Eerste ooievaar en reeds gespotte zilverreiger

Deze week ben ik vrij. Dat wil zeggen dat de laatste twee dagen voor een groot deel in de verbouwing van Bram's kamer zijn gaan zitten. In de loop van de dag zag ik het wolkendek openscheuren en hoe langer hoe blauwer kleuren.
Fietskriebel natuurlijk, en om half 5 reed ik de poort uit. De wind was gelukkig zwak (N2), een duidelijke verbetering tov gisteren. Traditiegetrouw trok ik mijn vaste rondje naar de Kandelaar. Terwijl ik daar naar toe fiets, gebruik makend van de neue recratiepaden, spot ik de eerste ooievaar van dit jaar. Of dit nog niet voldoende is, zie ik aan de andere kant van het fietspad een witte reiger. Hij staat te ver weg om hem duidelijk te kunnen determineren. Gelukkig istie eerder door de Adelaar gespot. Een zilverreiger derhalve.
Of het de zon is, of het ontbreken van wind, ik weet het niet. Feit is dat ik lekkerder fiets dan de afgelopen keren. Langs de Waterweg zet ik nog even aan. Als ik even later de straat inrij, werp ik een blik naar achteren waar het zonnetje net onder het einder duikt.
Afstand: 45,5 km
Gemiddeld: 27,2 km/u

De Nordwalder variant van het koningsgambiet

Vanavond werd er alleen genoemde variant gespeeld op de vereniging. Uit balorigheid (er was nog geen nieuw thema bekend) had ik dit zelf opgegeven. Wat ik zelf op het bord kreeg, én wat ik om mij heen zag gebeuren was verre van saai. Hoewel het er, op het eerste gezicht, slecht uitziet voor zwart werd er veel gescoord door de zwartspelers. Nu moet ik eerlijkheidshalve vertellen dat ik in mijn derde partij, tegen Kees van der Weijden, compleet overspeeld werd. Helaas voor Kees nam hij te veel tijd en kwam ik totaal onverwacht met de schrik vrij. Ik morste slechts één halfje, tegen Bart. En dat was dan weer onnodig. Maar met 4.5 uit 5 werd ik als eerste gehuldigd. Trots, met een fles wijn voor Lilian, mocht ik huiswaarts vertrekken. Kees werd tweede. Bart vermoedelijk derde maar die was reeds vertrokken. Dirk viel ook in de prijzen.

Spreeuw [door Lilian]

Maassluis, 21 februari 2009

Ook een spreeuw heeft vrienden nodig.

In de boom bij ons voor de deur voltrekt zich een klein drama. Een spreeuw is verstrikt geraakt in een plukje draad dat in een van de hoogste takken hangt. Het beestje hangt ondersteboven en zijn gefladder en geroep heeft een groep kauwen aangetrokken. De kauwen proberen de spreeuw dood te pikken.
[klik op foto voor vergroting]


Gelukkig is daar mijn zwager Jaap (u kent hem wel, van het Jeugdjournaal: de ontsnapte kangoeroe in Maasland). Hij is op het gekrakeel afgekomen en houdt de kauwen op afstand met handgeklap en vreemde keelgeluiden.
Ik bel de dierenambulance en vertel dat een spreeuw redding behoeft en dat het dier op zo’n 6 à 7 meter hoogte vastzit. Zij bellen de brandweer en even later hebben we een waar spektakel in de Frederik Hendrikstraat. Twee brandweerwagens en acht brandweermannen houden de aandacht van de buurtbewoners gevangen. Met behulp van de ladderwagen wordt onze spreeuw uit zijn benarde positie bevrijd.

De mensen van de dierenambulance hebben een tijdje werk om de draden van zijn pootje te knippen en dan is hij vrij…


Net te snel voor mijn camera zoekt hij een veilige plek in onze voortuin.
’s Middags zie ik hem terug. Samen met de andere spreeuwen van zijn zwerm landt hij in mijn achtertuin om van zijn dagelijks broodkruim en vetbollen te eten.
Bedankt allemaal.

Waterweg

Er is wat minder goesting vandaag. Geen zonnetje, en het waait wat harder dan gisteren. De drempel om te gaan fietsen wordt alsnog overwonnen, en tegen 4 uur ben ik weg. Eerst langs de Waterweg naar Vlaardingen, dan met de neus in de wind, via Zuidbuurt, Parallelweg, Gaag, Oranjedijk en Bonnenlaan naar Hoek van Holland. Daar rij ik via Haakweg naar de Slachthuisweg. Dan de Delflandse dijk op, richting Stormvloedkering. Daar klim ik 2x naar de top van beide zijden. Dan kan ik voor de win naar huis. Het fietspad langs de Waterweg schiet onder mij weg, de teller hou ik eenvoudig tussen de 35 en 40 km/u.
Na 37 km ben ik thuis. 26,3 km/u gemiddeld. Wind NW5, temp 7 gr C.

