de doorslag. We proberen het nog een paar honderd km.

De Baksteen

Dienstreis Den Haag

Vandochtend had ik een afspraak in Den Haag. Gezien het drukke verkeer in het Haagse, besloot ik te gaan fietsen. Onder een donkere hemel reed ik heen op de Giant. Een slordige 2 uur later was de hemel open getrokken, en met een zonnetje kon ik weer terug naar het Maaslandse. (Henk, op de terugweg rèd ik doâh Rèswèk. Aldaah ben ik langs je âhwe hùisje gerède. Rèswèk is toch wel wat andars as Diere, toch?)Uiteindelijk werden er 55 km in 19 km/u afgelegd.

Vanavond werd ook de Tirreno van zand en andere ongerechtigheden ontdaan. Vervolgens werd ze gedroogd en haar ketting gesmeerd. Morgen een stukkie fietsen?

De Baksteen



Schuldig of onschuldig?

Traditiegetrouw

Rijden we (De Baksteen en wat collegae) in juni de duinentocht Den Helder - Wateringen. Vanochtend om 5 uur ging de wekker. Na een snelle hap en check of alles aanwezig was, sprong de Baksteen op de fiets om rond 5u50 bij Peter aan te kloppen.
Peet's zoon Lex is sinds enkele maanden ook "renner", en voor hem is dit de eerste grote tocht.
Gedrieen rijden we naar Wateringen, donkere wolken beloven niet veel goeds deze dag. Om 7 uur vertrekt de bus richting Den Helder, en de Baksteen probeert een uiltje te knappen. In Den Helder staat ook de Magneet klaar om zich aan te sluiten bij de tocht. Het is inmiddels 9 uur in de ochtend, en het gaat hoe langer hoe harder regenen. Tot Bergen, een km of 40, rijden we in de bagger. Gelukkig wordt het droog en in een leuke groep rijden we tussen de 27 en 30 km per uur. Eenmaal bij het Kopje van Bloemendaal blijk ik opeens te kunnen klimmen! Nog nooit zo makkelijk reed ik naar boven. Dat belooft wat voor de Mt Ventoux!
Lex, veruit de jongste deelnemer, moet nu gaan passen. Hij krijgt het zwaar, en in de duinen wordt hij geplaagd door kramp. We besluiten het rustig aan te doen. Het laatste uur gaat het wederom regenen, maar we ruiken de stal! Lex, van lieverlee hersteld, trekt in Wateringen als eerste aan de bel. Petje af voor deze knappe prestatie.
Na ontvangst van de herinnering gaat het huiswaarts. Baksteen en Magneet plagen elkaar met sprintjes op alles wat maar enigzins boven het maaiveld uitsteekt.
Moe maar voldaan schuif ik om 6 uur 's avonds achter de biefstuk.
Afstand totaal: 179 km in 24 km/uur.

De Baksteen

Eén nachtje slapen

En dan rijdt de Baksteen Den Helder - Wateringen. Liever gezegd Maassluis - Wateringen gevolgd door Den Helder - Maassluis :-)
Vanmiddag werden op rustige wijze de benen "gevoeld" ; 32 km in 26.5 km/u. Het voelde fris aan, dus morgen gaat de lange broek aan.

De fiets is schoongemaakt, nieuwe Lookplaatjes op de schoenen gemonteerd, proviand uitgezocht, banden nagelopen, zadeltas gecontroleerd en de kleren klaargelegd. Nu maar hopen op een wind in de rug en geen regen!

De Baksteen



Stadhuis Den Helder, vertrekpunt.

Reunie

De Baksteen heeft in zijn jonge jaren de dienstplicht vervult. Na een opleiding van 6 maanden tot Tankcommandant Leopard II, mocht hij "paraat" gaan in Duitsland (Seedorf). Na 20 jaar komt hij zijn oude tankmakkers weer tegen in Amersfoort. Een vreemde gewaarwording; de jongens van ong 20 zijn opeens kerels van 40 geworden. Om de een of andere reden kan ik het niet zo zien. Ik zie nog gewoon die koppies van toen, alsof de tijd stil gestaan heeft. Na de eerste bak koffie lijkt het al of we gisteren elkaar voor het laatst gezien hebben. De hele dag worden we geplaagd door het opborrelen van herinneringen welke klaarblijkelijk toch niet door overmatig drankgebruik vernietigd zijn. Al met al een leuke dag met hoge opkomst (21 van de 24 tankers zijn aanwezig).
Vanaf deze plek dank voor Bert en Frank voor het werk wat zij gedaan hebben om dit mogelijk te maken.



Tankers van het Bravo Eskadron B103 Seedorf lichting 85-5 & 85-6

Survival

Mooi weer, met net ietwat teveel frisse wind. Via Hoek van Holland reed de Baksteen solo naar Maassluis. Daar werd op de wielerbaan gezocht naar zoon Bram. Bram had de laatste "training" van MAHOROKAN, en deze was omgezet in een survival parcours. Leuk om naar te kijken. Helaas voor Bram kwam hij in close contact met de brandnetels wat zijn plezier aardig vergalde. Na ong een minuut of 15 vervolgde ik mijn tocht. Via Vlaardingen en Delft ging het via Schipluiden terug naar het werk. Daar hing alleen Peet's spijkerjack. Rugzak ingepakt en naar huis gefietst. Op de herenlaan stond de eenzame lepelaar weer. De 55 km werden in 25.5 km/u afgelegd.

Oude koeien uit de sloot halen

Zo luidt het spreekwoord. Baksteen zag echter, op weg van het werk naar huis, dat een kalf uit de sloot getrokken werd door Boer met Trekker. Natuurlijk ook vandaag weer veel wind. Op de Tirreno werden de 37 km in 27,5 km/uur afgelegd. Langs de Waterweg werd een strandloper(?) gespot.
As zondag gaan de Baksteen en de Magneet samen met collega Peter en zijn zoon Lex traditiegetrouw Den Helder - Wateringen rijden. Ruud viel af ivm rugklachten. Jammer... Hoe meer zielen hoe meer vreugd.

