Als Rasmussen!

Het gewicht wil maar moeilijk omlaag, en de Alpen komen hoe langer hoe dichter in de buurt. Nog twee weken en ik moet er aan geloven. Mogelijk is EPO een optie? Zal ik in mijn nadagen naar dit wondermiddel grijpen? Doping is toch vaak iets wat tussen de oren zit en ik besluit tot een rigoureuze ingreep; het haar moet er af! Schoonzus haalt de tondeuse tevoorschijn en alras vallen Baksteen's lokken op de vloer. Na een minuut of 20 is het leed geleden, het bolletje is nagenoeg kaal. Een uurtje later spring ik op de fiets. Als Rasmussen schiet ik over het asfalt! Dit had ik dus nodig. Alpe d'Huez ik kom er aan!
Het rondje meet 35.7 km
Ik verbrand 1828 kcal [6 Nutsen]
Het windje is West kracht 2!!!
Gemiddelde snelheid 27.1 km/u
Gemiddelde hartslag 136 beats/second

Zeer korte etappe

De laatste etappe van de Tour had ik gedeeltelijk mee kunnen rijden. Er zat duidelijk geen schot in. Dus sprong ik zelf maar op de fiets, het was droog en ik kom niet aan mijn kilometers de laatste weken. Hoofdoorzaken zijn het slechte weer en het feit dat ik nog niet helemaal fit ben. Had ik maar een toverdoos met wat wonderpillen!
Enfin, ik rij op mijn gemak richting Waterweg. Net voor het hek hoor ik een ritmisch getik bij het achterwiel. Ik stap af en peuter een stoffeernagel van een mm of 15 uit mijn achterband. Deze loopt natuurlijk gelijk leeg. Ik kijk op de teller; 1.02 km afgelegd. Met weinig moraal wissel ik de band. Het waait zo hard [NW6] dat ik de fiets, welke tegen het hek leunt, omwaait. Gelukkig kan ik haar opvangen. Ik pers een weinig lucht in de wisselband en hou het voor gezien. Na een etappe van 2 km ben ik weer thuis. Op tijd voor de finish van de Tour. Een Tour die zeer fraai was, tot het ontslag van Rasmussen door Rabo. Wat nu als hij wel in Mexico was in juni??
Op het plaatje is nog net het hek te onderscheiden, in de rode cirkel.

Tour kijken

Vanmiddag nam ik een snipperdag, de Tour is jaren niet zo leuk geweest. Hierbij doel ik natuurlijk niet op alle dopingperikelen. Voordat ik kon gaan kijken moesten er nog wel wat km weggetrapt worden. Met een vette wind (ZW5) werden er 28 km afgelegd in 27.3 km/u. Thuis zag ik Rasmussen uitlopen op de concurrentie. Een knappe overwinning, nu nog het geel naar Parijs brengen.

Wat heb je nodig voor een fantastische foto?

Wat heb je nodig voor een fantastische foto? Je moet op de juiste plek zijn, op de juiste tijd, en.... je moet een camera bij je hebben!! Dit laatste had ik niet zodat ik zeker 2 fraaie plaatjes miste. De eerste was langs de Waterweg waar twee zwanen synchroon aan het opstijgen waren. Blijft indrukwekkend hoe deze zware beesten zich in de lucht werken door met de vleugels te wrikken en over het water te rennen. Later, bij Delfgauw, zat een reiger te zonnen met de vleugels ietwat uit elkaar. Het beest zat op een klein eilandje in een grote vijver, en de zon streek langs zijn vleugels. Het leek wel een Maria verschijning. Hoe het ook zij, alleen Baksteen's netvlies legde dit vast. Om 9 uur was ik op de fiets gesprongen, met een dikke keel dus ik besloot het tempo laag te houden. Dat lukte vrij eenvoudig tot ik bij de Zweth ingehaald werd door een ploeg renners. Ik pikte aan en reed in de staart 48 km/u. Dat was nou ook weer niet de bedoeling en loste snel uit dit peloton. Op de terugweg werd ik nog verrast door een vette bui. Gelukkig zonder onweer, en kort van duur. Wel lang genoeg om zeiknat te regenen. Na 57 km was ik weer thuis, uitziend naar een douche.
Met schone billen checkte ik mijn mail, en zag een postje van Peter K, de Adelaar uit Pernis. Hij, en de Pelikaan uit Schiedam, zijn naar Den Helder gefietst. Knap mannen!
Die jongens hadden wel de camera meegenomen, en vandaar onderstaand plaatje van de Pelikaan die er ff helemaal doorheen zit. Beide plaatjes zijn te vergroten door er op te klikken.