Opgewokkeld!

Kwart voor 4 spring ik op de fiets. Het zonnetje schijnt, en het is opvallend warm in vergelijking tot de laatste maanden. Bij Vlaardingen mis ik de grote loods gebouwd van zeecontainers. De Twist is klaar, bedenk ik mij. En jawel, een paar 100 meter verder zie ik 'm liggen over de Vaart.
Later lees ik op het web dat hij in april officieel gedoopt wordt.
Na 43 km ben ik thuis. Gemiddeld 26 km/u
Wind ZO3 Temp 11gr C

Onder de 50%

In de interne competitie heb ik nog niet veel partijen gespeeld. Met 2 remises en 1 verliespartij moest ik vanavond winnen om in ieder geval de 50% marge te halen. Jan Ranft was mijn tegenstander. Op papier ben ik een paar honderd ratingpunten sterker. Jan is echter een taaie rakker, en wat ik ook probeerde het mocht niet baten. Een terechte remise en een compliment aan Jan! Ik blijf steken op 1.5 uit 4....

Kater

Met een lichte kater van de pot van gisteren besluit ik toch maar te gaan fietsen. Het weer is fraai, maar ik moet een hoge drempel over om Tirreno te bestijgen. Het is kwart voor vier als ik vertrek. Na een half uurtje trappen heb ik het best naar mijn zin, en plichtmatig, maar zonder tegenzin draai ik een rondje via Schiedam, Delft, Schipluiden en Maasland. Aan het eind van de Kwakelweg rij ik over het pisbruggetje en fiets twee hardlopers tegemoet. Een der hardlopers blijkt dienstmaat Arie. Tegenwoordig zonder snor. Staat je beter Arie! Kom je nog eens langs voor die Duvels?
Als ik de fiets thuis stal, zijn de tenen toch weer koud, ondanks de extra motorsokken.
Afstand: 40.3 km/u
Gemiddelde: 26 km/u
Wind: NW4/5

Oops...

We bekeren tegen Charlois Europoort vanavond. Op papier een stuk sterker, meer net zo goed als de bal rond is, is het schaakbord vierkant. Ik anticipeer op de opstelling van CE, maar deze blijkt uiteindelijk anders dan verwacht. Zelf heb ik mij aan bord 1 gezet en mag met wit tegen Ben Boog. In een Morra kom ik net een tempo te kort voor offers, zo ervaar ik het in ieder geval. Als Ben zich bevrijdt met 14. ... b4 krijgt hij hoe langer hoe meer vat op de stelling. Na zijn 19e zet heb ik het idee langzaam weg geschoven te worden. We hebben dan al flink wat tijd geinvesteerd. Geheel in mijn speelstijl besluit ik tot een pionoffer om lijnen naar de zwart koning te openen.
Ik krijg eindelijk mijn rommelkansen. Na 26. Da5?! heb ik nog 4 seconden op de klok. Netto 4 seconden per zet tot de tijdscontrole. Natuurlijk mag zwart niet nemen, mat achter de paaltjes dreigt met Tc8. Ben speelt 26. ... f5?? en allerlei toeschouwers trekken wit weg. Met 27. Dxa8 gevolgd door Tc8+ en Pg5+ kan ik een toren en dus de partij winnen. Ik zie het niet en verlies de partij een paar zetten later.



Ron had toen al gecapituleerd tegen Peter Kemner, aka De Adelaar uit Pernis.
Kees van der Weijden verslaat Arjen Kouwenhoven, een oud teamgenoot uit mijn tijd in Maassluis. Bart verliest van Carel Vredenborg. Uitgebekerd derhalve.
Bekijk het verslag (en de finale van de partij van Ron) op de site van De Oude Dame

Spinnen XI

Dit keer doen we een nieuwe oefening op de spinfiets; staand fietsen met een hand op de rug, de ander aan het stuur. Joost kijkt lachend naar mij om en maakt een opmerking die verloren gaat in de discodreun. Ik kan echter wel raden dat hij doelt op mijn akkefietje met het gebroken stuur....

Dat viel tegen.....