Nieuwe aanwas

Na wat aandringen de afgelopen tijd lukte het om een afspraak te maken met Aad. Vóór de afgesproken tijd van 8 uur hedenmorgen stond hij, incluis zoon Maarten, voor Baksteens deur te springen van ongeduld. Terwijl de Baksteen op zijn Tirreno sprong, reden de Verboontjes op hun brede banden fietsen. Resp een Giant voor Maarten en een Koga voor Aad. Voor de wind reden we richting Vlaardingen langs de Waterweg. Onderweg legde ik uit welke route we zouden rijden om aan de gewenste 40 km te komen.
Maarten ging een ietwat te hard naar Aad's zin, en waarschuwde hem voor de mogelijke gevolgen later in de rit. Vanaf de Waterweg ging het richting Vlaardingen en Schiedam, om langs de Kandelaar voor het eerst last te krijgen van de wind. Maarten bleef maar tegen mij aan kletsen, en zo hoorde zijn vader ook nog de oorzaak van zijn vele lekke banden :-)
Toen we linksaf sloegen richting Schipluiden, ging de neus de wind in. De Baksteen voorop met het tellertje op 23 km/u, Maarten in zijn wiel en deze weer gevolgd door Aad. Aad's kaarsje ging bij het bruggetje van Schipluiden uit. We besloten het rondje ietwat in te korten, ook al vanwege de vette regen die ons niet spaarde.

Eenmaal in Maassluis aangekomen bleken er 38,5 km afgelegd in 23,5 km/u.

De eerste stap is gezet! Op naar een zondagochtendpeleton! Petje af voor Maarten die nog duidelijk overhad aan het eind. En natuulijk ook voor Aad voor zijn eerste 40 km na 3 jaar?




De Baksteen

Reserve-Ed

Lekker weer om een stukkie te fietsen. Dat dacht collega Ruud ook. Ed was te laat naar zijn bedje gegaan en was met de auto naar het werk gekomen. (Jammer dat Op de Fiets Werkt Beter niet door DTO ondersteund wordt). Ruud en ik gingen derhalve "intervallen". Tenminste dat was Ruuds plan. Op de Gaag ging echter gelijk het gas erop en met 40 km/uur reden we kop over kop richting Delft. Via Delft naar de Kandelaar, en daar werd al wat minder overgenomen door Ruud. Ik voelde mij sterk, en bleef als een Reserve-Ed aan kop rijden. Toen we bij Schiedam het gas er even af haalden liet Ruud doorschemeren dat ik toch wel hard reed. Was dit virtueel zand? Enfin, het gas ging er wederom op, en na lang kopwerk van mijn zijde nam Ruud op de Zuidbuurt met 37 km/uur over. Oef, dat deed ff pijn! Het virtuele zand waar ik net over sprak begon vaste vorm aan te nemen. Werd ik uitgewoond om vervolgens op de Herenlaan de virtuele deksel op mijn fraaie neus te krijgen? Zeker na de opmerkingen "Ik heb de benen niet vandaag!". Tsja, goede raad is duur, maar ik voel mij nog immer sterk. Als eerste draaide ik de Herenlaan op, en begon het tempo van lieverlee te verhogen. Vanaf mijn "sprintpunt" deed ik er nog een schepje bovenop. Daar reed de Baksteen 40 km/uur en verhoogde dit tot 49 km/uur. Dat Ruud de strijd bij 40 km/uur al opgegeven had was mij toen nog niet bekend.
Wij deden het rondje van 34 km in bijna 31 km/uur gemiddeld.
En Ed? Ed was maar wat blij dat ie er niet bij was!

De Baksteen

PING!

Na werktijd werd onder een zonnetje en koude wind een ommetje naar huis gemaakt. Fietsvrind en collega Ed had zich bij dit ommetje aangesloten en gezamenlijk reden we richting de Kandelaar. We begonnen rustig, dit was ook de intentie van de tocht, maar van lieverlee werd er harder en harder gereden. Klinkt bekend? Gelukkig niet zo hard als vorige week, maar hard genoeg! De Baksteen zat op zijn Schicht II en kon de jonge MetGazelle van Ed goed bijhouden. Kop over kop ging het richting viaduct over de A20. Net na een haakse bocht zette ik aan om snelheid te maken. PING! hoorde ik, en wist gelijk wat er aan de hand was. "Het kransje?" vroeg Ed. "Nee een spaak." antwoorde ik teleurgesteld. Ed's gezicht vertoonde direct een grimas als was hij net wakker geschrokken uit een natte droom. "Dus dat betekent dat ik gewonnen heb?" vroeg hij, terwijl het ouwemannenkwijl langs zijn linkermondhoek naar beneden droop en ik achter zijn bril zijn rechterooglid zag trekken van spanning. "Tuurlijk!" antwoorde ik, bang voor zijn reactie als ik dit zou ontkennen. In een gezapig tempo werd de tocht vervolgd.
De 29 km/u gemiddeld die op de teller stonden liepen van lieverlee terug naar een dikke 28 gemiddeld bij thuiskomst. Er werden 32 km afgelegd.

De Baksteen

Onder een plaatje van de kwijlebal aka De Helderse Magneet.
Let u op de vermoeide gelaatsuitdrukking na het rijden van een pleziertochtje!