Wind: ZW 4/5
Temp: 15 gr C.
Afst: 57 km
Gem: 25,7 km/u
Gem hartslag: 130/min
Energie: 2814 kcal (5 big Macs!)

12,7 gevulde koeken

Het is een fraaie dag vandaag, en na lange tijd zit ik weer eens op de racefiets. Rustig trap ik richting Hoek van Holland, de pulk laat ik links liggen. Zonder veel na te denken pak ik mijn rondje op. Het gaat niet eens echt verkeerd en ik kan redelijk tempo draaien. Dat ik niet helemaat fit bent blijkt na een km of 40, de batterij lijkt bijna leeg. Toch weet ik er nog 68 kilometer van te maken in 27.1 km/u. Moe kijk ik naar de laatste kilometers van Rasmussen en ben blij dat hij het geel ook morgen draagt. Even later vallen mijn luikjes dicht en lig ik snurkend op de bank. Morgen weer een rondje?
Wind: ZW4
Temp: 20 gr C
Gem. hartslag: 136
Verbruikte energie: 3310 kcal (12,7 gevulde koeken!)
Ca 2,5 uur op de fiets gezeten.

Dunne bandjes

Toen ik afg maandag mijn bedje uitsprong, bleek ik toch niet helemaal fit. Een stuiterend hoofd en kriebelhoest maakte dat ik mij ziek meldde. Donderdag ben ik weer begonnen met werken, van fietsen is het nog niet gekomen. Ik hoop dat het snel slijt, as weekend wil ik toch wat kilometers maken.
Toch is er nog nieuws van het fietsfront te melden; Ik had Nitro uitgeleend aan voetbalmaatje Dick, die aan een Run Bike Run meedeed. Nadat hij klaar was klapte de voorband. Mijn schuld, ik had 'm wat hard opgepompt zodat ie wat sneller kon rijden. Aangezien de voor- en achterband op waren, besloot ik de brede rakkers te vervangen door een slang model. Natuurlijk omdat ik wat harder op Nitro wil fietsen :-)
Deze modificatie is doorgevoerd, en het bevalt mij uitstekend. Ervaringen:
- Meer gevoel met de weg
- Minder vering
- Sneller
- Standaard is 'te hoog'
Dit laatste zal ik moeten modificeren of anders vervangen. Tevens heb ik nog SPD pedalen liggen welke ik moet monteren. De schoentjes hiervoor moet ik echter ook nog aanschaffen. Moet maar even wachten tot na de vakantie.
De gegevens van de nieuwe banden:
CITY CONTACT REFLEX 26 INCH
3 lagen/totaal 180 tpi + Safety System Breaker: anti-leklaag die bestaat uit een zeer dicht en vast nylonweefsel, daarnaast is deze anti-leklaag met kevlar versterkt
gewicht 550 gram

Rustig weekje

Na de inspanning van afgelopen zondag voelde ik mij moe. Een vermoeidheid die eigenlijk niet afnam gedurende week, ondanks dat ik geen rondjes meer rondreed. Misschien te weinig slaap? (Elke avond de Avondetappe!) Hoe het ook zij, gisteren begon ik ook te kriebelhoesten en een griep leek op komst. Vanochtend eerst wat uitslapen, daarna kwam er voldoende regen naar beneden om even niet te gaan fietsen. In de loop van de middag knapte het aardig op, en het voltallige gezin vertrok naar de wielerbaan. Lilian om te wandelen en fotograferen, Jim om te skaten, Bram en ik op onze metalen rossen.
Het benauwde weer zorgde er voor dat er menig zweetdruppel viel! Op de foto beide zonen op hun wielvoertuigen.

Geen kraakje!

Zaterdagmiddag haalde ik Tirreno op bij Cees Boer. Het vervelende kraakje wat er sinds Zwijdrecht (3x) in zit moest er toch uit kunnen? Het was onderhand duidelijk dat het geluid van de achterzijde van Tirreno kwam. Het achterwiel werd vakkundig nagelopen waarna ik als een gelukkig man weer rond kan rijden. Het geluid is weg! Geloof mij lieve lezertjes, ik hou van een stille fiets en ben gewend geluidjes te horen aan de fietsen van mijn fietsvrinden, niet die van mij. Ik ergerde mij geel en groen aan de 'herrie'. Eindelijk kan ik weer de fietsen van mijn fietsvrienden voor herriebakken uitmaken, ik ben stil! Mijn dank gaat uit naar het personeel van Cees Boer voor de goede zorgen.

