ZW7

Rond de klok van 5 uur 's middags reed de Baksteen richting Schipluiden. Zonder Ed, die de voorkeur aan de auto had gegeven vandaag. Met een zuidwester met een kracht 6 tot 7 in de rug topte de Baksteen 53 km/u. Grote stukken gingen boven de 40 waardoor het gemiddelde bij Delft op 33 km/u stond. Maar daar werd een kwart slag gedraaid zodat de wind uit de zij kwam. Af en toe kreeg de Baksteen een duw van de wind waardoor hij een decimeter of 2 opschoof. Gelukkig was er niet veel fietsverkeer..
Op de Woudweg kwam de wind van voren, een stuk prettiger dan van opzij. De snelheid was er nu compleet uit. Eenmaal bij de Holyweg aangekomen bleek men weer een fraaie oplossing verzonnen te hebben voor het ontbreken van een fietspad langs het doseersysteem: Verboden voor Fietsers! Jawel lieve lezertjes, door een domme ontwerpfout moeten fietsers nu omrijden. Dan komt de burgerlijke ongehoorzaamheid in mij boven. We fietsen dus vrolijk door.
In de Broekpolder haal ik 2 rennertjes in, op weg naar de training op de wielerbaan (van 6 tot 7).
Nog even het Lickebaertbos ronden, en tegen de wind langs de Waterweg naar huis. Daar wacht een pizza om de verloren calorieen aan te vullen. 34 km in 26 km/u

Sasja in de wind

Na het luiden van de loftrompet over Sasja, bleken niet veel collegae van plan om er door haar "afgereden" te worden. Hierdoor stond hetzelfde trio aan de start als de laatste keer, Sasja, De Magneet en De Baksteen. Rond de klok van 4 uur werden de Gazelles en Giant bestegen. Met de vette wind (ZZW5) in de rug ging het richting Schipluiden en Delft. Dik 30 en Sasja trapt vrolijk mee. Als we bij Delft de wind wat schuin tegen hebben moet ze duidelijk wennen aan het rijden met weerstand. Ze fladdert er een paar maal af, op zich niet zo gek als tegenwind 30+ getrapt wordt. Magneet en Baksteen zijn het ploeteren tegen de wind gewend en zijn in wereldvorm. We verwachten teveel van een meid die net voor de 2e keer meerijdt. Het tempo gaat terug naar 26, 27 en zonder problemen plakt ze in ons wiel. Bij de doseerinstallatie te Vlaardingen Holy worden we verrast door het stijdende obstakel, das ff schrikken! We zijn gewaarschuwd! Bij het bruggetje over de Vaart kreeg Sasja instructies mbt het schakelen op het scheurijzer. Mijn uitleg over het bepalen van de trapfrequentie werd door Ed en Sas in de kiem gesmoord. "Ik snap er nu al niets meer van!"
Bij Schipluiden had ik de strijd om de "klim" (Trambrug) traditiegetrouw van Ed verloren, en was van plan de klim over de A20 beter af te sluiten. Ed besloot eerst tot wat piepkleine rondjes in de Broekpolder. Eenmaal op weg naar het viaduct steeg de spanning en ik ging de sprint aan. Met een banddikte of 3 pakte ik eindelijk een klim! Via de surfplas en Zuidbuurt naderden we van lieverlee de finish en de spanning steeg andermaal. Eenmaal op de Herenlaan kwam een brommer voorbij en ik maakte Ed er op attent dat aanpikken een mogelijke winst voor hem inhield. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd! De Magneet spoot weg, en met een 3 fietslengtes verschil vloog ik achter hem aan. De brommer haakte gelukkig snel af, en ik liep langzaam maar zeker in. Ik schakelde een kransje kleiner en zag de afstand verminderen. De afstand was eigenlijk te lang voor de Baksteen, maar door het zichtbaar inlopen werd ik gemotiveerd door te halen. Ed rook mij, en ging op de pedalen staan. Ik verhoogde de trapfrequentie in een ultieme poging hem voor de meet te pakken. Eindelijk schoof ik naast hem, met de finish slechts luttele meters weg. Toen de finish onder onze banden verdween wist ik niet wie er gewonnen had. Ed had het wel gezien, en overhandigde mij de virtuele gladiolen.... Nog nooit zo nipt gewonnen, en nog nooit zo lang moeten sprinten. Sas sloot aan, en gezamenlijk werden de laatste meters naar het werk afgelegd.
De 33 km werden in 27.8 km/u afgelegd. ZZW5 T=20 gr C.

Vaderdag

Deze vaderdag werd in de ochtend een bezoek gebracht aan Papendrecht. Met een lichte bries tegen (ZO3) kwam ik nog vóór Lilian en de kinderen aan. De 41 km werden in 26.4 km per uur afgelegd. Temperatuur 24 gr C.
Terug ging het met de auto. Eenmaal thuis werden de Tirreno en Nitro schoongemaakt en ging de ketting in verse olie. Van de Tirreno werd de schoonmaakbeurt 's avonds getest. De 44,5 km werden in 29.3 km/u afgelegd, bij nagenoeg geen wind (NO1). Best wel lekker dus. Onderweg meende ik de Pelikaan uit Schiedam te spotten, op de Woudweg. Als het de Pelikaan was, dan had hij het zwaar. Zijn gezicht was gegroeft en rood als was hij net voor de derde maal de Mnt Ventoux opgegaan. We lezen het wel op zijn Blog. Net voordat ik thuis was, gaf een Scootmobiel met "oude heer in bezit van sigaar" geen voorrang. De haaientanden waren waarschijnlijk door staar niet meer te onderscheiden. Vanaf deze plek nog maar eens een smeekbede om die dingen alleen uit te reiken aan onze Ouderen indien zij een test gedaan hebben! Een gevaar op de weg, op de stoep en in supermarkten!!

Intervaltraining

Het rondje gisteren werd afgelast, drukke werkzaamheden en slecht weer waren de oorzaak. Vandaag werd het weer aan het eind van de dag beter, en met Ed werd de afspraak gemaakt om 's avonds een rondje te maken.
Net voor we dit zouden doen reed ik op de Giant naar huis. Elegant zwaaide ik mijn rechterbeen over de fiets zodat al het gewicht op de linkertrapper kwam te staan. Deze was daar niet op berekend, en de crack brak in tweeen. De Baksteens werd hierdoor verrast en voor hij het wist raakte zijn lichaam de stoeptegels en kwam tot stilstand. De schade aan het lichaam viel mee, wat schaafwonden en een beetje auw-gevoel.
Even later gleden Ed en Baksteen door het Westland, Ed's nieuwe paadjes bewonderend. Er werd druk gebabbeld over allerlei triviale zaken en zo vlogen de minuten en kilometers voorbij... Toen we Schiedam passeerden gaf Ed aan dat ie wat slapjes was. Ik besloot wat voor hem te gaan rijden. Dit interpreteerde Ed als een gemene daad van pijn proberen te doen. Vanaf dat moment begon de Helderse Magneet aan een vette intervaltraining. Met 40 in het uur vloog hij over mij heen, en ik moest diep gaan om aan te pikken. Dan viel het even stil, en weer versnelde Ed. Dit ging een aantal keren door, gelukkig werden de intervallen met hoge snelheid minder en hoefde ik er niet af. Na 56 km in 27,7 km/uur kon de Tirreno op stal en zijn baasje onder de douche en naar bed.
Wind was NNW kracht 4 tot 5, temperatuur: 10 graden Celcius. Baksteen en Magneet waren derhalve gekleed in lange broek en shirt. Een temperatuursverschil met zondag van pak hem stijf 20 graden!!