Errug kort rondje

Na werktijd op de Giant gesprongen, via Oranjesluis (zie plaatje) naar huis. Geen benen, geen tijd en ietwat fris. Een 15-tal kilometers slechts... Maar dat is altijd meer dan de concurentie ;-)

De Baksteen

Guppies

De wekker was niet gezet, maar rond een uur of 8 rolde ik uit bed. Op het gemakkie ontbeten en even voor negenen sprong de Baksteen op de Tirreno. De benen voelden idioot zwaar aan, en pas na een km of 15 trok dit gevoel wat weg. Echt super zouden ze niet meer worden...
Via Lickebaert, Vlaardingen, Schiedam, Kandelaar, Schipluiden, Maasland, Oranjeplassen ging het weer naar huis. Er werden 45 km in 27,4 gemiddeld afgelegd.
Het zwanengezin werd weer aan de Woudweg gespot, langs de golfbaan in Schipluiden werden 2 scholeksters gesignaleerd. De Herenlaan werd als extra meegepikt om te kijken of de lepelaar er nog lepelde. Niet dus.
Het was schitterend weer met zon en redelijk weinig wind. Onderweg, bij de Kandelaar, kwam de Baksteen nog wat groepjes jonge rennertjes tegen. Deze guppies, waarvan de jongste zo'n jaar of 10 was, reden onder begeleiding van wat oudere renners in een aardig tempo rond. De Baksteen keek jaloers naar dit ontluikend talent.....

Auto

Vandaag stond in het teken van de auto. Baksteen verkocht zijn Nissan Primera en kocht een Ford Focus Wagon (Die onopgemerkt bleef voor fietsvrind Ed welke toevallig in zijn 106 vóór de Baksteen reed. Werd hier weer traditiegetrouw het wiel van de Magneet gezocht?) Dit nam al met al een fiks deel van de dag in beslag. Mede hierdoor, Baksteens conditie (hoestje, hoofdpijn), de vette wind and last but not least de Giro, besloot hij de fietsen op stal te laten. Voor de buis derhalve!
De Giro etappe was ook zeer de moeite waard. Petje af voor Simoni, en toch jammer dat ie net een halve minuut te kort kwam. Met de snelheid die die jongens op onverharde weg naar boven rijden, rijdt de Baksteen naar beneden.....
Hieronder het plaatje van de gereden kilometers in 2005 tot nu toe. Afgelopen week bijna de 300 geraakt.

Zwanen en Lepelaar

Vanochtend bracht de Baksteen zijn kinderen naar school. Reeds in vacuumtenue en op de Tirreno, dus op deze mooie dag kon hij er direct vandoor. Het was reeds warm, dus het tempo laag. Dus ook meer kans om notie te nemen van de wereld om je heen.
Langs de Waterweg ging het naar Hoek van Holland en door de duinen naar Kijkduin. Vervolgens via tegelpaden naar Wateringen en Delft. Daar werd Baksteen's reguliere rondje weer opgepikt. Via de Kandelaar ging het via Schiedam, Vlaardingen en Lickebaert naar huis. Er werden 76 km gereden in 26,8 gemiddeld.
Onderweg werden buizerds gespot bij het Bos bij de Oranjeplassen. Bij Delft een zwanennest, bij Vlaardingen een zwanenstel met kuikens, langs de waterweg een squadron vliegende zwanen, een fraai gezicht! O ja, gisteren eindelijk de lepelaar gespot, langs de Herenlaan.

De Baksteen

Gefopt

Vanochtend gingen Peter, Ruud, De Magneet en De Baksteen op pad. Snel bleken Peet's benen nog moe van zijn weekend inspanning. Dit resulteerde in een ingekort en rommelig gereden rondje. Op de Parallelweg richting Herenlaan werd er zenuwachtig gereden; Ed probeerde 2x weg te komen, maar ik kon dit gaatje dichtrijden. Ook Ruud's eerste poging bleef zonder gevolgen. Toen hij echter weer aanzette had ik niet de benen om het gat nog eens te dichten. Ik liet het lopen waarna Ruud en Ed handje in handje over de meet gingen. De 34 km werden in 28.5 km/u afgelegd.
's Middags stond er beduidend minder wind dan in de ochtend, zodat de Baksteen besloot een ommetje naar huis te maken. Op het gemakkie werden een 30 tal km weggeduwt.

De Baksteen

Gejakker

"Woensdagochtend doen we een rondje!" werd er op de afdeling afgesproken. Ed en ik waren vandaag ook met onze Gazelles dus besloten wij, ter voorbereiding op het gejakker van morgen, op relaxte wijze via de Kandelaar huiswaarts te rijden. Rond half 5 sprongen we op de fiets, en met een hele vette wind in de rug vlogen we naar het noorden. Bij de Kandelaar aangekomen bleek de wind niet alleen in de rug erg vet. Kop over kop ging het dik dertig richting Schiedam. Hier ging het even wat rustiger, tot we de Woudweg indoken richting Vlaardingen. Wederom werd er tegen de wind 30 tot 32 km/u gefietst. Nu begon ik toch het initiatief aan Ed te laten, zijn conditievoorsprong werd van lieverlee duidelijk. Achteraf bleek ik ook (te) ver in het rood gereden te hebben. Een max hartslag van 204 gaf de meter bij thuiskomst aan. Enfin, Ed bleef maar doorgaan en ik had hoe langer hoe minder de benen om over te nemen. Natuurlijk werd dit door Ed uitgelegd als "sparen voor morgen". En ik dacht dat ik sterk was :-)
Nou ja, dat ben ik eigenlijk ook wel als je nagaat dat we de 33 km in 29,8 gemiddeld aflegden. Zeker als je bedenkt dat het tegen windkracht 6 liep gedurende ons rondje (zie plaatje) Alleen Ed is nog sterker... En als dit een rustig rondje naar huis was, hoe moet dat dan morgen als er zeker gejakkerd gaat worden?