Foto's zondag

316 km

In 2001 reden Ed en ik onze eerste 200+ km tocht, naar het middelpunt van Nederland. Toen nog op onze Batavus sportfietsjes. Op mijn voorstel om dit nog eens te herhalen werd gretig ingegaan, ook door Peter. Zo doende reden we om 8 uur richting onze eerste landmark: Het laagste punt van Nederland. Peter had zijn camera meegenomen opdat we voor het nageslacht de bewijsvoering kunnen leveren. Het weer was fraai, niet te veel wind, niet te warm en droog. De rit ging door naar de Pyramide van Austerlitz. Hier zijn we een aantal jaar geleden ook geweest, en dit ligt nagenoeg op de route. Ed gaat in het mulle zand onderuit en plet zijn 'isostar-gelletje' zodat hij met een zeer zoete rug de rest van de dag rondreed. Bij de Pyramide propten we wat voedsel en koffie naar binnen. Eenmaal weer opgestapt protesteerden de benen, maar na enige tijd hervonden de spieren hun ritme. De volgende stop was Het Kadastraal middelpunt van Nederland, de Onze Lieve Vrouwe toren te Amersfoort. De gids voorzag ons (graties) van allerlei informatie over het verleden van de toren. Heel gaaf om daar langs te hobbelen. De tocht ging vervolgens naar Putten, naar het Zwaartepunt van Nederland. Dit hebben we helaas nooit gezien door ietwat rabberig plotwerk van een der fietsvrienden wiens naam ik niet zal noemen! Zijn naam begint overigens met een E en eindigt op dEvers... We zijn in ieder geval in de buurt geweest zullen we maar denken :-) Vlak bij het middelpunt werd weer gerust, na veel koffie werd besloten om Hotel De Wereld te Wageningen te laten schieten. Het zou anders te laat worden. Nadat we de (nieuwe) kei van het middelpunt hadden aanschouwd, konden we huiswaarts gaan. We hadden de hele dag aardig boven de 30km/u gekoerst, maar nu kwam daar de klad in. Na een km of 200 worden de beentjes toch moe.. Bij Wijk bij Duurstede werd een maaltijd genuttigd, en werd het ons duidelijk dat het toch verstandiger was geweest om verlichting mee te nemen. Ook kregen we nog een aardig buitje te verwerken, even na Gorinchem. Vanaf Papendrecht was het gesneden koek voor de Baksteen, en in het donker ging het richting Rotterdam. Daar weken we van Baksteen's vaste route af en kwamen op een stuiterweg richting Marconiplein terecht. Ed zat al een tijdje moeilijk, en nu moest Peter ook passen. Bij mij bleef deze ellende gelukkig uit waardoor ik man van de dag werd. Zo voelde het overigens niet trouwens :-) Bijna thuis rij ik zowat het fietspad af de sloot in, vermoeidheid en slecht zicht maken dat ik niet helemaal scherp ben. Gelukkig wel scherp genoeg om op het fietspad te blijven. Na 316 km komen we thuis aan. Gemiddeld staat er 26,5 km/u op de teller.
Zodra de foto's digitaal ontwikkeld zijn zal ik deze plaatsen.

'De Trekschuit' uit de vaart

Rond kwart voor 5 rij ik de DTO poort uit richting Schipluiden. Gezien de weersvoorspelling die niet erg fraai is, ben ik op mijn mountainbike Nitro. Bij Schipluiden pak ik het jaagpad richting Vlaardingen. Op dit jaagpad wordt ik overvallen door hongerklop. Natuurlijk heb ik niets te knabbelen bij me, en de dichtsbijzijnde winkel is zeker 5 km verderop. Ik drink mijn flesje water op, en ploeter in mickey mouse tempo verder. Als ik langs de Trekschuit kom, denk ik een stuk af te kunnen snijden. Als ik de Vaart oversteek kan ik gelijk naar Maasland tuffen, scheelt zeker een km of 5. De Trekschuit blijkt uit de vaart. Lees dit bericht voor de oorzaak. Een tegenvaller en ik moet verder. Ik herstel wat, en in een gezapig tempo kan ik naar huis rijden. Daar kom ik na 25 kilometer aan en frot gelijk een banaan, appel en eierkoek naar binnen. De wind was Z5, en af en toe een bui(tje).