Robert = rap

Een presentatie op het werk die uitliep, en het warme weer voorkwamen dat de Baksteen met een ommetje naar huis gleed op zijn trouwe tweewieler. Wel werd geprobeerd collega Robert in te halen die een paar minuten eerder vertrokken was op de brede bandenfiets. Robert fietst hard zo blijkt, ik zag 'm als stippie in de verte en kwam niet snel genoeg dichterbij. De 6.5 km was in ieder geval genoeg om druipend van het zweet thuis te komen. Morgen een ommetje met Peet, Ed en "last but not least" Sasja!

De kilometers van afgelopen week geven aan dat het jaartotaal richting 8000 dreigt te gaan. De laatste 5 weken werden liefst 1330 kilometers afgelegd. Deze week zal naar verwachting ook dik boven de 200 km uitkomen, mede dank zij Den Helder - Wateringen.

Baksteen te heet gebakken!

Vandaag was het de dag van Den Helder - Wateringen, traditiegetrouw een tocht waar de Baksteen met collegae aan deelneemt. Zo ook deze keer. De wekker ging om 4 uur af, en na een maaltijd van Brinta en suiker werden de klaargelegde spullen ingepakt en Baksteen sprong op de, gisteren, geprepareerde Tirrenno. Aangekomen bij de Bloemes bleken deze aan het ontbijt, zodat ik nog van de koelte buiten kon genieten. Iets later dan geplanned reden we naar Wateringen. Daar aangekomen eerst een bak koffie naar binnen, en om half 7 richting Den Helder. Ik pakte nog wat slaap, en ook Lex lag vredig te snurken. Ed wachtte ons op in Den Helder, en eenmaal op de fiets maakten we tempo om aan te kunnen sluiten bij een groep renners. Het ging hard, en na 1,5 uur zaten we in Bergen. Peter en Lex hadden moeten lossen en kwamen een paar minuten vertraagd aan. Ook het tweede deel naar Bloemendaal ging voorspoedig. Het Kopje van Bloemendaal moest gerond worden maar dit ging minder dan vorig jaar. Toch kon ik als derde aantikken op de top. Eenmaal in de duinen brak de wind (ZO4) en de hoge temperatuur (30 gr) mij op. Ik moet lossen uit de groep en in mijn eigen tempo rij ik een 20tal kilometers. Dan pikt Ed mij weer op in de woonplaats van Dirk Kuyt, maar bij mij is het lampje uit. De laatste 30 km kom ik nauwelijks uit zijn wiel en doe mijn naam als zuiger eer aan.
Bij Wateringen verlies ik Ed uit het oog en rij prompt een paar km verkeerd. Moe kom ik aan bij Velo en samen kijken we naar het Nederlands elftal wat de eerste 3 punten pakt. Peter en Lex rollen ook binnen, en na wat rust fietsen we in een gezapig tempo gaat het richting huis. Verrot stort ik op de bank waar ik een supernap pak.
Met héén en terugreis van Maassluis naar Wateringen worden er 186 km afgelegd in 25.2 km/u

Vrouw in het peleton

Collega Sasja heeft ook een scheurijzer gekocht. Er moet dus een gezamenlijk rondje gedaan worden, Ed en Baksteen hebben zich aangemeld. Een fraaie Giant lacht ons tegemoet. Voordat we ons rondje aanvaarden wordt de tweewieler door ons bewonderd. We springen vervolgens op de fiets en rijden een klein rondje M@rt. Met opvallend gemak rijdt Sasja mee terwijl Ed haar de geheimen van het "rennen" bijbrengt. Let op heren, hier volgt een wielerterm! Sasja kan zuigen als de beste! Ze is niet bang uitgevallen en vindt eenvoudig haar plekje achter Ed dan wel de Baksteen om in de luwte mee te trappen. Ed en Baksteen verbazen zich over het gemak waarmee Sas meedraait, en als op de Molenweg het tempo naar 42 km/uur gaat hangt ze nog immer in het wiel.
De 37 km werden in 27 km/u afgelegd. Wind N3 T = 16gr

Toch wat fris

Half 8 in de ochtend vertrekken Baksteen en Tirreno voor een tochtje. Het wordt een groot rondje M@rt heb ik besloten. Ik rij solo, Ed schijnt (blijkt later) ergens tussen Nijmegen en Maassluis te hangen, en Peter traint met Lex tussen Maasland en Numansdorp. In korte broek en dito shirt kom ik tot de ontdekking dat dit ietwat te optimistisch is. Het is nog knap fris, en ook de wind waait harder dan gisteren. Ik trek mij daar niets van aan, ik heb immers in dienst gezeten! Ik draai geduldig mijn rondje en geniet van de flora en fauna. Even maak ik mij ongerust of de GPS het haalt, qua batterijen. Het reservesetje is immers achterovergedrukt door fietsvrind Ed. Gelukkig red ik het, en zo is het grote rondje voor het nageslacht vastgelegd. Er worden 73 km in 26.8 km/u afgelegd. Temp = 11 grC Wind = N4

Nederland wordt Oranje

Als de Baksteen vanaf Papendrecht naar huis fietst blijken grote stukken Nederland versierd.
De 40 km worden in 25.1 km/u afgelegd op Tirreno. Er staat een zwoel windje NW2a3 en de temperatuur ligt (tussen 8 en 10 's avonds) rond de 13 gr C.

Neues Fahrrad

Bram rijdt vanaf vandaag op een nieuwe fiets. Na wat rondkijken bij Cees Boer viel de keus op een Flyke R-3. Een stoere 24" jongensfiets waar Bram een hoop plezier van gaat beleven.
Bram en Baksteen reden een oefenronde van ong 5 km in de polders. Op een open plek werd halt gehouden, en tot onze verbazing scheerden de zwaluwen rakelings langs ons heen. En dat op nog geen 2 km vanaf Maassluis! Met een koude tegenwind bereikten we Maassluis. Thuis aangekomen was het weer even slikken, we zitten nog steeds in de rommel van de verbouwing.

Van het bord gehakt.

De Baksteen verliest zelden met schaken. Als hij opgeeft na 13 zetten is er toch wel wat bijzonders aan de hand. Na lange tijd niet geschaakt te hebben verscheen ik weer eens op de vereniging. Het indelingsprogramma koppelde mij aan Kees van der Weijden. Kees kan een leuk potje schaken, en staat hoger op de ELO ladder dan de Baksteen. Nu trek ik mij daar niet veel van aan, en ging er eens goed voor zitten. We speelden traag en daardoor weldoordacht, nu ja dat laatste was niet op mij van toepassing. Na twee mindere zetten besloot ik op zet 12 tot een echte misser. Na het antwoord van Kees, wat ik totaal overzien had, was de partij uit. Ik besloot een lijdensweg uit de weg te gaan en gaf op. Geen wedstrijdritme? Teveel gefietst? Verbouwing die mij parten speelt? Hoe het ook zij, een 0 was mijn deel.
Voor meer hakwerk verwijs ik mijn trouwe lezertjes naar deze pagina.