Met het gezin

Rond de klok van 11 uur reed het hele gezin Baksteen een rondje Maasland-Foppenplas-Broekpolder-Maassluis. Door de harde wind viel er weinig fauna te spotten. Bij de Zuidbuurt was het dan eindelijk raak, een Grutto Gezin en wat Kievitten. Helaas waren we de camera vergeten....
De 17 km werden in 14 km per uur afgelegd. De Baksteen besloot zijn eigen rondje maar niet te doen vandaag. De wind nodigde niet uit...

In vorm?

De beenspieren protesteerden flink toen de Baksteen vanmiddag zijn Tirreno besteeg. Dat rennen achter een balletje aan afgelopen donderdag, gevolgd door het flink innemen van geel vocht met witte kraag, doen mijn spieren geen goed zo lijkt het. Toch komt er langzaam maar zeker weer gang in als ik mijn rondje wegtrap. Het weer was vandaag goed. Wel werd ik onderweg overvallen door een korte edoch krachtige regenbui. Ook stond er weer meer wind dan gewenst. Dit alles mocht Baksteen's pret niet drukken! De benen veranderden van lieverlee van pijnlijke stelten in een soepel lopende motor die mij met flinke vaart door het landschap liet ploegen. Zelfs tegen de wind werd kilometers lang boven 32 km/u gekoerst. Een afgetrained ogende fietser werd ingehaald en was een km of 2 tot wieltjeszuigen gedoemd! Zo'n 100 meter nadat hij voor het eerst de kop overgenomen had, moest hij "opeens" linksaf, een incourant straatje in. Jaja.... De 43 km werden uiteindelijk in 29.2 km/u afgelegd. Een echt goede dag derhalve, dit smaakt naar meer!

Baksteen's nieuwe uitdaging? :





De Baksteen

Op dreef!

De baksteen is op dreef. Er werden vandaag weer 45 km afgelegd op de Tirreno. Gemiddeld werd er 28.2 km/u gekoerst. Minder wind dan eerder deze week, en ook de temperatuur loopt wat op. Van lieverlee wordt het echt fietsweer! Ook wordt onze held langzaam maar zeker een echte vogelaar. Vandaag werden o.a. een scholekster, een kievit en zwaluwen gespot.
Morgen moet er gevoetbald worden, en er staat een autorit richting Den Helder in de planning, dus mogelijk geen rondje fietsen. Maar dat zien we morgen wel :-)

De Baksteen


De Scholekster

Waar blijft de zomer?

Natuurlijk duurt het nog ff voordat het officieel zomer is, maar het is nog immer veel te koud voor de tijd van het jaar. In zijn winterhansop ploegde de Baksteen op De Blouwe Schicht II richting Delft. Vandaar richting Vlaardingen en naar huis. De 27 km werden in 28.4 gemiddeld afgelegd waardoor ik op tijd was voor een warme bak soep met broodjes. Onderweg, bij Delft, hing een klein vogeltje , wat lijkend op een stern, een meter of 2 stil boven een plas water. Opeens dook ie het water in, hopende op een lekker visje. Zonder vangst kwam het beestje echter weer boven. Rara wat is dit voor vogel? Wat zijn we toch bevoorrecht dat we internet hebben! Na een googletochtje vond ik deze vogelaarssite met hoogst waarschijnlijk het betrapte beestje.
Verder vond ik de site van Dutchbirding met plaatjes van vogels die je niet in Nederland zou verwachten maar wel degelijk gespot zijn.

Pinksteren

Lekker zo´n vrije maandag. Veel te laat naar mijn bedje gegaan zodat er pas tegen 11 uur een start gemaakt werd met een rondje op de fiets. Nagenoeg hetzelfde rondje als gisteren, met als extra de lus boven de Kandelaar. De 52 km werden door Baksteen en Tirreno in 27 km-u afgelegd. Peter K vertelde gisteren dat de Nijlgans een aardige plaag was in onze streek. Zag er nog één overvliegen, prachtig! Ook voor een plaag.

De Adelaar uit Pernis

Na wat geklus op zolder was er gelukkig nog wat tijd voor een rondje. De batterijen van de GPS waren op, dan maar zonder het rondje is onderhand wel bekend. Baksteen en Tirreno vertrokken rond de klok van 3 uur. Via de Lickebaert naar Vlaardingen, Schiedam, Kandelaar naar Delft. Daar werd ik ingehaald door een ligfietser die met een roeibeweging van benen en armen zijn voertuig met een vaart van 35 km/uur voortbewoog. De Baksteen vloog in zijn zog, maar na een meter of 30 sprong een skater (met een capuchon over zijn bolletje!!) onverwacht naar voren. Ternauwernood bleven we op de been. Ik liet de ligfietser lopen om te gluren hoe het afgelopen was met de skater, die wel op zijn reet gevallen was. Gelukkig leek dat mee te vallen. Tsja, het is goed oppassen met mooi weer. Druk, en veel zondagsrijders....
Na de brug over de Vlaardingse Vaart zag ik in een ooghoek De Adelaar uit Pernis samen met de Pelikaan uit Schiedam staan. De eerste, een trouwe lezer van Baksteen's weblog, is niemand anders dan Peter Kemner (webmaster van de Charlois Europoort site). De Baksteen kneep in de remmen, en binnen no-time werden elkaars fietsen bewonderd, en koetjes en kalfjes uitgewisseld. Na een kwartier van slap geouwehoer gingen de heren richting het Jaagpad langs de Vlaardingse Vaart, en de Baksteen richting Waterweg en naar huis.
Lekker zonnetje, koude NW wind weer net ff te hard voor het mooi. De 43 km werden in 27.2 km/u afgelegd. 2500 kcal werden verbrand.
Ook de entries van vrijdag en zaterdag van de weblog aangemaakt.