Al een tijdje geleden had ik afgesproken met John om een middag door te brengen. Doe voorspellingen waren goed genoeg om de tocht op de fiets te maken. Lichte vorst oplopend tot een paar graden boven nul, matige zuidoosten wind en zon.
Om half 10 zit ik op de fiets, richting Soesterberg. Voorzichtig aan het eerste stuk, veel fietspad lag er wit uitgeslagen bij. Ik heb de laatste tijd vaak genoeg de grond gekust zodat ik in slakkegang richting Noordoost koers.
Door onwennigheid met de GPS en nieuw kaartmateriaal rij ik een km of 10 in verkeerde richting. Later zal ik ook nog een aantal extra km maken als ik mijn weg dwars door Utrecht probeer te vinden.
Ik keer om en pak de route weer op. Via Gouderak, Haastrecht, Oudewater en Montfoort nader ik Utrecht. John belt op hoe het gaat. Eigenlijk ben ik het spuugzat, ik heb er 80 km op zitten, de conditie is naatje, en de wind tegen ben ik zat.
Toch sla ik, zijn aanbod om mij op te komen halen, af. Bijna 2 uur later stap ik verkleumd van Tirreno af. Een paar bakken lekkere koffie en een hete stortdouche brengen mij weer onder de mensen... Ik blijk 115 km in 5.5 uur afgelegd te hebben..

De Baksteen ontsnapt!!!!

Vandaag staat er beduidend meer wind dan gisteren. Ook de richting is gedraaid waardoor ik gelijk tegenwinds moet ploeteren. De route die ik volg is gelijk aan gisteren. Zo geraak ik op de Woudweg. Deze is er het afgelopen jaar, door aanleg van recreatiepaden in de omgeving, niet op vooruit gegaan. Als ik over een slecht stuk heen rijd, voel ik opeens de druk van het stuur aan mijn linkerzijde wegvallen. Snel kom ik overeind, en al rijdend probeer ik uit te vinden wat er aan de hand is. Het linkerdeel van het stuur is bijna geheel afgescheurd. Het rechterdeel zit nog stevig vast gelukkig. Ik besluit door te fietsen, zolang het gaat. Veel keus heb ik ook niet, Lilian is Bram van een scoutingweekend ophalen, en broer Jaap was niet thuis toen ik vertrok.
Rijden met een half stuur is een tak van sport die ik liever niet meer bedrijf. Ik zie kans zo'n 12 kilometer af te leggen met de linkerhand op het balhoofd en de rechterhand op het stuur. Bochten zijn een ramp, en ook zijwind maakt dat je aandacht niet mag verslappen. De armen zijn dit niet gewend en gaan van lieverlee protesteren. Als ik Maasland bereikt heb, is het niet meer verantwoord door te fietsen. Het linkerdeel van het stuur staat nu op afbreken, en kan dan in het wiel terecht komen. Dit met evt letsel, of erger; een einde van mijn veelbelovende wielercarriere!
Ik bel broer Jaap die nu wel thuis is. Hij komt mij halen met de SMART. Ik loop hem vast tegemoet, en eindelijk breekt het stuur echt in tweeen. Op alternatieve wijze vervoeren we de Tirreno. Jaap maakt nog een tweetal foto's, en dan mag de Tirreno op stal. De Baksteen is ontsnapt!


afstand: 34 km (waarvan 12 km met 1 hand :-)
snelheid gem: 20.8 km/u
wind: ZZO6
temp: 5 gr C
fiets: Gazelle Tirreno
tijd: 14.45 - 16.30 u

En toen was het een dag mooi weer!

Het is lang geleden dat ik "mijn rondje" heb gereden. Vandaag is de nattigheid uit de lucht, en zelfs de zon laat zich zien. Om 3 uur 's middags heb ik de meeste ToDo's voor vandaag weggewerkt. Tijd voor ontspanning derhalve. Ik kleed mij om, en even later blaast de westenwind mij richting Vlaardingen. De paden zijn nog nat, en vaak smerig van blubber en bedekt met takjes van de harde wind van de afgelopen dagen. Echt druk is het niet, de meeste fietsers die ik tegenkom rijden nog mountainbike. Een enkele racefietser kruist mijn pad. Via Zuidbuurt, Broekpolder en Woudweg kom ik bij de Kandelaar. Nu begint de wind tegen te werken, ik moet nu kilometers richting het westen. Delft, Schipluiden en Maasland passeren, en ik zet koers naar de Waterweg. Ik beklim de uitkijkpost bij de Stormvloedkering, en met een ondergaande zon, zet ik koers naar huis. Langs de Waterweg haalt een visser een vette zeebaars van de haak. Ik moet gelijk aan Ed denken, die deze week opa is geworden. Nogmaals gefeliciteerd Ed!
Thuis stal ik Tirreno en spring tevreden onder de douche.