O ja, nog wat klein fietsnieuws:
De Tirreno schakelde slecht, Pieter van Cees Boer voorzag 'm van een neue versnellingskabel en vond de tandjes nog goed genoeg om te laten zitten. En dat na dik 8000 kilometers :-) Verder heb ik afgelopen zondag mijn wielerschoenen in Papendrecht laten staan zodat ik mijn, in oktober aangeschafte, wielerschoenen voorzien heb van nieuwe plaatjes. Nu nog wat tijd en mooi weer!

Even los rijden

Het lichaam voelde goed aan vanochtend. Wat kleine pijntjes zoals je ze mag verwachten na een lange natte rit. De schrale kont was mogelijk nog het grootste ongemak. Het zand, wat door het achterwiel tegen de rug geslingerd wordt, zoekt zich een weg dwars door alle kleding. In de bilnaad aangekomen werkt het als schuurpapier. Misschien is een spatbordje toch niet zo'n gek idee.
Hoe het ook zij, rond half 2 sprong de Baksteen op Tirreno om met een ommetje naar Papendrecht te fietsen. Daar vierde schoonmammalette haar 68e verjaardag. Het grootste deel van de tocht reed ik voor de wind, een zwaar verzet draaiend. Heerlijk om zo wat kilometers weg te duwen! Aangekomen op de plaats van bestemming bleek mijn schone kleding nog in het bezit van Lilian, die weer vertraagd was ivm werkstukperikelen van Jim. Dit had weer tot gevolg dat de verjaardagsvisite een uur lang kon genieten van mijn pure geur. Eenmaal schoon en gekleed, maakte een buurman van schoonmammalette mij attent op een rit Sliedrecht - Spa (B). Hmmmm
De 63 km werden in 27.3 km/u afgelegd. Wind W kracht: Temp 16 gr C.

Zwijndrecht

Vanochtend om 5u34 schuurden de eerste zonnestralen langs mijn slaapkamer. 6 minuten later ging Baksteen's wekker. Na het wegwerken van een grote bak Brinta (wie is hier niet groot mee geworden?) en het aantrekken van mijn vacuumpak vertrok ik richting Ed.
Die liep al zenuwachtig rond te springen, was iets later uit zijn bedje gerold. Na een bak koffie reden we, in de Peugeot, richting Zwijndrecht. Aldaar bleek, volgens mijn stempelkaart, mijn naam Ed Evers II te zijn geworden. Hmmm... Die stempelkaart bleek loos, nergens kon ik een stempel scoren en ook een aandenken aan deze monstertocht zou ontbreken.
Om 8 uur vertrok het peleton richting België, weggeschoten door de burgervader van Zwijndrecht. Goed geregeld met voorrijders, motoragenten, materiaalwagens en zelfs een EHBO wagen reden we DROOG naar het zuiden. In een gezapig tempo van rond de 30 km/u (27 km/u gem) bereikten we na 75 km het eerste rustpunt, een pannekoekenhuis in Roosendaal. Ed had aanspraak met wat Helderse renners, wat mij te tijd gaf wat door het peleton te dwalen en van de omgeving te genieten. Vervolgens reden we België binnen, waar een 7-tal motoren ons dwars door Antwerpen begeleidden, uitermate cool! Na 120 km tikten we aan in Zwijndrecht (B). Daar werd weer wat warms naar binnen geduwd en om kwart voor 2 reden we terug naar Nederland. Maar het weer was ietwat vochtiger geworden, met een miezer pedaleerden de 140 renners naar een nog nattere toekomst. Nat kwamen we aan bij de laaste pleisterplaats voor Zwijndrecht. Er zaten nu 170 km in de benen, en er waren er nog een slordige 50 te gaan. Genoemde pleisterplaats draaide oldies uit de 60-ies en was dito ingericht. Het personeel had waarschijnlijk ook in die periode gepiekt. (Maar voldeed nog 100% voor een goede bediening! Geen kwaad woord daarover.)
De laatste kilometers werden volbracht in een vette regen. Net voor de Moerdijkbrug reed ik lek. Een geluk bij een ongeluk was dat de materiaalwagen nog één wiel had. Dit werd gewisseld en met wat voorrijders jakkerden we naar voren, op zoek naar het doorrijdende peleton. Dit jakkeren duurde ongeveer 6 kilometer, en met 200 kilomter in de benen viel dat niet mee. Rond half 7 rolden we Zwijndrecht binnen, en na een warme douche vertrokken Ed en Baksteen huiswaarts. Opvallend fris schoof de laatste aan een bord pasta. De 225 kilometer werden in een gemiddelde van 26 km per uur afgelegd.

One Rainy Day

Wie kent dit liedje van Godsmack niet? Het spookt door mijn hoofd elke keer als ik naar buiten kijk. Het regent al de hele dag, soms wat harder, soms wat zachter.
Een trieste aanblik voor een meidag. Nog triester als je beseft dat je morgen een hele dag op de fiets zit. Maar als we de weersvoorspellingen moeten geloven is het morgen een ietwat beter weer. Het KNMI zegt: Zaterdag overheerst de bewolking, in de ochtend valt soms wat motregen, in de middag en avond is de kans op langdurige regen groot. Aan het temperatuurbeeld verandert weinig en er staat een matige tot vrij krachtige wind uit west tot zuidwest.
Morgenochtend om half 7 ben ik bij Ed, en vertrekken we richting Zwijndrecht. Morgenavond rond kwart over 6 zijn we (volgens de planning) weer terug in Zwijndrecht. De broodjes zijn al gesmeerd, en de kleding ligt klaar. Nog alleen een kwestie van de beentjes rond laten gaan.

Zaterdag is het zo ver

Sent: Monday, May 22, 2006 9:36 PM
Subject: Zwijndrecht NL - Zwijndrecht Bel.

Beste sportvrienden, vriendinnen,
A.s. zaterdag (27 mei) is het zover.
Dan fietsen we onze klassieker Zwijndrecht Nl – Zwijndrecht Bel en weer terug over een afstand van 220 KM
Per heden hebben we al een behoorlijk aantal voorinschrijvers.
Politie en begeleiders staan klaar om jullie veilig over de wegen in Nederland en België te loodsen.
We hopen op mooi fietsweer. De berichten op dit moment zijn nog niet echt positief maar we gaan ervan uit dat jullie je niet laten tegenhouden door een buitje.
Enige info ten aanzien van zaterdag.
Indien u met de auto komt parkeert u dan uw auto op de aangegeven parkeerplaats.
De wordt met blauw-witte pijlen en borden P zw-zw aangegeven.
Komt u op de fiets volg dan de blauw-witte pijlen naar de start.
Uw start/inschrijfkaart ligt voor u klaar bij de inschrijvingstafel.
Inschrijving vanaf 07.00 uur tot 07.45 uur.
Start precies om 08.00 uur.
Om gedurende de dag alles vlot te laten verlopen op de pauze adressen moet u met consumptiebonnen betalen.
Deze zijn te koop bij de start en onderweg bij de bemanning van de tassenauto.
In deze auto kan u uw tas deponeren en bij iedere pauzeplaats kan u deze pakken. Gebruik hiervan is op eigen risico.
We rijden in groep en twee aan twee en we worden begeleid door motoren van politie en verkeersbegeleiders.
Men volgt instructies van deze alttijd op.
In geval van pech gaat u aan de kant staan en wacht u op de materiaalwagen. Deze heeft reservemateriaal, waarvan u dan gebruik maakt.
U wordt daarna door achterrijders terug gereden naar het peloton.
Deelname aan de tocht is geheel op eigen risico.
We wensen u een mooie en fijne tocht.
DTC DE MOL