De Baksteen

Operatie Schicht

Een groot deel van de dag ging zitten in het slopen van de Blouwe Schicht I en het optuigen van de Blouwe Schicht II. Het stuur en zadel werden verlaagd naar het nivo van Schicht I, het ligstuur en km teller gemonteerd, voorwiel van Schicht I geplaatst, pomphouder onder bidonhouder gezet en als laatste werd een spatbord gemonteerd. Aan het eind van de dag sprong de Baksteen op Schicht II voor een testritje en legde 16 km af. De Baksteen hoopt nog jaren plezier te hebben van deze nieuwe vriendin!

De Baksteen

Vrijdag de 13e

Deze vrijdag was zo slecht nog niet. Na het avondeten reden Bram en Baksteen met de automobiel richting Alphen aan den Rijn. In deze stad werd de aangekochte neue Schicht opgehaald. Bram merkte al snel de verschillen op; ander stuurlint en zadel.
De eerste nacht mocht ze binnen staan, bij gebrek aan stallingsruimte in de schuur.
Baksteen en neue Schicht keken uit naar de dag van morgen....

Koud in Mei

Gisteren, rond 4 uur in de middag verlieten Tirreno en Baksteen het pontje wat op Rozenburg aangekomen was. Er waren toen al een km of 7 gefietst vanaf het werk naar huis. Thuis de bidons gevuld en wat koeken voor onderweg weggestopt. Het weer zag er goed uit, een koude wind uit het noordoosten en af en toe kwam het zonnetje door. Lekker maar ietwat fris vond de Baksteen. Vanaf Rozenburg ging het naar het volgende pontje te Hekelingen. Vervolgens het lange eind naar 's Gravendeel. Hier werd onze held met twee omleidingen geconfronteerd wat enigzins ophield. Na de Kiltunnel ging het stuur in zuidelijke richting. De wind toevallig ook. De laatste kilometers naar Breda werden dan ook met warm gevoel in de onderbuik, over zoveel geluk, afgelegd.
In Breda kon gelijk aan tafel geschoven voor de warme prak. Jammie! De jarige Lois liep groos in het rond :-)
De 80km verdampten in 27 km/u gemiddeld.

Hieperdepiep!

Morgen is nichtje Lois jarig en gaat de titel "tiener" dragen. Hier gaat mijn gezinnetje natuurlijk ook langs. De Baksteen gaat vanuit het werk richting Breda. Op de fiets natuurlijk. De wind staat goed, en de voorspellingen kwa weer zijn ook OK!

In de tussentijd draait de Giro door.... Met een Hollander in de bergtrui :-)

Week 17 & 18 2005

Na de voorspelde dip in week 16 en 17 zit de Baksteen weer op een normaal gemiddelde. Dit gemiddelde doortrekkend, rijden de Baksteen en zijn rossen een slordige 10.000 km dit jaar.



De Baksteen

Plaatje

Hier de route van gisteren.

Moederdag

Na 's ochtends Lilian in de watten gelegd te hebben, ging de familie richting mijn moeder op visite. Na wat koffie en taart drukte ik mijn snor om mij in het wielertenue te hijsen. Gezien het weer werd dit lange broek en trui én de winterhandschoenen. Rond half twee vertrokken Baksteen en Tirreno richting Berkel en Roderijs, Berschehoek. Vandaar werd Rotterdam in gedoken en ging het langs de Rotte richting Kralingse Bos en dook de Brienenoord op. Gelukkig stond de wind NW, en had ik haar het grootste deel mee. Maar koud was het wel! Vanaf de brug ging het richting Dordrecht, een fraai geasfalteerd fietspad. Bij Hendrik Ido Ambacht de Noord over. Staat de brug open! En, lieve lezertjes, de Baksteen heeft niet zo veel op met hoge bruggen, zeker niet als ze open staan. Na een paar minuten kan de rit vervolgd worden, en is het nog slechts een minuut of 10 naar schoonmoeders. Ook hier wordt wat taart weggewerkt zodat de verbrande Kcal's weer aangevuld zijn :-)

De ong 65 km werden in 27 km/u afgelegd. De wind, kracht 4 a 5 kwam uit het NW

Avifauna

Nadat Ed en ik zondag weer eens langs Avifauna gereden waren werd het eens tijd om met het gezin de binnenkant van dit vogelpark te aanschouwen. Het was de moeite waard Ed!

Zwanen, zwanen en nog eens zwanen

Vanmiddag rond 12 uur maakte ik een vertrouwd rondje. Ik was maar wat blij dat ik een lange broek en shirt met lange mouwen aan had getrokken. Er stond weer een aardig windje (kracht 4 schat ik) en de temperatuur kwam net boven de 10 graden uit.
Bij het aanzetten protesteerden wat spieren zodat ik besloot wat rustig aan te doen.
Eerst tegen de wind in naar de Stormvloedkering aan de Waterweg. Vandaar voor de wind richting Vlaardingen. De zwanen zijn ook weer terug, tientallen zwommen in de Waterweg op zoek naar wat lekkers. Dit gold ook voor de aalscholvers, hier kwam ik ook nog een handvol tegen. De snelheid lag flinke stukken boven de 35 km/u en soms zelfs meer dan 40 km/u. O ja, ik zou rustig aan doen... Tegen de wind in lag het tempo trouwens beduidend lager, zo rond de 25 km/u.
Van Vlaardingen naar Schiedam, Kandelaar, Delft en Maasland. Weinig volk op de weg rond dit tijdstip zodat ik weinig in de remmen hoefde. Uiteindelijk werden er 55 km afgelegd in 27,5 km/u.

Theofiel Middelkamp

Gisteren hoorde ik van het overlijden van Theofiel Middelkamp. De eerste Nederlander die ooit (1936) een etappe in de Tour de France won. Ook de eerste Nederlander die wereldkampioen werd, in 1947.

Je kunt op deze link klikken voor een NOS reportage over en met Theofiel. Mooi figuur.