afstand: 53 km
snelheid gem: 25.8 km/u
wind: W3/4
temp: 5 gr C
fiets: Gazelle Tirreno
tijd: 15 - 17 u

Vloekend over de broekpolderweg

Bram is laat uit bed, de verjaardagspartij van opa Vrolijk is ietwat uitgelopen. Het weer is ook slecht en we laten de vossejacht van de Coureur lopen. Wel spreken we af 's middags een rondje te fietsen. Zo gezegd, zo gedaan. Voor de wind rijden we richting Vlaardingen, langs de Waterweg. Als we de neus weer richting Maassluis keren duikt Bram in de luwte van zijn brede vader. Al snel gaan we weer voor de wind, richting Zuidbuurt, en Broekpolder. Als we bij de Polderpoort zijn, houden we even stil. Ik had Bram een wokkel beloofd. Helaas voor hem was dit niet de eetbare, maar de plek waar de Twist (in de volksmond reeds omgedoopt tot Wokkel) gebouwd wordt.
Even later rijden we terug door de Broekpolder, via de golfbaan. Dan schieten we de Broekpolderweg op, welke parallel aan de A20 loopt. Na jaren het stempel "slechtste fietspad van Nederland" gedragen te hebben, is ze dan eindelijk helemaal vernieuwd. Strak asfalt voor de fietsers i.p.v. klinkers met kraters! Helaas ziet Bram niet het asfalt maar voelt wel de vette wind. Slecht naar zijn zin hoor ik hem vloeken achter mijn rug. Evengoed blijft hij goed in mijn wiel hangen. Als we Maassluis weer in rijden is de pijp bij Bram wel leeg. In ieder geval mentaal. We rijden snel naar huis waar een cup a soup en uurtje Playstationen de tegenwind doet vergeten.
We leggen 25 km af, in 20 km/u. De wind kwam uit ZW, kracht 6/7.

Harry is jarig

En dus op de fiets naar Papendrecht. Het windje helpt wat mee waardoor het een lekker tochtje wordt. Ook omdat het hemelvocht, wat 's ochtends rijkelijk vloeit, netjes in de wolken blijft hangen. Relaxed draai ik de 40 km weg, en met spijt spring ik van de fiets af, mijn eigen kleine wereldje uit. Ik had nog wel een uurtje of wat door kunnen gaan.... Het gemiddelde lag op 25.2 km/u, temperatuur 5 gr C.

Spinnen X

Nog steeds duurt de spinles te lang ;-)

CHESS 1 speelt weer gelijk

CHESS speelde vanavond in de Polderpoort de belangrijke wedstrijd tegen Oostflakkee. Oostflakkee, de ongeslagen koploper, kwam voor het derde seizoen op rij naar Vlaardingen. Wij, met 1 matchpoint minder, zouden goede zaken doen bij winst. De vorige twee seizoenen was dit niet gelukt; de eilanders verlieten Vlaardingen in 2007 met 1 punt, in 2008 zelfs de volle 2 punten. Al snel nadat we begonnen waren viel de eerste remise. Bas van Driel en zijn tegenstander Jan Vonk hadden in sneltreinvaart de stukken weer in de doos. Ik heb dan ook niets meegekregen van deze partij. Na lang spelen werden er meerdere puntendelingen genoteerd: Cenk Ergen tegen Marcel de Ruiter aan bord 8 en Martijn van der Vaart tegen - Jan van Genderen . Cenk had een degelijke partij achter de rug, bij Martijn was het traditiegetrouw wat onrustiger op het bord. Hoewel ook weer niet zo onrustig als eerder dit seizoen. :-) De volgende remise was redelijk verrassend, met taai spel hield Bart Voogd (met zwart!) aan bord 3 de sterke Sjaak Hennekes op remise. Met nog 4 partijen bezig kon de wedstrijd alle kanten op. René Mersch wist zich, zoals vaker dit seizoen, uit een lastige stelling te bevrijden. Ook ditmaal weer het volle punt voor René waardoor we op voorsprong kwamen én René opklom tot topscoorder van CHESS! Helaas moest de voorsprong ingeleverd, Ron Burgerhout greep mis en dit kostte hem de partij. Een lastig seizoen voor onze bord 1 speler, die hopelijk snel uit het dal kruipt. Mijn tegenstander, Ronald Sparreboom, had voor die tijd remise geweigerd, maar door het verlies van Ron en de situatie op het bord van Kees van der Weijden bood hij zelf remise aan. Kees was nm van een goede in een verloren stelling terecht gekomen. Ik kon de remise dus niet accepteren, maar verder spelen had ook niet veel zin aangezien de stelling bij forceren voor mij alleen maar slechter zou worden. In plaats van doorspelen besloot ik een minuut of 8 te wachten. Kees fopte zijn tegenstander en ontsnapte naar remisestelling. Voor mij reden genoeg het remise aanbod van Ronald te accepteren. Met 4-4 kunnen we nog alle kanten op. Alhoewel, degraderen wordt lastig dit seizoen ;-) Nu maar hopen dat 3-Torens, net als vorig jaar, uithaalt tegen Oostflakkee....