Door het oog van de naald

Het is half 8 's avonds als ik aan kan vallen op de andijvieprak met spekkies. Als dat verorberd is snel ik naar de douche om mijn vuile lijf schoon te schrobben. Vervolgens is het de beurt aan Tirreno om gewassen te worden. Als ze na een half uurtje weer blinkt, en in haar sas is met een ingevette ketting kan de Baksteen zich aan zijn Blog zetten.
Het begon vanochtend met een postje aan Ed; "Met een ommetje naar huis?" In de veronderstelling dat ik, met de barre weersvoorspelling in het vooruitzicht, als enige op de racefiets naar het werk was gekomen. Het was dan ook even slikken toen Ed meldde dat hij 70 kilometer weg wilde duwen vandaag... Rond half 5 sprongen we op onze Gazelles en snelden we naar Hoek van Holland. Er kwam een hele donkere lucht aan, "Maar", zo verzekerde ik Ed "Aan de kust regent het nooit!" Een paar minuten later waren we geheel doorweekt. Om nog wat aan de misere bij te dragen mocht ik Ed's route dwars door het Westland volgen. "Vorige week lag hier nog asfalt.", "Ik rij hier meestal in het weekend" waren enkele van de laffe excuses voor het slechte wegdek en drukke verkeerststromen die ook nog eens overal voorrang hadden. Enfin, uiteindelijk komen we bij de Schie waar we wederom ingehaald worden door noodweer. Met zware windstoten en slagregens wanen wij mannen ons gelukkig, we kunnen immers afzien...
Bij de Kandelaarsbrug liggen wat stalen platen, en ik rij schuin linksachter Ed als ik hem onderuit zie schuiven. Een nadeel van een lage BMI (grijns) is dat je onderuit geschoffeld kan worden door een windvlaag. Tel daar de adhesiekracht van Ed tot metalen voorwerpen bij op en voila, een ongeluk in de maak! Ik raak Ed en ik weet dat we beiden lelijk gaan vallen. Ik klik mijn rechtervoet los en wijk naar links uit. Gelukkig geen tegenligger... Hoogst verbaasd ben ik als blijkt dat ik overeind blijf op dit gladde oppervlak, en niet alleen ik, ook Ed gaat door het oog van de naald.
Tegen de wind (Zuid kracht 6 a 7) ploeteren we naar DTO. Op de Herenlaan praat ik tegen Ed aan om maar aan te geven dat ik de sterkste ben vandaag. Of dit hem geestelijk knakt weet ik niet, maar met een klein verschil pak ik de gladiolen.
Er werden 67,3 km in 27,4 km/u afgelegd. Het was bar weer....

Bram heeft een fiets

Na een dik 4-urig verblijf in een Haagse sporthal, waar Bram middels 3 Ippons eindelijk weer eens een 100% score haalde, reden we in de auto (jawel, de Baksteen rijd ook auto!) richting Benthuizen. Aldaar kochten we de racefiets. Leuk dingetje, net even te groot nog voor Bram, maar met wat groeihormonen past ie daar eind van de zomer nog op.
Zelf reed ik vandaag 0 km op de fiets, maar zag wel een hoop paadjes (ben binnendoor gereden) waar Ed en ik, mogelijk met derden, gereden hebben.
Afgelopen week werden ook weer een fiks aantal kilometers weggeduwd, was het maar beter weer geweest gisteren had ik door de 300km grens kunnen gaan.

Windje

Na het takkeweer van vanochtend trok de hemel zomaar open. Net toen ik op de fiets wilde springen veranderde de blauwe lucht in donkergrijs, en binnen één minuut kwam het met bakken naar beneden. Het zou uiteindelijk tot 3 uur duren voordat ik op de fiets sprong. Lekker voor de wind via Vlaardingen naar Schiedam. Terug was ploeteren... Langs de golfbaan had ik moeite het tellertje op de 20 te houden, en vaak lukte dat niet eens. Na Schipluiden had ik opeens een renner in mijn wiel, met 23 km/u! Kop over kop ging het tempo omhoog tot onwaarschijnlijke hoogten als wel 25 tot 27 km/u. Nou ja, dat is best hard als je windkracht 7 tegen hebt :-)
Halfverwege de Gaag liet ik mijn partner lopen, de rek was er uit. In gezapig tempo reed ik naar het spoor, om parallel daaraan naar huis te snellen. 48 km in 25.6 km/u gemiddeld. Temp 13 gr C. Wind: ZW kracht 7.

BMI

Aan het eind van de werkdag bepaal ik, met wat collegae, onze BMI. Helaas blijkt de mijne de hoogste. Ietwat depressief stap ik op Tirreno om met een ommetje naar huis te rijden. Er staat wind, veel wind ZW5. De eerste kilomters gaan dan ook als een speer. In Delft zit ik op een gemiddelde > 30 km/u zonder inspanning! Windje tegen valt echter zwaar tegen. Zat er wel in natuurlijk. Uiteindelijk trap ik 28 km weg in 26.1 km/u. Temperatuur is 15 graden Celcius, en ja Ed, ik was te warm gekleed...
Op internet scoor ik mogelijk een fietsje voor Bram. Ik probeer voor as zondag een afspraak te maken. Wordt vervolgd!

Bram heeft geen fiets

Vanavond om 6 uur waren Baksteen en zoon Bram op de wielerbaan. Er is dan "fietsles" voor de jonkies. Helaas was er geen racefiets in Bram's maat. Op de mountainbike gaat het natuurlijk niet zo hard...
Na wat rondjes reden we ietwat teleurgesteld weer naar huis.

Arme Axel

Arme Axel Merckx, in het zicht van de finish wordt hij achterhaald. Net geen Giro etappe overwinning. Het wielerleven is hard.
Niet voor de Baksteen vandaag, ik rij op het gemak een rondje van 30 km in gezapig tempo om de vermoeienissen van afgelopen zondag uit de benen te trappen. Ik geniet van de omgeving en rij mijmerend rond. Bijna thuis, pak ik nog een rondje wielerbaan om dat laatste bochtje te oefenen. Daar moet ik toch ook hard doorheen kunnen? Met 37 km/u kan ik de bocht houden. Licht tevreden duw ik een 10tal minuten later een lekker prakkie van Lilian naar binnen. De 30 gingen in 26 km/u, weinig wind NW2, temp 13 gr C.
Lees morgen: Gaat zoon Bram ook pedaleren?

Piek?

Afgelopen week 266 km gefietst. Aan de grafiek te zien heb ik dit jaar nog niet zoveel gefietst.