Eindelijk 100+

's Ochtends om 8 uur reden de Baksteen en de Helderse Magneet richting Alphen aan den Rijn. Gezapig tempo en wind veelal schuin mee was ons deel. Al rijdend door ons mooie kikkerlandje werden weer wat vogels gespot. Gelukkig kent Ed een hoop van die beesjes, mijn kennis op dat gebied schiet duidelijk te kort. Aangekomen in Alphen werd de opvolger van de Blouwe Schicht bezichtigd. Baksteen's hart begon sneller te kloppen en de koop werd gesloten. Tientje onder de vraagprijs, das mooi de benzine wanneer de neue Schicht opgehaald moet worden. Woensdag misschien?
Op de terugweg moest wat wind overwonnen worden. Toch werd er weer flink gekoerst, vooral door de Magneet die toch redelijk 30 kan trappen windje tegen. Het gemiddelde liep van 26,2 op de heenweg op tot 27,4 km/u voor de 125 km totaal. Bij thuiskomst liepen er 1,5 liters water naar binnen en had ik een uurtje nodig om te herstellen.
Na een km of 80 had ik het nm al knap zwaar. Enfin, de ban is gebroken, op naar meer 100+ km. De Tirreno, overigens, schoot door de 3000 km heen.

Vitamine C

Gisteren is de Baksteen met een kuur van Vitamine C begonnen. Eea nav een artikel in het AD magazine waarin het als een wondermiddel tegen allerlei kuren wordt beschreven. Vanochtend werd ik wakker met een dikke keel... Rara hoe kan dat?

4x Gazelle

Vanmiddag reden 2x Primavera, 1x Vuelta en 1x Tirreno vanaf het werk een rondje. Deze Gazelles werden door respectivelijk Ed, Ruud, Peter en De Baksteen bereden. Na wat kilometers warmdraaien kwamen we bij de Stormvloedkering aan. Hier wist ik Ed bijna te verschalken in de klim. De laatste centimeters waren helaas te veel voor mij. Toch stemde mij dit tevreden, ik voelde mij sterk, niet super maar gewoon sterk.
Dat was wel nodig want er stond voor de verandering een vette wind. Vele kilometers, tot aan Vlaardingen, lag het tempo onder de 30 km/u door deze wind. Toen de draai in noordelijke richting gemaakt werd, vloog het tempo omhoog. Zo kwamen we langs Vlaardingen, Woudweg en ging het richting Delft. Peter, als enige zonder de lange broek en lange mouwen liet zich nu regelmatig aan kop zien terwijl Ruud het ietwat af liet weten. Het meeste werk kwam echter uit de benen van de Magneet en Baksteen.
Bij Delft ging het weer met de neus de wind in. Het tempo bleef echter redelijk hoog.
Bij Schipluiden, op Ed's bruggetje, wist ik Ed te foppen door als een idioot over hem heen te gaan. In wat rustiger tempo ging het naar de Herenlaan. Hier trok Peter de sprint aan voor ..... hemzelf! Onbewust waar de meet lag had hij deze reeds gepasseerd. Eindelijk een welverdiende streep achter Peets naam!
De 51,4 km werden in 29,7 km/u afgelegd. Max hartslag 180, en een veel te hoog gemiddelde van 159... Terwijl de collegae weer aan het werk gingen reed de Baksteen gezapig met een ommetje van 28 km naar huis. Dit in 25,2 km/u.

Ze is terug

Vanmiddag heb ik de Gazelle Tirreno weer opgehaald. Ze zag er weer als nieuw uit. Niet alleen te danken aan mijn eigen poetswerk maar ook het werk van Edwin die haar liefdevol onderhanden heeft genomen. De Baksteen denkt na over een tochtje deze week, en houdt de vingers gekruist voor mooi weer.

Week 16 2005

Niet veel deze week, slechts 200 km, komende week waarschijnlijk nog minder.
Het aantal km tot nu gemaakt heb ik geextrapoleerd naar een heel jaar. Dit zou uitkomen op 10225 km.

Weekendje weg

De Tirreno staat bij Cees Boer. As maandag is ie klaar. Gelijk maar een nieuw tasje gekocht, nu echter maat L ipv M. Ik sleep nu eenmaal graag veel mee :-)
Dit weekeinde geen kilometers, het gezin gaat naar Mechelen (B) een kado van John & Marleen. Waarvoor dank!
Morgen de update van de gereden kilometers.

De Baksteen


Tijdelijk onderkomen Tirreno

Poetsen

Vanmiddag heeft de Baksteen de Tirreno onder handen genomen. Ze moet naar de fietsenmaker voor een servicebeurt. Naast deze beurt moe(s)ten er nog wat additionele zaken gedaan worden;

- Stuur iets hoger (tegen lage rugklachten)
- Slag uit achterwiel
- Nieuwe voorband
Deze heb ik zelf vervangen, de originele band was nog niet versleten maar er zat een lelijk gat aan de zijkant wat een mogelijke klapband kan veroorzaken.
- Nieuwe zadeltas
Hier ga ik mij nog ff in verdiepen, de huidige is eigenlijk te klein voor het spul wat ik mee wil slepen en scheurt derhalve uit.

De Tirreno staat er weer blinkend bij, en dat maakt de Baksteen blij.
De Baksteen zelf maakt zich op voor een fietsloos weekeinde.

De Baksteen

PS. In de schuur kneep ik nog even in de achterband van de Schicht die nog immer in Baksteen's bezit is. Hard genoeg om zo op weg te rijden.....

Alles weer bij het oude...