Helaas geen Gouda

Rutger, de zoon van collega Ruud, moest vandaag zijn eerste wedstrijd rijden in Gouda. Ed, Peter en ik hadden afgesproken naar de fietsbaan in Gouda te fietsen om de vuurdoop van deze kleine gabber te aanschouwen. Om 8 uur vanochtend zou ik op Peet's stoep klaar staan. Helaas was het baggerweer en ipv de natte tocht besloot ik de binnenkant van mijn oogjes wat langer te gaan bestuderen. Dit was ook Peet's gedachte. Wat Ed heeft gedaan lezen we binnenkort op zijn blog ;-)
Gelukkig trok het in de loop van de dag open, en nadat ik wat natuurkunde had bestudeerd (krachten, momenten etc. ook interessante kost voor de renners onder ons...) besloot ik nog wat kilometers te gaan afleggen. Er stond een vette wind, waar ik eerst schuin tegenin moest ploegen. De benen deden gelijk auw, waarschijnlijk nog de naweeen van het rondje van gisteren. Eenmaal warm reed het een stuk beter. Ik reed weer een bekend rondje, en kwam de roeifietser weer eens tegen. Als ik poen had zou ik ook wel zo'n apparaat willen hebben. Ditmaal reed ik met een hartslagmeter, wil hier toch een gewoonte van maken. Genereert in ieder geval weer data voor een database!

Tijd: 1:59
Gem hartslag: 138
Max hartslag: 166
Verrichte arbeid 2617 kcal

Verreden km: 54
Gem snelheid: 27.7 km/u

Wind: ZW5
Temp: 19 gr
Neerslag: 0
Licht bewolkt.

Tussen boodschappen en verjaardagsvisite in.

Na het boodschappen doen is er nog wat tijd voordat de verjaardagsvisite voor Jim komt. Ik bel Ed, en gretig gaat hij in op mijn voorstel voor een rondje. Er stond een lelijk windje, volgens windfinder ZW5, maar gevoelsmatig was ie minstens 6! Het ging toch weer harder dan voorzien, en na 55 km in 29.6 km/u nam ik afscheid van Ed. Plaatje is overigens schaamteloos van Ed's blog gejat :-)

Ff tussendoor

Jim is met zijn toetsweek bezig. Aangezien hij op het randje zit van overgaan of blijven zitten, wordt hij door Lilian en mij geholpen bij zijn "zwakke vakken". Ik neem derhalve electrische schakelingen met hem door. Wet van Ohm, Electrisch vermogen, Rendement, Overbelasting etc. Gelukkig voor mij moet hij ook Frans doornemen. Ik spring op Tirreno voor een snel rondje. Hoewel er een fikse wind staat (ZW5) is het heerlijk fietsweer. De hemel ziet er uit als op de oude schilderijen; schitterend blauw met fraai gevormde schapenwolken. Bij Vlaardingen schiet het herasfalteren van mijn rondje goed op constateer ik tevreden. Andere delen van mijn rondje zijn voorzien van pek en grind. Wel meer grip (lekker voor de winter zullen we maar denken) maar een stuk minder comforabel. Nadat ik de Schie gepasseerd ben, draai ik de neus in de wind. Door de fraaie polders stuur ik Tirreno richting Maassluis. Even na de Trambrug dwalen de gedachten af, en wel naar de zaterdag als voetbalvrind Gijs zijn verjaardag viert. Alsof de Duivel er mee speelt, zie ik hem 2 minuten later in tegenovergestelde richting rijden! Ik ben onherkenbaar in vacuumpak, bril en helm, maar ik in het voorbijgaan roep ik hem nog wat toe. Hij is vast de fietsroute voor zaterdag aan het uitzetten bedenk ik mij. Na 40.5 km kom ik tevreden thuis aan. Het gemiddelde bleef op 26.5 km/u steken. Tussen de bijlessen door poets ik ook Tirreno nog even op.

Buitje

Als ik om half 3 op de fiets spring, miezert het een beetje. Gedurende mijn rondje wordt het ook niet meer droog. Sterker nog, na 40 km rij ik door een vette bui, die zo'n 2,3 km duurt. Het is niet druk op de weg, de meeste renners zijn mooiweer renners zo blijkt maar weer. Na 52 km hou ik het voor gezien. Gemiddelde ligt dan op 28.7 km/u. De wind liep qua sterkte op tijdens het rondje. Z4 mee, Z5 tegen :-) Vanavond Tirreno poetsen!