Als een Japanner

Moederdag. Dit betekent een bezoek aan Papendrecht. Gezien de noodzaak van kilometers maken (De Baksteen wil Zwijndrecht Zwijdrecht Zwijdrecht rijden) is het plan om boven Rotterdam langs, via Moordrecht en Kinderdijk naar Papendrecht te rijden. Ed verGAZELLEt mij op deze trip, en al keuvelend gaat het richting Berkel, Bergschenhoek, Moordrecht, Krimpen ad Lek, Kinderdijk en Papendrecht. Onderweg maakt de Baksteen een val [Ed;"Is dat mijn schuld?" Baksteen;"Ja Ed." :-)] en met een schaafwondje gaat het richting Laagste punt van Nederland alwaar wij ons met koeken volproppen om vervolgens hard naar Moordrecht te rijden. Ik maak dan een sterke periode door, en over de dijk naar Krimpen geef ik vele kilometers niet over. Waarschijnlijk stamt hier de uitdrukking "Geen Krimp geven" van af. We pakken ons tweede pontje van de dag, ditmaal naar Kinderdijk. We besluiten dicht langs de molens te rijden, als een Japanner. Ed gluurt ook continu in het water en brabbelt wat over mooie viswatertjes. We leggen het laatste stuk naar Papendrecht af, alwaar we wat vochttekort aanvullen. We besluiten de kortste weg naar huis te nemen, dwars door Rotterdam. Als we uiteindelijk de Maassluise Dijk opschieten rijdt Ed op de weg, en ik op het fietspad. De schurk probeert mij natuurlijk uit te dagen tot een wedstrijd! Amechtig hang ik over mijn stuur en besef dat ik 5 km alles moet geven. Ed, in de veronderstelling dat ik nog in zijn wiel hang, is mij kwijt en belt mij op. Ik zit dan al in het Maassluise deel van de dijk. Misverstandje :-)
Ik wacht hem op, en gezamenlijk passeren we de spoorwegovergang. Totaal worden er 120 km weggeduwd in 27.2 km/u De Noordewind was matig, kracht 2. Temperatuur 13 graden, veel zon onderweg.

Kuiken

Vandaag bezocht de Baksteen met vrouw en kinderen een roofvolgelshow op de Markt.
Veel bekijks trok deze Condor, de enige in Nedeland. De spanwijdte van dit kuiken (Jawel! Slechts 10 maanden oud.) bedraagt 3 meter, zo'n 50 cm minder dan een volwassen exemplaar. Machtig mooie vogel, jammer dat je hem niet op je arm mocht houden.
Wel weer zielig dat zo'n prachtbeest aan een touwtje vast zit, maar hij schijnt "thuis" een flinke voilere te hebben. Maar niets kan de Andes vervangen natuurlijk.

Marcel D.

Fantastisch weer lacht ons tegemoet als we de Herenlaan opdraaien op weg naar de Beneluxtunnel. Ed, Peter en Marcel D. zijn mijn fietsvrinden van vandaag. Marcel, altijd praatjes over zijn moyenne (niet alleen op de fiets) zal nu moeten laten zien dat zijn benen het werk doen zoals zijn mond belooft. Naar de Benelux verloopt de trip voorspoedig. Vanaf de Benelux richting de Schie wordt er wat harder getrapt en Marcel hangt aan het elastiek. Hij heeft wel een excuus, hij rijdt op een Mountainbike. Om hem een eerlijke kans te geven stelt Ed voor een wat ruwer pad te betreden. Peet en Baksteen passen hiervoor, en wij wachten de heren een eindje verder op. We zien ze komen, en Marcel gilt iets. Het blijkt om een lekke band te gaan. Ik zal u de details besparen, maar we zijn ong 1.5 uur bezig geweest de band te repareren. (Marcel had geen reserveband bij zich). Uiteindelijk moeten we de pogingen staken, en we laten Marcel achter (Ed is zo collegiaal geweest hem later met de auto op te pikken).
In een strak tempo schieten Peet, Ed en Baksteen richting Herenlaan. Veelal komt de teller niet onder de 35km/u! Jammer dat Marcel dit niet mee kan maken....
Op de Herenlaan probeert Ed weg te komen, maar ik hou zijn wiel. In de afsprintstand staat het 1-1 dus een overwinning is welkom. Als ik aanzet kan Ed niet volgen, volgens zijn zeggen een schakelfout. Dat geloof ik, want ik heb het idee dat ik niet veel vaart heb, de benen zaten nog ietwat vol van gisteren.
De 50 km werden in 27 km/u afgelegd. De wind was matig uit NW.
Amechtig, en zo'n 10 minuten te laat verschijnt de Baksteen in de Olympiahal voor een potje zaalvoetbal. De benen voelen nu auw...

De Ekster uit Den Helder

Het is rond de klok van 5 uur als Ed en ik op onze Gazelles richting Schipluiden snellen. We "hangen" achter een jonge dame op een ligfiets die eenvoudig 27 km/u met windje tegen rijdt. Bij Schipluiden laten we deze dame alleen verder gaan, en hobbelen wij richting Schie. Ed laat mij een nieuw weggetje zien bij Schiedam zien, en ik merk dat hij weer de sterkere man is vandaag. Opeens vliegt hij in de remmen, wat blijkt, hij heeft een glimmertje in de berm ontdekt. Trots toont hij zijn nieuwe aanwinst, een professionele rolmaat. "Zo, die zal wat wegen" denk ik gemeen. Aangekomen bij Maassluis daag ik de Ekster uit om een rondje wielerbaan te doen en aldaar af te sprinten.
De Edster (klinkt leuk) uit Den Helder blijft volgen tot het laatste klimmetje. Hier moet hij weg weet ik, omdat ik de sterkste sprinter ben. In volle vaart ga ik achter hem aan en merk dat ik hem bij ga halen. In gedachten dicht ik mijzelf de winst al toe. Helaas is er nog één bocht te gaan tot de meet en die blijk ik niet te kunnen houden. Ik moet in de remmen en geef direct op. Mijn kinetische energie is natuurlijk veel hoger dan die van Ed, dus bochten zijn lastiger te nemen. Om van de middelpuntvliedende kracht nog maar te zwijgen.Een welverdiende overwinning voor Ed, en een trainingsitem erbij voor de Baksteen.
De wind was noordelijk, kracht 3. Temp 18 gr C. Gem snelheid 29,5 km/u Afstand 36,6 km

2000+

Afgelopen week werd de 2000e kilometer van het jaar gefietst. Dit doortrekkende komt de Baksteen aan een 6000 km dit jaar. Maar ik hoop wat meer te kunnen fietsen nu het zonnetje zich wat vaker laat zien. Morgen maar met Tirreno een ommetje vanuit het werk maken.