Vanochtend om 7 uur pikte ik Ed op. Gezamenlijk reden we naar het werk alwaar de werkkleding achtergelaten werd, en we sprongen op onze Gazelles voor een rondje. Via Hoek van Holland kwamen we weer bij de pulk aan. Ditmaal was alles weer bij het oude. Ed reed soepel naar boven en liet mij het uitzicht op zijn billen.
Richting Maassluis wekten wij de interesse van een, op een paard gelijkende, hond waardoor er in de remmen geknepen moest worden. Via Vlaardingen ging het richting Broekpolder. Bij de klim over de A20 kreeg ik een dip, en reed vervolgens wat meer in het wiel van Ed dan andersom. Eenmaal bij Delft aangekomen ging het voor de wind richting Schipluiden. Bij de brug over de Vlaardingse Vaart ging Ed er vandoor, en ik had niet de benen om het in te halen. Met 35 op de teller werd het elastiek langer en langer.... Geen eindsprint derhalve. Het wordt tijd dat er meer volk mee gaat rijden! Combines vormen en zo! Enfin alles is weer bij het oude. De Baksteen gaat een zwaar seizoen tegemoet.

Er rolden 59 km onder de wieltjes door in een gem van 29 km per uur.

De Baksteen

Ed bergop geklopt

Ed en Baksteen reden een kort rondje vanaf het werk naar huis. Ed, belast met een paar blubberbenen van de Amstel Gold Race, moest er op de pulk bij de Stormvloedkering aan geloven. Eenvoudig hield ik de Helderse Magneet achter mij in de klim. Aangezien de Baksteen niet kan klimmen (je heet niet voor niets De Baksteen!) komt dit eigenlijk niet voor. Waarschijnlijk moet ik hier lang op teren...
De 20 km werden in gezapig tempo afgelegd....

De Baksteen



Hennie Kuiper wint de etappe op de L´Alpe D´Huez in 1977

Week 15 2005

Het aantal km blijft ietwat steken rond de 240 de laatste weken. Deze en volgende week heb ik helaas weinig tijd, dus het zal wel terugvallen ben ik bang.

Ik hoop dat Eric Dekker betere benen heeft

dan de Baksteen vandaag tijdens de Amstel Gold Race. Mooi weer, weinig wind maar ook weinig goesting om te fietsen. Toen de Baksteen uiteindelijk rond kwart voor 10 op de Tirreno stapte, bleek waarom. De benen waren bagger. Met moeite werd er rond de 27 in het uur gereden. De geplande 80 km werden ingekort tot 42,5. Het gemiddelde 26,5 km/u. Zonde dat je niet vooruit komt op zo'n mooie dag....
Onderweg kwam de Baksteen collega Ruud tegen, die in tegengestelde richting zijn rondje maakte. Ook neef Dylan werd op de Gaag gespot, waarschijnlijk net klaar met werken.

De Baksteen

Uitgespeeld

Gisterenavond speelde C.H.E.S.S. haar laatste wedstrijd van het seizoen. Een gelijkspel zou voldoende zijn om zeker niet te degraderen. Bij vette winst zou de tweede plaats gedeeld kunnen worden. We moesten tegen de hekkesluiter, en een grote overwinning werd verwacht. Net als bij voetbal, waar Feijenoord kan verliezen bij Den Bosch, is ook bij schaken de bal rond. Gedurende de avond leek het er zelfs op dat we zouden gaan verliezen. Uiteindelijk bleek dit mee te vallen en wonnen we met 5-3. Zelf verloor ik een gewonnen partij, door in tijdnood een toren kado te geven. Dit betekende mijn eerste verlies in de externe dit seizoen.


Stand in de klasse 1b der RSB
Persoonlijke uitslagen


Op het fietsfront is er ook nog wat te melden: Fietsvriend Ed heeft de Amstel Gold Race (250 km!!) gereden. Een knappe prestatie, en wel verdiend na veel trainingsarbeid. Een uitgebreid verslag (hoop ik) is binnenkort te lezen op zijn weblog.

Lentezon???

Gisteren was het schitterend weer, vandaag zou er wat buitjes kunnen vallen. Het werd er één, maar dan zeer langdurig! Matige wind was ook voorspeld.... Kracht 4 was het zeker! In ieder geval ging de baksteen met een ommetje naar huis. Thuis aangekomen was alles een bonk modder, de Tirreno en De Baksteen incluis.
Eérst werd de fiets schoon gemaakt, toen het fietstasje en uiteindelijk kon de Baksteen zijn bilnaad van modder ontdoen. Er werden slechts 28 km in 26 km/u afgelegd. Morgen mogelijk wat meer kilometertjes?

De Baksteen

In het zonnetje

Op deze fraaie lentedag reden Baksteen en zijn Tirreno ongeveer hetzelfde rondje als zondag. De oversteek bij de Kandelaar werd echter niet gemaakt. Dit resulteerde in een afstand van 63 km welke in 28km/u werden afgelegd. De wind was ietwat te straf (kracht 4) en te koud om het een perfecte dag te maken, maar na de nattigheid van zondag mogen we niet klagen. Onderweg 3 torenvalkjes gespot, een brand in de Botlek en flink wat politie langs de A20.

De hamvraag van vandaag: Is Ed's fiets op tijd klaar voor de AGR???

De Baksteen

Herfst?

Ik koos het minst gunstige tijdstip voor een rondje vandaag. Door tegen 11 uur vanochtend te starten heb zo'n beetje alle nattigheid die viel kunnen ervaren. Ook stond er weer een gemeen windje, kracht 4 a 5. Toch had ik goesting en besloot een aardig stuk te fietsen. Na een rondje Kandelaar van bijna 70 km reed ik weer langs het Lickebaertbos, klaar voor nog een klein rondje. Na 75 km reed ik echter lek, en na een stop van ong 18 minuten hield ik het voor gezien. Na 78 km in 27 km/u werd de Tirreno schoongemaakt. Nadat de Baksteen ook zijn billen van modder had ontdaan, kon Parijs - Roubaix bekeken worden. Heeft die Boonen al een bijnaam vraagt de Baksteen zich?