Boodschapje

Vandaag moesten er nog wat boodschapjes in Rotterdam (De Slegte) en Vlaardingen gedaan worden. De auto blijft netjes op zijn plek, ik pak de fiets! Het is goed oppassen in Rotterdam, het gros van de automobilisten lijkt zich niet bewust van fietsers. Ik kan aardig anticiperen, denk ik, en ontwijk dan ook menig stukkie blik. Toch rij ik bijna nog tegen een fiets op, die plotseling linksaf slaat als ik hem in wil halen. Zonder kleerscheuren kom ik bij De Slegte aan. Hier scoor ik een aantal fiets- en schaakboeken. Lekker voor op de camping in Frankrijk. Ook koop ik een boek over digitale fotografie voor Lilian. In Vlaardingen scoor ik wat gadgets, oa voor fietsvrind Ed die nu natuurlijk nu dus supernieuwsgierig is wat dit mag zijn :-)
In totaal trap ik 38 km in 21 km/u weg op Nitro.
Baksteen's nieuwe aanwinsten:

De Muur, delen 5 & 7
Wim van Est Zijn hart stond stil
Verlangen naar de Giro
Zin in .... Schaken

8 van Maassluis

Vanmiddag ontving ik volgende mail van de organisatie van Fietspromo:

Beste Martin

We hebben gisterenavond moeten besluiten dat de 8 uren van Maassluis helas niet kan doorgaan.Slechts 14 koppels l hadden zich ingeschreven.Als vervanging kun je zaterdag met onze 100 km toertocht meedoen.

Jammer ,maar het is niet anders
Voor meer info zie onze web-site.
Toch leuk dat je mee wilde doen.

Met sportieve groet,

John Moens


Jammer dat het niet doorgaat, mogelijk is het weerbericht voor as weekeinde hier verantwoordelijk voor.

Vale gier?

Het moet een nieuwe traditie worden: het woensdagavondrondje vanaf het stoepje van de Bloemes. Ik arriveerde net na Ed, en even later stond ook Sasja op de stoep. De Punaise liet verstek gaan en zou de avond op de bank doorbrengen? Lex en Peter kwamen in vol ornaat naar buiten en alras reden we achter Peter aan die een rondje in zijn hoofd had. Al kriskrassend reden we door het Westland over bekende en onbekende paadjes. Werd er echt een vale gier gespot in de polders? Of was dit een andere vreemde vogel? We zullen het nooit weten. Af en toe werd er wat gedold, vooral tussen Lex en Ed. Deze twee betwistten elkaar het witte tricot met rode bolletjes. Het rondje werd in het ondergaande zonnetje afgesloten na 57 km in 28.2 km/u. Wind W4. Thuis wachtte het prakkie nog. Voor het rondje was ik nm met Bram bij de Coureur geweest om aan zijn wielercarriere te werken. En passant had ik daar ook een 20 km weggetrapt.

Slechte benen, toch als eerste over de meet.

Het sportuurtje werd ditmaal zonder de FF gereden. Tijd voor een sociaal rondje dus. Het tempo lag in den beginne laag en er werd lustig op los gebabbeld. We waren met 4 man vertrokken; Peet met zoon Lex (al vakantie!) en het Dynamic Duo; Baksteen & Edster. De Rode Punaise voelde nattigheid en besloot solo te gaan rijden. Eenmaal bij de Kandelaar vond Ed dat het wel wat harder kon, en bleef een lange tijd aan kop sleuren. Net daar had ik het wel gehad. Kon ik vorige week nog eenvoudig aanpikken bij de FF, vandaag had ik moeite het laatste wiel te houden. Peter, die zijn sterkste seizoen tot nu toe rijdt (komt dat door de Tacx?) was ook regelmatig op kop te vinden. Bij Vlaardingen bleek de Holyweg gestript te zijn van asfalt zodat we zowat een afgrondje in reden. Even later, bij de Surfplas, bleek men het asfalt levensgevaarlijk bedekt te hebben met grind. Dat was goed oppassen daar! Eenmaal op de Zuidbuurt ging het tempo weer omhoog, en we reden richting parallelweg. Daar gooide Ed nogmaals het gas er op. Lex haakte af, en ik moest een jump maken om het gat te dichten. Vanaf dat moment werd er keurig kop over kop gereden tot de Herenlaan. Ed zette vroeg aan, maar ik kon zijn wiel houden. Even later was het mijn beurt, en sinds lange tijd kon ik de virtuele gladiolen weer ruiken. Met 49.7 op de teller was ik vandaag de snelste.
De 43.7 km werden in 29.7 km/u afgelegd. Wind N4
Baksteen en Edster rijden zondag mee in de "8 uren van Maassluis". Komt dat zien op de wielerbaan van Maassluis tussen 12 en 20u!

Baksteen verkoopt vouwwagen!

Of we dit jaar met de vouwwagen op vakantie gaan is nog de vraag. Hij staat miv vandaag op marktplaats, en heeft een eigen blog :-) Klik op onderstaande link!
Baksteens vouwwagen