De klok heit 8

Als ik Ed uit zijn huis zie komen. Ik sta al op te warmen in het ochtendzonnetje. De rest van de genodigden ligt waarschijnlijk te zagen in bed. Getwee fietsen we, door een oostenwind (kracht 3 a 4)geduwd, richting de Hoek. De tocht gaat door de duinen naar Katwijk. Het laaste stuk heb ik het zwaar. Dit seizoen heb ik nog geen lange tochten gereden, en Ed trekt door op de heuveltjes. Ik blijf aan het elastiek, maar ben blij als we een tussenstop maken bij de Leidse McDonalds. Hier slurpen we wat koffie en energiereepjes naar binnen. We blijven te lang zitten voor het mooi, en stijf bestijgen we onze Gazelles. Het gaat richting een vliet, dacht ik, die tot in Delft doorloopt. Ed's idee was anders, maar flexibel als hij is zoekt hij mee naar een brug over genoemd water. Dit mondt uit in veldrijden, wat weer uitmondt in een val van Ed die zijn knie openhaalt. Hier blijft de schade gelukkig bij, en we vervolgen onze weg. Uiteindelijk wordt er een brug gevonden, en blij genieten we van deze dag (16/17 graden) en de omgeving. Na Delft gaat het richting Schipluiden, en vervolgens de parallelweg aan de A20. Ik heb het dan zwaar, en de teller staat op 100+ km. Ed probeert niet weg te komen, en als er afgesprint moet worden blijken een drietal trappen op volle sterkte voldoende om de uitgewoonde Ed te passeren. Die schrijven we snel in het boek, wie weet hoe kort ik hier van kan genieten.
Na 104 km in 26.1 km/u kom ik vermoeid thuis, en benut voor de eerste maal het nieuwe bad. Dat voelt goed aan, maar de rest van de dag ben ik niet vooruit te branden. Snel even de finale van de Giro bekijken....
Een vergelijkbare route is te vinden op GPS Tracks

Elastiek

Als Baksteen en Tirreno de poort van DTO achter zich laten, staat er een flinke bries uit het oosten. De verwachte windkracht 6 blijft gelukkig uit, en met een kracht van 3 a 4 gaat het eerste deel moeizaam. Er komt pas tempo in de benen als ik, bij Delft, een mountainbiker inhaal en deze achter mij probeer te houden. Dit lukt en als hij uit zicht is laat ik de teugels wat vieren. Dan gaat het voor de wind over de Woudweg naar Vlaardingen. Twee renners schieten een meter of 100 voor mij de Holyweg op. Ik probeer aan te pikken en loop in het begin in. Ik blijf echter aan het elastiek en heb nog niet de macht om het gaatje van 10 a 15 seconden te dichten. Als ze, na 10 minuten martelen, uitlopen naar 20 seconden hou ik het voor gezien. Uiteindelijk pak ik nog een rondje wielerbaan mee om het afsprinten te trainen. De teller blijft op 46 km/u hangen. Niet slecht maar zeker niet goed genoeg.. Moe gestreden kom ik thuis. 31.8 km in 28 km/u. Temperatuur? 22 graden! Dat gaat de goede kant op.

Korte broek

Het is mei, en eindelijk kan ik eens op de fiets in korte broek. Ook Ed's laat zich verleiden tot zomertenue, en gezamenlijk laten wij onze melkflessen ritmisch de pedalen bewegen. Als snel hangen we in het wiel van een wielrenpassant en met dik dertig gaat het richting Schipluiden. Na de trambrug zijn we deze heer kwijt en in een wat gezapiger tempo hobbelen we langs de Kandelaar naar Schiedam en Vlaardingen. Ed waant zich weer even 20 en plakt achter een Scooter. Ik kan niet aanpikken en zie ze langzaam uit zicht verdwijnen terwijl ik toch even 40 draaide. Bij de Vlaardingse Vaart kan ik de afgezakte Ed weer oppikken. Rond de Zuidbuurt slik ik een vette brommert in, wat een kokhalsreactie teweeg bracht. Hij wil niet meer naar buiten, dus moet ie maar doorgeslikt. Bah! Via de Lickebaert ging het richting huis. Ed en Mart aka als De Helderse Magneet en de Baksteen uit Maassluis reden de 40 km in 29 km/uur. Wind kracht 2 richting VAR (zuidwest naar mijn idee) Temp 17 graden. Een sociaal rondje....

30 april

Het is fris voor de tijd van het jaar, maar er staat weinig wind. Dit laatste is erg lang geleden, het lijkt wel of het de laatste maanden onafgebroken hard gewaaid heeft. Niet geheel ongelukkig hiermee reden Baksteen en Tirreno sinds lange tijd weer hun vertrouwde rondje. Baksteen had nog niet veel lucht, en het tellertje bleef derhalve in het begin rond de 27 km/u hangen. Via het Lickebaert werd er naar Vlaardingen en Schiedam gereden. Langs de Schie ging het richting Delft. Eenmaal de neus naar het zuiden gedraaid ging het tempo wat omhoog, richting 30 km/u. Via de Gaag ging het richting Waterweg, waar het fietspad parallel aan het spoor de Baksteen naar huis voerde. Er werden 44 km afgelegd, in 26,8 km/u. Wind kracht 1 a 2, richting N. Temperatuur 9 graden. Bewolkte lucht waar af en toe een spatje regen uitviel.

Voor de vogelaars onder ons, een gave link naar een broedende zeearend!

Taai-Tsjie

Het was naast Koninginnedag ook wereld taai-tsjie (Tai Chi zoals sommige mensen zeggen)dag. Lilian moest derhalve aan de bak. Tot mijn grote schrik bleek ook collega Ruud de "Kraanvogel" machtig te zijn. Eea werd door de WOS vastgelegd (Cor Broekman als cameraman!) en wordt vanaf as dinsdag elk uur uitgezonden....
Klik hierop om naar het fotoalbum van die dag te gaan. De foto's werden geschoten door Jim, Lilian en de Baksteen.

Schoon poepertje

De baksteen is nog immer niet 100% fit, maar kan wel zijn poepertje schrobben in de nieuwe badkamer! Klik hierop om naar wat foto's tijdens de verbouwing te gluren.Morgen sleep ik de racefiets mee naar het werk. Dan maar amechtig over het stuur hangen....

Fluim

Vanochtend uit bed gerold met een keel van schuurpapier. Geen rondje op de racefiets derhalve, maar wel op de stadsfiets met Bram achterop. Verstandig, als de grootte en frequentie van de groene fluimen, uiteenspattend op het wegdek een indicatie zijn voor de fysieke gesteldheid van de Baksteen. Evengoed legden Bram en Baksteen een 12-tal kilometers af. Onder andere langs het Hertenkamp te Maasland alwaar de dwergkangoeroe's gespot werden.
Ook deden we nog een boodschap voor Lilian bij de Formido. Naast Bram en Baksteen bleek de rest van Maassluis ook binnen in dit pand.... Snel naar huis om de nog immer niet afgeronde badkamer te begluren.

Overzichtje

Er is de laatste dagen weinig gefietst, een griepje hield de Baksteen in zijn greep. Morgen hoop ik weer wat kilometers te maken, geinspireerd door de profs die zich afmatten in het Zuid-Limburgse landschap vandaag. Voor nu een overzichtje van de gereden kilometers tot nu toe.

Gorinchem

Vandaag was het aardig fietsweer. Er stond een verjaardagsvisite in Gorinchem op het programma, dus dat werd op Tirreno gedaan. Aangezien er een westenwind voorspeld was, zou dit een "2 vingers in de neus"-rit worden. Helaas voelde ik mij niet echt 100% (hoesten en lichte verhoging) zodat ik alsnog verrot aankwam. Gelukkig kon ik daar onder de douche stappen, iets wat in mijn eigen stulpje nog onmogelijk is.
Vwb de rit, inderdaad windje mee! Zonder route op pad gegaan en met mijn suffe kop dacht ik dat het over 's Gravendeel wel korter zou zijn.... En verder verdwaalde ik in Gorinchem centrum.
De 82,5 km werden in 25,8 km/u afgelegd. Temp een graadje of 10.