Week 14 2005

Na een voortvarende start aan het begin van de fietsweek, (deze start bij de baksteen op de zaterdag) kakte het volledig in in de tweede helft. De 300 km werd derhalve niet gehaald.

Vandaag wel 2x Continental GP bandjes met 2x binnenband gescoord bij BikeTotaal.

Alweer een lentebui?

Des middags werden de hemelpoorten open gezet. Aangezien dit ook voorspeld was had ik op voorhand de racefiets thuis gelaten. Het werd derhalve woon-werk verkeer op de Giant. En waar heb ik die regenbroek toch gelaten???

Kruidvat

Om 9 uur vanochtend stond de Baksteen voor het Kruidvat te wachten tot de deur open ging. Dinsdag is de dag van nieuwe aanbiedingen, en daar moet je snel bij zijn. Zeven minuten later verdween de Baksteen weer met een wielerjack, wielerbroek en sportbril. 's Middags werden deze spullen uitgetest en goed bevonden. Alleen de zeem van de broek is vrij dun en derhalve niet geschikt voor de grote tochten. Hiervoor zal ik nog een comfortabele broek aan moeten schaffen.

De 37 km werden in 27,6 gem afgelegd. Er stond een vette zuidwester kracht 4 a 5 schat ik zo. Dit belette een zwaan overigens niet een landing te maken met de wind in de zij. Fraai zo'n KLM reclame maar dan in het echt. Maak je in de auto niet mee!



De Baksteen

Week 13 2005

Op naar de weken met 300+ !

De Baksteen

Shadow on the Sun

Vroeger, toen de Baksteen nog een IJsselsteentje was, werden er in de ouderlijke Kadet wel eens lange ritjes gemaakt. Samen met broers en zussen werden dan luidkeels liedjes van de Beatles en andere topbands uit de 60ies en 70ies gezongen. Een radio hadden we niet, maar op deze manier hadden we een hoop lol én muziek in de auto. De Baksteen moest daar aan denken toen hij vandaag met vrouw en kinderen van Gorinchem naar huis reed. De CD speler hoestte Audioslave uit, en het gezin zong luidkeels mee.
De heenweg werd er niet gezongen, tenmiste niet door de Baksteen. Deze was nm op de fiets gestapt om de rit pedalerend af te leggen. Ik besloot de kortste route te nemen, dwars door Rotterdam. Tot Papendrecht was het bekend terrein, maar ook het laatste stukje was niet echt lastig. Je rijdt nagenoeg het hele stuk parallel aan de A15. De 62 km werden in dik 25 km per uur afgelegd.
Arie, waar wij op visite gingen, probeerde mij te lijmen om een tochtje IJsselmeer te doen van 280. Nu is de Baksteen makkelijk te lijmen voor dit soort tochtjes. Als het niet met de vakantie in de weg zit hebben we in het eerste weekeinde van juli weer wat omhanden!

De Baksteen

Back to the Future!

Rond half vier maakte de Baksteen weer een van zijn bekende rondjes. Eerst had de Baksteen de Helderse Magneet nog ff gebeld of hij mee wilde pedaleren. De Magneet lag echter horizontaal op een stretcher van de lente te genieten. Verder vertrouwde hij de Baksteen toe "geen benen" te hebben. Moet je toch oppassen dat je niet van de stretcher afrolt!
Dan maar alleen dus. Eerst windje tegen richting Vlaardingen en Schiedam, vervolgens Delft, Schipluiden, Maasland, Stormvloedkering en langs de Waterweg naar huis. Nog bijzonderheden? Bij de start voelde de benen nog zwaar van donderdag, en lag het tempo laag. Naarmate het rondje vorderde ging het van lieverlee beter en beter. Voor de wind reed ik stukken 40+ en trok het gemiddelde op tot 29 km/u. Na het 2x nemen van de pukkel bij de Stormvloedkering ging het windje tegen naar huis. Toch nog een gemeen windje en de hartslag liep op naar 160+ om gewoon harder dan 25 in het uur te rijden. Uiteindelijk bleef het gemiddelde op 28,6 km/u steken, afstand 52 km, 2800 kcal werden verstookt, max hartslag 177 gem 148. De Baksteen voelt zich sterk. De concurentie, in de tussentijd, bekijkt de binnenkant van zijn oogjes en droomt weg bij de gedachte aan een glorieuse Amstel Gold Race...

Ook leuk om nog even te melden: Normaal kom ik 1 Delorean auto tegen op mijn rondje. Dit rvs karretje staat bij een knaap uit Schipluiden op zijn terrein. Nu kwam ik er nog 1 tegen, deze schoot de Gaag op toen ik de dijk beklom. Twee Deloreans op één dag. What are the odds? (50% Baksteen! Weet je toch? Of je ziet er twee op één dag, of je ziet er geen twee op één dag!)


Morgen fietst de baksteen richting Gorinchem. U bent gewaarschuwd!

De Baksteen

Michael!

Wat was het schitterend weer vandaag. Genietend reed ik mijn vaste rondje richting Schiedam. Bij Schiedam werd ik ingehaald door een andere wielrenner. Deze kwam mij wel erg bekend voor! Het was Michael Boogaard himself!! Als een speer ging ik achter hem aan, en met tegen 40 in het uur kon ik langszij komen. Voorzichtig probeerde ik, met de lucht die ik nog had, een gesprek aan te gaan. Het bleek een toegangkelijke jongen te zijn. Helaas moest ik na een paar kilometers weer afhaken, het tempo lag gewoon te hoog. Michael bleek op weg te zijn naar zijn oude woonplaats Den Haag. Hij start as weekeinde in de Ronde van Vlaanderen, maar aangezien hij zich nog niet 100% voelt zal hij in dienst rijden van Eric Dekker.
Man, zoiets maak je toch maar eens in je leven mee???