ma 12 jan CHESS 1 1882 - Oostflakkee 1 1910 4 - 4
1. Ron Burgerhout 2101 - Mark van Putten 2021 0 - 1
2. Kees van der Weijden 2026 - Ruud van Hooff 2018 ½ - ½
3. Bart Voogt 1867 - Sjaak Hennekes 2003 ½ - ½
4. Martin van der Hidde 1863 - Ronald Sparreboom 1968 ½ - ½
5. Rene Mersch 1837 - Johan Dupree 1828 1 - 0
6. Bas van Driel 1841 - Jan Vonk 1832 ½ - ½
7. Martijn van der Vaart 1764 - Jan van Genderen 1837 ½ - ½
8. Cenk Ergen 1754 - Marcel de Ruiter 1769 ½ - ½

Spinnen IX

Deze spinles duurde mij een minuut of 10 te lang.
Conditiegebrek... De kou houdt mij ook aardig van de straat, het wil nog niet vlotten met de kilometers.

De kop is er af.

Lieve lezertjes, een gezond 2009 toegewenst! Dat de fietsprijzen maar enorm mogen dalen door de aankomende recessie ;-)
Op deze eerste dag van het jaar besloot ik de nieuwjaarsvisite aan mijn schoonouders per fiets af te leggen. Vertrekpunt was het huis van mijn moedertje alwaar ik de vette bollen afsloeg. Ik wil dit jaar wat minder gewicht meenemen de bergen in.
Rond de klok van 3 uur besteeg ik Tirreno voor de eerste rit van het jaar. Het was minder koud dan eerder deze week. Misschien omdat het windstil was? Helaas ontbrak een zonnetje, er hing een dikke nevel op een meter of 50 hoogte zo leek het. Onder dit verlaagde plafond reed ik naar de Beneluxtunnel. Daar bleek de fietstunnel afgesloten en werd ik omgeleid naar de servicebuis. Man wat was het koud in die tunnel! Gelukkig was het de rest van de tocht weer ok. Het tempo lag laag, gezien mijn valpartijen van de afgelopen weken ontbreekt het zelfvertrouwen om de bochten snel te nemen. Ook conditioneel is het wat minder. Gaat wel weer goed komen, althans dat is het voornemen.
Net na het ondergaan van de zon arriveerde ik te Papendrecht alwaar ik mijn kontje waste voordat ik mij laafde aan schoonmammalette's thaise soep.
De 41.75 km werden in 23.3 km/uur afgelegd.

Geen K2 voor Martin

Voor het eerst sinds weken stap ik op Tirreno. Een gure noordoosten [kracht 4/5] wind zorgt voor een gevoelstemperatuur van -10. Via het Lickebaertbos fiets ik naar de A20. Daar neem ik het vernieuwde pad parallel aan de A20 richting Maassluis. Als ik een buizerd passeer, probeer ik het beest zo dicht mogelijk te benaderen. Klaarblijkelijk heeft zo'n beest ogen in zijn achterhoofd, hij vliegt sierlijk weg. Bij Maasland aangekomen besluit ik via het Hertenkamp naar de Gaag te fietsen. Vandaar gaat het naar de Waterweg en dan snel naar huis. De voeten voelen, ondanks dubbele sokken, bevroren aan. Een beklimming van de K2 kan ik derhalve wel vergeten. Na 27.5 km in 24.7 km/u kan ik de tenen warmwrijven.

Met Lilian naar de koningshoek / 10.000 bereikt!

Lilian en ik rijden naar de Koningshoek voor een boodschapje.
Zonder er op dat moment bij stil te staan bereik ik de virtuele 10K grens.