Baksteen poetst

De Baksteen (en zijn vrouw) poetst deze week vooral het huis. Sinds afgelopen maandag is een aannemer bezig met de verbouwing van badkamer en toilet op de eerste verdieping. Na veel gehak en geboor zijn ze vrijdag aan het stucadoren gegaan. Vermoedelijk zijn we nu van de meeste troep af. Alle kamers moesten er aan geloven, stoffen, zuigen en moppen. Morgen wil ik toch echt weer op de fiets springen!
PS De foto is niet onze badkamer... Thank God!

Geen promotie.

Onze concurent in klasse 1A heeft zijn laatste wedstrijd gewonnen. Dit betekent dat we niet promoveren, maar tweede worden. Op zich een fraaie prestatie. De meeste teamgenoten hebben (flink) wat ratingpunten gewonnen wat aangeeft dat we boven verwachting gepresteerd hebben. Helaas ontbrak het ons in de wedstrijd tegen Ivoren Toren net aan wat geluk en lef.

Op de site van de Rotterdamse Schaakbond is de einduitslag én zijn de individuele resultaten te zien.

Niet meer in eigen hand

CHESS is uitgeschaakt. In de laatste ronde van de RSB klasse 1a werd, in Dord, van het lokale 2e team gewonnen. Met 5.5-2.5 werd een degelijke overwinning behaald, geen verliespartijen maar 5x remise en 3x winst. Deze laatste drie volle punten kwamen op naam van Ron (bord 1), Ton (bord 3) en Bas (bord 6). De rest dus remise, waarbij natuurlijk het eerste halfje voor Bart niet onvermeld mag blijven! Vanaf deze plaats bedank ik mijn teamgenoten voor hun inzet wat een hoge klassering in 1A mogelijk heeft gemaakt. We zijn tenslotte minimaal 2e, en als Sliedrecht stunt tegen Ivoren Toren promoveren we nog! Maar dat hebben we niet meer in eigen hand.

Nu naar mijn partij, geen schoonheid maar wel interessant. Ik kom goed uit de opening, maar verzilver mijn voordeel in een pion. Maar de stelling die wit overhoudt is meer dan compensatie van dat ene pionnetje. En, lieve lezertjes, eigenlijk kan ik alleen maar schaken als ik materiaal achtersta. Zodra ik de pion voorkom is het met mijn spel gedaan. Pas als ik een stuk verlies (Hoe kan ik een kandidaatzet als 26. Dc4 overzien??) kom ik weer los en speel alsof ik net een halve fles whiskey weggeklokt heb. Zonder vrees probeer ik wit's stukken los te weken van de witte koning. Dit lukt uiteindelijk met 31. ... b5. De dame komt op d3 binnen, nog steeds niets aan de hand voor zwart, maar door mijn blufpoker en zijn tijdnood grijpt wit mis. Ik krijg een soort van eeuwig schaak omdat wit niet durft weg te lopen uit het schaak, bang deze pot nog te verliezen. Kortom een slechte partij van beide kanten, maar misschien juist door de vele fouten leuk om na te spelen. In de slotstand geeft een siliconenschaakvrind nog altijd 1.8 pionnen voordeel voor wit.

Wit: T. Jiskoot Zwart: De Baksteen
1.d4 Nf6 2.Nf3 d5 3.c4 c6 4.Nc3 e6 5.Bg5 Nbd7 6.e3 Qa5 7.Bh4 Ne4 8.Qb3 Bb4 9.Rc1 Nb6 10.a3 Bxc3+ 11.bxc3 dxc4 12.Bxc4 Nxc4 13.Qxc4 Qxa3 14.O-O O-O 15.Qd3 f5 16.Ne5 Qd6 17.f3 Nc5 18.Qe2 Nd7 19.Nc4 Qc7 20.Be7 Re8 21.Ba3 c5 22.e4 f4 23.e5 Rb8 24.Rcb1 b6 25.Nd6 Rf8?? 26.Qc4! Nf6 27.Nxc8 Nd5?! 28.Nd6 Qe7 29.Bc1 Qg5 30.Rf2 Qg6 31.Rfb2 b5?!
[stelling na 31. ... b5?!?!?]
32.Qxc5? [Pxb5] Qd3 33.R2b3? [Ld2] Qd1+ 34.Kf2 Qc2+ 35.Kf1 Qd1+ 36.Kf2 Qc2+ 37.Kf1 Qd1+ remise

Kotov - Think Like A Grandmaster

Na de trainingssessie van Kees (zie onder) heb ik het boek van Kotov, Think Like A Grandmaster aangeschaft. Hoewel de schaakliteratuur enorm veel boeken omvat, zijn er relatief weinig die zich bezig houden met het "denkgedrag". Zal dit de sleutel zijn naar een hogere rating? Dat geloof ik wel, echter de andere ingrediënt; noeste arbeid, zal wat lastiger worden.

38.5 graden Celcius

Baksteen voelde zich niet 100%, maar de racefiets was mee naar het werk. Uiteindelijk toch maar met een ommetje naar huis. Weer rechtsaf tegen de wind in. Al na de eerste 100 meter was het duidelijk dat dit een slechte keus was. Een kilometer of 14 lang probeerde ik vaart te maken, zonder succes. Gelukkig kon ik eindelijk voor de wind gaan rijden en in een iets hoger tempo verplaatsten Baksteen en Tirreno zich richting Maassluis. Thuis aangekomen kakte ik volledig in. De thermometer toonde aan dat ik koorts had; 38.5 graden Celcius. 's Avonds om 9 uur lag ik in bed... Volgende ochtend was ik gelukkig aardig opgeknapt.
De 27.7 km werden in 23 km/uur afgelegd. Er stond een NO wind kracht 4 a 5, temperatuur een graad of 6. Opvallend veel scholeksters gezien.

Kees voor de Klas

Clubgenoot Kees van der Weijden was bereid gevonden om wat schaaklessen te geven aan de leden van CHESS. Gewapend met laptop, beamer en demonstratiebord werd ons de theorie van Kotov met betrekking tot de "Kandidaatzetten" uit de doeken gedaan. Dit klinkt wat ingewikkeld, maar het komt er op neer dat je je denkproces tijdens een partij stroomlijnt, optimaliseert. Het netto resultaat zou moeten zijn dat je meer (zetten) gaat zien in een partij, en je tijd efficienter gebruikt. Tijdens de avond werden er stellingen m.b.v de uiteengezette theorie geanalyseerd. Al met al een geslaagde avond, en ik kijk uit naar de volgende lessen van Kees.
De powerpoint presentatie en analyses staan binnenkort op de website van CHESS (zie de Links aan de rechterzijde)

Twee dagen rust

Ondanks het mooie weer houdt de Baksteen de benen stil. Hij is druk met andere zaken...
Oa wat poetswerk aan de fiets van Jim. Jim zelf heeft een vette griep te pakken.

Een overzicht van de gemaakte kilometers tot nu toe. We gaan richting de 6000 km dit jaar als de trend zich doorzet.

Nog een uur

Vanmiddag ging het weer windje tegen richting Schipluiden. Op een haar na dezelfde route. Weersomstandigheden waren ook hetzelfde, weer zo'n vette wind. Baksteen bereed ook dezelfde fiets; Nitro.
De 21,5 km werden in 21,7 km/uur afgelegd.

