
Afgelopen week 266 km gefietst. Aan de grafiek te zien heb ik dit jaar nog niet zoveel gefietst.
Moederdag. Dit betekent een bezoek aan Papendrecht. Gezien de noodzaak van kilometers maken (De Baksteen wil Zwijndrecht Zwijdrecht Zwijdrecht rijden) is het plan om boven Rotterdam langs, via Moordrecht en Kinderdijk naar Papendrecht te rijden. Ed verGAZELLEt mij op deze trip, en al keuvelend gaat het richting Berkel, Bergschenhoek, Moordrecht, Krimpen ad Lek, Kinderdijk en Papendrecht. Onderweg maakt de Baksteen een val [Ed;"Is dat mijn schuld?" Baksteen;"Ja Ed." :-)] en met een schaafwondje gaat het richting Laagste punt van Nederland alwaar wij ons met koeken volproppen om vervolgens hard naar Moordrecht te rijden. Ik maak dan een sterke periode door, en over de dijk naar Krimpen geef ik vele kilometers niet over. Waarschijnlijk stamt hier de uitdrukking "Geen Krimp geven" van af. We pakken ons tweede pontje van de dag, ditmaal naar Kinderdijk. We besluiten dicht langs de molens te rijden, als een Japanner. Ed gluurt ook continu in het water en brabbelt wat over mooie viswatertjes. We leggen het laatste stuk naar Papendrecht af, alwaar we wat vochttekort aanvullen. We besluiten de kortste weg naar huis te nemen, dwars door Rotterdam. Als we uiteindelijk de Maassluise Dijk opschieten rijdt Ed op de weg, en ik op het fietspad. De schurk probeert mij natuurlijk uit te dagen tot een wedstrijd! Amechtig hang ik over mijn stuur en besef dat ik 5 km alles moet geven. Ed, in de veronderstelling dat ik nog in zijn wiel hang, is mij kwijt en belt mij op. Ik zit dan al in het Maassluise deel van de dijk. Misverstandje :-)
Vandaag bezocht de Baksteen met vrouw en kinderen een roofvolgelshow op de Markt.



Als Baksteen en Tirreno de poort van DTO achter zich laten, staat er een flinke bries uit het oosten. De verwachte windkracht 6 blijft gelukkig uit, en met een kracht van 3 a 4 gaat het eerste deel moeizaam. Er komt pas tempo in de benen als ik, bij Delft, een mountainbiker inhaal en deze achter mij probeer te houden. Dit lukt en als hij uit zicht is laat ik de teugels wat vieren. Dan gaat het voor de wind over de Woudweg naar Vlaardingen. Twee renners schieten een meter of 100 voor mij de Holyweg op. Ik probeer aan te pikken en loop in het begin in. Ik blijf echter aan het elastiek en heb nog niet de macht om het gaatje van 10 a 15 seconden te dichten. Als ze, na 10 minuten martelen, uitlopen naar 20 seconden hou ik het voor gezien. Uiteindelijk pak ik nog een rondje wielerbaan mee om het afsprinten te trainen. De teller blijft op 46 km/u hangen. Niet slecht maar zeker niet goed genoeg.. Moe gestreden kom ik thuis. 31.8 km in 28 km/u. Temperatuur? 22 graden! Dat gaat de goede kant op.
Het is mei, en eindelijk kan ik eens op de fiets in korte broek. Ook Ed's laat zich verleiden tot zomertenue, en gezamenlijk laten wij onze melkflessen ritmisch de pedalen bewegen. Als snel hangen we in het wiel van een wielrenpassant en met dik dertig gaat het richting Schipluiden. Na de trambrug zijn we deze heer kwijt en in een wat gezapiger tempo hobbelen we langs de Kandelaar naar Schiedam en Vlaardingen. Ed waant zich weer even 20 en plakt achter een Scooter. Ik kan niet aanpikken en zie ze langzaam uit zicht verdwijnen terwijl ik toch even 40 draaide. Bij de Vlaardingse Vaart kan ik de afgezakte Ed weer oppikken. Rond de Zuidbuurt slik ik een vette brommert in, wat een kokhalsreactie teweeg bracht. Hij wil niet meer naar buiten, dus moet ie maar doorgeslikt. Bah! Via de Lickebaert ging het richting huis. Ed en Mart aka als De Helderse Magneet en de Baksteen uit Maassluis reden de 40 km in 29 km/uur. Wind kracht 2 richting VAR (zuidwest naar mijn idee) Temp 17 graden. Een sociaal rondje....
Het is fris voor de tijd van het jaar, maar er staat weinig wind. Dit laatste is erg lang geleden, het lijkt wel of het de laatste maanden onafgebroken hard gewaaid heeft. Niet geheel ongelukkig hiermee reden Baksteen en Tirreno sinds lange tijd weer hun vertrouwde rondje. Baksteen had nog niet veel lucht, en het tellertje bleef derhalve in het begin rond de 27 km/u hangen. Via het Lickebaert werd er naar Vlaardingen en Schiedam gereden. Langs de Schie ging het richting Delft. Eenmaal de neus naar het zuiden gedraaid ging het tempo wat omhoog, richting 30 km/u. Via de Gaag ging het richting Waterweg, waar het fietspad parallel aan het spoor de Baksteen naar huis voerde. Er werden 44 km afgelegd, in 26,8 km/u. Wind kracht 1 a 2, richting N. Temperatuur 9 graden. Bewolkte lucht waar af en toe een spatje regen uitviel.



[stelling na 31. ... b5?!?!?]







Zo voelde het weer aan! Weinig wind, een tam zonnetje en droog. Met een blij gevoel rolden Baksteen en Tirreno richting de Schie. Op de Woudweg herkende ik een tegenligger. Niemand minder dan de Helderse Magneet aka fietsvrind Ed! Na wat blahblah keerde Ed resoluut zijn fiets om samen "mijn" rondje te voltooien. Even later mochten we een fraaie vliegende zwaan van dichtbij bewonderen, geweldig!