Eén uur

Met tegenzin draai ik vanuit de DTO fietskelder naar rechts, de neus richting noordoosten wind. Er staat meer wind dan dinsdag, zo'n kracht 4 a 5. De benen, nog zwaar van de voetbalervaring, protesteren hevig tegen de inspanning. Zo hevig dat ik overweeg de Molenweg richting Maasland in te slaan. Ik verman mijzelf en denk aan mijn vette pens. "Wie mooi wil zijn moet pijn lijden!" en zo ploeter ik door richting Schipluiden. Net over de Trambrug stuur ik Nitro scherp rechts, langs de Vlaardingse Vaart. Hier staat de wind ietwat schuin op, en ik kan eindelijk wat tempo maken. Als, bij de Broekpolder, voor de wind gedraaid wordt, fiets ik relaxed naar huis. De 21 km worden in 21 km per uur afgelegd. Eén uur fietsen dus. Temperatuur een graad of 2,3 boven 0.
Thuis hoor ik dat de oudste zoon van mijn oudste broer vader geworden is van een zoon. Een toekomstig wielerkampioen?

"Nee, dat is volgende week pas!"

Het was een fraaie dag om een stukkie te fietsen. Op Nitro deed ik de benen pijn. Pijn, omdat ik wind tegen had en mij af wilde matten. De rit begon vanaf het werk en ging richting Schipluiden en Delft. Na ongeveer 40 minuten kon ik eindelijk voor de wind draaien. Vanaf hier ging het wat rustiger richting huis. Thuis aangekomen, rond de klok van half 7, schoof ik vermoeid aan voor de prak. "Jij moet toch voetballen vanavond?" sprak Lilian. "Nee, dat is volgende week pas!" antwoordde ik. Twijfel schoot gelijk in het bolletje, toch maar even in de agenda kijken. En ja hoor, ik moest 's avonds weer aan de bak, nu achter een balletje aan rennen. Gelukkig waren er geen wissels, anders zou je nog uit kunnen rusten :-)
Enfin, toen ik woensdag mijn bedje uit rolde deden de beentjes flink auw. Gek hé?
Er werden 28 km afgelegd in 22.4 km/u gem. Zonnetje, een paar graadjes boven 0, NO wind kracht 3.

Ik proef het!

Het zonnetje schijnt, er ligt ijs op de sloten. Voor de (oosten)wind rijden Baksteen en Tirreno richting de Stormvloedkering. Hoewel de temperatuur rond het vriespunt ligt is het ideaal fietsweer. Ik ben dan ook niet de enige die het Kluftje (=Helders) bij de Stormvloedkering beklimt. Ik tel er zelfs 12! Met een kinderlijke blijheid kan ik er een paar inhalen. Zeker nog een slechtere conditie dan ik....
Als ik bij Hoek van Holland draai, krijg ik de wind tegen. Het voelt gelijk een stuk kouder aan. Tot aan de Schie zal dit zou blijven. Onderweg zie ik de eerste kievit dit jaar, wat horny eenden en de aalscholver op zijn vaste stek langs de Gaag. Ik proef het, het wordt lente! Bij de Schie aangekomen kan ik dan eindelijk gebruik maken van een "lift". Helaas duurt dit maar een paar 100 mtr, tot de Kandelaarsbrug. Maar als je een uur tegen de wind hebt lopen stoempen is elke zuigmeter welkom.
Als ik bij Schiedam de wind in de rug krijg, rij ik genietend in het zonnetje naar huis. Eindelijk weer eens een rondje van meer dan 50 km! Wind kwam uit het oosten, kracht 3. 53,7 km in 26 km/uur. [Foto Cees Hasman]

Schoon

De GIANT heeft wat te verduren gehad de laatste weken, sneeuw, pekel, regen, gladheid. De ketting knarst over de tandwielen. Het is dus tijd voor een lekker sopje gevolgd door het in de olie zetten der ketting. Vervolgens rijdt het beestje weer als vanouds.

Harde schijf

En met een ommetje verlaat ik het werk op Nitro. Het ommetje is kort, en loopt via het jaagpad van Schipluiden parallel aan de Vaart richting Vlaardingen. In Vlaardingen maak ik een stop bij Yorcom alwaar ik een kastje aanschaf waar je een harde schijf in kunt hangen. Via USB kun je dit kastje dan op een willekeurige PC hangen. Handig! Ik hobbel, met deze extra last naar huis. Er staat een vette Z-wind kracht 4 schat ik in. Thuis aangekomen hang ik een harde schijf in de enclosure, en binnen 10 min ben ik in de lucht!
Vervolgens weer op de fiets om Bram op te pikken van school.
De 23 km worden in 22 km/u afgelegd.

Oef!

Dat viel tegen! 's Ochtends stond er weinig wind, en ik ging er van uit dat dit 's middags ook nog het geval was. Na een kort nachtje (Tsja, zo'n schaakpartij gaat niet in de koude kleren zitten) bleken de benen ook ietwat zwaar. Bij elkaar een tegenvaller, maar toen ik eenmaal warm gelopen was ging het wel redelijk. Vanuit het werk ging het met Nitro naar Delft, Vlaardingen, Broekpolder (zie foto), Maasland en terug naar het werk. Er werden 29,4 km afgelegd in 23,2 km/u. Windkracht 3 a 4 ZZO

Adios Promotieklasse!

Het heeft niet zo mogen zijn. De klapper in klasse 1A tussen CHESS 1 en Ivoren Toren 3 zou uitwijzen wie er naar de promotieklasse promoveert. Bij een gelijkspel zouden wij de beste papieren hebben. Zelf had ik goede hoop dat het zou lukken. Deze avond bleken we echter een maatje te klein. Invaller Kees van Toor kon met wit geen potten breken en speelde een snelle remise. Naamgenoot Kees van der Weijden speelde voor zijn doen een zwakke pot (overzag dat de dame op c7 gedekt stond?) en al snel stonden we met 1.5-0.5 achter. De situatie op de andere borden beloofden niet veel goeds. Ron stond superslecht, een fragment is te zien op de site van Charlois Europoort (zie links aan de rechterzijde).
Zelf had ik geen voordeel bereikt met wit, maar de partij bleef in de remisemarge. Rene speelde remise en Martijn verloor zodat de stand 3-1 in ons nadeel was. Op dat moment stond Bas aan bord 6 iets beter, Ton en ik nagenoeg gelijk en Ron nog steeds verloren.
Ton kwam remise overeen, en toen Ron verloor had ik intussen ook te veel risico genomen. Bas kwam remise overeen. De eindstand 6-2 is wat geflateerd, maar de overwinning is zeker verdiend voor Ivoren Toren. Ik wens ze veel succes in de promotieklasse.

Op de website van Krimpen a/d IJssel las ik dat ze gewonnen hebben van Dordrecht, onze volgende tegenstander.

Stand aan kop in klasse 1a:


Klasse 1A Ap Mp Bp 1 2 3 4 5 6 7 8
1. RSR Ivoren Toren 3 6 12 31½ xx 6 4½ 5 5½ . 5 5½
2. CHESS 1 6 10 30 2 xx 6 . 6 5 5½ 5½
3. Nieuwerkerk ad IJ. 1 5 6 23 3½ 2 xx 7 6 . 4½ .